เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8
วันที่เผยแพร่:
2026-03-05 20:33:52ตอนที่ 8
“วิธีแรก...” จีน่าเริ่มเสนอ “วิธีคลาสสิกสุด...แกล้งป่วย!”
เสี่ยวหลันพยักหน้าแรง “ได้เพคะ! เมื่อวานเราพอทำแล้ว ดูเนียนพอใช้ได้ ท่านทำหน้าเหนื่อย ๆ ซีด ๆ หายใจแผ่ว ๆ …ฝ่าบาทก็ดูเป็นห่วงอยู่เหมือนกันเพคะ”
“ใช่” จีน่ายกนิ้ว “แต่ปัญหาคือ…เขาลองจับชีพจรแล้วรู้ทันไง ว่าเราไม่ได้ป่วยจริง”
ทั้งคู่เงียบ ใช่สิ…ฮ่องเต้เวอร์ชันนี้จับชีพจรเป็นอีก
เสี่ยวไป๋ยกมือขึ้นอย่างเกรงใจ “ถ้างั้น…แกล้งเป็นลมพ่ะย่ะค่ะ?”
“เป็นลม?”
“พ่ะย่ะค่ะ” เขาอธิบายต่อ “ก่อนฝ่าบาทเสด็จมา เราก็ทำให้ท่านเสียนเฟย…เหนื่อยหน่อย เดินไปเดินมา หรือแกล้งหายใจเร็ว ๆ แล้วพอฝ่าบาทเข้ามา ก็ล้มลงต่อหน้าเลยพ่ะย่ะค่ะ”
“แล้วถ้าเขาอุ้มไปวางบนเตียงล่ะ?” จีน่าถามกลับทันที “แล้วบอกว่า ‘งั้นข้าจะปลุกให้ฟื้นเอง’ ล่ะ?”
ทั้งเสี่ยวหลันและเสี่ยวไป๋พร้อมใจกันเงียบ ภาพในหัวเหมือนกันเป๊ะ
“ตัดแผนนี้ทิ้ง!” จีน่าปัด “ต่อไป...แกล้งเป็นผี!”
เสี่ยวหลันเบิกตากว้าง “ผี…?”
เสี่ยวไป๋ตาเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย “น่าสนใจพ่ะย่ะค่ะ”
จีน่าตาเป็นประกาย “ใช่! ในนิยายวังหลังมันต้องมีเรื่องผีตำหนักเก่าใช่ไหมล่ะ เล่าให้ฝ่าบาทฟังว่าในห้องนี้…มีผีตายโหงสิงอยู่ ถ้าพระองค์นอนที่นี่จะโดนผีหลอกแน่ ๆ แบบว่า…เสียงลากโซ่ เสียงคราง เสียง...อะไรสักอย่าง เอาให้หลอน!”
เสี่ยวหลันกลืนน้ำลาย “แต่ผี…ก็ยังกลัวฝ่าบาทอยู่นะเพคะ…”
“เอ็งไม่ต้องขัดจังหวะโว้ย…” จีน่าพึมพำ “งั้นให้เสี่ยวไป๋เป็นคนเล่า!”
สายตาสองคู่หันไปจ้องขันทีในทันที
“หม่อมฉัน…หม่อมฉันหรือพ่ะย่ะค่ะ!?” เสี่ยวไป๋ชี้นิ้วจิ้มจมูกตัวเอง
“ใช่!” จีน่ายิ้มเจ้าเล่ห์ “เจ้าหน้าเนียนสุด แถมสายเมาท์ มืออาชีพเรื่องสร้างบรรยากาศอยู่แล้ว ถ้าฝ่าบาทมาถึง…เจ้าก็เข้าไปคุกเข่ารายงานว่าเมื่อคืนมีนางกำนัลเห็นผีหญิงผมยาวยืนอยู่ปลายเตียงข้า…ตาแดง ๆ เลือดไหลเป็นทาง บลา ๆ ๆ เอาให้สมจริง!”
