Home / โรแมนติก / สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด / ตอนที่ 19: ปลอบโยนในคืนฝนตก

Share

ตอนที่ 19: ปลอบโยนในคืนฝนตก

Author: Poinsettia
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-10 21:30:17

สายฝนยามค่ำคืนกระหน่ำตกลงมาอย่างหนัก สายน้ำไหลทะลักผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องพักหมายเลข 304 เสียงฟ้าร้องและเสียงหยดน้ำกระทบขอบหน้าต่างดังก้องไปทั่ว ความเงียบสงบภายในห้อง ลมเย็นเยือกจากเครื่องปรับอากาศโชยปะทะผิวเนื้อจนชวนให้สั่นสะท้าน ทว่าบรรยากาศบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์กลางห้องกลับอบอวลไปด้วยความอุ่นและความซาบซ่านอันมหาศาลที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อย

‘เมล’ นั่งซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาบนเตียงนอนกว้าง ดวงตากลมโตสุกใสฉ่ำปรือไปด้วยร่องรอยแห่งคราบน้ำตา ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เคยแต่งแต้มด้วยความมั่นใจบัดนี้จดจ้องมอง ‘ภาม’ ที่กำลังก้าวเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างไม่วางตา

ภามสวมเพียงกางเกงวอร์มขายาวสีเทาเข้มตัวเดียว เผยท่อนบนเปลือยเปล่า อกแกร่งกว้างหนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อส่วนอกที่ตึงแน่น แผงซิกแพ็กแปดลูกเรียงตัวเป็นลอนสวยงามและผิวกายสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดที่ไร้รอยขีดข่วน ไร้ซึ่งแว่นตากรอบหนาสีดำและทรงผมหน้าม้าที่ปรกหน้าผาก นัยน์ตาสีนิลคมกริบยามมองสบตากับเธอในความมืดสลัวฉายแววความรัก ความอ่อนโยน และความโหยหาอันมหาศาลที่พร้อมจะเยียวยาบาดแผลทั้งหมดในหัวใจของเธอ

ภามทรุดตัวลงนั่งบนเตียงข้างๆ เมล เคลื่อนตัวเข้าหาเธออย่างช้าๆ วงแขนหนาอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อและรอยสักไบนารีที่ข้อมือซ้ายยื่นออกไปรวบดึงร่างบางของเมลเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมอกแกร่งเบาๆ

เมลซุกใบหน้าเนียนลงกับแผงอกเปลือยเปล่าอบอุ่นของเขา สูดกลิ่นหอมสะอาดสไตล์วู้ดดี้เฉพาะตัวเข้าปอดลึกๆ ร่างบางยังคงสั่นสะท้านน้อยๆ จากความเจ็บปวดและแรงกดดันจากคำขู่ของพ่อที่ยังคงหลอกหลอนอยู่ในสมอง

“ยังกลัวอยู่เหรอครับ” ภามเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แหบพร่า และนุ่มนวลที่สุดเท่าที่เขาเคยใช้

ภามใช้นิ้วเรียวยาวเชิดคางสวยของเธอขึ้น ค่อยๆ บรรจงใช้นิ้วหัวแม่มือปาดเช็ดร่องรอยน้ำตาออกจากแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน นัยน์ตาสีนิลสบประสานกับดวงตาคู่สวยของเธอตรงๆ ไร้ซึ่งความลังเล

“ฉันไม่ได้กลัวเรื่องไม่มีเงิน...” เมลเอ่ยสารภาพเสียงแผ่วเบา รอยแดงระเรื่อซึมผ่านพวงแก้ม “...ฉันไม่ได้กลัวเรื่องโดนยึดรถหรือยึดคอนโด แต่ฉันเสียใจ... เสียใจที่พ่อเห็นฉันเป็นแค่สินค้าทางธุรกิจ เห็นความพยายามเรื่องการเรียนของฉันเป็นเรื่องไร้ค่า”

เมลสบตาเขาด้วยความรักที่เอ่อล้น “และสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด... คือกลัวว่าพ่อจะใช้อิทธิพลบังคับให้ฉันต้องแยกจากนาย”

