Home / วัยรุ่น / สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง / Chapter 1/1 หึ น้องเค้าก็น่ารักดี

Share

สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง
สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง
Author: มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel

Chapter 1/1 หึ น้องเค้าก็น่ารักดี

วันเปิดภาคเรียนวันแรกเสียงจอแจที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาดังระงมไปทั่วบริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์ ทั้งเสียงหัวเราะ เสียงทักทาย และเสียงประกาศที่ดังออกมาจากลำโพงที่แทบไม่มีใครตั้งใจฟัง

เฌอร์ชีวาที่มีเรียนคาบแรกตอนสายตั้งใจมามหาวิทยาลัยเร็วกว่าเวลาเข้าเรียน

หญิงสาวเดินก้มหน้าก้มตาผ่านกลุ่มคนเหล่านั้นไปอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงกว่าปกติเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตื่นเต้นกับการได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย แต่เป็นเพราะสายตาหลายคู่ที่มองผ่านเธอไป แล้ววกกลับมามองอีกครั้ง

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นโดยไม่รู้ตัว มือข้างหนึ่งกำชายกระโปรงนักศึกษาไว้หลวมๆ พยายามดึงให้ยาวลงไปอีกนิด ทั้งที่ก็อยู่ในความยาวที่ถูกระเบียบทุกอย่าง เป็นความไม่มั่นใจ

เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้นในอดีตที่เคยดูดีเป็นจุดสนใจ ใครหลายคนพากันชื่นชม ตอนนี้ไม่มีใครจำภาพนั้นได้แล้วแม้แต่ตัวเธอเอง มีแค่เฌอร์ชีวาที่ตัวอ้วนกลมและขาดความมั่นใจในตัวเอง

“ขอโทษครับ ขอทางหน่อยได้ไหม” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ๆ โดยไม่ทันตั้งตัว

เฌอร์ชีวาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะขยับหลบโดยอัตโนมัติ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวพ้นจากจุดนั้น

กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ก็ลอยผ่านเข้ามากระทบความรู้สึก กลิ่นที่ครั้งหนึ่งเคยคุ้นเคย เธอเงยหน้าขึ้นและในวินาทีนั้น โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนไปชั่วขณะ

ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่ตรงหน้า สูงกว่าเดิมมาก ไหล่กว้างขึ้น เสื้อช็อปวิศวะพาดอยู่บนไหล่อย่างลวก ๆ เผยให้เห็นเสื้อยืดสีดำที่แนบไปกับลำตัวอย่างพอดีจนเห็นสัดส่วนกล้ามเนื้อชัดเจน ผิวขาวขึ้น ใบหน้าคมเข้มขึ้น ริมฝีปากได้รูป และดวงตาคู่นั้นยังเหมือนเดิม แต่แววตากลับเปลี่ยนไปแล้ว คล้ายว่าจะสุขุมขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้น

“พี่ภัทร” เฌอร์ชีวาเผลอครางชื่อเขาออกมาเบาๆ ราวกับไม่มั่นใจว่าควรจะเรียกหรือไม่

ชายหนุ่มชะงักเพียงเสี้ยววินาที ก่อนรอยยิ้มบางจะปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“นึกว่าจะจำกันไม่ได้แล้วซะอีก” ภรัณภัทรเอ่ย น้ำเสียงแฝงความยินดี

“พี่ภัทร เปลี่ยนไปมากเลย” หญิงสาวหัวใจกระตุกไปวูบหนึ่ง ความรู้สึกที่กดเอาไว้ในส่วนลึกที่เคยคิดว่าจางไปมากแล้วตีตื้นขึ้นมาในใจ

“เฌอก็เหมือนกัน เปลี่ยนไปมาก”

คำตอบนั้นเร็วเกินไป เร็วพอที่จะทำให้เธอไม่แน่ใจว่าเป็นคำชมหรือเป็นคำเหน็บแนมกันแน่ เฌอร์ชีวาเงียบอย่างตอบคำไม่ถูก การเปลี่ยนแปลงของภรัณภัทรดีขึ้นจนคล้ายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แต่การเปลี่ยนแปลงของเธอมันน่าอับอาย