เสี่ยวไป๋เริ่มหน้าเสีย “แต่ถ้าฝ่าบาทตรัสว่า ‘เอาผีมาให้ข้าดู’ ข้าจะทำยังไงพ่ะย่ะค่ะ…”
“ก็…” จีน่าหันไปมองเสี่ยวหลัน
เสี่ยวหลันก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวทันที “เพคะ!? ไม่เอานะเพคะ! หม่อมฉันไม่อยากเป็นผี!”
“ไม่ได้ให้เจ้าไปตายจริง ๆ สักหน่อย!” จีน่าเอื้อมมือไปคว้าแขนนางไว้ “แค่ช่วยเอาผ้าขาวคลุมหัว ทำหน้าเลอะ ๆ หน่อย ถือเทียน…แล้วไปยืนเล็ง ๆ อยู่หน้าต่างก็พอ ฝ่าบาทจะได้ไม่อยากอยู่ตำหนักนี้นาน”
เสี่ยวหลันกลืนน้ำลายดังอึก ภาพตัวเองคลุมผ้าขาวยืนสั่นอยู่หน้าหน้าต่างผุดขึ้นมาในหัวเห็นชัดแบบ 4K
“แต่ถ้าฝ่าบาทจำได้ว่าเป็นหม่อมฉัน…หัวหม่อมฉันคงกลิ้งก่อนแน่เพคะ…”
“โอ๊ยยยย พวกเจ้านี่นะ” จีน่าฟุบหน้าลงกับโต๊ะครู่หนึ่ง “ไม่มีใครอยากเป็นนักแสดงเลยสักคน…”
ความเงียบโคจรกลับมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นเธอบ้างที่ใช้สมองแบบสาวออฟฟิศแก้ปัญหา เธอพยายามคิดให้เหมือนวางแผนงาน...วิเคราะห์ความเสี่ยง ทดสอบแผน วางแผนรับมือ
สุดท้าย…เธอก็สรุปได้ว่า
ไม่ว่าแกล้งป่วย แกล้งเป็นลม หรือแกล้งเป็นผี…ถ้าปะทะกับสมองและร่างกายของฮ่องเต้เถื่อนที่ ดื้อด้านระดับจักรพรรดิ แบบนั้น มีเปอร์เซ็นต์สูงมากที่ผลลัพธ์สุดท้ายจะคือ โดนอุ้มกลับเตียงอยู่ดี
จีน่าถอนหายใจยาวอีกครั้ง “โอเค…งั้นเราเปลี่ยนจุดหมาย”
“เปลี่ยน…?” เสี่ยวหลันถาม
“จาก ‘ไม่ให้ขึ้นเตียงเลย’ เป็น…” เธอเงยหน้าขึ้น “ทำยังไงก็ได้ให้คืนนี้จบแบบ ‘ครึ่ง ๆ กลาง ๆ’ เหมือนเมื่อคืนพอ”
“อ้อ…” เสี่ยวไป๋เริ่มเข้าใจ “คือ…หนีไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ไม่ให้ฝ่าบาท…ทรงลงแรงเต็มที่พ่ะย่ะค่ะ?”
“พูดอะไรของเจ้าเนี่ย เสี่ยวไป๋!” เสี่ยวหลันเอาข้อศอกสะกิดเขา แต่หน้าแดงจัด
แต่จีน่ากลับพยักหน้าอย่างจริงจัง “ใช่ ประมาณนั้นแหละ”
เธอยืดตัวขึ้นใหม่ ตั้งหลักอย่างคนยอมจำนนต่อโชคชะตาไปครึ่งหนึ่ง แต่ยังไม่ยอมยกธงขาวทั้งหมด
“งั้นตราบใดที่ยังหนีไม่ได้…เราก็ต้อง ‘ชะลอเกม’ ให้ได้นานที่สุด”
คำว่า “ชะลอเกม” ทำให้สองคนนั้นทำหน้ามึนเล็กน้อย แต่ก็พอเก็ตจากน้ำเสียงจริงจังของเธอ
“คืนนี้…” จีน่ายิ้มมุมปาก “เราจะใช้วิธีที่ไม่ต้องแกล้งเป็นอะไรทั้งนั้น แต่ใช้ ‘คำพูด’ กับ ‘ละคร’ แทน”
เสี่ยวหลันเอียงคอ “ละคร…?”
