Home / มาเฟีย / สวัสดิการรักมาเฟีย / บทที่ 9...มาเฟียขี้อ้อน 1.1

Share

บทที่ 9...มาเฟียขี้อ้อน 1.1

last update publish date: 2026-11-11 15:19:02

9

มาเฟียขี้อ้อน

*********************************************

มณีษิกาที่ตั้งใจว่าจะกลับ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 9...มาเฟียขี้อ้อน 1.1

    9มาเฟียขี้อ้อน********************************************* มณีษิกาที่ตั้งใจว่าจะกลับไปทำงานตามเดิมแต่จนแล้วจนรอดก็ต้องมานั่งจมอยู่ในคฤหาสน์หรูนี้อีกตามเคยหญิงสาวถอนหายใจยาว นี่เธอมาอยู่ที่คฤหาสน์เกรอม็องก็สองสัปดาห์แล้ว แมทเทียสก็เดินเหินได้ตามปกติและกำลังเริ่มต้นทำงานอย่างจริงจังในบริษัท ขณะที่ตัวเธอนั้นต้องทนอยู่กับความเบื่อหน่ายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร่างบางเดินเอื่อยเฉื่อยอย่างไร้จุดหมายอยู่ที่สวนหลังคฤหาสน์ ลมเย็นพัดมาบางเบาแต่ก็ทำให้กระโปรงพลิ้วสีชมพูลายดอกกุหลาบที่จับกลุ่มเป็นช่อสะบัดปลิว ยิ่งเมื่อยามที่หญิงสาวเดินไปยืนนิ่งอยู่กลางสวนซึ่งเป็นจุดที่มีแสงแดดอ่อนส่องกระทบมายิ่งทำให้เธอดูน่ามอง ต้นแขนขาวเนียนที่โผล่พ้นแขนเสื้อของชุดกระโปรงดูผุดผ่องอย่างมีออร่าแต่ไม่ว่าจะแต่งตัวสวยแค่ไหนหรือธรรมชาติรอบข้างช่วยเสริมอย่างไร หากว่าใบหน้างามเศร้าหมองก็ส่งผลให้ทุกอย่างกลายเป็นความหมองหม่นเสียหมด ต่อให้วันนี้ดอกไม้ในสวนจะบานสะพรั่งและส่งกลิ่นหอมยั่วยวนสักปานใด มันก็ไม่ได้ช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้กับมณีษิกาสักนิดสุดท้ายความเหงาก็กลายเป็นแรงผลักดันให้คุณหมอคนสวยขับ

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 8...คนเจ้าเล่ห์ 1.6

    มณีษิกายกมือขึ้นมากุมขมับก่อนจะเริ่มต้นใช้ปลายนิ้วนวดคลึงเบาๆ “มียารักษา รับรองว่าหายปวดเป็นปลิดทิ้ง”ไม่ใช่แค่สรรพคุณอวดอ้างแต่ยังลงมือป้อนยาแก้ปวดให้ทันทีโดยไม่เอ่ยถามความสมัครใจของคนรับยาสักนิด มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปกระชับลำคอเล็กไว้แล้วโน้มลงมาเบาๆ ก่อนบดจูบลึกล้ำ ปลายลิ้นหนากวาดเอาความหวานนุ่มละมุนกลืนลงคออย่างหิวกระหายมณีษิกาอยากจะขัดขืนแต่กว่าจะเริ่มตั้งสติได้ก็เมื่อความหวานแหลมไหลลงคอ ปลุกกระแสสวาทให้ลุกไหม้ในจิตใจ มือเล็กที่กำแน่นและวางแนบอยู่กับบ่าแข็งอยากจะยกขึ้นมาทุบตีอีกฝ่ายให้หนัก แต่เหตุใดถึงกลายเป็นบดขยี้เนื้อผ้าที่เขาสวมนั้นแทนกว่าคนจูบจะพอใจแล้วถอนปากห่างไปก็เมื่อร่างเล็กบนตักหอบหายใจถี่นั่นแหละ ตาคมกริบมองนิ่งที่ปากอิ่มก่อนจงใจประสานสายตากัน ดวงตาหวานหยาดเยิ้มของมณีษิกาทำเอาหัวใจแกร่งเต้นระส่ำ ร่างกายตื่นตัวเต็มกำลังอย่างห้ามไม่อยู่ อยากจะพาตัวเองและสาวสวยก้าวไปถึงความสัมพันธ์สูงสุดของร่างกายทว่าแมทเทียสก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วข่มอารมณ์ดิบเถื่อนไว้อย่างรวดเร็ว มันยากสักหน่อยแต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันพลุ่งพล่านแล้วหาทางลงไม่ได้ ก่อนจะกระซิบเสียงทุ้มที่