“อยู่ปีหนึ่งเหรอ” เสียงของภรัณภัทรดึงเธอกลับมาปัจจุบัน

“ค่ะ วิศวะคอมฯ”เฌอร์ชีวาพยักหน้าเบา ๆ

“ดีแล้ว” เขาตอบสั้น ๆ ไม่มีคำขยายความ ไม่มีคำถามต่อ สายตาคมจับจ้องเธออย่างมีความหมาย เฌอร์ชีวาไม่เข้าใจความหมายของสายตานั้น แต่ใจกลับเต้นรัวขึ้นมาด้วยความประหม่า

“แล้วพี่ภัทร...” หญิงสาวเอ่ยต่ออย่างไม่แน่ใจ

“ปีสี่ครับ ” ภรัณภัทรตอบพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ และเสียงซุบซิบรอบข้างที่เริ่มดังขึ้น

“พี่ภัทรนี่ ตัวจริงหล่อกว่าในไอจีอีก”

“แก นั่นเด็กปีหนึ่งที่คุยด้วยคือใครอะ”

เฌอร์ชีวารู้สึกตัวอีกครั้ง เธอกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสายตาของคนจำนวนมาก สายตาบางคู่มองมาอย่างไม่เป็นมิตร และคนข้างเธอเป็นจุดสนใจของใครหลายคนกว่าที่คิด

“งั้น เฌอไปก่อนนะคะ” เธอรีบพูดตัดบทก่อนที่ความอึดอัดจะมากกว่านี้ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าไป

“เฌอร์ชีวา” ภรัณภัทรเรียกชื่อจริงของเธอ ชัดเจนราวกับจะย้ำว่า เขาจำเธอได้ จำได้ทั้งหมดจริงๆ

“มีอะไรเหรอคะ” เฌอร์ชีวาหันกลับไปมองเขาด้วยความสงสัย เธอคิดว่าระหว่างทั้งสองคนไม่น่าจะมีอะไรให้คุยกันได้อีก

“ตอนเที่ยงว่างไหม” ภรัณยกยิ้มเล็กน้อย คำถามสั้น ๆ แต่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล

“เอ่อ ก็มีเรียนบ่าย”

“งั้นแปลว่าว่าง” เขาพูดเหมือนมันเป็นข้อสรุปไม่ใช่คำถาม

เฌอร์ชีวาเงียบไป ไม่รู้ว่าควรตอบยังไง ไม่รู้ว่าควรพาตัวหนีจากสถาณการณ์ตรงหน้าหรืออยู่ต่อ

“ไปกินอะไรด้วยกันไหม”

ประโยคเอ่ยชวนถูกพูดออกมาง่าย ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ เหมือนคนสองคนที่ไม่เคยมีอดีตอะไรต่อกัน แต่เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

เฌอร์ชีวากำลังจะปฏิเสธ จริง ๆ เธอควรจะปฏิเสธเขา แต่เสียงในใจอีกด้านกลับกระซิบว่า แค่ครั้งเดียว คงไม่เป็นไร

“ก็ได้ค่ะ” เพียงความคิดเข้าข้างตัวเองจบลง คำตอบก็ถูกเอ่ยออกไปทันทีโดยไม่ทันได้ไตร่ตรอง

ภรัณภัทรที่รอคอยผุดรอยยิ้มดีใจขึ้นมา เฌอร์ชีวามองเขาจนใจสั่น ภรัณภัทร อันตราย

สายลมร้อนพัดผ่านเบา ๆ ระหว่างทางเดินยาวที่ทอดไปยังโรงอาหารคณะ เฌอร์ชีวาเดินตามหลังภรัณภัทรในระยะห่างพอประมาณ

สายตาหลายคู่ยังคงมองตาม บางคนมองเขา บางคนมองเธอ บางคนมองทั้งคู่

“พี่ภัทร” ใครบางคนเอ่ยเรียก ภรัณภัทรและเฌอร์ชีวาหยุดเดินหันมองตามเสียง หญิงสาวรูปร่างดีเดินเข้ามาหา ยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างคุ้นเคย