“ใช่” จีน่าสบตาพวกเขา “ถ้าหนีไม่ได้…ก็เล่นให้คุ้ม! ทำทุกอย่างให้เขางงจนลืมว่าเข้ามาทำอะไรตั้งแต่แรก”
เสี่ยวไป๋เริ่มยิ้มตาม เห็นเค้าลางข่าวเล่าสนุก ๆ เพิ่มอีกหนึ่งเรื่องในอนาคต
“หม่อมฉัน…เริ่มอยากเห็นแล้วพ่ะย่ะค่ะ ว่าฮ่องเต้จะทรงรับมือท่านเสียนเฟยเวอร์ชันใหม่นี้ยังไง”
บทล่าสุด
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 15
เธอคิดถึงคืนที่อิงอวี้คลุ้มคลั่งในฝัน ถึงคำพูดของเหม่ยซินที่ว่า “มัดเขาไว้ด้วยไฟของเจ้า” ถึงการที่ร่างนี้กลายเป็นเป้าหมายของความต้องการ ทั้งที่หัวใจลึก ๆ อาจจะไม่ได้อยากเป็นแบบนั้นเลย“แล้ว…ตอนนี้ล่ะเพคะ” เธอรวบรวมเสียงถาม “ตอนนี้ในกายข้า…ยังมีสิ่งนั้นอยู่หรือไม่”อวี่เหวินหมิงนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาวางนิ้วกลับลงบนข้อมือเธออีกครั้ง หลับตา ตรวจชีพจรอย่างละเอียด แล้วจึงพูดช้า ๆ“ทุกวันนี้…ไฟนั้นยังมีอยู่ แต่…” เขาลืมตาขึ้น มองเธออย่างจริงจัง “มันเบาลงมาก คล้ายถูก ‘อะไรบางอย่าง’ ขวางไว้”คำว่า “อะไรบางอย่าง” ทำให้จีน่าหัวใจเต้นแรง“อะไร…แบบไหนเพคะ” น้ำเสียงเธอเบากว่าปกติ“เหมือนมีผืนผ้าเปียกคลุมเตาถ่าน” เขาเปรียบเปรย “เตายังมีไฟอยู่ แต่เปลวไม่พุ่งออกมาเหมือนเดิม ยังมีความอุ่น…แต่ไม่ลุกโชนจนไหม้ทุกอย่าง”เขาหยุดนิดหนึ่ง ก่อนเอ่ยสิ่งที่ทำให้เลือดในกายจีน่าไหลย้อนกลับ“ในทางแพทย์ล้วน ๆ หม่อมฉันอาจบอกว่า…ร่างกายท่านกำลังฝืนกลับมาสู่สมดุลหลังถูกยารบกวนมานาน” เขาว่า “แต่ในทางพลังลี้ลับ…”ดวงตาเขาล้ำลึกขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “มันคล้ายกับ…มี ‘วิญญาณใหม่’ เข้ามายืนขวางหน้ากองไฟนั้นเอาไว้”หัวใจจีน่าเหมื
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 14
เช้าวันถัดมา หลังคืนที่ความฝันแปลกประหลาดทำให้หัวใจปวดหนึบทั้งคืน จีน่าตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย ปวดเมื่อยหลัง และหนักอกด้วยความจริงที่เพิ่งได้เห็นในความทรงจำของอิงอวี้ร่างเดิมเธอนั่งนิ่งอยู่บนเตียง มือแตะหน้าอกตัวเองเบา ๆ ยังรู้สึกถึงเสียงสะอื้นในฝัน ยังเห็นภาพตัวเองหรืออีกคนหนึ่ง…นั่งอยู่ในอ่างน้ำ พึมพำคำว่า “สกปรก” ซ้ำ ๆ ราวกับสาปตัวเอง“อิงอวี้…” เธอพึมพำกับตัวเอง “ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าโดนไฟเผาแบบนั้นอีกแล้ว”ยังไม่ทันได้ดิ่งลงไปในความคิดนานนัก เสียงเคาะเบา ๆ ก็ดังที่ประตูห้องใน“ก๊อก ๆ”“ท่านเสียนเฟยเพคะ…” เสียงเสี่ยวหลันดังอย่างระมัดระวัง “มีหมอหลวงมาขอเข้าเฝ้าเพคะ”หมอหลวง? ตอนนี้?หัวใจจีน่าสะดุ้งนิด ๆ หรือเมื่อคืน…เธอร้องโอดครวญ “เอ็นหลังฉัน” ดังไปหน่อยจนคนทั้งวังรู้!?“หมอหลวง…มาทำไมหรือ?” จีน่าถามออกไปเสี่ยวหลันเลื่อนประตูเข้ามาเล็กน้อย โผล่ใบหน้ากลม ๆ เข้ามา“หมอหลวงอวี่เหวินหมิงเพคะ” น้ำเสียงเธอแฝงความเกรงใจและเคารพ “ทรงเป็นหมอหลวงผู้ดูแลฝ่าบาทและเหล่าสนมในวังใน…วันนี้บอกว่าอยากมาตรวจชีพจรให้ท่านเสียนเฟยเพคะ”จีน่าขมวดคิ้วอวี่เหวินหมิง…ชื่อคุ้น ๆใช่เลย ในไฟล์พล็อต เขา
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 13
ภาพในฝันกลับมาเป็นภาพบนเตียงอีกรอบ ร่างของอิงอวี้ไขว่คว้าหาไออุ่น ไม่ใช่ด้วยหัวใจที่เบิกบาน แต่ด้วยความจำยอมปนสิ้นหวังจีน่ารู้สึกจุกในอก จนต้องยกมือกดอกตัวเอง...ทั้งในฝัน และในร่างจริง……เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมลมหายใจที่กระชั้น แสงเทียนในห้องมอดไปแล้ว เหลือเพียงแสงจันทร์ซีด ๆ ส่องลอดผ้าม่านเข้ามา ห้องเงียบ เหมือนทั้งโลกหลับใหลฮ่องเต้หลงจวิ้นยังคงนอนอยู่ข้างหลัง แขนแข็งแรงของเขาพาดรัดเอวเธออย่างหลวม ๆ ลมหายใจสม่ำเสมออุ่น ๆ แผ่วรดต้นคอแต่หัวใจของจีน่า…ไม่สงบอีกต่อไป เธอค่อย ๆ เลื่อนมือจับแขนที่โอบอยู่ แล้วขยับตัวเล็กน้อยให้หันไปด้านข้าง มองใบหน้าด้านข้างของเขาในความมืด“เขา…ไม่รู้เลยสินะ” เธอพึมพำในใจ “ว่าก่อนข้าจะมาอยู่ในร่างนี้…อิงอวี้ต้องผ่านอะไรบ้าง”น้ำตาเอ่อขึ้นมาเฉย ๆ ไม่ใช่เพราะเจ็บกาย แต่เป็นเพราะภาพอิงอวี้ในอ่างน้ำ ที่นั่งมองเงาตัวเองแล้วพูดคำว่า “สกปรก” เบา ๆจีน่าคิดมาตลอดว่า อิงอวี้คือสนมที่เลือกทางนี้เอง อยากเป็นสนมโปรด อยากยั่วผู้ชาย อยากป่วนวังหลัง แต่ความทรงจำที่หลุดเข้ามาคืนนี้…บอกอีกเรื่องหนึ่งอิงอวี้ไม่ได้ ‘เริ่มต้น’ จากความเลวร้ายเธอเริ่มจากความธรรมดาของหญิง
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 12
