Home / โรแมนติก / สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด / ตอนที่ 42: เผชิญหน้า CIPHER

Share

ตอนที่ 42: เผชิญหน้า CIPHER

Author: Poinsettia
last update publish date: 2026-11-17 19:30:01

 

ไอฝนหลงฤดูโปรยปรายลงมากระทบหลังคาสังกะสีเก่าผุพังจนเกิดเสียงเปาะแปะสะท้อนก้องกังวานไปทั่วซากโกดังขนาดมหึมา

ที่นี่คืออดีตศูนย์สำรองข้อมูลโทรคมนาคมร้างแถบชานเมืองสมุทรปราการ สิ่งปลูกสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กที่ถูกทิ้งร้างมานานนับสิบปี ตัวอาคารถูกโอบล้อมด้วยดงกกและบึงน้ำกร่อย ตัดขาดจากสายตาของโลกภายนอก ภายนอกดูเหมือนซากปรักหักพังไร้ค่า ทว่าลึกลงไปในห้องใต้ดินที่เคยเป็นชั้นความมั่นคงสูงสุด กลับมีสายไฟเบอร์ออปติกเส้นหนาต่อตรงเข้าสู่ตู้แร็กเซิร์ฟเวอร์เรียงรายนับสิบตู้ เสียงพัดลมระบายความร้อนตัวใหญ่หมุนติ้วตัดอากาศชื้นแฉะจนเกิดลมกรรโชกเย็นเยียบ

ร่างสูงใหญ่ของ ภาม ยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางห้องโถงใต้ดิน

คืนนี้เขาไม่ได้สวมสูทหรูหราของประธานพันล้าน แต่กลับคืนสู่ตัวตนดั้งเดิมในชุดเสื้อฮู้ดดี้สีดำสนิทเนื้อหนา กางเกงคาร์โก้สีเข้ม และรองเท้าคอมแบท บาดแผลที่ต้นแขนขวาถูกพันผ้าก๊อซยืดไว้อย่างแน่นหนา ข้อมือซ้ายเผยให้เห็นรอยสักสีดำทึบเด่นชัด บนใบหน้าคมสันไร้แว่นสายตาบดบัง นัยน์ตาสีนิลคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวทอดมองไปยังความมืดมิดเบื้องหน้า ท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวสีฟ้าครามที่สะท้อนจากจอมอนิเตอร์พกพาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเหล็กพับ

บนหน้าจอ แถบกระพริบสีแดงแสดงสถานะการเชื่อมต่อเครือข่ายความเร็วสูงผ่านดาวเทียม... 'เหยื่อล่อ' ที่ภามปล่อยออกไปทำงานได้อย่างไร้ที่ติ

เขาจงใจปล่อยข้อมูลจำลองของ ‘The Genesis Source Key’ ซอร์สโค้ดส่วนสุดท้ายที่ยังไม่สมบูรณ์ ป้อนเข้าสู่โหนดร้างแห่งนี้ เพื่อส่งสัญญาณกระตุ้นไปยังเซ็นเซอร์ดักจับของไซเฟอร์ และเขารู้ดีว่าด้วยความกระหายอำนาจและเวลาที่เหลือน้อยลงทุกที อสรพิษเฒ่าตัวนั้น... ไม่มีทางทนอยู่เฉยในรูมืดได้อีกต่อไป

เอี๊ยด... ตึง!

เสียงประตูเหล็กหนาหน้าห้องใต้ดินถูกผลักเปิดออกช้าๆ สนิมเขรอะตามบานพับครูดกับพื้นปูนส่งเสียงเสียดแก้วหู

เงาร่างของคนสองคนก้าวเดินฝ่าความมืดเข้ามาในรัศมีแสงไฟนีออน

คนแรกคือ ‘แดเนียล คาร์เตอร์’ ในสภาพที่ห่างไกลจากมาดนักลงทุนผู้สูงศักดิ์ สูทมิดไนท์บลูตัวหรูยับยู่ยี่ คอเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกอย่างไร้ระเบียบ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียด ซีดเซียว และคลุ้มคลั่ง นัยน์ตาสีเฮเซลนัทจ้องมองภามด้วยความเคียดแค้น มือขวาของเขาสอดอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ต บ่งบอกว่ามีอาวุธปืนพร้อมลั่นไก

