หน้าหลัก / โรแมนติก / สามี(ไร้)รัก / Ep.3 ทางเลือกสุดท้าย

แชร์

Ep.3 ทางเลือกสุดท้าย

ผู้เขียน: ชะนีติดมันส์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-02-14 15:52:55

​การจะคุยกับลูกชายให้ยอมรับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะหากอ้างเหตุผลด้านไสยศาสตร์หรือคำทำนาย มีหวังอาทิตย์คงได้ไล่ตะเพิดเธอออกจากบ้านแน่ๆ ในขณะที่อรชรกำลังนั่งกลุ้มจนคิ้วขมวด วาดเดือนก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี

​"คุณแม่คะ.. วาดขอกลับบ้านไปดูทางบ้านหน่อยได้ไหมคะ"

​"หนูจะกลับไปทำไมล่ะจ๊ะ" อรชรเอ่ยถามด้วยความกังวล เพราะลึกๆ กลัวว่าเด็กสาวจะเปลี่ยนใจหนีไปเสียก่อน

​"วาดติดต่อใครไม่ได้เลยค่ะ ในใจมันกระสับกระส่ายยังไงไม่รู้"

​"เอาอย่างนี้.. เดี๋ยวแม่ให้คนรถไปส่ง แต่ธุระเสร็จแล้วต้องกลับมานอนที่นี่นะ" อรชรยื่นคำขาดพลางจ้องตาหญิงสาว "มีอะไรให้โทรหาแม่ทันทีนะจ๊ะ"

​วาดเดือนรีบขึ้นไปเปลี่ยนกลับเป็นชุดเดิมที่ใส่มาตอนแรก เธอไม่อยากให้คนในครอบครัวสงสัยหรือตั้งคำถามกับความหรูหราที่ยังไม่ถึงเวลาจะเปิดเผย

หญิงสาวก้าวออกจากคฤหาสน์หลังงามด้วยความรีบร้อน โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาจากรถหรูที่เพิ่งสวนเข้ามา

​"นั่นใครวะ?" อาทิตย์ พึมพำพลางมองตามแผ่นหลังบางที่เดินไวๆ ออกไปจากรั้วบ้าน

​"สงสัยจะเป็นแม่บ้านคนใหม่มั้งครับ" นักรบ มือขวาคนสนิทที่ควบตำแหน่งเพื่อนตายเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ขณะหักพวงมาลัยเข้าจอด

​"กลับมาแล้วเหรอลูก" อรชรปรี่เข้ามาหาลูกชายทันทีที่เห็นเขาลงจากรถ ใจหนึ่งก็โล่งที่วาดเดือนออกไปพ้นสายตาเขาพอดี แต่อีกใจก็หวั่นว่าอาทิตย์จะสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ

​"มีอะไรหรือเปล่าครับแม่ ดูแม่ลุกลี้ลุกลนแปลกๆ"

​"เปล่าจ้ะ แม่แค่แปลกใจที่วันนี้ลูกกลับเร็ว"

​"ผมรู้สึกเหนื่อยๆ น่ะครับ อยากขึ้นไปพักสายตาสักหน่อย" ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ ความล้าที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่มีสาเหตุทำให้เขาไม่อยากเสวนากับใครต่อ

​[บ้านวาดเดือน]

​"แม่! วาดดาว!" วาดเดือนตะโกนเรียกจนสุดเสียง แต่ความเงียบกริบคือคำตอบเดียวที่ได้รับ เธอรีบวิ่งไปหาลุงข้างบ้านด้วยใจที่เต้นรัวเหมือนกลองรบ

​"ลุง! แม่กับน้องไปไหน ทำไมบ้านเงียบแบบนี้"

​"ไปโรงพยาบาลกันหมดแล้วมึงเอ๊ย! ไอ้เลิศพี่เขยมึงน่ะสิ ตกหลังคาลงมาปางตาย" ​คำบอกเล่านั้นเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจ วาดเดือนทรุดฮวบ มือเรียวสั่นเทาพยายามกดโทรศัพท์หาใครบางคน..คนเดียวที่เป็นที่พึ่งสุดท้ายในยามมืดแปดด้าน

