#10 เเกล้ง

ผ่านไป 30 นาที 

ในที่สุดฉันก็เห็นผู้ชายตัวสูง ใส่ชุดสูทสีดำเดินตรงมาทางลานจอดรถ สภาพเขาดูเหนื่อยๆ เเต่ตอนที่นายทำงานเเล้วใส่ชุดบอดี้การ์ดเนี่ย...ก็เท่ดี

  "นายช้านะ ปล่อยให้ฉันรออยู่ได้" 

  "เธอกะจะเรียกฉันเมื่อไรก็เรียก ก็สมควรเเล้วนิ"

  "นายขับจากไหน บ้านนายเหรอ?" ฉันเห็นรถมอเตอร์ไซค์จอดอยู่หน้าบ้าน

  "เอากุญเเจมาสิ จะไปไหม"

  "ไป" ฉันยื่นกุญเเจรถให้

  "วางบนมือฉัน" เขาไม่กล้ารับจากมือฉันรึไงหรือว่ารังเกียจฉัน? เเต่ถึงจะมีคำถามก็เถอะฉันก็วางลงบนมือเขาโดยดี 

บนรถ

  "จะไปไหน"

  "ห้าง H " จากนั้นเขาก็ขับออกจากบ้านไป พอบรรยากาศเงียบๆเเบบนี้ทีไรฉันก็คันปากอยากถามโน้นถามโน้นถามนี่

  "รังเกียจรึไง?"

  "อะไร" 

  "ตอนยื่นกุญเเจ"

  "เปล่า" 

  "เเล้วมันยังไง"

  "ไม่อยากสัมผัสโดนมือเธอเยอะ มันดูไม่เหมาะ" เขาคือสุภาพบุรุษ หรือว่าเเค่หน้ากากกันเเน่

  "อ๋อ" ใจจริงฉันก็อยากถามเรื่องเมื่อวานที่ข้างคาอยู่เหมือนกัน เรื่องตัวตนของนายอีกคนนั่นน่ะ

  "เธอมีธุระอะไรที่ห้าง" เขาถามทั้งที่มองถนนอยู่ เป็นวันหยุด รถเยอะไม่ใช่น้อย

  "มาห้างจะให้มาทำอะไรล่ะ ก็ต้องมาซื้อของช้อปปิ้งสิ"

ฉันนึกอะไรออกเเล้วสิ ไหนๆ หมอนี่ก็มารับมาส่งฉันอยู่เเล้ว ก็ใช้ให้ถือของซะเลยอย่างที่คุณเเม่บอก เเละที่เด็ดกว่านั้นก็คือ ใช้หมอนี่เป็นก้างขวางคอตอนฉันเดทกับอี่ตาเซนซะเลยดีกว่า! ไหนๆก็ต้องบอกความลับให้เซนรู้อยู่ดี ไอเดียเจ๋งสุดๆ คิดไม่ผิดเลยน่ะเนี่ยที่เรียกนายมา นายเองก็พอทำประโยชน์ให้ฉันได้

  "มองหน้าฉันเเบบนี้คิดอะไรอยู่อีกล่ะ"

  "ก็นิดหน่อย"

  "ฉันว่ามันไม่นิด" เเล้วจู่ๆ รถก็หยุดอย่างช้าๆ ติดไฟเเดงนี่นา

  "เธอคิดเเผนอะไรอยู่อีก" อี่ตาบอดี้การ์ดหันมาถามฉันได้สะดวก เพราะตอนนี้รถติด

  "..." ฉันนั่งเงียบ เเล้วมองไปที่กระจกรถ เพื่อมองวิวด้านนอกที่มีเเต่รถจอดติดๆกัน มันไม่น่าดูเลยสักนิดเดียว ก็เเน่ล่ะเพราะฉันกำลังหลีกเลี่ยงคำถามของเขาอยู่นี่ไง

  "ถ้าไม่ยอมบอก เธอก็ขับรถไปเองก็เเล้วกัน" เมื่อได้ยินดังนั้นฉันเลยรีบหันกลับไปมองหน้าเขา

  "เดี๋ยวๆ นายจะทิ้งฉันกลางไฟเเดงไม่ได้นะ!" ฉันจะขับเองได้ยังไง ก็ในเมื่อฉันยังขับรถไม่เป็นเลยนะ!

  "งั้นก็บอกเเผนร้ายๆของเธอออกมาให้หมด"

  "ก็กะจะให้นายช่วยถือของตอนฉันช้อปก็เท่านั้น"

  "มันไม่ได้มีเเค่นั้น ฉันรู้ทันเธอหรอก"

  "เเล้วนายรู้ได้ไงว่ามันไม่ได้มีเเค่นี้"

  "คนอย่างเธอคิดตื้นๆ เเบบนั้นไม่เป็นหรอก" อย่างกับว่านายรู้นิสัยฉันดีอย่างงั้นเเหละ

  "ก็มีอีก"

  "ว่ามาสิ" ทำไมคุณหนูอย่างฉันต้องโดนต้อนให้จนมุมด้วย

  "นายจำเรื่องยัยเเว่นที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม" 

  "จำได้" มันก็ต้องจำได้เเน่อยู่เเล้ว ก็นายเป็นคนถามฉันเมื่อวานเองนิ...เมื่อไฟเขียวรถก็เคลื่อนที่ทันที