ทว่าคนที่ก้าวตามหลังแดเนียลเข้ามา... คือร่างที่ทำให้กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างของภามเกร็งแน่นจนแทบปริแตก

ชายชราวัยเกือบเจ็ดสิบปีในชุดสูททวีดสีเทาเข้ม ร่างผอมสูง ท่าทางหลังค่อมเล็กน้อย ผมสีดอกเลาตัดสั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาและรอยยิ้มสมเพชที่แสนคุ้นเคย... ชายผู้ที่ภามเคยเรียกเขาว่า 'อาจารย์' และเคารพประหนึ่งญาติผู้ใหญ่เพียงคนเดียวหลังจากพ่อแม่เสียชีวิต

‘ดร. อาธรณ์’ หรือรหัสลับในโลกมืด... ‘CIPHER’

“ไม่คิดเลยนะว่าแกจะกล้ากลับมาที่นี่... ไอ้หนู”

เสียงแหบพร่าเยือกเย็นของอาธรณ์เอ่ยขึ้น ชายชราเดินก้าวช้าๆ พลางกวาดตามองตู้แร็กเซิร์ฟเวอร์รอบห้องด้วยสายตาละโมบ “ที่นี่คือห้องทดลองแรก ที่พ่อของแกกับฉัน ร่วมกันวางโครงข่ายเจเนซิสขึ้นมาเมื่อสิบปีก่อน ช่างเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการปิดฉากจริง”

ภามยืนนิ่งสนิท สองมือล้วงกระเป๋าฮู้ดดี้ แววตาสีนิลนิ่งสงบราวกับผิวน้ำก่อนเกิดคลื่นยักษ์สึนามิ

“เลิกเล่นละครได้แล้ว อาธรณ์...” น้ำเสียงของภามทุ้มต่ำและเย็นชาจนบาดลึก “สิบปีที่แล้ว แกฆ่าพ่อแม่ผม ปลอมแปลงอุบัติเหตุ แล้วแสร้งทำเป็นคนดีเข้ามาสอนผม เพื่อหลอกใช้เด็กสิบสี่ปีให้ช่วยแกเขียนระบบ... แกไม่เคยเห็นผมเป็นลูกศิษย์ แกเห็นผมเป็นแค่เครื่องมือถอดรหัส”

อาธรณ์แค่นหัวเราะในลำคอ แววตาของตาเฒ่าเปลี่ยนเป็นความอำมหิตอย่างเปิดเผย

“พ่อของแกมันโง่เอง ภควัต” อาธรณ์ตวาดเสียงต่ำ “มันสร้างอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในโลกขึ้นมาได้ แต่กลับขี้ขลาด มันคิดจะส่งมอบระบบนี้ให้รัฐบาลตรวจสอบ คิดจะฝังมันไว้ในเงามืด ทั้งๆ ที่พวกเราสามารถใช้มันควบคุมตลาดหุ้น ปั่นค่าเงิน และอยู่เหนือรัฐบาลทุกแห่งในโลกได้ พ่อของแกขวางทางความยิ่งใหญ่ ฉันก็แค่เขี่ยหินโสโครกออกไปจากเส้นทางเดินเท่านั้น”

“และตอนนี้ มึงก็กำลังจะตายคุก เหมือนหมาข้างถนน” ภามสวนกลับด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือน แววตาไร้ความกลัวแม้แต่น้อย

แดเนียลสบถลั่น ควักปืนพกเก็บเสียงสีดำด้านออกมาเล็งตรงมาที่หน้าผากของภามทันที

“หุบปากซะ ภควัต” แดเนียลคำราม นัยน์ตาสีเฮเซลนัทสั่นระริกด้วยความคลั่ง “มึงคิดว่ามึงชนะในที่ประชุมผู้ถือหุ้นแล้วมึงจะรอดเหรอ ตำรวจลอนดอนกำลังตามล่ากู บัญชีกูโดนอายัดไปสองหมื่นล้าน แต่ถ้าวันนี้กูได้ Genesis Source Key ไป กูจะล้างระบบธนาคารทั้งโลก แล้วกูจะรวยกว่าเดิมร้อยเท่า ส่งแฟลชไดรฟ์มาให้ดร.อาธรณ์เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นกูจะเป่าหัวมึงทิ้งตรงนี้”