>>{​"มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตฉันกันแน่คะพ่อหมอ!"}

{​"พอมันกินผู้ชายในบ้านหมด รายต่อไปก็คือพวกผู้หญิง"} เสียงเย็นเยียบจากปลายสายตอกย้ำความกลัวในอก {"ดวงมรณะของมึงมันแรง ถ้าไม่รีบแก้.. อย่าหวังว่าใครจะรอด"}

>>{​"ฉันจะทำ.. ฉันจะทำตามที่พ่อหมอบอกให้เร็วที่สุด!"} ​วาดเดือนวางสายด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอรีบไปที่โรงพยาบาล ภาพพี่เขยที่นอนเข้าเฝือกและครอบครัวที่ตกอยู่ในสภาพขวัญผวา ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเลือกอื่นอีกต่อไป

​"แม่คะ พี่ดวง วาดได้งานทำแล้วนะ งานนี้รายได้ดีมาก วาดจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอง" เธอโกหกคำโตเพื่อให้ทุกคนสบายใจ และวาดเดือนก็ไม่รอให้ใครได้ถามอะไรเพราะเธอไม่อยากโกหกมากไปกว่านี้แล้ว ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากโรงพยาบาล มุ่งหน้ากลับสู่กรงทองที่เธอต้องเข้าไปเป็นเครื่องสังเวย

​[คฤหาสน์อัครเดช]

​รัตติกาลคืบคลานเข้ามาพร้อมกับแผนการที่ถูกวางไว้ระหว่างอรชรและวาดเดือน ประตูห้องนอนใหญ่ของทายาทเพียงคนเดียวถูกเปิดออกอย่างเบามือ วาดเดือนยืนอยู่กลางห้องที่มืดสลัว หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

​เบื้องหน้าคือชายหนุ่มที่เธอบอกตัวเองว่าเขาคือ "ทางรอดเดียว"

​"ขอโทษนะคะ วาดจำเป็นต้องทำ" ​เธอก้าวเข้าไปหาเตียงกว้างที่ร่างสูงใหญ่นอนอยู่ โดยไม่รู้เลยว่า.. ทันทีที่สัมผัสกายกัน วังวนแห่งความ (ไร้) รัก กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างถาวร

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • สามี(ไร้)รัก   [ตอนพิเศษ] สามี(ไร้)รัก 18++ สายใยรักที่ผูกพันและบทเริ่มต้นของครอบครัว

    ​หลายวันต่อมา... ณ บ้านแม่ของวาดดาวและวาดเดือน​บรรยากาศที่เคยตึงเครียดเริ่มจางหายไป เมื่อนักรบตัดสินใจพาวาดดาวกลับมาที่บ้านเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับครอบครัว โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าวันนี้วาดเดือนพี่สาวของเธอก็เดินทางมาด้วย​ทันทีที่เห็นหน้าพี่สาวจังๆ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน วาดดาวถึงกับทำตัวไม่ถูก ใจหนึ่งก็ยังงอนเรื่องเก่าๆ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กขี้แยต่อหน้าสามี เธออยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว​"มาทานข้าวกันสิลูก อาหารเสร็จพอดี" เสียงแม่เรียกขัดจังหวะความเงียบ วาดดาวที่นั่งประหม่าอยู่รีบลุกขึ้นหวังจะไปช่วยยกจานอาหาร​แต่จังหวะที่ก้าวขา เธอกลับรู้สึกขัดที่ช่วงล่างอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายมันประท้วงความบอบช้ำจากการโดนสามีจอมหื่นเคี่ยวกรำหนักหน่วงติดต่อกันวันละไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง จนขาเรียวสั่นพั่บๆ แทบจะทรงตัวไม่อยู่​"เดี๋ยวพี่ไปช่วยเองจ้าดาว.. นั่งพักเถอะ" นักรบรีบเข้ามาช้อนเอวประคองไว้ทันท่วงที เขารู้ดีแก่ใจว่าทำไมเมียเด็กถึงก้าวขาไม่ออก... ก็เด็กมันน่ารังแกขนาดนี้ ใครจะไปห้ามใจไหวล่ะจริงไหม?​บนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น"พี่ดีใจนะ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.71//18++ (ตอนจบ) เลขาส่วนตัวกับบทเรียนรักในห้องทำงาน

