บทที่ 5

บทที่ 5 ถามหน่อย

"ไปต่อที่ห้องฝนไหม~สนุกนะ" ผงกศีรษะขึ้นมาแล้วเอี้ยวตัวมาสบตาเป้ ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอเล็กน้อย และนั้นก็ทำให้เธอดูเซ็กซี่มากพอตัว

"ถ้าไปต่อมีหวังเธอได้คลานลงจากเตียงแน่!!" เค้นเสียงรอดไรฟันอย่างไม่สบอารมณ์นักกับคำพูดเชื้อเชิญของหญิงสาว เป้แบกร่างอ่อนปวกเปียกมาขึ้นรถแล้วพาเธอขับกลับทาวน์เฮ้าส์ตัวเองทันที

"โอ๊ย...ร้อนเหมือนไฟเผาอ่า~" น้ำฝนร้องออกมาเมื่อเจอฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าไป เธอนั่งขยับไปมาบนเบาะรถพลางจับเสื้อผ้ากระพือไปกระพือมา ทว่าเธอไม่รู้สึกตัวสักนิดว่าสิ่งที่ทำมันทำให้เป้ต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

หน้าอกที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราปีกนกไร้สายปรากฏสู่สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยว เขามองการกระทำของเธอสลับกับมองทางไปด้วย ให้ตายสิวะ!!

"อยากอ้วกวะ!" หลับตาอยู่ดีๆก็พร่ำบอกเสียงอ้อแอ้ เป้ที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบจอดรถเทียบฟุตบาททันที เขาไม่รอให้รถตัวเองเลอะหรอก ร่างบอบบางใสชุดเดรสสีดำรัดรูปถูกหิ้วปีกออกมาจากรถ น้ำฝนเดินเซๆมานั่งแหมะลงกับเก้าอี้ข้างถนนพร้อมกับเรียกหาเพื่อนรักทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงยืดยาน

"ไอริณจ๋า~ฝนอยากหอมแก้มหนูจังเลย...." เอนตัวพิงเก้าอี้อย่างหมดสภาพ ปากก็พร่ำเพ้อเรียกหาไอริณและแมนนี่เพื่อนรัก เป้ที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอากับคนขี้เมา

"รู้ว่าคออ่อนจะแดกทำไมวะ!!" เขาเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวและเอื้อมมือไปดึงชุดที่มันหลุดลงมาขึ้นมาเกาะไว้ที่ไหล่มนเหมือนเดิม ทว่ามือเขากลับโดนน้ำฝนจับเอาไว้แน่น

"หอมจังเยย~" เธอจับมือเขาไปสูดดมและเอามันไปแนบพวงแก้มป่องที่แดงระเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เป้ลอบถอนหายใจหนักๆ "นี่กูคิดผิดหรือคิดถูกวะเนี่ย!" ยิ่งไม่ขยับถกมือกลับยิ่งถูกน้ำฝนรุกรานอย่างหนัก

"เฮ้ย!!" เป้ร้องเสียงหลงเมื่อจู่ ๆ น้ำฝนก็ถอดชุดเดรสตัวเองลงมาจนเห็นเนินอกขนาดใหญ่อย่างชัดเจน แบะตอนนี้มือของเขาก็วางอยู่บนเนินอกของเธอ กลายเป็นว่าเขาเหมือนพวกโรคจิตเข้าไปจริงๆแล้วตอนนี้

"นมหนูใหญ่ไหม....ไอริณจับดูไหมแมนนี่จับดูด้วยไหม..." เสียงหวานเยิ้มพูดขึ้นพลางส่งสายตายั่วยวนให้เข้าไปสัมผัส ทว่าการกระทำของเธอกลับไปปลุกเร้าอารมณ์กระสันของชายหนุ่มและอาวุธร้ายที่มันกำลังหลับไหลผงาดแข็งชันอีกครั้ง

"พากลับห้องหน่อยสิ~" เธอขยับตัวนั่งตรงๆและพยายามประคองใบหน้าตัวเองเอาไว้ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้เป้ที่ยังนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้ตอบอะไรเธอแต่เขากลับถอดเสื้อแขนยาวที่สวมใส่มาเอาไปคลุมไหล่ให้เธอ

"เสื้อหอมจังเลยนะ..." น้ำฝนเงยหน้าขึ้นมาสบตาเป้ในตอนที่เขาเอาเสื้อแขนยาวมาคลุมไหล่ให้เธอ เป้แค่นหัวเราะในลำคออย่างร้ายกาจและอุ้มเธอขึ้นพากลับเข้าไปในรถเหมือนเดิม

@ทาวน์เฮ้าส์

ร่างบอบบางที่เหลือเสื้อผ้าห่อหุ้มร่างกายนับชิ้นได้ถูกแบกเข้ามาในทาวน์เฮ้าส์สุดหรูของเป้ เขาวางเธอลงบนโซฟาหนังราคาแพงอย่างหมดสภาพทั้งเขาและเธอ

