تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 7
تاريخ النشر:
2026-03-05 20:33:26กลิ่นซุปสมุนไพรหอมกรุ่นลอยฟุ้งไปทั่วห้องกินข้าวเล็ก ๆ ในตำหนักเสียนเฟย จีน่านั่งอยู่หลังโต๊ะกลมเตี้ย ทำหน้าที่เสวยมื้อกลางวัน แบบที่จริง ๆ แล้วก็คือกินข้าวปกติ แต่ต้องทำท่าทีให้สมเป็นสนมชั้นสูงนิดหนึ่ง
ในชามเป็นโจ๊กข้าวหอมผสมเก๋ากี้และไก่ฉีก เคียงด้วยผักดองนิดหน่อย เธอถือช้อนตักอย่างใจลอย คิดถึงเรื่อง ฮ่องเต้เถื่อน ที่เมื่อคืนปล่อยให้เธอรอดมาแบบเส้นผมบังภูเขา
เสี่ยวหลันยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าท่าทางสบายใจขึ้นมากหลังจากเห็นเจ้านายตัวเองไม่ปาของใส่ใครตั้งแต่เช้า เสี่ยวไป๋ยืนอยู่อีกด้าน ถือเหยือกชาอยู่ในมือ ท่าทางดูสงบ ‘แบบขันทีที่มีข่าวเมาท์ติดอยู่ที่ปลายลิ้น’ อย่างชัดเจน
เงียบอยู่ครู่หนึ่ง เสี่ยวไป๋ก็กลืนน้ำลายแล้วตัดสินใจทลายกำแพงความสงบ
“เอ่อ…ท่านเสียนเฟยพ่ะย่ะค่ะ” เขาเริ่มอย่างระมัดระวัง
“หืม?” จีน่าเงยหน้าขึ้นจากชามโจ๊ก
“เมื่อครู่…องครักษ์หลวงนำราชโองการมาประกาศที่หน้าตำหนักพ่ะย่ะค่ะ”
จีน่าหยุดช้อนกลางอากาศ หัวใจเต้นแปลก ๆ
“ราชโองการ…เกี่ยวกับอะไร?”
เสี่ยวหลันหันมามองเสี่ยวไป๋อย่างลุ้น ๆ เหมือนก็เพิ่งได้ยินแค่คร่าว ๆ เช่นกัน เสี่ยวไป๋สูดหายใจลึกก่อนตอบ “ฝ่าบาททรงประกาศ…ว่าจะเสด็จมาที่ตำหนักเสียนเฟย ‘ทุกคืน’ ตามเดิมพ่ะย่ะค่ะ”
ช้อนในมือจีน่าแทบร่วงใส่ชาม
“ก๊อก!” เสียงปลายช้อนกระทบขอบถ้วยดังชัดเจนไปทั้งห้อง
“ทะ...ทุกคืน!?” เธอเผลอร้องเสียงหลง “ทุกคืนจริง ๆ เหรอ!?”
“พ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวไป๋พยักหน้ารัว ๆ “ราชโองการแจ้งไปยังฝ่ายใน เพื่อให้รู้ว่าตำหนักใดคือที่ประทับหลักยามวิกาลของฝ่าบาท…ก็…ตำหนักเรา…นี่แหละพ่ะย่ะค่ะ”
จีน่าเบิกตาโต เผลอพูดหลุดแบบมนุษย์ออฟฟิศทันที “ทุกคืน? คือห้องเราเป็นคลับส่วนพระองค์เหรอคะ!?”
สองคนรับใช้ชะงักไปหนึ่งจังหวะ ก่อนเสี่ยวหลันจะทำหน้าได้ยินแต่อาจไม่เข้าใจ
“คะ…คลับคืออะไรเพคะ?”
“เอ่อ…” จีน่ากระแอมเบา ๆ “ก็…ที่ที่คนคนหนึ่งไปทุกคืนจนเป็นลูกค้าประจำ…ประมาณนั้น”
เสี่ยวไป๋ทำหน้าพิจารณา “อ๋อ…คล้าย ๆ โรงน้ำชาที่ฝ่าบาทเสด็จไปตอนยังเป็นองค์ชาย…แต่เปลี่ยนจากโรงน้ำชาเป็นเตียงนอนของท่านเสียนเฟยแทน…?”