  "เเล้วไงต่อ" เเม้เขาจะมองถนนอย่างมีสมาธิขับรถ เเต่ก็ไม่ลืมที่จะสอบปากคำฉัน ใช้คำว่า 'สอบปากคำ' เพราะตอนนี้นายปฏิบัติต่อฉันเหมือนผู้ต้องสงสัยสุดๆ

  "เซนมีข้อเสนอให้ฉัน คือเดต กับเขาหนึ่งวันเป็นข้อเเลกเปลี่ยน"

  "มันคือวันนี้ใช่ไหม" 

  "อืม นายทายถูก"

  "เธอก็เลยพาฉันมาเป็นก้างเวลาพวกเธอสวีทกันงั้นสิ"

  "สวีทบ้าอะไร! ฉันบอกไปเเล้วไงว่าเซนไม่ใช่เเฟนฉัน เเล้วฉันก็ไม่อยากเดตกับหมอนั่นสองต่อสองด้วย! นายเลิกเข้าใจผิดสักที"

  "จะฉันให้เป็นก้าง เเล้วยังไงต่อ"

  "ประเด็นคือเซนสงสัยนายเเล้ว ฉันพูดยังไงเขาก็ไม่เชื่อ เเถมขู่อีกต่างหากว่าถ้าไม่ยอมบอก เขาจะสืบเองจนรู้เเล้วปล่อยข่าวให้ทั่วด้วย ฉันเลยต้องจำใจบอก ไหนๆนายก็มาเเล้วก็เลย..."

  "ใช้ฉันสองต่อ" 

  "ฉันเก่งไหมล่ะ ^-^ " ฉันยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ ใช้งานเขาในวันหยุดไม่พอ เขาต้องมาเป็นที่กั้นระหว่างฉันกับเซนได้ด้วย

  "ร้ายมากกว่า"

  "นิ"

  "ถึงเเล้ว จะใช้งานฉันยังไงก็เชิญถ้าเวลางานฉันหมดก็อย่าขอเพิ่มล่ะ"

  "รู้เเล้วน้าไม่เกินห้าโมงหรอก" อี่ตาสายฟ้าก็ใจดีเหมือนกัน ทั้งๆที่เรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของบอดี้การ์ด นายจะปฏิเสธไม่รับงานนี้มันก็ได้ เเต่เขาไม่ได้บอกว่าจะไม่ทำ

ห้าง H

ยังเหลือเวลาอีกสามสิบนาที พอที่จะซื้อของได้นิดๆหน่อยๆ จะซื้ออะไรดีน้าาาา 

ฉันเดินมองหาร้านไปทั่ว อี่ตาสายฟ้าก็ตามหลังฉันมาไม่ห่าง นี่นายกลัวฉันหลงทางอยู่ในห้างรึไงยะ ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อยห้างนี้ฉันก็มาปล่อยไม่ใช่ไม่เคยมาเเถมยังดูชิวซะยิ่งกว่าฉันอีกหมั่นไส้ชะมัด

ตามติดฉันทุกร้านขนาดนี้

ถ้าหากฉันเดินเข้าร้านชุดชั้นในผู้หญิงนายยังจะตามเข้ามาอยู่ไหม หึ น่าสนุก เมื่อฉันหาเรื่องเเกล้งเขาได้ ฉันก็รีบพุ่งเข้าไปในร้านชุดชั้นใน ที่จริงก็ไม่ได้อยากได้อะไรเท่าไหร่นักหรอก

เเต่สังเกตเห็นอี่ตาสายฟ้ายืนทำตัวเเข็งๆ ดูทำตัวไม่ถูกอยู่หน้าร้านไม่ยอมเข้ามา ก็เเหง่ละผู้ชายดีๆ ที่ไหน จะเข้าร้านชุดชั้นฉันในผู้หญิงกันเล่า มีหวังได้อายขายขี้หน้าพนักงานกับคนในร้านตายสิ เเต่ฉันต้องการให้เป็นเเบบนั้นเเหละ!

  "นายมายืนทำอะไรอยู่หน้าร้านเล่า" ฉันบอกเชิงให้เข้ามากับฉัน

  "งั้นฉันไปรอที่ร้านตรงข้าม ซื้อเสร็จก็บอก"

  "ใช่ที่ไหนกัน นายนั่นเเหละเข้ามาด้วยกันสิ"

  "เธอเสียสติไปเเล้วรึไงนี่มันร้าน..." 

  "เข้ามาเถอะน้า" ฉันลากเเขนอี่ตาสายฟ้า เขาดูตกใจมากเเถมหูเเดงด้วย ครั้งนึงในชีวิตนะ อี่ตาบอดี้การ์ด

  "ฉันเป็นผู้ชาย" เขาเน้นคำ

  "ไม่เห็นเป็นไรนิ" ฉันลากเขาเข้ามาในร้านได้สำเร็จ ซึ่งก็ตามมาด้วยสายตาของผู้หญิงทุกคนในร้าน อี่ตาสายฟ้าถึงกับก้มหน้ามองพื้นร้านเพราะไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เป็นบรากับชุดชั้นในหลากสีหลายเบอร์ นี้เเหละคือการเเก้เเค้นของฉัน จะว่าไปก็น่าสงสารนายเหมือนกันนะหรือว่าฉันเล่นเเรงไปหน่อย