“ใจเย็นก่อน แดเนียล...” อาธรณ์ยกมือขึ้นห้ามลูกน้องเบาๆ ชายชราสาวเท้าเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าโต๊ะพับ ห่างจากภามเพียงไม่กี่ก้าว เขาวางคอมพิวเตอร์พกพารุ่นพิเศษสำหรับปฏิบัติการไซเบอร์ลงบนโต๊ะ

“แกเรียกฉันมาที่นี่ เพราะแกรู้ว่ามัลแวร์ Hydra-9 กำลังจะรีเวิร์สกลับไปลบเซิร์ฟเวอร์แม่ของฉันใช่ไหม” อาธรณ์หรี่ตาลง มองทะลุเล่ห์เหลี่ยมของลูกศิษย์ “แกคิดจะล่อให้ฉันเปิดคอนโซลเพื่อดึงข้อมูลแกนกลาง... ได้สิ ไอ้หนู มาดูกันว่า สิบปีที่แกแอบหนีไปสร้าง AEGIS สมองของแก... จะก้าวข้ามคนที่สร้างแกขึ้นมาอย่างฉันได้หรือยัง”

อาธรณ์เสียบสายเชื่อมต่อความเร็วสูงเข้ากับตู้แร็กเซิร์ฟเวอร์ทันที ปลายนิ้วเหี่ยวย่นรัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง!

คลิก คลิก คลิก คลิก คลิก!

หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์บนผนังห้องใต้ดินสว่างวาบขึ้น แถบกราฟิกการดวลรหัสผ่านระดับสากลเปิดฉากขึ้นในพริบตา

นี่ไม่ใช่การยิงปืน ไม่ใช่การชกต่อย... แต่มันคือ การดวลไซเบอร์วอร์แฟร์ระดับตำนาน ระหว่างสองยอดอัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์โลกมืด

อาธรณ์เริ่มโจมตีด้วยการปล่อยชุดคำสั่ง 'Ouroboros Protocol' ไวรัสทำลายตัวเองที่กลืนกินหน่วยความจำเพื่อบีบให้เซิร์ฟเวอร์ของภามโอเวอร์ฮีต ตัวอักษรสีแดงเดือดทะลักเข้าท่วมพอร์ตเชื่อมต่อประดุจคลื่นสึนามิไฟ ชายชราคำรามลั่นด้วยความสะใจเมื่อเห็นไฟร์วอลล์ด่านแรกของภามเริ่มแตกสลาย

“แกป้องกันไม่ได้หรอก อัลกอริทึมนี้ ฉันใช้เวลาคิดค้นยี่สิบปี แกไม่มีทางถอดสมการควอนตัมนี้ได้ทันภายในสามนาที”

ทว่า... ภามกลับยืนนิ่ง

มุมปากหยักสวยของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย... เป็นรอยยิ้มของเด็กเนิร์ดสถิติที่มองเห็นจุดจบของกระดานหมากตั้งแต่วินาทีแรกที่ศัตรูขยับตัว

ภามไม่ได้นั่งลงพิมพ์แป้นพิมพ์อย่างลนลาน เขายกมือซ้ายขึ้น แตะเบาๆ ลงบนคีย์บอร์ดกลไกเพียงไม่กี่ครั้ง

“สิบปีที่ผ่านมา แกคิดว่าผมมัวแต่หลบซ่อนงั้นเหรอ อาธรณ์” น้ำเสียงของภามเยือกเย็นดั่งขั้วโลก “แกประเมินความสามารถของพ่อผมต่ำไป... และแกก็ประเมิน ‘ความรัก’ ต่ำไป พ่อไม่ได้สร้าง Genesis Key ขึ้นมาเพื่อควบคุมโลก แต่พ่อสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องครอบครัว”

ภามปลดล็อกคำสั่งสุดท้ายที่เขาไม่ได้เขียนขึ้นคนเดียว... แต่เป็นคำสั่งที่เขาและ เมล ช่วยกันวางโมเดลคณิตศาสตร์และการจัดการความเสี่ยงไว้ตั้งแต่คืนก่อน

“สูตรความน่าจะเป็นของเบย์เซียน (Bayesian Probability) ผสมกับการวิเคราะห์ความแปรปรวนหลายตัวแปร...” ภามเอ่ยช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ นัยน์ตาสีนิลส่องประกายอำมหิต “เมียผม... เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองบริหารธุรกิจ เป็นคนคำนวณจุดบอดของกระแสเงินสดและทราฟฟิกของแกให้ผมเอง”

ตึ้ง!

