34 - ฝันดีนะครับ

ฝันดีนะครับ

บ้านพัชรเหมรัตน์

“พี่ทิพย์ นี่มันก็ดึกมากแล้วพี่จะออกไปไหนอีก” ปัณณธรถามขึ้นมาทันที เมื่อเขานั้นกำลังเอนกายนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาที่ห้องโถงของบ้าน แล้วเห็นคนเป็นพี่สาวเดินลงมาทั้งที่เป็นเวลาดึกมากแล้ว

ทั้งคู่กลับมารถคันเดียวกัน โดยที่ปัณณธรเป็นคนขับและถึงบ้านมาสักพักใหญ่ ๆ แล้ว และเขาเองก็พึ่งได้รับข้อความจากคนเป็นแม่ว่าพวกท่านแวะหาพักที่โรงแรมในต่างจังหวัดก่อนสักคืนจึงจะเดินทางกลับมาบ้านในอีกวันรุ่งขึ้น

และเขาก็คิดว่าคืนนี้พี่สาวก็คงจะค้างที่บ้านแน่ หลังจากที่พี่สาวไม่เคยกลับมานอนที่บ้านเลยตั้งแต่ที่ทำงานในวงการบันเทิงแถมช่วงเกิดเรื่องวิวาห์ก็แทบจะไม่ได้เจอหน้ากันเลย และวันนี้ถ้าไม่ใช่วันสำคัญของพี่ชาย ครอบครัวคงไม่ได้เห็นหน้าปุณยวีร์แน่นอน

และปัณณธรก็คิดผิดเพราะถึงจะดึกมากแค่ไหน พี่สาวของเขาก็หาทางออกจากบ้านอยู่ดี ไม่คิดห่วงชีวิตของตัวเองเลยหรืออย่างไร

“เรื่องของฉัน แกเองก็โตแล้วนะ รู้ดีอยู่แล้วว่าฉันจะทำอะไรไม่น่าถามเลย” ปุณยวีร์เอ่ยตอบน้องชาย เมื่อรู้สึกว่ากำลังโดนสอบปากคำ

“แต่แทนเป็นผู้ชายนะพี่ทิพย์” ปัณณธรลุกขึ้นนั่งจ้องมองไปที่พี่สาวพูดพร้อมกับสำรวจมองพี่สาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

เพราะพี่สาวนั้นสวมใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นอีกเช่นเคย เรียบร้อยได้ไม่ถึงวัน เขาเป็นห่วงแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเคารพสิทธิ์ของพี่สาว

“ผู้ชายผู้หญิงมันต่างกันตรงไหนว่ะ ต้องเป็นแค่ผู้ชายหรือไงที่ทำเรื่องอย่าว่าได้ เปลี่ยนคู่นอนได้ตลอด เกิดเป็นผู้หญิงนี่โคตรจะเสียเปรียบเลย” ปุณยวีร์สวนขึ้นทันควัน เมื่อน้องชายพูดออกมาแบบนี้ และรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันทีเมื่อโชคชะตามักเล่นตลกกับคนที่ซื่อสัตย์แบบเธอ

“พี่ทิพย์” เขารีบลุกขึ้นยืนและขยับไปหาพี่สาวทันที เมื่อรู้ว่าพี่สาวกำลังเปรียบเปรยอะไรแบบนี้

“เถอะน่า ฉันไม่ทำอะไรให้ตัวเองเสียหายและครอบครัวเดือดร้อนหรอกนะ ไม่ต้องห่วงนะน้องชาย พี่สาวแกเก่งเอาตัวรอดได้” ปุณยวีร์แตะที่ไหล่ของน้องชาย

“ดูแลตัวเองด้วยล่ะพี่ ถ้าไม่มั่นใจก็ป้องกันด้วย อย่าไปนอนให้ผู้ชายมันปล่อยน้ำใส่เด็ดขาด”

เมื่อไม่สามารถรั้งให้พี่สาวอยู่ที่บ้านได้ ปัณณธรก็ได้แต่คอยให้กำลังบอกพี่สาวออกไปด้วยความเป็นห่วง และไม่ลืมที่จะเอ่ยแซว

“จ้า...สุดหล่อของพี่ แกเองก็ดูแลตัวเองด้วย อย่าเที่ยวไปปล่อยน้ำใส่ใครเขามั่วเหมือนกันล่ะ”

แลพปุณยวีร์เองก็ยอมเสียที่ไหน น้องชายแซวมาแบบไหน เธอก็แซวกลับไปแบบนั้นแหละตามประสาพี่น้องที่คุยกันได้ทุกเรื่อง

“ครับ”

*

*

“อ๊ะ ดีมากเลยค่ะสามีขา”

“เมียพี่หื่นจัง”

สองร่างเปลือยเปล่ากำลังระเริงรักกันอย่างเร่าร้อนภายในห้องหอของทั้งคู่ โดยใช้ห้องนอนส่วนตัวของหญิงสาวนั้นเองเป็นห้องหอในค่ำคืนนี้

เดิมทีปุณณธีร์อยากจะสร้างบรรยากาศในห้องน้ำ แต่ลืมนึกไปว่าตอนนี้ธารารินทร์กำลังตั้งครรภ์ซึ่งไม่เหมาะกับสถานที่นั้นแน่นอน เขาเลยรีบพาเธออาบน้ำ และมาบรรเลงเพลงรักกันบนเตียงนุ่มของเธอแทน

“อ๊ะ เสียว”

เสียงครางกระเส่าเปล่งออกมาจากคนเหนือร่างที่ตอนนี้เป็นฝ่ายคุมเกมเองทุกอย่าง โดยมีร่างแกร่งนอนจ้องมองการกระทำของเธอด้วยรอยยิ้มแบบอิ่มเอมใจอย่างมีความสุข