“ทำไมอยู่คนเดียวล่ะคะ” เธอพูดพร้อมแตะแขนเขาเบาๆ อย่างสนิทสนม

เฌอร์ชีวาชะงักเล็กน้อย แล้วเธอที่ยืนอยู่ตรงนี้ไม่นับเป็นคนหรือ แต่ภรัณภัทรกลับยิ้มให้หญิงสาวคนนั้นน้อยๆ

“พี่มีนัดครับ” เขาตอบสั้น ๆ สายตาเหลือบมองมาที่เฌอร์ชีวาคล้ายกำลังบอกว่า มีนัดกับใคร

“งั้น เฟย์ไม่กวนแล้ว ไปก่อนนะคะ” ผู้หญิงคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองเฌอร์ชีวาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แล้วเดินจากไป

“ไปกันครับ” ภรัณภัทรพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หัวใจเฌอร์ชีวากลับเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ไม่รู้เพราะอะไรระหว่างความไม่สบายใจกับบางอย่างที่คล้ายความรู้สึกเป็นคนพิเศษ

เมื่อมาถึงโรงอาหารคณะ ภรัณภัทรพาหญิงสาวร่างอวบมานั่งที่โต๊ะในมุมที่คนไม่พลุกพล่าน แต่ตัวเองกลับหายไปซื้ออาหาร เพียงไม่นานเขาก็กลับมา

“กินเถอะ”

“ขอบคุณค่ะ” เฌอร์ชีวาพูดเบา ๆ มองจานข้าวตรงหน้าก่อนจะเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง

“พี่ภัทร ยังจำได้จริงๆ เหรอ” คำถามนั้นหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ เมื่อรู้ตัวว่าถามสิ่งที่ไม่สมควรออกไปใบหน้าอวบอิ่มก็แดงระเรื่อขึ้นมา เฌอร์ชีวารู้คำว่า จำได้ ไม่ใช่แค่จำได้ว่าเธอเป็นเธอแต่หมายถึงจำได้ในทุกสิ่งที่เป็นเธอ และภรัณภัทรก็คงรู้เหมือนกัน

ภรัณภัทรนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

“จำได้สิ จำได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งตอนที่เฌอ...” เขาหยุดเหมือนตั้งใจจะพูดต่อแต่ก็ไม่พูด

“ตอนที่เฌออะไร” เฌอร์ชีวาไม่แน่ใจว่าภรัณภัทรหมายความว่ายังไง

“ก็จำได้ว่าตอนนั้นเฌอเรียกเฮียว่า เฮียภัทร” ภรัณภัทรหัวเราะเบาๆ แสดงออกเหมือนเอ็นดูคนตรงหน้า

เฌอร์ชีวาหัวใจกระตุกวูบ คำเรียกขานที่ฟังแล้วสนิทสนมขนาดนั้น ตอนนี้ เธอไม่กล้าเรียกเขาแบบนั้นแล้ว หญิงสาวนิ่งเงียบอย่างไม่รู้จะตอบยังไง

“เรียกเฮียภัทรเหมือนเดิมได้ไหม” ภรัณภัทรถามเมื่อเห็นอีกคนนิ่งเงียบไม่ตอบ

“ทำไม” เฌอร์ชีวาถามด้วยความสงสัย ที่จริงเธออยากถามมากกว่านี้ ทำไมต้องเข้ามาทักเธอก่อน ทำไมทำเหมือนทุกอย่างระหว่างเราไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ทำไมไม่แสดงว่าโกรธหรือเกลียดกัน แต่เธอไม่กล้า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   Special Chapter 3 (End)