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 8...คนเจ้าเล่ห์ 1.5

    “แล้วจะให้นั่งตรงไหน ว้าย!” ร่างบางเซถลาตามแรงฉุดจนสะโพกกระแทกลงบนตักแกร่งพร้อมกับที่เอวคอดก็ถูกโอบกระชับรวดเร็วจนไม่ทันได้ไหวตัว “นั่งตรงนี้ คุยสะดวกดี” แมทเทียสฉีกยิ้มกว้าง เอียงคอมองหน้าบึ้งแล้วอดใจไม่ไหวต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ มณีษิกาหันหน้าหลบพัลวันพร้อมกับถลึงตาดุๆ ใส่ พยายามจะเบี่ยงตัวให้รอดจากอ้อมแขนทรงพลังของอีกฝ่ายหากแต่มันก็ยากยิ่ง ต่อให้ใช้กำปั้นทุบที่ท่อนแขนก็ไร้ผลยิ่งจะกลายเป็นว่าเอวเธอถูกรัดแน่นขึ้น ไม่ต่างจากลำตัวของงูที่ยิ่งถูกทำร้ายก็ยิ่งจะรัดเหยื่อจนหวังให้ตายกันไปข้างหนึ่ง สุดท้ายความอ่อนแรงและความเอือมระอาก็ส่งผลให้หญิงสาวยอมนั่งนิ่งแต่ไม่วายจะสะบัดหน้าค้อนควักไม่หยุด ‘ไม่น่าเลยจริงๆ พลาดให้โดนเอาเปรียบอีกแล้ว เห็นไม่ทำอะไรเรามาตั้งหลายวัน คิดว่าหยุดความคิดบ้าๆ นั่นแล้วนะ เฮ้อ!’หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง นั่นทำให้แมทเทียสเหลือบตามองพร้อมกับที่น้ำเสียงหนักๆ เอ่ยย้ำกับธุระของอีกฝ่าย“จะคุยไหม ถ้าไม่ ผมทำงานต่อนะ”ว่าจบแมทเทียสก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่ออย่างไม่รู้สึกรำคาญที่ต้องใช้ท่อนแขนโอบเอวบางของคนบนตักไว้ “คุณ

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 8...คนเจ้าเล่ห์ 1.4

    หลายวันต่อมา มณีษิกายังคงทำหน้าที่ของตนเองตามปกติ ตอนเช้าเข้าไปปลุกแมทเทียสและลงไปทานอาหารเช้าพร้อมกัน จากนั้นก็พาเดินเล่นรอบๆ บริเวณคฤหาสน์เพื่อเป็นการบริหารกล้ามเนื้อ เธอจะใช้เวลาดังกล่าวราวครึ่งชั่วโมงถึงได้แยกย้ายไปอยู่ในโลกส่วนตัวแมทเทียสจะมุ่งตรงไปยังห้องทำงานเพื่อสะสางงานของเขาจนกระทั่งถึงเวลาอาหารกลางวัน ก็จะมาเคาะประตูห้องของเธอแล้วก็ลงไปด้านล่างด้วยกันพอตกเย็นก็ทำกิจกรรมคล้ายๆ กับตอนเช้าแต่พอตกกลางคืนเวลาประมาณสามทุ่มเธอก็จะพามาเฟียหนุ่มเข้านอน ความจริงเขาหายดีแล้วและไม่จำเป็นต้องมีหมอคู่กายอีกแต่แมทเทียสก็คือแมทเทียส ถ้าเขาได้เอ่ยปากอะไรแล้วก็จะยึดมั่นคำนั้นโดยที่มณีษิกาก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับกับข้อตกลงระหว่างกัน ซึ่งนั่นก็คือระยะเวลาหนึ่งเดือนสำหรับการจ้างงาน ดีหน่อยที่เขาไม่หาข้ออ้างทำการทดสอบบ้าบออะไรอีกไม่ได้กอด หอม จูบ อาจจะด้วยอีกฝ่ายยุ่งอยู่กับงาน หรือไม่เขาก็คงรู้แล้วว่าตัวเธอนั้นไม่ใช่ยากระตุ้นขนานเอก ซึ่งมันเป็นการดีมากเพราะเธอไม่อยากเปลืองตัวเกินความจำเป็น ทว่าพอนานวันเข้ามณีษิกาก็เริ่มจะเบื่อหน่ายและมีความต้องการอยากจะกลับไปทำงานที่โรง