ภามกดปุ่ม Enter หนักๆ ลงไปเพียงครั้งเดียว

คำสั่ง [TRAP_TRIGGER: CIPHER_DEATH_LOOP] ถูกปลดปล่อยออกมา

หน้าจอมอนิเตอร์ของอาธรณ์ที่กำลังไหลทะลักด้วยโค้ดสีแดง พลันชะงักค้างไปในเสี้ยววินาที ก่อนที่หน้าต่างบรรทัดคำสั่งทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน แล้วสะท้อนภาพ ‘รอยสักโค้ดไบนารี’ ของภามขึ้นมาแทนที่

“อะไรกัน ทำไมโค้ดของฉันถึงวกกลับมาล็อกตัวเอง” อาธรณ์กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ปลายนิ้วเหี่ยวย่นพยายามเคาะปุ่มแก้ลำ ทว่าระบบปฏิเสธการเข้าถึงทั้งหมด “Access Denied ฉันคือผู้สร้างระบบนะ ทำไมฉันถึงไม่มีสิทธิ์รูท”

“เพราะแกไม่ได้เป็นผู้สร้างคนเดียว...” ภามก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนชายชราต้องถอยกรูด “แกเป็นแค่ขโมย และขโมย... ไม่มีวันได้เป็นเจ้าของบ้านที่แท้จริง”

ไวรัสย้อนศรของภามไม่ได้แค่ทำลายเครื่องของอาธรณ์ แต่มันเจาะทะลวงผ่านเครือข่ายดาวเทียม ย้อนกลับไปล้างบางเซิร์ฟเวอร์ลับทั่วโลกของ Vanguard Nexus และ Dark Web Node ทั้งหมดของ CIPHER

และในเวลาเดียวกัน...

[INTERPOL GLOBAL SECURE UPLOAD : 100% COMPLETED]

FILES TRANSMITTED:

MURDER_EVIDENCE_10YRS_AGO.MP4

CAN_BUS_OVERRIDE_SOURCE_CIPHER.HEX

GLOBAL_MONEY_LAUNDERING_LEDGER_VANGUARD.CSV

STATUS: RED NOTICE ISSUED FOR DANIEL CARTER & ARTHORN.

“มึงส่งข้อมูลให้อินเตอร์โพลหมดแล้วงั้นเหรอ” แดเนียลหน้าซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือด ชายหนุ่มลูกครึ่งสติแตก เขารู้ดีว่าบัดนี้ชีวิตของเขาจบสิ้นแล้ว

ด้วยความสิ้นหวัง แดเนียลยกปืนพกขึ้น เล็งเข้าใส่ขมับของภามในระยะเผาขน นิ้วชี้กำลังจะเหนี่ยวไกสังหาร

“ตายซะเถอะมึง”

ปัง!

เสียงปืนดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วห้องใต้ดิน

ทว่า... ไม่ใช่เสียงปืนจากกระบอกของแดเนียล

เคร้ง!

กระสุนไรเฟิลความเร็วสูงพุ่งทะลุหน้าต่างระบายอากาศด้านบน ตัดผ่านข้อมือขวาของแดเนียลอย่างแม่นยำจนปืนพกหลุดกระเด็น เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะผนังปูน แดเนียลกุมข้อมือที่แหลกเหลว ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมาน ทรุดตัวลงไปดิ้นพราดอยู่กับพื้น

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงระเบิดควันแฟลชแบงก์ดังสนั่นหวั่นไหว ประตูเหล็กด้านหน้าและประตูด้านข้างถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง

หน่วยคอมมานโดหนุมานกองปราบปรามในชุดเกราะทมิฬ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจสากล  นับสิบนายพร้อมอาวุธสงครามครบมือ บุกกรูเข้ามาในห้องใต้ดิน ลำแสงเลเซอร์สีแดงนับสิบจุดชี้ตรงไปที่ร่างของอาธรณ์และแดเนียลทันที

“อยู่นิ่งๆ! วางมือไว้บนหัว เดี๋ยวนี้!”