คำพูดอันแสนนุ่มนวลและจริงใจทำเอานัยน์ตาสีนิลของภามไหววูบด้วยความซาบซึ้งใจอย่างมาก ชายหนุ่มรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ดึงร่างบางขึ้นมานั่งบนตักกว้างของเขา สองแขนกอดรัดเธอไว้ราวกักขังเธอไว้ในจักรวาลที่มีเพียงแค่คนสองคน

“ไม่มีใครแยกเราออกจากกันได้ทั้งนั้น เมล...” ภามประกาศคำสัญญาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทรงอำนาจ ประทับจูบเบาๆ บนหน้าผากของเธอ “...ผมบอกแล้วไง ว่าข้างหลังของคุณ มีผมคอยซัพพอร์ตอยู่ทั้งชีวิต ต่อให้พ่อของคุณจะยึดทุกอย่างไป ผมก็มีทุกอย่างที่พร้อมจะประเคนให้คุณมากกว่าที่พ่อคุณเคยให้อย่างเทียบไม่ติด”

ภามขยับใบหน้าลงมาจนริมฝีปากเฉียดผ่านพวงแก้มเนียน สบตาเธอในระยะประชิด

“และคืนนี้... ผมขอใช้ร่างกายและหัวใจของผม เยียวยาความเจ็บปวดทั้งหมดของคุณเอง”

จบคำสัญญาอันแสนเร่าร้อน ทิฐิและความกลัวทั้งหมดในใจของเมลก็พังทลายลงโดยสิ้นเชิง

ภามทาบริมฝีปากหยักสวยลงมากระหน่ำจูบเธอทันที

อื้อ...

รสสัมผัสในครั้งนี้ไม่ได้ดุดันหรือเอาแต่ใจเหมือนครั้งก่อนๆ แต่มันเต็มไปด้วยความนุ่มนวล อ่อนโยน ละมุนละไม และลึกซึ้งจนถึงแก่นแท้ของหัวใจ ภามขยับริมฝีปากดูดดื่มความหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชของเมลอย่างพิถีพิถัน เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปแทะเล็มตักตวงความหวานในโพรงปากนุ่มอย่างช่ำชอง เมลส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ ยื่นสองมือขึ้นโอบรอบลำคอหนาของเขาไว้แน่น เกร็งรับสัมผัสอันแสนอบอุ่นที่ชโลมหัวใจของเธอให้ฟื้นคืนสติ

ภามผละริมฝีปากออกเล็กน้อย นัยน์ตาสีนิลฉายแววรักใคร่อย่างเปิดเผย มือเรียวยาวเอื้อมลงไปดึงสายเดี่ยวของเดรสผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนออกจากไหล่เนียนของเธอทั้งสองข้าง รูดซิปด้านหลังลงเบาๆ...

ชุดเดรสสีฟ้าหลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นเรือนร่างอรชร ผิวขาวเนียนละเอียดประดุจหิมะ และเต้าทรวงอิ่มคู่สวยชูชันท้าทายสายตาในความมืดสลัว เมลไม่เขินอายอีกต่อไปแล้ว เธอเชิดหน้าขึ้น มองชายหนุ่มผู้เป็นที่พึ่งเดียวในชีวิตด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความโหยหา

ภามก้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ลิ้นร้อนลากผ่านผิวเนียน นุ่มนวลและดูดดึงเบาๆ สร้างกระแสความวาบหวามให้วิ่งแล่นไปทั่วท้องน้อยของเมล ร่างบางสั่นสะท้าน เกร็งเรียวขาทั้งสองข้างเข้าหากันด้วยความซาบซ่าน

“ภาม... อื้อ...” เมลแหงนหน้าครางหวาน สองมือกำผมสีดำสนิทของเขาไว้แน่น

ฝ่ามืออุ่นหนาของภามเลื่อนขึ้นมากุมเต้าทรวงอิ่มคู่สวย เขาใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงเบาๆ บนยอดอกสีหวานอย่างนุ่มนวลสลับกับความหนักแน่น สร้างความเสียวซ่านจนเมลต้องเกร็งหน้าท้อง แอ่นอกรับสัมผัสอันแสนวิเศษที่เขามอบให้

ภามเลื่อนริมฝีปากต่ำลงมา ครอบครองยอดอกชูชันด้วยปากหยัก ดูดดึงและแทะเล็มอย่างละเมียดละไม ราวกับกำลังลิ้มรสชาติขนมหวานชิ้นโปรด เมลสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ส่งเสียงร้องครางหวานลั่นห้องแข่งกับเสียงสายฝนภายนอก