    ภรัณภัทรปลดปล่อยน้ำรักแห่งความใคร่เข้าไปในปากเฌอร์ชีวา คาตัวตนของเขาเอาไว้บังคับให้กลืนลงไปเมื่อแน่ใจว่าเธอกลืนลงไปหมดแล้วชายหนุ่มใช้มือหนาดึงร่างบางที่กำลังสั่นระริกให้ลุกขึ้นมาอย่างแรง“อ๊าา” เฌอร์ชีวาหวีดร้องสุดเสียงเมื่อช่องทางด้านล่างของเธอครูดออกจากผิวเนื้อขรุขระรวดเดียวภรัณภัทรดึงร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมอก ร่างสูงโน้มตัวลงบดขยี้ริมฝีปากลงไปอย่างรุนแรง ชายหนุ่มดูดเม้มกลีบปากนุ่มอย่างหิวกระหาย เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปพัวพันตวัดลิ้นเล็กอย่างแรงจนเฌอร์ชีวารู้สึกเจ็บแปลบแต่กลับเสียวซ่านไปถึงหัวใจ ภรัณภัทรฉีกกระชากชุดเดรสบางเบาและดึงถุงน่องออกจากร่างของคนรักก่อนจะอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของเธอวางลงบนเตียงกว้างอย่างไม่ออมแรงนักเฌอร์ชีวานอนหอบหายใจกระเส่า ร่างกายของเธอเหนื่อยล้าเกินกว่าจะขัดขืน ผิวขาวอาบไปด้วยเหงื่อและรอยแดงช้ำจากฝีมือของคนเอาแต่ใจ เธอเฝ้ามองแผ่นหลังกำยำเดินกลับไปที่กลางห้อง มองเขาเอื้อมมือไปถอดดิลโด้ปลอมสีดำมะเมื่อมที่เปียกชุ่มออกมาจากพื้น หัวใจของเธอเต้นระรัว“เฮียภัทร เฌอไม่ไหวแล้ว พอเถอะนะคะท ได้ไหม”เสียงหวานเอ่ยเว้าวอน แต่ภรัณภัทรไม่สนใจ เขาตามขึ้นไปบนเตียง ร่างสูง

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   Special Chapter 2

    ภรัณภัทรจูบซับไปตามลำคอระหงของเธอ ไล่ลงมายังเนินอกอิ่ม สัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความอ่อนโยนในคราวเดียวกัน เขาต้องการให้เธอรู้ว่าเธอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว“เฮียภัทร” เธอครางชื่อเขาออกมาอย่างแผ่วเบา เมื่อสัมผัสได้ถึงความปรารถนาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ“เด็กดี เรียกว่าที่รักสิ” เขาพูดเสียงพร่า“ที่รัก สามี” เฌอร์ชีวาเรียกคนที่โอบกอดเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน คนตัวสูงดวงตาลุกโชนด้วยไฟแห่งความปรารถนา“ถ้าอย่างนั้นเริ่มจาก ไปเปลี่ยนชุดก่อน” เขาหยิบชุดสีดำส่งไปให้เฌอร์ชีวารับชุดมาดู สองตาสวยเบิกกว้างเล็กน้อย ชุดเดรสตัวสั้นสีดำบางเบาที่มองผ่านไปถึงข้างในและถุงน่องตาข่ายสีดำ“เฮียภัทร”“ไหนว่าทุกอย่างไง” ภรัณภัทรย้ำคำพูดของเธอเฌอร์ชีวารับชุดแสนวาบหวิวนั้นมาอย่างจำยอม ร่างบางค่อยๆ ยกปลายเท้าสวมถุงน่องทีละข้างโดยไม่ได้สวมกางเกงชั้นใน จากนั้นจึงใส่เดรสตัวบางที่พอดีตัวเกินไปจนเห็นความอวบอิ่มทั้งคู่ของเธอรวมทั้งปลายยอดที่แข็งชูชัน ตัวเดรสสีดำสั้นจนเห็นแก้มก้น หญิงสาวยืนนิ่งอย่างเขินอายแต่ก็ปล่อยให้คนรักได้มองเธอโดยไม่คิดปกปิดภรัณภัทรดวงตาลุกวาวเมื่อมองท่าทางแสนเย้ายวนของเธอ ชายหนุ่มดึงเธ