“หยุดความคิดเธอตรงนั้นเลยเสี่ยวไป๋!” จีน่าแทบจะเอาช้อนปาใส่ แต่ยั้งมือไว้ได้
หัวใจเธอเต้นรัว คำว่า “ทุกคืน” ก้องวนในหัวไม่หยุด
เมื่อคืนเธอหนีรอดมาได้ เพราะเขาเหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง แต่จากนี้ไป…ไม่มีอะไรรับประกันเลยว่าเขาจะ ‘ใจดี’ แบบนั้นอีก
เสี่ยวหลันมองสีหน้าซีดเผือดของเจ้านายแล้วก็เริ่มร้อนรนตาม “ท่านเสียนเฟยเพคะ…ไม่สบายหรือเปล่าเพคะ? เมื่อเช้ามื้อเช้าเสวยได้น้อยอยู่แล้ว นี่มื้อกลางวันก็แทบไม่ได้แตะเลย…”
“ข้าไม่หิวแล้ว” จีน่าวางช้อนลง ถอนหายใจยาว “หิวก็ไม่สู้ ‘กลัว’ แล้วล่ะตอนนี้”
เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้ สายตาลอยไปทางหน้าต่างที่มีม่านผ้าบางพลิ้วไหว
ทุกคืน…เสด็จมาที่นี่…ทุกคืน…
ภาพร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงมาใกล้ ลมหายใจร้อนผ่าว…มือใหญ่ที่โอบเอวเธออย่างง่ายดาย น้ำเสียงทุ้มต่ำที่พูดว่า “หนีได้คืนนี้…ไม่ได้แปลว่าหนีได้ทุกคืน”
โอ๊ยยยยยยยยยยยยย!!
“ไม่ได้แล้ว!” จีน่าฟาดมือลงบนโต๊ะดัง “ปัง!” จนเสี่ยวหลันสะดุ้งหลุดส่งเสียง
“ว้าย! ...ท่านเสียนเฟย!?”
“คืนนี้ข้าจะไม่ขึ้นเตียง!” จีน่าประกาศกร้าว “ไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม!”
ทั้งห้องเงียบกริบ เสี่ยวไป๋ทำหน้าคล้ายคนอยากหัวเราะแต่รู้ว่าหัวเราะไม่ได้ เสี่ยวหลันนี่แทบจะเป็นลม
“ท่านเสียนเฟย…” เสี่ยวหลันเสียงสั่น “ท่านกำลังจะขัดราชโองการนะเพคะ…”
“ขัดตรงไหนล่ะ!” จีน่าเถียง “ราชโองการบอกว่า ‘เสด็จมาที่ตำหนัก’ ไม่ได้บอกว่า ‘ต้องขึ้นเตียงด้วยทุกครั้ง’ สักหน่อย!”
เสี่ยวไป๋อ้าปากพะงาบ ๆ “เอ่อ…ก็…แต่ตามธรรมเนียมแล้ว…” เขาพูดเบา ๆ “เวลาฝ่าบาทเสด็จมาตำหนักใด…ก็…”
“ช่างธรรมเนียม!” จีน่าปัดมือ “เราจะสร้างธรรมเนียมใหม่...ธรรมเนียม ‘เหยื่อไม่ยอมให้เสือจับกินทุกคืน’ ฮ่าๆๆ!”
หัวเราะของเธอเต็มไปด้วยความเครียดมากกว่าความมั่นใจ แต่ในหัวเริ่มวางแผนแล้วอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวหลัน เสี่ยวไป๋” เธอเรียกทั้งสองคนมานั่งใกล้ ๆ “มาช่วยกันคิดแผน ‘ปฏิบัติการหนีเตียงเสือ’ คืนนี้หน่อย”
เสี่ยวหลันทำหน้าซีด “หม่อมฉันกลัวเพคะ…”
“กลัวอะไร?”