คืนนี้เธอแสดงบทรักเองโดยที่เขาไม่ต้องอ้อนขอเลย แถมยังทำในสิ่งที่เขาเองก็คาดไม่ถึงอีก เพราะเธอเป็นคนเริ่มก่อนตั้งแต่แรก

ขาตั้งชันขึ้นอ้าออกกว้าง มือทั้งสองข้างประสานกันกับมือของคนร่างแกร่งที่นอนใต้ร่างเธอ หญิงสาวเหนือร่างขยับสะโพกร่อนเอวพร้อมกับขยับขึ้นสุดและขย่มลงมาสุดเช่นกัน

เธอทำแบบนี้มาเป็นสักพักใหญ่ ๆ โดยไม่ปริปากบ่นว่าเหนื่อยเลยสักนิด ทั้งทีใบหน้าก็เริ่มเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ

“ขอพี่ทำให้บ้างนะ ที่รักน่าจะเหนื่อยแล้ว” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับจับสะโพกของเธอรั้งไว้ให้หยุดการกระทำไปชั่วขณะ

พับ พับ พับ

“อื้อ เสียวมาก” แต่คนที่อารมณ์กำลังเตลิดไกลกลับไม่ฟังอะไรเลย หลับหูหลับตาขย่มแท่งเอ็นขึ้นลงอย่างเอาเป็นเอาตาย

เขาจึงหยัดตัวลุกขึ้นและดึงเธอเข้ามาแนบอกและกอดเธอเอาไว้แน่น ก่อนที่จะพลิกตัวให้เธออยู่ใต้ร่างและเขาเป็นฝ่ายอยู่ด้านเป็นฝ่ายดำเนินเกม ออกแรงเองบ้าง

ตับ ตับ ตับ

เขาไม่รีรอเพราะรู้ดีว่าเธออารมณ์กำลังเตลิดไกลแล้ว จึงสาดแรงตอกสะโพกอัดใส่คนใต้ร่างอย่างหนักหน่วงทันที เพราะเขาเองก็ใกล้จะถึงจุดหมายอยู่ร่อมร่อ

“อ๊ะ น้ำเสียวจัง” เสียงครางกระเส่าเปล่งออกมาพร้อมกับจิกเล็บลงที่กลางหลังของเขาเพื่อต้องกายระบายความเสียวซ่าน

“ใกล้แล้วที่รัก ยกขาขึ้นสูง ๆ ครับ” เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกขณะที่กำลังตอกสะโพกใส่อย่างเมามัน

“แรงกว่านี้ได้เลยค่ะผัวขา น้ำรับไหว” เธอเอ่ยบอกพร้อมกับทำตามที่คนเหนือร่างบอก แถมยังแอ่นสะโพกรับอย่างลืมตัวไปเลยว่าตัวเองนั้นกำลังตั้งครรภ์อยู่ด้วย

“อ้าย...”

สองร่างกระตุกเกร็งและปลดปล่อยความสุขออกมาในที่สุด ร่างสูงทรุดฮวบลงอย่างหมดแรงเมื่อฉีดพ่นลาวาร้อนเข้าไปในโพรงนุ่ม

“พี่รักน้ำนะ”

เสียงนุ่มของคนเหนือร่างเอ่ยบอกเมื่อลมหายใจกลับมาเป็นปกติ เขาจ้องมองเธอแต่ไม่ถอดถอนตัวตนออกจากร่องรักของคนใต้ร่าง

“น้ำก็รักพี่ค่ะ” เธอได้แต่เอ่ยตอบด้วยใบหน้าที่แดงก่ำเพราะความเขินอาย

“รู้สึกยังไงบ้าง” เขาจึงถามเธอขึ้น

“???” เธอได้แต่เลิกคิ้วมองเขาอย่างงุนงง เพราะไม่เข้าใจในคำถามกำกวมของเขา ว่าหมายถึงสิ่งไหนกันแน่

ปุณณธีร์จึงยอมถอดถอนตัวตนออก และทิ้งตัวนอนลงข้าง ๆ โดยที่ไม่ลืมจะดึงเธอเข้ามาสวมกอดแนบกายและดึงผ้าขึ้นมาคลุมกายของเธอและเขาเอาไว้

“ก็เมื่อกี้นี้พี่ทำรุนแรงไปหน่อย น้ำไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหนใช่ไหม” เขาถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงและสายตามองเธออย่างอ่อนโยน

“ไม่เลยค่ะ” เธอได้แต่ส่ายหน้าตอบเขา

“ขอโทษนะ” เขาเอ่ยยขึ้นมาอีกครั้ง โดยครั้งนี้เป็นการเอ่ยขอโทษ

“ขอโทษทำไมค่ะ”

“มีความสุขกับเมียทีไรมักจะเผลอลืมตัว จนลืมนึกไปเลยว่าในนี้มีเจ้าก้อนอยู่ด้วย ไม่โกรธพ่อนะครับ” เขามองสบตากันกับเธอแล้วก็พูดขึ้นพร้อมกับมืออีกข้างเธอแตะลงลูบเบา ๆ ที่หน้าท้องของเธอ

“เราก็ไม่ได้เล่นท่าโลดโผนกันนี้ค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับมุดหน้าลงไปที่อกแกร่งของเขา เพราะแก้เขิน

“เขินเหรอ”

“...”

เมื่อเธอไม่ตอบอะไร เขาก็ได้แต่กอดลูบที่หลังของเธอเบา ๆ เพื่อให้เธอพักผ่อนและจุมพิตลงที่หน้าผากมนของเธอ ก่อนที่จะกระซิบเบา ๆ กับเธอ

“ฝันดีนะครับ”