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   Special Chapter 1

    แสงแดดยามบ่ายทอประกายอ่อนโยนส่องลอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามาในโบสถ์ ภายในอบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์ เสียงเพลงรักแผ่วเบาและเสียงแสดงความยินดีจากแขกที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในวันสำคัญของภรัณภัทรและเฌอร์ชีวาเฌอร์ชีวาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ยืนอยู่เคียงข้างภรัณภัทรที่อยู่ในชุดทักซิโด้สีดำ ทั้งสองคนจับมือกันแน่น สายตาที่มองกันเต็มไปด้วยความรักและความผูกพันที่ผ่านกาลเวลาและบทพิสูจน์มายาวนานบาทหลวงกล่าวคำอวยพรและนำทั้งคู่เข้าสู่พิธีปฏิญาณตน ภรัณภัทรมองดวงตาคู่สวยของเฌอร์ชีวาอย่างลึกซึ้ง กล่าวคำมั่นสัญญาด้วยความจริงใจ“ผม ภรัณภัทร ขอรับเฌอร์ชีวาเป็นภรรยา ขอสัญญาว่าจะรักและดูแลคุณตลอดไป ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ร่ำรวยหรือยากจน สุขภาพแข็งแรงหรือเจ็บป่วย ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอจนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน”เฌอร์ชีวาน้ำตาคลอ เธอรับรู้ถึงความรักที่เขามีให้ทั้งหมด และเธอเองก็รักเขาไม่แพ้กัน เสียงหวานสั่นเครือเล็กน้อยแต่ก็เต็มไปด้วยความรักล้นปรี่“ดิฉัน เฌอร์ชีวา ขอรับภรัณภัทรเป็นสามี ขอสัญญาว่าจะรักและดูแลคุณตลอดไป ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ร่ำรวยหรือยากจน สุขภาพแข็งแรงหรือเจ็บป่วย ดิฉันจะอยู

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   The end ตรงนี้คือเธอ

    เช้ามืดที่บ้านเหมหิรัญภักดิ์วันนี้ดูจะคึกคักและวุ่นวายกว่าวันไหนๆ แสงไฟวอร์มไวท์ในห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ถูกเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่ตีสี่ เสียงฝีเท้าของภรัณภัทรดังสลับกับเสียงเปิดปิดตู้เสื้อผ้าเป็นระยะ วันนี้เขาลนลานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“เฌอ เข็มตรามหาวิทยาลัยต้องติดฝั่งซ้ายหรือขวาครับ” ภรัณภัทรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลพลางถือเข็มกลัดโลหะสีเงินวาววับไว้ในมือเฌอร์ชีวาที่กำลังนั่งให้ช่างแต่งหน้าเนรมิตความสวยอยู่นั้นหลุดขำออกมาเบาๆ “เฮียภัทร ติดฝั่งซ้ายค่ะ ทำไมเฮียถึงเอาแต่ทำตัวลนลานแบบนี้ล่ะ”“ก็วันสำคัญของเฌอนี่นา” เขาพึมพำพลางจ้องมองใบหน้าหวานที่วันนี้แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางจนขับเน้นความสวยออกมามากกว่าปกติชุดครุยสีดำขลิบแถบสีเลือดหมูถูกแขวนไว้อย่างดีที่มุมห้องคือเครื่องยืนยันความพยายามตลอดหลายปีที่ของหญิงสาวในขณะที่ชั้นบนเต็มไปด้วยการเตรียมตัวที่เร่งรีบ ชั้นล่างกลับเงียบสงัดเพราะเจ้าแฝดตัวแสบทั้งสองยังคงจมอยู่ในนิทรา น้องปอนด์และหนูปันนอนกอดกันกลมอยู่ในห้องนอนเด็ก“เจนภพ รถพร้อมหรือยัง ดอกไม้ที่สั่งไว้ล่ะ แล้วชุดครุยจิ๋วของเจ้าแฝดรีดเรียบร้อยดีใช่ไหม” ภรัณภัทรเดินลงมารัวคำถามใส่ผู้ช่วยคน

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   Chapter 42 วันสำคัญของเฌอร์ชีวา