“กลัวท่านจะให้หม่อมฉันไปนอนแทน…”
“เฮ้ย! ข้าไม่ร้ายขนาดนั้น!” จีน่าสะดุ้ง “แค่จะให้ช่วยเป็น ‘ทีมสนับสนุน’ ต่างหาก”
เสียงถอนหายใจแบบโล่งอกของนางกำนัลสาวดังออกมาแบบไม่ปิดบัง ส่วนเสี่ยวไป๋…เริ่มฝันกลางวันถึงข่าวเม้าท์ในอนาคตแล้วชัด ๆ
أحدث فصل
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 47
บรรยากาศในศาลาเปลี่ยนทันที คำว่า “ของขวัญ” ในวังหลัง…หมายถึงหลายอย่าง ทั้งเครื่องประดับ ทั้งคน ทั้งยา สายตาหลายคู่หันกลับไปมองเหม่ยซินโดยอัตโนมัติ เพราะทุกคนรู้อยู่แก่ใจว่า ใครคือคนที่ชอบส่งยาบำรุงไปตำหนักอื่นในคราบคำว่า ‘หวังดี’เหม่ยซินนิ่งไปเสี้ยววินาที แต่ก็ยังรักษารอยยิ้มไว้ได้“อิงอวี้” นางหัวเราะเบา ๆ “เจ้าพูดอะไร ข้าฟังไม่ค่อยเข้าใจเลย”“ไม่เข้าใจก็ดีแล้วเพคะ” จีน่าตอบ “เพราะบางเรื่อง…ถ้าเข้าใจเร็วเกินไป อาจทำให้ต้องนอนหลับไม่สนิทในตำหนักตัวเอง”ทุกคนเงียบ…เงียบแบบที่แม้แต่เสียงลมพัดผ่าน ก็ยังได้ยินชัดในความเงียบนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเบา ๆ จากมุมศาลา เป็นเสียงของสนมลำดับกลาง ๆ คนหนึ่งที่ปกติไม่เคยโผล่ขึ้นมามีบทบาท“ข้าว่า…” นางกล่าวเสียงเบา “ต่อให้มีข่าวลือว่าเสียนเฟยเล่นตัวใส่ฝ่าบาท แต่ทุกคนก็เห็นว่าช่วงนี้ฝ่าบาทยังเสด็จไปตำหนักเสียนเฟยอยู่บ่อย ๆ แสดงว่า…คนที่พระองค์เชื่อ คงไม่ใช่ข่าวลือข้างนอกหรอกเพคะ”คำพูดนั้นเหมือนกำปั้นนิ่ม ๆ ที่ต่อยใส่ข่าวลือของเหม่ยซินไปหนึ่งที หลายคนพยักหน้าคล้อยตาม เพราะความจริง…ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ฮ่องเต้ยังเข้าหาอิงอวี้อย่างเปิดเผยเหม่ยซินสบตา
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 46
ตอนบ่าย มีการประชุมเล็ก ๆ ระหว่างสนมจากตำหนักต่าง ๆ ที่ศาลากลางสวน อ้างว่าเป็นงานดื่มชา ชมดอกไม้ แต่ทุกคนรู้ดี...ยิ่งช่วงวังหลังเริ่มวุ่น ‘งานดื่มชา’ ก็คืองานสอดส่องหน้ากันดี ๆ นี่เองจีน่าไปถึงพร้อมเสี่ยวหลัน ถูกนั่งจัดตำแหน่งไว้ด้านหนึ่งของวง ไม่ใกล้เหม่ยซิน แต่ก็ไม่ไกลพอจะไม่เจอดวงตาอีกฝ่ายเหม่ยซินในชุดปักลายหงส์สีอ่อน ยิ้มหวานเหมือนเคย ดวงตาเรียวยาวของนางมีประกายอ่อนโยนแบบคนดี แต่จีน่าตอนนี้…มองออกแล้วว่านั่นแค่ ‘เปลือก’“เสียนเฟยอิงอวี้มาถึงแล้ว” เจ้ากรมวังหญิงกล่าวเสียงดัง แต่ท่าทางสุภาพ “พวกเรากำลังดื่มชากันอยู่เชียว”เหม่ยซินหันมาทางจีน่า รอยยิ้มหวานจัดจนเหมือนน้ำผึ้งจะหยดออกมาจากมุมปาก“อิงอวี้ ข้ามองหาเจ้าอยู่พอดี” นางกล่าว “ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นเจ้ามาเดินเล่นในสวนเลย หรือว่ามัวแต่เหนื่อย…จนไม่มีแรงออกจากตำหนักแล้ว”ผู้หญิงหลายคนหัวเราะเบา ๆ คำว่า “เหนื่อย” ที่เหม่ยซินใช้…ทุกคนในที่นี้ตีความได้คำเดียว…เหนื่อยจากเตียงมังกรจีน่าแกล้งยิ้ม เดินไปนั่งในตำแหน่งของตัวเองอย่างไม่รีบร้อน“เหนื่อยก็จริงเพคะ” เธอตอบเสียงเรียบ “แต่โชคดีที่ฝ่าบาททรงเมตตา ทำให้หม่อมฉันยังมีแรงมานั่งดื่มชาก