เสียงตะโกนสั่งการดังกึกก้อง อาธรณ์ยืนตัวสั่นเทา ขาทั้งสองข้างหมดแรงจนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น ใบหน้าเหี่ยวย่นของชายชราเต็มไปด้วยความพ่ายแพ้ ย่อยยับ และสิ้นหวัง นัยน์ตาที่เคยหยิ่งผยองจ้องมองลูกศิษย์ที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

ภามเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าอาธรณ์ที่กำลังถูกเจ้าหน้าที่กดหัวลงกับพื้นปูนเย็นเฉียบ นัยน์ตาสีนิลคมกริบก้มมองคนฆ่าพ่อแม่ของเขาด้วยความสุขุม เยือกเย็น และปราศจากความโกรธแค้นที่มืดบอดอีกต่อไป

“คุกตลอดชีวิต... คือบทเรียนสุดท้ายที่ผมจะมอบให้แก ในฐานะลูกศิษย์” ภามเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเด็ดขาด “ไปชดใช้กรรมในนรกบนดินซะ อาธรณ์”

เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าล็อกกุญแจมืออาธรณ์และแดเนียลอย่างแน่นหนา ลากตัวอดีตผู้บงการระดับโลกทั้งสองคนออกไปจากห้องใต้ดินอย่างหมดสภาพประดุจเศษสวะ

ความเงียบสงบกลับคืนสู่อาคารร้างอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของภามและกลิ่นดินปืนที่ค่อยๆ จางหายไป

ภามถอดฮู้ดดี้คลุมศีรษะออก เสยผมสีดำสนิทที่ชื้นเหงื่อขึ้นลวกๆ ความหนักอึ้ง ความเจ็บปวด และตราบาปที่แบกรับมาตลอดสิบปี... บัดนี้ได้ถูกปลดเปลื้องลงแล้ว แผ่นหลังกว้างที่เคยตึงแน่นผ่อนคลายลงอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในชีวิต

เสียงฝีเท้าเบาๆ วิ่งกึ่งเดินดังลงมาจากบันไดคอนกรีต

ภามหันกลับไปมอง...

ร่างบางอรชรของ เมล ในชุดสูทสากลสีขาวทับด้วยเสื้อโค้ตตัวยาว กำลังก้าวลงมาจากบันไดด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและเป็นห่วงสุดขีด เธอไม่ได้รออยู่ที่รถตู้สื่อสารตามที่ตกลงกันไว้ แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงปืน ดาวคณะสาวก็วิ่งฝ่าสายฝนลงมาหาเขาทันทีโดยไม่สนความปลอดภัยของตัวเอง

“ภาม!” เมลส่งเสียงร้องเรียก น้ำตาคลอเบ้า วิ่งตรงเข้ามาหาเขา

ภามอ้าแขนออก รวบร่างบางของภรรยาเข้าสู่อ้อมกอดแนบอกทันที

หมับ!

แรงปะทะทำให้ร่างของภามเซถอยหลังไปครึ่งก้าว เมลสวมกอดรอบคอหนาของเขาไว้แน่น ซุกหน้าลงกับซอกคออุ่น สองมือลูบไล้แผ่นหลังและต้นแขนของเขาด้วยความสั่นเทาเพื่อตรวจเช็กว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนเพิ่มเติม

“นายปลอดภัยใช่ไหม... ฮึก... ภาม นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม” เมลสะอื้นถาม ละล่ำละลักด้วยความโล่งอก

ภามกระชับวงแขนแน่น ดึงร่างบางให้แนบชิดไปกับอกแกร่งของเขาจนแทบไม่มีช่องว่าง เขาก้มลงซุกใบหน้าคมสันลงกับเรือนผมนุ่มสีน้ำตาลคาราเมลที่เปียกละอองฝน จูบซับลงบนขมับและพวงแก้มเนียนของเธอซ้ำๆ อย่างทะนุถนอมที่สุด

“ผมปลอดภัยครับ... คนดี” ภามกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่นุ่มนวลและสั่นเครือไปด้วยความซาบซึ้งใจ “มันจบแล้วครับเมล... สิบปีที่ผ่านมา มันจบลงแล้วจริงๆ”

เมลเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบของสามี นัยน์ตาสุกใสที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่ไร้ซึ่งเงามืดแห่งความแค้นอีกต่อไป เธอยิ้มหวานออกมาทั้งน้ำตา ยกสองมือขึ้นประคองสันกรามคมสันของเขาไว้

“นายทำได้แล้วนะภาม...” เมลเอ่ยเสียงหวาน “...นายล้างมลทินให้พ่อแม่ และนายก็ปกป้องอนาคตของเราไว้ได้สำเร็จ ฉันภูมิใจในตัวนายที่สุดเลยรู้ไหม”

คำพูดอันแสนอ่อนหวานและสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักของหญิงสาวตรงหน้า ทำเอาหัวใจของเด็กเนิร์ดพันล้านพองโตจนแทบระเบิด

ภามมองดูริมฝีปากอิ่มสีพีชที่กำลังสั่นระริก นัยน์ตาสีนิลลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความรักและความปรารถนาอันลึกซึ้งที่ไม่อาจกักเก็บได้อีกต่อไป ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากของเธอด้วยจูบที่ดูดดื่ม แสนหวาน และหนักแน่น

รสจูบท่ามกลางซากปรักหักพังและกลิ่นไอฝน... คือรสจูบแห่งการเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างแท้จริง ปลายลิ้นร้อนสอดประสานแลกเปลี่ยนความอบอุ่นที่ไร้ซึ่งโซ่ตรวนแห่งอดีต เมลแอ่นอกรับสัมผัส โอบกอดร่างสูงใหญ่ของสามีไว้แน่น สลักความทรงจำแห่งชัยชนะนี้ไว้ในหัวใจชั่วนิรันดร์

เมื่อผละริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจร้อนรดผสานกัน ภามยิ้มมุมปากเบาๆ นัยน์ตาสีนิลจับจ้องดวงหน้างามของภรรยาอย่างเจ้าเล่ห์และเปี่ยมเสน่ห์

“กลับบ้านเรากันเถอะครับ คุณรองประธาน...” ภามกระซิบข้างใบหูเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความเร่าร้อน

“เพราะคืนนี้ ประธานอย่างผม... มี ‘รางวัลใหญ่’ รอทวงจากคุณอยู่บนโต๊ะทำงานชั้นห้าสิบนะครับ”

เมลตาโต แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อทันที เธอยิ้มหวานและตีไหล่เขาเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 42: เผชิญหน้า CIPHER

    ไอฝนหลงฤดูโปรยปรายลงมากระทบหลังคาสังกะสีเก่าผุพังจนเกิดเสียงเปาะแปะสะท้อนก้องกังวานไปทั่วซากโกดังขนาดมหึมาที่นี่คืออดีตศูนย์สำรองข้อมูลโทรคมนาคมร้างแถบชานเมืองสมุทรปราการ สิ่งปลูกสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กที่ถูกทิ้งร้างมานานนับสิบปี ตัวอาคารถูกโอบล้อมด้วยดงกกและบึงน้ำกร่อย ตัดขาดจากสายตาของโลกภายนอก ภายนอกดูเหมือนซากปรักหักพังไร้ค่า ทว่าลึกลงไปในห้องใต้ดินที่เคยเป็นชั้นความมั่นคงสูงสุด กลับมีสายไฟเบอร์ออปติกเส้นหนาต่อตรงเข้าสู่ตู้แร็กเซิร์ฟเวอร์เรียงรายนับสิบตู้ เสียงพัดลมระบายความร้อนตัวใหญ่หมุนติ้วตัดอากาศชื้นแฉะจนเกิดลมกรรโชกเย็นเยียบร่างสูงใหญ่ของ ภาม ยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางห้องโถงใต้ดินคืนนี้เขาไม่ได้สวมสูทหรูหราของประธานพันล้าน แต่กลับคืนสู่ตัวตนดั้งเดิมในชุดเสื้อฮู้ดดี้สีดำสนิทเนื้อหนา กางเกงคาร์โก้สีเข้ม และรองเท้าคอมแบท บาดแผลที่ต้นแขนขวาถูกพันผ้าก๊อซยืดไว้อย่างแน่นหนา ข้อมือซ้ายเผยให้เห็นรอยสักสีดำทึบเด่นชัด บนใบหน้าคมสันไร้แว่นสายตาบดบัง นัยน์ตาสีน