“อ๊ะ... ภาม! มัน... เสียว...” เมลครวญคราง เสียงหวานพร่าสั่นสะท้าน

ภามละสายตาขึ้นสบตากับเธอ นัยน์ตาสีนิลฉายแววคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด เขาดึงชุดเดรสและปราการชิ้นสุดท้ายของเธอออกเหวี่ยงทิ้งลงข้างเตียง เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าอันงดงามสมบูรณ์แบบของดาวคณะมหาวิทยาลัยต่อสายตา

ภามถอดกางเกงวอร์มของตัวเองออก เผยเรือนร่างแกร่งสมบูรณ์แบบและแกนกายใหญ่โตที่แข็งขืนเต็มที่

ภามจับเรียวขาเนียนสวยของเมลให้อ้าออกช้าๆ แทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของเธอ ฝ่ามือหนาลูบไล้ผ่านต้นขาอ่อนขึ้นสู่จุดซ่อนเร้นกลางลำตัวที่บัดนี้เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความโหยหา ภามใช้นิ้วเรียวสัมผัสสะกิดเบาๆ ตรงจุดกระสัน ทำเอาเมลสะดุ้งตัวโยน ส่งเสียงร้องครางหวานออกมา

“ผ่อนคลายนะครับ... เด็กดีของผม” ภามกระซิบเสียงต่ำนุ่มนวลข้างใบหูเธอ

ภามค่อยๆ จ่อแกนกายใหญ่โตเข้าสู่ช่องทางนุ่ม สอดแทรกความแข็งขืนเข้าไปในตัวเธออย่างช้าๆ นุ่มนวล และลึกซึ้ง...

“อื้อ!... ภาม!” เมลขมวดคิ้วแน่น เรียวแขนกอดรัดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้ ช่องทางนุ่มปรับตัวรับความใหญ่อบอุ่นที่ค่อยๆ ดันสอดลึกเข้ามาจนสุดความยาว

ความแน่นอึดอัดและกระแสความซาบซ่านมหาศาลพุ่งแล่นไปทั่วร่าง เมลแหงนหน้าครางหวาน ความเจ็บปวดและความเศร้าหมองในใจถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นและฟินที่เอ่อล้น

ภามเริ่มออกแรงกระแทกสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะช้าๆ นุ่มนวล ทว่าหนักแน่นและลึกซึ้ง ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความพิถีพิถัน ราวกับกำลังปลอบประโลมและเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำของเธอ เสียงผิวกายกระทบกันดัง ตับ... ตับ... สอดประสานกับเสียงสายฝนที่กระหน่ำลงมาภายนอก

“อื้อ... อ๊ะ... ภาม...” เมลสั่นสะท้านไปทั้งตัว สองมือไขว่คว้าแผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่าของเขาไว้แน่น ร่างกายตอบสนองต่อแรงกระแทกเบาๆ อย่างเป็นธรรมชาติ

ภามก้มลงมากระหน่ำจูบซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขณะที่สะโพกสอบซอยกระแทกเน้นย้ำจุดกระสันภายในของเธออย่างต่อเนื่อง สัมผัสอันอบอุ่นและละมุนละไมทำเอาสมองของเมลขาวโพน เธอรับรู้ได้ถึงพลังแห่งความรักที่เขาส่งผ่านเรือนร่างเข้ามาถึงจิตวิญญาณของเธอ

“เมล... เมลครับ” ภามคำรามเสียงต่ำในลำคอ นัยน์ตาสีนิลจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังยั่วเย้า “...ผมรักคุณ รักคุณคนเดียว ได้ยินไหม”

“อ๊ะ! อ๊ะ! เมลก็รักภาม... อื้อ! รักภามคนเดียว!” เมลร้องตอบเสียงสั่นพร่า ปลดปล่อยอารมณ์รักทั้งหมดตอบรับเขา

เมื่อเห็นว่าเมลอินและมีความสุขไปกับบทรัก ภามก็เริ่มเร่งจังหวะสะโพกขึ้นทีละน้อย แรงกระแทกหนักแน่นและเร็วขึ้น สร้างความเสียวซ่านมหาศาลจนเมลเกร็งเรียวขาทั้งสองข้างรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น