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 45
เสียงลมตอนสายพัดผ่านยอดหลังคากระเบื้องสีคราม คล้ายจะบอกว่าอีกวันหนึ่งในวังหลวงเริ่มต้นขึ้นแล้ว…อีกวันหนึ่งที่จีน่ารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่บนคมมีดบาง ๆ ที่พร้อมบาดเท้าได้ทุกเมื่อเช้าวันนี้ เธอนั่งกินโจ๊กข้าวหอมอยู่ในศาลาหน้าตำหนัก เสี่ยวหลันคอยตักกับข้าวให้ ส่วนเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ด้านหลังเหมือนปกติ แต่กลิ่นในอากาศ…ไม่เหมือนเดิม“เจ้าได้กลิ่นไหม เสี่ยวหลัน” จีน่าถามพลางคนน้ำแกงไปมา “กลิ่นเหม็นอะไรไม่รู้…ลอยอยู่เต็มวังเลย”เสี่ยวหลันชะงัก “กลิ่น…อะไรหรือเพคะ”จีน่ายิ้มบาง ๆ “กลิ่นนินทาไง”ไม่ทันขาดคำ เสียงฝีเท้าก็วิ่งมาอย่างลนลาน นางกำนัลตัวเล็กจากห้องครัวรีบคุกเข่าลงหน้าศาลา หอบหายใจ“ท่านเสียนเฟยเพคะ…!” เสียงนางสั่น “ขะ…ข้าไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง แต่ที่ลานซักผ้าเมื่อครู่…มีคนพูดถึงท่าน”เสี่ยวหลันกับเสี่ยวไป๋หันมามองหน้ากันแวบหนึ่ง แววตาแข็งขึ้นทันทีจีน่าโยนช้อนลงถ้วยอย่างเบา ๆ “พูดต่อสิ”นางกำนัลตัวเล็กเม้มปาก “พวกนางบอกว่า…ช่วงนี้ท่านเสียนเฟยทำตัว ‘เล่นตัวใส่ฝ่าบาท’ เพคะ บอกว่าฝ่าบาทเสด็จมาหาบ่อย แต่ท่านกลับป่วยบ้าง เหนื่อยบ้าง แกล้งหลับบ้าง ถึงขั้นว่า…ทำให้ฝ่าบาทต้องกลับตำหนักหลั
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 44
“จิตของนางยังไม่หายไปไหน” อาจารย์เสิ่นตอบ “เพียงแต่หลบลงไปลึกมาก เหมือนคนที่กำลังหลับในห้วงน้ำ หากเจ้าเปลี่ยนเส้นทางของชะตานี้ได้ วันหนึ่งนางจะได้หลับอย่างสงบ ไม่ใช่หลับในฐานะคนที่ถูกเรียกว่า ‘สนมราคะจัด’ แต่เป็นหญิงที่ครั้งหนึ่งเคยถูกทำร้าย…แล้วมีคนมาช่วยชดใช้แทน”จีน่ารู้สึกว่าคำว่า “ชดใช้” กลับมาอีกครั้งในคืนนี้เธอหัวเราะในลำคอ “งั้นสรุปคือ…ข้าเป็นทั้ง ตัวเปลี่ยนชะตา ตัวชดใช้กรรม และภรรยาคอยจับหางเสือไม่ให้มันคลั่ง รวมในหนึ่งแพ็กเกจเลยสินะคะ”อาจารย์เสิ่นยกมือไหว้ขมับเล็กน้อย “เจ้าพูดในแบบของเจ้า…ก็ใช่”เธอมองเขานิ่ง ๆ ก่อนจะสูดหายใจยาว ปล่อยลมหายใจออกมาช้า ๆ“ก็ได้ค่ะ” น้ำเสียงเธอหนักแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “ในเมื่อข้ามาแล้ว ในเมื่อใช้ร่างนี้แล้ว ในเมื่อหัวใจข้ากำลัง…ผูกกับเสือเถื่อนนั่นทีละนิดอยู่แล้ว ข้าก็จะลองดู”มุมปากเธอยกขึ้นเล็กน้อย “แต่บอกไว้ก่อนนะคะ…ข้าไม่ใช่นางเอกสายเย่อหยิ่ง ที่จะพูดว่า ‘ข้าจะไม่รักเขา!’ แล้วทำหน้าแข็งใส่ ข้ากลัวอยู่เหมือนกัน กลัวว่าถ้าวันหนึ่งเขาคลั่งจนไม่มีหัวใจ…คนแรกที่จะเจ็บ ก็คือข้าเอง”อาจารย์เสิ่นพยักหน้า “การรู้ว่าตัวเองกลัว…ดีกว่าทำตัวไม่กลัวแ