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 41: รุกฆาตกลางที่ประชุมผู้ถือหุ้น

    บรรยากาศหน้าห้องประชุมใหญ่แกรนด์ออดิทอเรียม ชั้นสี่สิบห้าของอาคารวรโชติเมธีทาวเวอร์เวลานี้ หนาแน่นไปด้วยผู้ถือหุ้นรายย่อย กองทุนสถาบัน และกองทัพผู้สื่อข่าวสายเศรษฐกิจนับสิบสำนัก แสงแฟลชสาดส่องกระทบป้ายตัวอักษรโลหะสีทองข้อความ 'การประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นประจำปี (EGM)' เสียงอื้ออึงพูดคุยถึงศึกสงครามราคาหุ้นเมื่อช่วงเช้าดังระงมไม่ขาดสายแม้กราฟราคาหุ้นของกลุ่มวรโชติเมธีและ AEGIS จะดีดกลับขึ้นมาชนเพดานซิลลิ่งบวกเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์อย่างปาฏิหาริย์ แต่กระแสข่าวลือเรื่องหนอนบ่อนไส้และข้อขัดแย้งภายในบอร์ดบริหาร ยังคงเป็นระเบิดเวลาที่ทุกคนรอคอยว่าจะปะทุขึ้นมาอย่างไรในการประชุมครั้งนี้ภายในห้องประชุมรูปครึ่งวงกลมขนาดห้าร้อยที่นั่ง แอร์เย็นฉ่ำทว่าบรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เหล่ากรรมการบริหารระดับสูงนั่งเรียงรายอยู่บนโพเดียมแถวยาวด้านหน้า‘พิชัย’ กรรมการอาวุโสนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะฝั่งซ้าย ใบหน้าเหี่ยวย่นของชายวัยหกส

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 40: ศึกสองด้าน

    แปดโมงสี่สิบห้านาที เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนเปิดระบบซื้อขายล่วงหน้าของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังไม่ทันดัง แต่บรรยากาศบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธีก็แทบจะลุกเป็นไฟบนจอวอลล์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังเกือบทั้งแถบ กราฟแท่งเทียนสีแดงดิ่งวูบลงอย่างน่าสะพรึงกลัว ดัชนีหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและการเงินกระตุกวูบลงไปกว่าเจ็ดเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่ก่อนเคาะระฆังเปิดตลาดจริง ข่าวลือสะพัดว่อนสำนักข่าวการเงินนอกประเทศตั้งแต่ตีห้าว่า ระบบเคลียริ่งเฮาส์ของธนาคารพาณิชย์สามแห่งที่เชื่อมต่อกับระบบชำระเงินของวรโชติเมธีกำลังเป็นอัมพาต และกำลังเกิดช่องโหว่เงินรั่วไหลระดับหมื่นล้าน“คุณเมลครับ! บัญชีมาร์จิ้นของกลุ่มทุนยุโรปทิ้งออร์เดอร์ขาย ATO ลงมาหมวดพลังงานและโทรคมนาคมพร้อมกันเกือบสามพันล้านบาท!”“สายจากผู้ว่าการแบงก์ชาติต่อเข้ามาที่โต๊ะประธานครับ บอกว่าระบบโอนเงินข้ามธนาคารเริ่มค้างที่เกตเวย์แปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!”เสียงตะโกนข้ามโต๊ะเทรดเดอ

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 39: ความลับของตระกูลอัครเดโชชาญ

    สายลมหนาวพัดกรูผ่านช่องไม้สนยอดสูงจนกิ่งก้านเสียดสีดังครืดคราดยามเช้าตรู่ ละอองหมอกสีเทาจางยังคงลอยเรี่ยผืนหญ้าชื้นน้ำค้างรอบเซฟเฮาส์กลางป่าเขาใหญ่ แสงตะวันสีส้มซีดเพิ่งจะแตะขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านห้องโถงชั้นล่างเมลตื่นขึ้นมาบนโซฟาตัวยาวโดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับอยู่ถึงอก เธอขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ ความปวดร้าวแล่นริ้วไปตามสะโพกและต้นขา บ่งบอกถึงบทรักอันหนักหน่วงและยาวนานเมื่อกลางดึก แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องสะดุ้งสุดตัวและรีบกวาดตามองรอบห้อง ไม่ใช่ความเจ็บแปลบบนเรือนร่างทว่าคือพื้นที่ว่างเปล่าข้างกาย"ภาม..."ไร้เสียงขานรับ มีเพียงเสียงใบพัดดูดอากาศของห้องครัวที่ส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เมลรีบดึงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัวโคร่งของภามที่วางพาดอยู่บนพนักมาสวม กลัดกระดุมจนถึงคอหอย ปล่อยชายเสื้อยาวลงมาคลุมเลยหัวเข่า ก่อนจะก้าวลงจากโซฟาด้วยเท้าเปล่ารอยเท้าจางๆ บนพื้นไม้ปาร์เกต์นำเธอเดินเลี้ยวลึกเข้าไปยังปีกตะวันตกของบ้านพัก จุดที่ดูภายนอกเหมือนตู้เก็บอุป