คืนเดียวกันนั้น หลังจากที่ทุกอย่างบนเตียงมังกรค่อย ๆ สงบลง เสียงลมหายใจของฮ่องเต้หลงจวิ้นเริ่มสม่ำเสมอขึ้นราวคนหลับ ส่วนจีน่า…ดวงตายังลืมโพลงมองเพดานผ้าม่านอย่างเหม่อลอยกล้ามเนื้อทั้งตัวเหมือนถูกใช้งานจนล้า แผ่นหลังที่เธอบ่นว่า “เอ็นหลังฉัน” ตอนต้นคืน ตอนนี้กลายเป็นความปวดหน่วง ๆ เฉพาะจุด แต่แปลก...หัวใจกลับไม่ได้รู้สึกแย่ทั้งหมดอย่างที่คิดเพราะในความดิบเถื่อนของเขา วันนี้มีอะไรบางอย่างที่อ่อนลง มากกว่าคืนก่อน ๆเธอขยับตัวเล็กน้อยให้สบายขึ้น ลมหายใจอุ่นของฮ่องเต้ที่เป่ารดต้นคอจากด้านหลัง เป็นเหมือนผ้าห่มอีกผืนที่ทำให้คนเราหลงลืมความกังวลไปทีละนิดไม่รู้ตัวเลยว่า…มนต์สะกดของความเหนื่อย และไออุ่นของคนข้างหลัง กำลังพาเธอจมดิ่งสู่ห้วงฝันอีกใบ ฝันที่ไม่ใช่ของเธอ แต่เป็นของ ‘อิงอวี้คนเดิม’……ในฝันนั้น โลกมืดสนิท มืดจนไม่มีแม้แต่เงา แต่ท่ามกลางความมืด มีเสียงหอบหายใจถี่ ๆ ดังขึ้น หนักและร้อนราวกับคนกำลังไข้สูง จีน่าหมุนตัวหาต้นเสียง แล้วก็เห็น ‘ตัวเอง’หญิงสาวในชุดนอนผ้าไหมบางเฉียบสีเดียวกับที่เธอสวมอยู่ในตอนนี้ ผมยาวสลวยปรกลงมาข้างแก้ม ผิวขาวผ่องแดงระเรื่อ เหงื่อเกาะเป็นเม็ดเล็ก ๆ ทั่วซ
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 11
จีน่ารู้สึก ทั้งร้อน ทั้งเขิน ทั้งปวดหลังปะปนกันไปหมด ความดุเดือดของเขาไม่หายไป แต่กลับมีอะไรบางอย่างเพิ่มขึ้น...ความระมัดระวัง และความ ‘สังเกต’ เธอมากขึ้นหลายครั้งที่เธอหลุดคำแปลก ๆ ออกมา เช่น“เดี๋ยว ๆ… ช้า ๆ ก่อนค่ะท่าน!”“โอ้ย พระเจ้า… ลึกเกิน!”“ไม่โอเคแล้ว… ขอพักหายใจแป๊บนึง!”ทุกครั้งเขาจะชะลอจังหวะลงทันที หรี่ตาลงมองหน้าเธอแวบหนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากแล้ว… กลับมาแรงกว่าเดิมนี่ใช่อิงอวี้ที่เขารู้จัก หรือใครแอบสิงอยู่กันแน่คืนที่ควรมีแต่เสียงหอบหายใจและเสียงเตียงลั่น กลับมีเสียงโอดครวญตลก ๆ ปนอยู่ด้วย ชั้นหนึ่งของความร้อนแรงจึงถูกเคลือบด้วยความฮาแบบไม่ตั้งใจจนในที่สุด คลื่นใหญ่ของทั้งสองก็พุ่งถึงจุดสูงสุดพร้อมกันหลงจวิ้นกดร่างเธอแนบแน่นกับตัวเอง กระแทกเข้าไปครั้งสุดท้ายลึกสุดใจ แล้วปล่อยทุกอย่างไว้ข้างในเธออย่างเต็มเปี่ยมจีน่าร้องชื่อเขาดังลั่น