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 43
จีน่ากลืนน้ำลาย ใช่…เธอสัมผัสได้จากคืนที่เขากอดเธอแน่นเกินควร จากแววตาเขายามฝันร้าย จากท่าทางเขาเวลาเงียบแล้วจู่ ๆ ดูเหมือนไม่เหลืออะไรให้ยึดจับ“มันคืออะไรคะ” เธอถามเบา ๆ “ข้าสัมผัสได้ว่าเขามีอะไรบางอย่างไม่เหมือนคนธรรมดา แต่ยังเรียบเรียงไม่ออก”อาจารย์เสิ่นเงียบไปอึดใจ ก่อนตอบด้วยเสียงทุ้มต่ำ“คือพลังมืดที่ถูกอัดแน่นอยู่ในร่างของเขา”จีน่าขนลุกเกรียว “พลัง…มืด?”“ใช่”เขาเดินถอยไปเล็กน้อย โบกมือข้างหนึ่งเบา ๆ หมอกขาวรอบตัวทั้งคู่พลันเปลี่ยนสี กลายเป็นเงาเทา ๆ หม่น ๆ ลอยวนอยู่รอบ ๆ เหมือนฝุ่นควันจากกองไฟที่ดับไม่สนิท“ในวันที่เขาขึ้นเป็นฮ่องเต้” อาจารย์เสิ่นเอ่ย “เขาต้องแลกอะไรไปหลายอย่าง ทั้งเลือด ทั้งความรัก ทั้งความไว้ใจ ในความมืดของราชสำนัก มีสิ่งหนึ่ง…มองเห็น ‘แผล’ ของเขา จึงเลือกจะซึมเข้าไปอยู่ในร่างของเขา”จีน่ารู้สึกหนาวทั้งที่ไม่มีลม “สิ่งนั้นคือ…”“พลังมืดของความแค้น ความโดดเดี่ยว ความไม่เชื่อใจมนุษย์” เขาตอบ “มันไม่ใช่ปีศาจในรูปแบบที่เจ้าคิดหรอก แต่เป็นพลังที่เกิดจากความคิดและอารมณ์ของคนจำนวนมาก ที่หมักหมมอยู่บนบัลลังก์นี้มาหลายรัชศก จนกลายเป็น ‘เงา’ ที่พร้อมจะเกาะวิญญาณขอ
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 42
คืนนั้น…หลังหมอหลวงอวี่เหวินหมิงจากไป หลังความจริงเรื่อง ยาที่ทำให้อิงอวี้เสพติดสัมผัส ถูกเปิดโปง หัวใจของจีน่าก็อยู่ไม่สุขอีกต่อไป ทั้งความสงสารอิงอวี้ร่างเดิม ทั้งความรู้สึกเหมือนตัวเองกำลัง ‘รับช่วงกรรม’ ต่อ ทั้งภาพใบหน้าฮ่องเต้เมื่อคืน…ตอนที่พูดว่าอยากได้หัวใจเธอมากกว่าตัวทุกอย่างปั่นรวมกันเป็นก้อนใหญ่ ๆ ในอก จนเธอนอนกลิ้งไปมาบนเตียง ชั่วครู่ก็หงาย ชั่วครู่ก็ตะแคง สุดท้ายก็เหนื่อยจนหลับไปในที่สุด แต่การหลับของเธอ…ในคืนนี้ ไม่ได้พาไปสู่ความว่างเปล่าอย่างที่คิด หากแต่พาไปสู่ ‘อีกที่หนึ่ง’ แทน---เธอรู้ตัวว่าตัวเองยืนอยู่กลางทะเลหมอกสีขาว ข้างใต้เท้า…ไม่มีพื้นชัดเจน แต่เธอกลับไม่ตก ด้านบน…ไม่มีท้องฟ้า ทุกอย่างเป็นพื้นที่ว่างสีขาวนวล นุ่มตา เหมือนอยู่ในฝันที่ไม่มีขอบเขต“ที่นี่…ที่ไหนอีกเนี่ย” จีน่าพึมพำ ลองก้มมองตัวเอง…ยังอยู่ในชุดนอนของสนม ผมยาวสลวยปลิวเบา ๆ โดยไม่มีลม ทุกอย่างนิ่ง…แต่ใจเธอเต้นแรงอย่างแปลก ๆในจังหวะที่เธอกำลังหันซ้ายหันขวาไม่รู้จะเดินไปทางไหน หมอกข้างหน้าก็เกิดคลื่นบาง ๆ ขึ้น จากนั้นร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ ปรากฏตัวออกมาจากความขาวนั้นชายชุดขาว…ผมยาวสีดำเกล้าหลวม ๆ ด้วย