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 38: ปลอบประโลมหลังคมกระสุน

    เสียงใบสนลู่ลมหวีดหวิวสลับกับเสียงล้อยางบดหินกรวดดังขึ้นเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่รถเอสยูวีหุ้มเกราะสีดำด้านคันโตจะดับเครื่องยนต์ลงอย่างนิ่มนวลเบื้องหน้าคือบ้านพักตากอากาศสองชั้นทรงโมเดิร์นนอร์ดิกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เงื้อมผาและดงสนทึบ แถบชานป่าเขาใหญ่ ที่แห่งนี้ไม่ปรากฏบนแผนที่ดาวเทียมทั่วไป ไม่มีสายเคเบิลอินเทอร์เน็ตโยงถึง และทำงานด้วยระบบพลังงานแสงอาทิตย์ร่วมกับแบตเตอรี่สำรองใต้ดิน มันคือหนึ่งใน 'เซฟเฮาส์ลับระดับศูนย์' ที่ตระกูลอัครเดโชชาญสร้างทิ้งไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน และถูกภามดัดแปลงใหม่ให้กลายเป็นป้อมปราการไร้สัญญาณวิทยุที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศประตูรถถูกเปิดออก อากาศหนาวเหน็บชื้นไอหมอกของป่าเขายามตีสามปะทะผิวเนื้อจนเมลสะดุ้งตัวสั่นเล็กน้อยเมลยังคงสวมชุดราตรียาวสีมิดไนท์บลูที่เปียกชื้น ชายกระโปรงไหมขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำและเศษเขม่าดินปืน ทับไว้ด้วยเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวตัวหนาของทีมรักษาความปลอดภัย“เมล... ค่อยๆ ก้าวลงมาครับ&rdquo

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 37: กับดักในงานกาล่า

    แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสาดประกายวาบวับสะท้อนกระจกแกะสลักของห้องแกรนด์บอลรูม ณ โรงแรมหรูระดับหกดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงเพลงวอลต์ซจากวงเครื่องสายออร์เคสตราบรรเลงแผ่วเบา เคล้าคลอไปกับเสียงกระทบของแก้วแชมเปญคริสตัลและเสียงสนทนาพึมพำของผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูงค่ำคืนนี้คืองานกาล่าดินเนอร์เปิดตัวโครงการ ‘Bangkok Smart Grid & Cyber Infrastructure’ อย่างเป็นทางการ แขกเหรื่อระดับรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต และประธานกลุ่มทุนข้ามชาติมารวมตัวกันอย่างคับคั่ง ท่ามกลางกระแสข่าวลือหนาหูเรื่องความพยายามแทรกแซงสัมปทานจากกลุ่มทุนต่างชาติเมื่อหลายวันก่อน แต่การปรากฏตัวอย่างผ่าเผยและทรงอิทธิพลของสองตระกูลใหญ่ในค่ำคืนนี้ ได้สยบทุกความแคลงใจลงชั่วคราวเมลยืนตระหง่านอยู่ข้างบิดาตรงจุดต้อนรับหน้าซุ้มดอกกล้วยไม้สีขาวบริสุทธิ์วันนี้ดาวคณะบริหารธุรกิจผู้กุมบังเหียนโปรเจกต์หมื่นล้านงดงามสะกดสายตาทุกคู่ในงาน เธอสวมชุดราตรียาวผ้าไหมเครปสีมิดไนท์บลูเข้ารูป ตัวเสื้อเก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status