35 - เลี้ยงฉลอง

เลี้ยงฉลอง

สองสัปดาห์ต่อมา

“คืนนีกูไท้ได้อยู่เป็นเพื่อนพวกมึงนานนะ เมียกูท้องด้วยไม่อยากพาอยู่ในที่แบบนี้นาน” ปุณณธีร์เอ่ยบอกกับเพื่อนทั้งสองขึ้นมาทันทีที่เขานั่งลงภายในห้องวีไอพีที่ไว้สำหรับรับรองพวกเพื่อนเขา

ปุณณธีร์นัดเพื่อนทั้งสองมาเลี้ยงฉลองเนื่องในโอกาสที่เขานั้นมีครอบครัว ต่อจากปนวัฒน์ โดยที่พวกเขาทั้งสามตั้งกฎขึ้นมาเอง และสถานที่ก็เป็นสถานบันเทิงของปุณณธีร์นั้นเอง

แต่เจ้าตัวกลับอยู่ในสถานที่แบบนี้นานไม่ได้ เพราะหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยากำลังตั้งครรภ์อยู่ เขาจึงรีบชิ่งบอกกับเพื่อนเอาไว้ก่อน และเพื่อนก็รับรู้และเข้าใจดีเพราะอีกคนที่พึ่งจะผ่านการเป็นพ่อมาหมาด ๆ ก็ผ่านสถานการณ์แบบนี้มาแล้วเช่นกัน

ส่วนอีกคน นั่นก็คือทัพพ์ภูวิศ เขายังไงก็ได้แล้วแต่ความสะดวกของเพื่อน เพราะเขานั้นตัวคนเดียว ยังไม่มีแฟนยังไม่มีลูก เขาจะอยู่ในสถานที่หรือสถานการณ์แบบไหนเขาได้อยู่แล้ว

“ที่นี่มันก็ที่ของมึงไหมไอ้ธาม” ทัพพ์ภูวิศเอ่ยขึ้น เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนต้องรีบชิ่งบอกขนาดนั้น รู้อยู่เต็มอกอยู่แล้วว่าคนมีครอบครัวความคิดและทัศนคติเปลี่ยนแน่ แต่เขาแค่อยากจะแซวเพียงเท่านั้นตามประสาที่คบกันมาตั้งนาน

“กูก็คงอยู่ได้ไม่นานเหมือนกัน ทิ้งลูกอยู่กับแม่กูเกรงใจท่านว่ะ” ปนวัฒน์ก็พูดขึ้นมาเหมือนกัน เพราะวันนี้เขาพาภรรยามาด้วย และทิ้งลูกน้อยวัยเพียงไม่กี่เดือนไว้กับมารดาตามลำพัง

“นี่ก็อีกคน ให้มันโสดแต่กูนี้แหละ” ทัพพ์ภูวิศเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพรางขึ้นกระดก เขาเข้าใจเพื่อนทั้งสองดี เพียงแต่คิดว่าทำไมถึงนัดกันมาที่นี่ในเวลานี้ก็เท่านั้นเอง

ทั้งที่ตอนกลางวันก็พอมีเวลา หรือจะเป็นคาเฟ่ร้านอาหารตามห้างสรรพสินค้า หรือไม่ก็เป็นที่บ้านของเจ้าตัวเองก็ได้ เขาก็ไม่เข้าใจพวกมันเหมือนกัน

“ก็รีบหาเมียเสียสิ ชีวิตจะไม่ได้เหงา เทียวไปเทียวมาแบบนี้” เจ้าของสถานที่อย่างปุณณธีร์เอ่ยแซวคนโสดเพียงคนเดียวในนี้ขึ้นมาทันที

“ไม่ว่ะ กูไม่อยากมีอะไรมาผูกมัด กูไม่อยากมีพันธะอะไรกับใครทั้งนั้นแหละ” ทัพพ์ภูวิศเอ่ยตอบเพื่อนออกมาแบบไม่ต้องคิดอะไรเลยทั้งสิ้น

“มึงไม่คิดที่อยากจะมีทายาทมาสืบสกุลสืบทอดมรดกมึงเลยหรือไง มึงอย่าลืมนะว่าพ่อแม่มึงมีแค่มึงเป็นลูกคนเดียว” ปนวัฒน์เอ่ยขึ้นมาบ้าง เพราะรู้สถานการณ์ของครอบครัวกันดี

“กูเห็นชีวิตพวกมึงสองคนแล้วกู...”