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 9
คืนนั้น…แสงจันทร์ส่องลอดผ่านช่องหน้าต่าง ม่านบางสีอ่อนพัดนิด ๆ ตามลมกลางคืน เทียนในห้องถูกจุดจนสว่างเป็นวงนุ่มล้อมเตียงใหญ่กลางตำหนักจีน่านั่งบนเตียงในชุดนอนผ้าไหมตัวเดิมที่เสี่ยวหลันคอยจัดให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่ผ้าบาง ๆ จะพอทำได้ เธอห่มผ้าจนถึงคอ ผมยาวถูกปล่อยสยาย แต่ใบหน้าถูกแต่งให้ดูซีดบางนิ
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 8
ตอนที่ 8“วิธีแรก...” จีน่าเริ่มเสนอ “วิธีคลาสสิกสุด...แกล้งป่วย!”เสี่ยวหลันพยักหน้าแรง “ได้เพคะ! เมื่อวานเราพอทำแล้ว ดูเนียนพอใช้ได้ ท่านทำหน้าเหนื่อย ๆ ซีด ๆ หายใจแผ่ว ๆ …ฝ่าบาทก็ดูเป็นห่วงอยู่เหมือนกันเพคะ”“ใช่” จีน่ายกนิ้ว “แต่ปัญหาคือ…เขาลองจับชีพจรแล้วรู้ทันไง ว่าเราไม่ได้ป่วยจริง”ทั้งคู่เ
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 6
ตอนที่ 6เธอถอนหายใจเบา ๆ“…แล้วกับคนรับใช้ล่ะ” เธอถาม “ข้าปฏิบัติกับพวกเจ้า…แบบไหน?”สองคนนั้นหยุดนิ่งไปอีกครั้ง เสี่ยวหลันมองเธอผ่านกระจก แววตาลังเล“ท่าน…ก็…ใจดีเพคะ”จีน่าหรี่ตา “พูดความจริง”เสี่ยวหลันเงียบไป แล้วค่อย ๆ เอ่ยเสียงเบา “ท่าน…ไม่เคยลงโทษพวกหม่อมฉันด้วยการเฆี่ยนตีเพคะ แต่บางครั้งอา
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 5
ตอนที่ 5แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้เล็ก ๆ เข้ามาในตำหนัก ผสมกับกลิ่นเครื่องหอมอ่อน ๆ ที่ยังคงหลงเหลือจากเมื่อคืน ทำให้บรรยากาศในห้องนอนดูฟุ้ง ๆ อุ่น ๆ จนคนบนเตียงไม่อยากลืมตาถ้าเป็นเมื่อก่อน จีน่าคงนอนกลิ้งต่ออย่างไม่สนโลก แต่ตอนนี้...โลกที่เธออยู่ คือวังหลัง สถานะที่เธอมี คือ สนมของฮ
قد تعجبك أيضًا
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.2K وجهات النظرชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.2K وجهات النظرคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.7K وجهات النظرแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.8K وجهات النظرม่านเหยา เจ้าสาวตัวแทน
เฟยฮวา173 وجهات النظرเกิดใหม่อีกครา ข้าไม่ขอแต่งกับท่าน
อวิ๋นมาวเฟย148 وجهات النظرข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก107 وجهات النظرชายาเคียงบัลลังก์
Selena122 وجهات النظر