สั่นระริกไปทั้งตัว น้ำตาไหลพรากโดยไม่รู้ตัวทั้งสองนอนทับซ้อนกันอยู่นาน หอบหายใจหนักแน่น ผ้าห่มหลุดลงพื้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ผิวเนื้อแนบชิดกันจนแทบเป็นหนึ่งเดียวหลงจวิ้นค่อย ๆ ถอนตัวออก ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่
สนมเถื่อนของฮ่องเต้: ข้าทะลุมิติมาเป็นเมียเสือ ตอนที่ 10
ม่านเตียงผ้าไหมถูกดึงปิดสนิท แยกโลกภายนอกออกจากโลกเล็ก ๆ บนเตียงมังกรอย่างเด็ดขาด ภายในมีเพียงแสงเทียนสลัว ๆ จากเชิงเทียนสองสามเล่ม เงาไหวของเปลวไฟวาดลวดลายบนผ้าม่านรอบเตียงคล้ายเปลวไฟที่กำลังเลียช้า ๆ ไปทั่วจีน่านอนนิ่งตัวเกร็งอยู่กลางเตียง มือกำผ้าห่มแน่นจนปลายนิ้วซีด หัวใจเต้นรัวชนิดที่เธอมั่นใจว่า ถ้าใครเอาหูมาแนบอกตอนนี้คงได้ยินชัดยิ่งกว่ากลองรบหลงจวิ้นนั่งอยู่ตรงปลายเตียง มองร่างบางที่พยายามห่อตัวเองกับผ้าห่มอย่างนึกขัน“เจ้าคิดว่าผ้าผืนบาง ๆ นี่จะกันข้าได้จริงหรือ อิงอวี้” เสียงทุ้มต่ำของเขาทำให้สันหลังเธอสั่นวาบ“ก็…กันสายตาได้เพคะ” เธอหลุดตอบไปตามความคิด “อย่างน้อยข้าก็ไม่เขิน…จนเกินไป”ดวงตาคมเข้มเลิกคิ้วนิดเดียว“เมื่อก่อนเจ้าไม่เคยเขินขนาดนี้” เขาพึมพำ “เมื่อก่อน…เจ้าเป็นฝ่ายดึงผ้าห่มออกจากตัวเองเสียด้วยซ้ำ”โอเค…เกินไปนะ ‘อิงอวี้คนเดิม’จีน่ากัดริมฝีปากแน่น ขอแสดงความเสียใจกับตัวเองอีกหนึ่งรอบ ที่ต้องมารับกรรมแทนร่างนี้หลงจวิ้นค่อย ๆ โน้มตัวเข้ามาใกล้ มือใหญ่ยกผ้าห่มขึ้นเบา ๆ แล้วสอดตัวเข้าไปใต้ผืนผ้านั้นอย่างง่ายดาย กลิ่นกายอุ่น ๆ แบบผู้ชายชัดเจนโอบล้อมทันที จนเธอแทบล
บางทีคุณอาจจะชอบ
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่126.7K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.8K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.8K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.0M viewsฮูหยินของแม่ทัพจี
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 86 viewsเกล็ดหิมะกลางธุลีท้อ
ฮาลาปัญ50 viewsแม่หญิงย้อนเวลา มารักกับท่านขุน
ปรายมกรา242 viewsทะลุมิติมาเป็นมารดาของตัวร้าย
หนามชมพู3.0K views