ภามกระหน่ำสะโพกเข้าใส่อย่างถี่รัวและดุดัน เมลแอ่นอกรับความเร่าร้อนนั้น ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ช่องทางนุ่มบีบรัดแกนกายของเขาแน่นยิบรวดเร็ว

“ภาม! ไม่ไหวแล้ว... อ๊ะ! อ๊าง!” เมลกรีดร้องครางหวานออกมาอย่างสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานแห่งความสุขสมออกมาล้นทะลัก ปลายทางแห่งความฟินส่งให้สมองของเธอสว่างวาบ

ภามกระแทกเน้นย้ำอีกสามสี่ครั้งหนักๆ ก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักอบอุ่นพุ่งฉีดสเปรย์เข้าสู่ส่วนลึกภายในกายของเธอจนหมดสิ้นทุกหยด

ภามฟุบใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่นของเธอ หอบหายใจรวยระริน แขนหนากอดรัดร่างบางของเมลไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ช่องทางนุ่มของเธอยังคงบีบรัดแกนกายของเขาเบาๆ เป็นจังหวะ

ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องพักอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนทั้งสองและเสียงสายฝนที่เริ่มซาลงภายนอก

ภามค่อยๆ ถอนแกนกายออกช้าๆ ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาครอบคลุมร่างของทั้งคู่ไว้ เขานอนตะแคงข้าง ดึงร่างบางของเมลเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมอกอบอุ่น นิ้วเรียวยาวขยับเกลี่ยปอยผมออกจากใบหน้าสวยของเธออย่างนุ่มนวล

เมลซุกใบหน้าลงกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นหนักแน่นของภาม ความเจ็บปวดและความเหงาจากการถูกครอบครัวกดดันเหือดหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความอบอุ่น ความปลอดภัย และความรักอันมหาศาลที่มีผู้ชายคนนี้คอยมอบให้

ภามก้มลงประทับจูบเบาๆ บนหน้าผากของเธอ

“หลับพักผ่อนนะครับ... คนเก่งของผม” ภามกระซิบเสียงนุ่ม นัยน์ตาสีนิลมองจ้องสบตาเธอ “...พรุ่งนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”

เมลยิ้มหวานเบาๆ โอบกอดลำตัวหนาของเขาไว้แน่น บทรักอันแสนนุ่มนวลและเร่าร้อนในคืนฝนตก... ได้เยียวยาหัวใจที่บอบช้ำของดาวคณะสาว และผูกพันชีวิตของคนทั้งสองไว้ด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบและไม่มีวันพังทลาย

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 41: รุกฆาตกลางที่ประชุมผู้ถือหุ้น

    บรรยากาศหน้าห้องประชุมใหญ่แกรนด์ออดิทอเรียม ชั้นสี่สิบห้าของอาคารวรโชติเมธีทาวเวอร์เวลานี้ หนาแน่นไปด้วยผู้ถือหุ้นรายย่อย กองทุนสถาบัน และกองทัพผู้สื่อข่าวสายเศรษฐกิจนับสิบสำนัก แสงแฟลชสาดส่องกระทบป้ายตัวอักษรโลหะสีทองข้อความ 'การประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นประจำปี (EGM)' เสียงอื้ออึงพูดคุยถึงศึกสงครามราคาหุ้นเมื่อช่วงเช้าดังระงมไม่ขาดสายแม้กราฟราคาหุ้นของกลุ่มวรโชติเมธีและ AEGIS จะดีดกลับขึ้นมาชนเพดานซิลลิ่งบวกเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์อย่างปาฏิหาริย์ แต่กระแสข่าวลือเรื่องหนอนบ่อนไส้และข้อขัดแย้งภายในบอร์ดบริหาร ยังคงเป็นระเบิดเวลาที่ทุกคนรอคอยว่าจะปะทุขึ้นมาอย่างไรในการประชุมครั้งนี้ภายในห้องประชุมรูปครึ่งวงกลมขนาดห้าร้อยที่นั่ง แอร์เย็นฉ่ำทว่าบรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เหล่ากรรมการบริหารระดับสูงนั่งเรียงรายอยู่บนโพเดียมแถวยาวด้านหน้า‘พิชัย’ กรรมการอาวุโสนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะฝั่งซ้าย ใบหน้าเหี่ยวย่นของชายวัยหกส