    ​"มึงจะนอนในห้องนี้ได้ยังไง แล้วเมียกูจะนอนยังไง!" นักรบโวยวายใส่เพื่อนรักที่ตีมึนไม่ยอมออกจากห้อง"เรื่องของเมียมึงสิ! มึงไม่ให้กูนอนห้องนี้ แล้วจะให้กูนอนที่ไหน ก็บอกแล้วไงว่าห้องพักมันเต็มหมด!" อาทิตย์เถียงกลับอย่างไม่ลดละ​"ให้ดาวไปนอนในรถก็ได้นะคะ" หญิงสาวที่นั่งฟังทั้งคู่ทะเลาะกันมาพักใหญ่เสนอขึ้นเบาๆ"ไม่ได้หรอกจ้ะดาว" นักรบรีบห้ามเสียงหลง"แหม... ทีพูดกับเมียมีจ๊ะมีจ๋า ทีเวลาพูดกับกูนี่เสียงยังกับจะกินหัว!" อาทิตย์เบรกเพื่อน​"มึงอย่าสร้างประเด็น!" นักรบดักคอเพื่อนรักก่อนที่อาทิตย์จะหลุดปากพูดอะไรไม่เข้าท่าออกมา"กูแค่จะบอกว่า... เวลามึงพูดกับกูเนี่ย พูดเพราะๆ เหมือนพูดกับเมียมึงหน่อยได้ไหมล่ะ!" อาทิตย์แถสีข้างถลอกจนนักรบได้แต่ส่ายหัว​สุดท้าย... ไม่มีใครยอมออกจากห้อง ดีที่ห้องพักนี้มีสองเตียง ถึงจะแคบไปหน่อยแต่ก็พอเบียดกันนอนได้ ภายในห้องมืดสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของอาทิตย์ที่หลับปุ๋ยไปแล้ว เพราะเหนื่อยกับงานมาทั้งวัน​แปะ! เสียงมือเรียวฟาดลงบนแขนแกร่งของสามี เมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ล้วงเข้าไปใต้กางเกงชั้นในตัวบางของเธอ"มันหลับแล้วดาว..." นักรบกระซิบชิดใบหู แต่มื

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.70//18++ แผนลักพาตัวกับศึกชิงเตียงที่รีสอร์ต

    ​"กลัวแม่ได้ยินค่ะ" วาดดาวกระซิบประท้วงเสียงแผ่วพลางมองไปที่ประตูห้องนอน ห้องทางซ้ายก็ห้องแม่ ทางขวาก็ห้องพี่สาวกับพี่เขย แถมตอนนี้ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนจนบ้านเงียบกริบไปหมดแล้วด้วย ​"ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ ห้องนี้เก็บเสียงได้ พี่เป็นคนดูแลตอนก่อสร้างเองกับมือ พี่รู้ดี" นักรบกระซิบตอบชิดใบหูพลางขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กขนลุกซ่าน "ก็ได้ค่ะ.. แค่ครั้งเดียวพอนะคะคุณนักรบ" หญิงสาวใจอ่อน ยอมสงสารสามีที่อุตส่าห์ดั้นด้นขับรถข้ามจังหวัดมาหาเพียงเพราะความคิดถึง ​"ครับ.. ครั้งเดียวก็พอ" นักรบรับคำส่งๆ ไปก่อนนาทีนี้ขอแค่ได้ 'กิน' เมียเด็กให้หายอยากก็พอใจแล้ว ​ชายหนุ่มจัดการสะบัดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรี่เข้าหาคนบนเตียงแล้วถอดอาภรณ์ของเธอออกจนร่างบางเปลือยเปล่า "ไม่นะคะลุง! อย่าทำตรงนั้น" วาดดาวรีบห้ามเมื่อเห็นเขาโน้มใบหน้าลงไปกึ่งกลางกายสาว ถึงห้องจะเก็บเสียงแค่ไหน แต่ถ้าเธอเผลอครางลั่นบ้านขึ้นมา มีหวังได้ตื่นกันทั้งบ้านแน่ๆ ​"นิดเดียวครับคนดี พี่ขอชิมหน่อยนะ" สายตาคมส่งประกายอ้อนวอนจนวาดดาวปฏิเสธไม่ลง "อื้อ... ลุง!" ​นักรบไม่ฟังเสียงห้ามอีกต่อไป ลิ้นร้อนลากยาวผ่านร่องกลีบกุหล