    ภรัณภัทรจับเรียวขาขาวคู่สวยแยกออกกว้าง เผยให้เห็นดอกไม้งามสีระเรื่อฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวานสีใส เขาโน้มหน้าเข้าหาความงดงามนั้น ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดเกสรสีหวานอย่างแผ่วเบา เฌอร์ชีวาสั่นสะท้าน ภรัณภัทรจับยึดเรียวขาขาวที่พยายามหุบเข้าหากันของเธอไว้ เพิ่มแรงดูดดึงเกสรเม็ดงามจนเฌอร์ชีวาบิดเร่าสะโพกไปมา“อ๊ะ เฮียภัทร”ความอุ่นร้อนจากปลายลิ้นที่ตัดกับความเย็นของอากาศในห้อง ทำเอาเฌอร์ชีวาบิดกายไปมาด้วยความกระสันรัญจวน มือเล็กคว้าจับผ้าปูที่นอนไว้แน่นหวังใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยว ทุกการกระทำของคนภรัณภัทรเร้าอารมณ์เธอจนปั่นป่วนทำให้โลกทั้งใบของหญิงสาวหมุนคว้างเมื่อเห็นหญิงสาวเสียวแทบขาดใจ ชายหนุ่มค่อยห่อลิ้นแทงเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นและร้อนระอุ สองมือบีบเค้นความอวบอิ่มของเธออย่างเมามัน เฌอร์ชีวาที่โดนปรนเปรอทั้งบนและล่างครางกระเส่าเสียงหวาน“ชอบใช่ไหมเฌอ ชอบให้เฮียใช้ปากกับตรงนี้” ภรัณภัทรหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ สายตาที่ทอดมองคนใต้ร่างเต็มไปความปรารถนาอันลึกล้ำ“อื้อ เฮียภัทร เสียว” เฌอร์ชีวาครางเสียงกระเส่า ดวงตาหวานเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสมยามเมื่อช่องทางสีหวานอ่อนนุ่มและฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่นน

  • สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง   Chapter 41 ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันในวันนั้น

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขบวนรถสีดำสนิทเคลื่อนตัวสู่สนามบิน ภาคินเดินนำหน้าในชุดเตรียมพักร้อนที่ดูเด็กลงไปหลายปี ภรัณภัทรมือหนึ่งจับมือของน้องปอนด์ไว้อีกมืออุ้มหนูปันอยู่ในอ้อมแขน เฌอร์ชีวาที่เดินอยู่ข้างกันสีหน้าดูผ่อนคลายบนเครื่องบินส่วนตัว ความตื่นเต้นพุ่งทะลุเพดาน น้องปอนด์เอาแต่จ้องหน้าต่างเครื่องบินพลางตะโกน “เมกะโลดอนมายัง” ทุกครั้งที่เห็นก้อนเมฆสีขาวที่ดูคล้ายรูปปลา“ยังครับปอนด์ ต้องไปที่น้ำลึกๆ ก่อน” ภาคินปลอบหลานพลางส่งคุกกี้รูปปลาฉลามให้ทาน “ตอนนี้กินปลาเล็กๆ รองท้องไปก่อนนะครับ”เมื่อเครื่องลงจอดและต่อเรือสปีดโบ๊ทมาถึงเกาะ ภาพน้ำทะเลสีใสราวกับคริสตัลก็ทำเอาทุกคนลืมความเหนื่อยล้า วิลล่าหรูริมชายหาดถูกจัดเตรียมไว้พร้อมสรรพ บอดี้การ์ดนับสิบชีวิตกระจายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ เพื่อความปลอดภัย“เอาล่ะ ถึงฐานทัพแล้ว” ภาคินประกาศพลางวางหลานลงบนหาดทราย “ต่อจากนี้เราจะพักผ่อนกันก่อน ส่วนภารกิจตามล่าเมกะโลดอน จะเริ่มขึ้นในตอนบ่ายหลังจากทุกคนเติมพลังกันเรียบร้อย”“เย้” สองแสบตะโกนก้อง เสียงเล็กๆ นั้นสะท้อนไปทั่วหาดทรายสีขาวภรัณภัทรหันไปมองเฌอร์ชีวาที่กำลังมองทะเลด้วยรอยยิ้มสดใส เขาโอบไหล่เธอไว้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status