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 40: ศึกสองด้าน

    แปดโมงสี่สิบห้านาที เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนเปิดระบบซื้อขายล่วงหน้าของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังไม่ทันดัง แต่บรรยากาศบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธีก็แทบจะลุกเป็นไฟบนจอวอลล์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังเกือบทั้งแถบ กราฟแท่งเทียนสีแดงดิ่งวูบลงอย่างน่าสะพรึงกลัว ดัชนีหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและการเงินกระตุกวูบลงไปกว่าเจ็ดเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่ก่อนเคาะระฆังเปิดตลาดจริง ข่าวลือสะพัดว่อนสำนักข่าวการเงินนอกประเทศตั้งแต่ตีห้าว่า ระบบเคลียริ่งเฮาส์ของธนาคารพาณิชย์สามแห่งที่เชื่อมต่อกับระบบชำระเงินของวรโชติเมธีกำลังเป็นอัมพาต และกำลังเกิดช่องโหว่เงินรั่วไหลระดับหมื่นล้าน“คุณเมลครับ! บัญชีมาร์จิ้นของกลุ่มทุนยุโรปทิ้งออร์เดอร์ขาย ATO ลงมาหมวดพลังงานและโทรคมนาคมพร้อมกันเกือบสามพันล้านบาท!”“สายจากผู้ว่าการแบงก์ชาติต่อเข้ามาที่โต๊ะประธานครับ บอกว่าระบบโอนเงินข้ามธนาคารเริ่มค้างที่เกตเวย์แปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!”เสียงตะโกนข้ามโต๊ะเทรดเดอ

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 39: ความลับของตระกูลอัครเดโชชาญ

    สายลมหนาวพัดกรูผ่านช่องไม้สนยอดสูงจนกิ่งก้านเสียดสีดังครืดคราดยามเช้าตรู่ ละอองหมอกสีเทาจางยังคงลอยเรี่ยผืนหญ้าชื้นน้ำค้างรอบเซฟเฮาส์กลางป่าเขาใหญ่ แสงตะวันสีส้มซีดเพิ่งจะแตะขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านห้องโถงชั้นล่างเมลตื่นขึ้นมาบนโซฟาตัวยาวโดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับอยู่ถึงอก เธอขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ ความปวดร้าวแล่นริ้วไปตามสะโพกและต้นขา บ่งบอกถึงบทรักอันหนักหน่วงและยาวนานเมื่อกลางดึก แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องสะดุ้งสุดตัวและรีบกวาดตามองรอบห้อง ไม่ใช่ความเจ็บแปลบบนเรือนร่างทว่าคือพื้นที่ว่างเปล่าข้างกาย"ภาม..."ไร้เสียงขานรับ มีเพียงเสียงใบพัดดูดอากาศของห้องครัวที่ส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เมลรีบดึงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัวโคร่งของภามที่วางพาดอยู่บนพนักมาสวม กลัดกระดุมจนถึงคอหอย ปล่อยชายเสื้อยาวลงมาคลุมเลยหัวเข่า ก่อนจะก้าวลงจากโซฟาด้วยเท้าเปล่ารอยเท้าจางๆ บนพื้นไม้ปาร์เกต์นำเธอเดินเลี้ยวลึกเข้าไปยังปีกตะวันตกของบ้านพัก จุดที่ดูภายนอกเหมือนตู้เก็บอุป