“เดี๋ยวมึงเจอคนที่มึงรักจริง ๆ มึงจะเป็นแบบพวกกูเองไอ้ภู” ปุณณธีร์ชิ่งพูดขึ้นมาก่อนที่ทัพพ์ภูวิศจะพูดจบประโยคเสียด้วยซ้ำ

เพราะอดีตที่ทัพพ์ภูวิศเคยเจอมานั้น ทำให้เพื่อนมีอคติในเรื่องของความรักทันที ทั้งที่เพื่อนคนนี้เป็นคนอ่อนไหวง่าย แถมยังเป็นคนโรแมนติกกับเรื่องพวกนี้กว่าใครในกลุ่มอีก

“ไปไหนไม่ได้ ต้องหอบลูกหอบเมียไปด้วยเนี่ยนะ กูไม่เอาว่ะ และกูไม่เชื่อด้วยว่าจะมีใครรักกูจากใจจริงด้วย” ทัพพ์ภูวิศพูดขึ้นมาทันที

“ลูกเมียไม่ใช่ภาระนะเว้ย มึงพูดใหม่ไอ้ภู” คนที่พึ่งจะมีภรรยาหมาด ๆ อย่างปุณณธีร์เอ่ยขึ้นมาทันที เดิมทีเขาก็เคยคิดแบบเพื่อนนี้แหละ แต่พอมีธารารินทร์เข้ามาในชีวิต ความคิดก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

“เออ...จะอะไรก็ช่าง กูยังไม่พร้อมมีใครและกุจะไม่เปิดใจรับใครเข้ามาให้กูเจ็บปวดอีก คนสืบสกุลไม่มีก็บริจาคให้การกุศลไปให้หมดเลย” ทัพพ์ภูวิศพูดออกมาโต้ง ๆ ตามที่ใจตนคิด ถึงแม้เพื่อนจะโน้มนาวแบบไหน ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของเขาได้แน่

“มึงจะปิดกั้นตัวเองไปถึงไหนกัน มันไม่ใครผิดหวังไปตลอดหรอกนะ” ปนวัฒน์เอ่ยเสริมขึ้นอีกคน เพราะเขามีครอบครัวเป็นคนแรกในบรรดาเพื่อนสนิท

“กูกำลังรักสนุกมีความสุขกับชีวิตเหี้ย ๆ แบบนี้อยู่ ตอนนี้ยังไม่พร้อมอยากเป็นคนดีว่ะ” ทัพพ์ภูวิศยังคงยืนกรานคำเดิม

“ระวังจะเป็นแบบพวกกูนะ” ปุณณธีร์พูดขึ้นมา เมื่อนึกถึงเรื่องราวของตัวเอง เขาก็เคยคิดแบบทัพพ์ภูวิศก่อนที่จะมาเจอกับธารารินทร์

“คงไม่ เพราะกูรู้จักถุงยางว่ะ” คนอย่างทัพพ์ภูวิศที่เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ เอ่ยขึ้นมาอย่างมั่นใจ เพราะเขาไม่เคยแหกกฎของตัวเอง

“อย่าให้มีว่าแอบไปทำใครท้องล่ะ พวกกูจะล้อมึงยันลูกบวชเลย” ปนวัฒน์ได้แต่เอ่ยเสริม พร้อมกับคาดโทษเพื่อนเอาไว้ด้วย

“ไม่มีหรอก พวกมึงสบายใจได้” เขายังคงเอ่ยอย่างมั่นใจ

“ไม่เคยเจอแบบใหม่ ๆ เหรอ” ปุณณธีร์จึงถามขึ้นมาอีก

“กูไม่เอา ไม่นอนกับคนที่ยังซิง” ทัพพ์ภูวิศตอบอย่างหน้าไม่อาย และลืมนึกไปเลยว่าหญิงสาวสองคนที่เป็นภรรยาของเพื่อนในห้องนี้เป็นแบบไหน

เครื่องดื่มถูกยกเข้ามาอีกรอบ และบทสนทนาของชายหนุ่มทั้งสามอันเป็นต้องจบลง เพราะคนโสดเพียงคนเดียวกระดกเครื่องดื่มแบบไม่พักเลย

“พี่ปืน” เสียงหวานของ พัชรา หญิงสาววัย 20 ปี เอ่ยเรียกชื่อคนเป็นสามี เมื่อพนักงานเสิร์ฟออกไปแล้ว

“ครับ”

“ก้อยดื่มได้ไหม” เธอเอ่ยขอกับคนเป็นสามีแบบซึ่ง ๆ หน้า เพราะตั้งแต่ที่เธอรู้จักกับสามี เขาก็ไม่อนุญาตให้เธอดื่มแอลกอฮอล์อีกเลย และตอนนี้ลูกก็ไม่ได้ดื่มนมเธอ เธอจึงลองเอ่ยขอเขาต่อหน้าเพื่อนของเขา

“ดื่มได้ เอาแค่พอหอมปากหอมคอพอนะ” เสียงกระซิบบอกเธอพร้อมกับส่งสายตามองเธออย่างหวานเชื่อม

“ค่ะ ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยขอบคุณเขาและก็จุมพิตลงที่ริมฝีปากของเขาทันที เพื่อเป็นการขอบคุณ โดยที่ไม่เกรงใจคนอื่น ๆ ในนี้เลย

และคนสามีที่ถูกคนเป็นภรรยาจุดไฟแค่นิดเดียวกลับไม่หยุดเพียงแค่นั้น เขากลับล็อคตัวของเธอเข้ามาแนบชิดและจูบตอบเธอกลับทันที โดยไม่สนสายตาของใครเช่นกัน

“น้อย ๆ หน่อยลูกคนแรกยังไม่ถึงขวบเลย เดี๋ยวก็โผล่มาอีกคนหรอก” ปุณณธีร์เอ่ยขัดทั้งคู่ขึ้นมาทันที ที่เพื่อนดันพลอดรักไม่เกรงใจใคร

“รอบนี้ไม่กล้าหัวหมออีกแล้วล่ะ รอให้เรียนจบก่อนคนที่สองที่สามที่สี่ตามมาแน่” ปนวัฒน์เอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาที่มองภรรยาด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างมีแผนการ

“พี่คิดว่าก้อยจะยอมมีลูกให้พี่อีกเหรอค่ะ” คนเป็นภรรยาสวนขึ้นทันควัน เพราะนึกถึงเรื่องนี้แล้วเธอนึกก็โกรธเขาขึ้นมา

เธออุตส่าห์ป้องกันอย่างดี เพราะเขาไม่ได้ป้องกันกับเธอเลยสักครั้ง เธอกับเขาคบกันมาตั้งแต่เธอเข้ามหาวิทยาลัยปีแรก เธอยอมตกเป็นของเขาเพราะเขาสัญญาว่าจะมีแค่เธอคนเดียว และจะใช้ชีวิตกับเธอ

พัชราก็เองรักเขาจึงยอมตกลงใช้ชีวิตด้วยกัน แต่ก็ป้องกันด้วยการกินยาคุมกำเนิด เพราะเธอเองยังเรียนยังไม่จบเลยด้วยซ้ำ แต่ใครจะไปคิดว่าเขานั้นจะแอบเปลี่ยนยาเพียงเพราะอยากให้เธอท้อง เธอจะได้ไปไหนจากเขาไม่ได้ เพราะมีลูกมาผูกมัด

“พี่มีวิธีครับ ไม่เชื่อก้อยก็คอยดู และก้อยเองก็ปฏิเสธพี่ไม่ได้หรอก จุ๊บ...” ไม่เพียงแค่คำพูด ปนวัฒน์จุมพิตที่ริมฝีปากของคนเป็นภรรยาทันที