"อย่าอ้วกใส่โซฟาฉันนะยายขี้เมา" เป้ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้น้ำฝนเพราะให้เธอนอนในสภาพนี้มีหวังได้ไข้ขึ้นแน่นอน

"ร้อนจังเลยเนอะ..." น้ำฝนลุกขึ้นมานั่งตัวตรงและบรรจงถอดชุดตัวเองออกทีละชิ้นจนเหลือเพียงบราปีกนกที่ใช้ห่อหุ้มหน้าอกที่ใหญ่เกินขนาด "อึก....เวลานอนเราไม่ใส่อะไรเลยนี่หน่า...." ว่าจบก็ถอดบราปีกนกออกและตามด้วยแพนตี้ตังจิ๋วที่สวมใส่ติดตัวอยู่ออกจนหมด

ร่างกายของเธอตอนนี้ไร้ซึ่งอารมณ์ปกปิด น้ำฝนนอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาปากก็พร่ำเพ้อบอกอยากจะดื่มต่อ เป้ที่เข้าไปเอาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้เธอ เขาเดินก้มหน้าออกมาด้วยท่าทางรีบร้อน ทว่าเขาชะลอฝีเท้าจนหยุดนิ่งเมื่อสายตาไปปะทะกับร่างบอบบางที่นอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาราคาแพงของเขา

"อึก..." เสียงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเขาเลื่อนสายตาลงต่ำเรื่อย ๆ และวางไว้ตรงช่วงหว่างขาอ่อนของเธอ "นี่ไม่ได้อ่อยใช่ไหมวะ!!" มือไม้สั่นเทิ้มไปหมด เป้ค่อยขยับกายเข้าไปใกล้

"เป้~" เสียงหวานหยาดเยิ้มเรียกชื่อเขาจนเป้ต้องชะงักกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของน้ำฝน เธอปรือตาขึ้นมามองหน้าเขาด้วยแววตาสั่นระริกผ่านม่านน้ำตาที่มันคลอเบ้า เป้เลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม

"นายตามฉันทำไม?" เธอเอ่ยถามด้วยเสียงราบเรียบ แววตาของเธอนิ่งเฉยเหมือนคำถามที่เอ่ยถามเขา เป้หย่อนตัวลงนั่งข้างๆกายของน้ำฝนก่อนจะถอดเสื้อยืดตัวโปรดมาคลุมกายปกปิดร่างเปลือยเปล่าของเธอเอาไว้

"นายชอบฉันเหรอ?" เธอลืมตาขึ้นมามองเขาเต็มๆตาและถามคำถามที่ทำเอาเป้ต้องเบือนหน้าหนี "เธอเมามากแล้วนะ" น้ำฝนแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันก่อนที่เธอจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งตัวตรง และปล่อยให้เสื้อยืดตัวโปรดของเป้หลุดร่วงลงพื้น

"นายปากสั่นทำไม..." นิ้วชี้เรียวยาวแตะที่ริมฝีปากหนาหยักของชายหนุ่มเบาๆ "ปากนายมันตรงกับใจไหมเป้~" น้ำฝนหัวเราะขบขันเมื่อเห็นสีหน้าเลิ่กลั่กๆของเป้ที่เขาไม่ยอมมองตาเธอและเบือนหน้าหนี

"อยากได้ฉันเหรอ?" คำถามที่ทำเอาคนฟังอึ้งไปตามๆกัน เป้ค่อยๆหันหน้ามาสบตากับเธอ "นายผ่านผู้หญิงมากี่คนแล้วเหรอ~"

"ถ้าเธอยอมให้ฉันเอาเธอก็เป็นคนแรกของฉัน" เขายกยิ้มมุมปากและหันมานั่งเผชิญหน้าของน้ำฝน ร่างบอบบางค่อยหยัดขึ้น เธอคลานเข้ามานั่งคร่อมบนหน้าตักของเขาและโอบกอดลำคอหนาเอาไว้หลวมๆ

"นายอยากได้ฉันมากเลยเหรอ?" เอียงคอถามเสียงยืดยาน "หึ!" เป้แค่นหัวเราะในลำคออย่างร้ายกาจก่อนจะดันร่างของน้ำฝนเข้ามาใกล้จนยอดถันของเธอจะแตะกับริมฝีปากของเขาอยู่รอมร่อ

"นี่นายยังไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนไหนเหรอ?" น้ำฝนถามเสียงกระเส่าพลางขยับบั้นท้ายบดเบียดลงมากับท่อนลำที่แข็งนูนขึ้นมา เป้พยายามข่มอารมณ์ความต้องการเอาไว้สุดฤทธิ์

"ถ้าเธอตกเป็นของฉันเธอได้คลานลงจากเตียงแน่...."

"อยากตกเป็นของนายจังจะได้เลิกตามวอแวฉันสักที"

"เซ็กซ์ของฉันมันไม่เหมือนของคนอื่นนะเธอไหวเหรอ~"

"อยากลองจัง"