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 38: ปลอบประโลมหลังคมกระสุน

    เสียงใบสนลู่ลมหวีดหวิวสลับกับเสียงล้อยางบดหินกรวดดังขึ้นเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่รถเอสยูวีหุ้มเกราะสีดำด้านคันโตจะดับเครื่องยนต์ลงอย่างนิ่มนวลเบื้องหน้าคือบ้านพักตากอากาศสองชั้นทรงโมเดิร์นนอร์ดิกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เงื้อมผาและดงสนทึบ แถบชานป่าเขาใหญ่ ที่แห่งนี้ไม่ปรากฏบนแผนที่ดาวเทียมทั่วไป ไม่มีสายเคเบิลอินเทอร์เน็ตโยงถึง และทำงานด้วยระบบพลังงานแสงอาทิตย์ร่วมกับแบตเตอรี่สำรองใต้ดิน มันคือหนึ่งใน 'เซฟเฮาส์ลับระดับศูนย์' ที่ตระกูลอัครเดโชชาญสร้างทิ้งไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน และถูกภามดัดแปลงใหม่ให้กลายเป็นป้อมปราการไร้สัญญาณวิทยุที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศประตูรถถูกเปิดออก อากาศหนาวเหน็บชื้นไอหมอกของป่าเขายามตีสามปะทะผิวเนื้อจนเมลสะดุ้งตัวสั่นเล็กน้อยเมลยังคงสวมชุดราตรียาวสีมิดไนท์บลูที่เปียกชื้น ชายกระโปรงไหมขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำและเศษเขม่าดินปืน ทับไว้ด้วยเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวตัวหนาของทีมรักษาความปลอดภัย“เมล... ค่อยๆ ก้าวลงมาครับ&rdquo

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 37: กับดักในงานกาล่า

    แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสาดประกายวาบวับสะท้อนกระจกแกะสลักของห้องแกรนด์บอลรูม ณ โรงแรมหรูระดับหกดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงเพลงวอลต์ซจากวงเครื่องสายออร์เคสตราบรรเลงแผ่วเบา เคล้าคลอไปกับเสียงกระทบของแก้วแชมเปญคริสตัลและเสียงสนทนาพึมพำของผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูงค่ำคืนนี้คืองานกาล่าดินเนอร์เปิดตัวโครงการ ‘Bangkok Smart Grid & Cyber Infrastructure’ อย่างเป็นทางการ แขกเหรื่อระดับรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต และประธานกลุ่มทุนข้ามชาติมารวมตัวกันอย่างคับคั่ง ท่ามกลางกระแสข่าวลือหนาหูเรื่องความพยายามแทรกแซงสัมปทานจากกลุ่มทุนต่างชาติเมื่อหลายวันก่อน แต่การปรากฏตัวอย่างผ่าเผยและทรงอิทธิพลของสองตระกูลใหญ่ในค่ำคืนนี้ ได้สยบทุกความแคลงใจลงชั่วคราวเมลยืนตระหง่านอยู่ข้างบิดาตรงจุดต้อนรับหน้าซุ้มดอกกล้วยไม้สีขาวบริสุทธิ์วันนี้ดาวคณะบริหารธุรกิจผู้กุมบังเหียนโปรเจกต์หมื่นล้านงดงามสะกดสายตาทุกคู่ในงาน เธอสวมชุดราตรียาวผ้าไหมเครปสีมิดไนท์บลูเข้ารูป ตัวเสื้อเก

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 36: ดึงดาวลงสู่โลกใต้ดิน

    เข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานของเพนท์เฮาส์หรูเดินผ่านตัวเลขตีสองครึ่ง เสียงฝนที่โปรยปรายตั้งแต่หัวค่ำซาลงจนเหลือเพียงเสียงหยดน้ำกระทบขอบระเบียง กระจกบานยักษ์ที่เคยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงบัดนี้ถูกคลุมทับด้วยม่านม้วนทึบแสงสีดำสนิท ตัดขาดพื้นที่ชั้นหกสิบเอ็ดออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิงภายในห้องปราศจากแสงไฟสีสลัวหรือไฟแชนเดอเลียร์คริสตัล มีเพียงแสงสว่างเยือกเย็นโทนสีเขียวและน้ำเงินจากหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดสามสิบสองนิ้วสามจอที่วางเรียงตัวเป็นแนวโค้งบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนา พัดลมระบายความร้อนของเครื่องเซิร์ฟเวอร์แบบพกพาขนาดกระทัดรัดใต้โต๊ะส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เป็นจังหวะสม่ำเสมอดั่งเสียงหายใจของอสูรกายกลไกที่กำลังจำศีลเมลนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานเพื่อสุขภาพตัวใหญ่ เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวตัวโคร่งของภามที่ยาวลงมาคลุมต้นขา กระดุมเสื้อปลดออกสองเม็ดบนเผยให้เห็นร่องไหปลาร้าและผิวเนียนละเอียดที่มีรอยสีกุหลาบจางๆ แต่งแต้มอยู่ เส้นผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบมัดเป็นมวยลวกๆ ไว้กลางศีรษะ ปักด้วยดินสอไม้แท่งหนึ่งเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status