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 8...คนเจ้าเล่ห์ 1.3

    ในห้องอาหารมีมาดามเซลีนนั่งรออยู่ก่อนแล้วพร้อมกับหนุ่มหล่อมาดเท่ที่มณีษิกาไม่เคยเห็นหน้า และทันทีที่ทั้งสองท่านเงยหน้าขึ้นมาก็ถึงกับมองตาค้าง มือที่จับช้อนเล็กๆ ซึ่งใช้สำหรับคนกาแฟถ้วยโปรดวางลงโดยพลันหญิงสาวเหลือบตามองคนที่ยืนข้างกายแล้วสังเกตพฤติกรรมของเขา แมทเทียสไม่เอ่ยอะไรเอาแต่ฉีกยิ้มกว้างแต่ที่น่าขัดใจคือมือของเขายังกุมมือเธอไว้ไม่ปล่อย ส่วนทางด้านมาดามเซลีนที่กวาดตามองร่างสูงใหญ่ของบุตรชายตั้งแต่หน้าจรดเท้าหนา ก็อดไม่ได้ที่เม้มปากมองบนด้วยความหมั่นไส้ เนื่องจากวันนี้แมทเทียสไม่ใช้ไม้เท้าคอยพยุงตัวแต่กลับใช้คนในการช่วยเดินแทนย“ยอมทิ้งไม้เท้าแล้วเหรอลูกชายฉัน”มาดามเซลีนเอ่ยเสียงเบา แต่ทว่าที่คนที่นั่งข้างๆ ก็ได้ยินชัดเจน ฟาทริสที่มองการเปลี่ยนแปลงของญาติผู้น้องอยู่ก่อนแล้วเช่นกันแอบยิ้มตรงมุมปากด้วยความขบขัน และแน่นอนว่าคนอย่างเขาจะไม่เปิดปากแซวย่อมเป็นไปไม่ได้ สมองเร็วพอๆ กับปากที่อ้าขึ้น “อะไรกันแมทเทียสนี่นายหายดีเพียงข้ามคืนเชียวเหรอ” ‘ไอ้นี่กวนบาทา ถ้ามันจะนั่งเงียบก็ไม่มีใครว่าอะไร’แมทเทียสส่งสายคาดโทษไปให้คนแซวและถ้าแยกเขี้ยวใส่ได้เข

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 8...คนเจ้าเล่ห์ 1.2

    “คุณกอดฉัน”มณีษิกาบอกเสียงห้วน ยิ่งดิ้นเท่าไรเขาก็ยิ่งรัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก สุดท้ายเธอจึงหยุดอาการดิ้นรนแล้วยืนสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ ยาวๆ เพื่อเป็นระงับความโกรธไปในตัว “เพื่อการทดสอบไง ไม่เป็นไรหรอกน่า กอดไปก็ไม่รู้สึกอะไร” “แน่ใจเหรอคะว่าไม่รู้สึกอะไร แล้วถึงแม้ว่าจะไม่รู้สึกก็ไม่ได้หมายความว่าจะกอดได้ตามอำเภอใจ”มณีษิกายังจำสัมผัสเมื่อคืนนี้ได้ แม้ไม่มีประสบการณ์แต่มั่นใจว่าอาการเสื่อมของเขามันเริ่มจะไม่ใช่เรื่องจริง “อย่างนั้นก็คงต้องรู้สึกเพื่อคุณจะได้สบายใจ” “สบายใจอะไร” คิ้วเรียวขมวดมุ่น เหลือบตามองคนตัวโตด้วยความเคลือบแคลงสงสัย “สบายใจว่าแฟนคุณไม่ได้ตายด้านไงครับ” มณีษิกาอยากจะกัดลิ้นฆ่าตัวตายมันตรงนี้เลย ไม่ว่าจะเอ่ยอะไรไปพ่อคุณโยงเข้าเรื่องตัวเองทุกที ปากอิ่มเม้มเข้าหากันพลางกลอกตาขึ้นลงอย่างเอือมระอา ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้ตนเองยังตกอยู่ในอ้อมแขนของแมทเทียสและเหมือนว่าเขาจะรู้ทันถึงได้กระชับท่อนแขนโอบรัดแน่นขึ้น “ปล่อย!” “พูดอีกครั้งชัดๆ พูดใกล้หูผมนี่”แมทเทียสบอกพลางก้มหน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status