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.69 คลั่งรักระดับสิบเมื่อเมียสำคัญกว่างาน

    ​คลืนนน... คลืนนนนน... ​เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดคราดต่อเนื่องบนโต๊ะทำงานจิ๋วในคอนโด ทำเอาวาดดาวที่กำลังเร่งพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางให้สามีต้องชะงัก "ใครโทรมาคะคุณนักรบ ทำไมไม่รับสายล่ะ?" หญิงสาวเงยหน้าถามเมื่อเห็นเขานิ่งเฉย "จะใครอีกล่ะ ก็มีคนเดียวนั่นแหละที่โทรตามยิกๆ เหมือนทวงหนี้อยู่เนี่ย" นักรบบ่นพลางมองค้อนโทรศัพท์ที่โชว์ชื่อ 'อาทิตย์' "เห็นไหมคะ มัวแต่เล่นกันจนจัดของไม่เสร็จเลย พี่อาทิตย์เขาคงรอนานแล้ว" ​"ไม่ต้องรีบหรอกจ้า เดี๋ยวตอนขับไปรับมัน ผมจะเหยียบให้มิดเลย แป๊บเดียวก็ถึง" "ห้ามขับรถเร็วนะคะ!" วาดดาวชี้หน้าสั่งเสียงเข้ม "มันอันตราย ดาวไม่ยอมให้คุณเอาชีวิตไปเสี่ยงหรอกนะ" "หือ... เป็นห่วงผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" นักรบแกล้งถามพร้อมขยับเข้าไปใกล้ "เป็นห่วงสิคะ คุณทั้งคนนะ" ​"ดีใจจัง มีคนรอเป็นห่วงอยู่ที่บ้านแบบนี้ ชื่นใจชะมัด" ชายหนุ่มทำท่าจะโผเข้ากอดอีกรอบ "อย่านะคะ!" นิ้วเรียวชี้หน้าปรามทันทีเมื่อเห็นมือไม้เขาเริ่มจะไม่อยู่สุข "รีบไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะดึกไปกว่านี้" ​"ไปด้วยกันไหม?" จู่ๆ นักรบก็ถามขึ้นมาเสียงจริงจัง เขาไม่อยากทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียวเลยจริงๆ "ไปด

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.68//18++ บทลงโทษเด็กดื้อกับจูบลาที่แสนเร่าร้อน

    ​"อื้อออ..." นักรบไม่ได้แค่ถามเพื่อลองใจ แต่สะโพกแกร่งยังขยับกระแทกเน้นย้ำเข้าหาความนุ่มหยุ่นอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นร้อนระอุเบียดเสียดกับผนังเนื้อนุ่มจนเกิดเสียงชื้นแฉะก้องไปทั้งรถคันหรู ​"ทนหน่อยนะจ๊ะคนดี... อีกนิดเดียวพี่ก็เสร็จแล้ว" เสียงทุ้มพร่ากระซิบปลอบขวัญ เพราะความเสียวซ่านที่ประดังเข้ามามันเกินกว่าจะยั้งใจไหว ยิ่งเห็นหน้าหวานบิดเบี้ยวเขาก็ยิ่งอยากจะรังแกให้หนักกว่าเดิม ​"ลุง... อือออ" "เรียกใหม่สิครับ..." "อ๊อยยย ลุง! เบาก่อนค่ะ ดาวจุก!" ​วาดดาวประท้วงเสียงหลง เพราะพอเธอเรียกเขาว่าลุงทีไร นักรบเป็นต้องแกล้งกดสะโพกค้างไว้ให้ตัวตนจมลึกที่สุดจนเธอรู้สึกจุกไปถึงยอดอก แต่เขาก็ทนค้างไว้ได้ไม่นาน เพราะความเสียวที่หัวมังกรมันรุมเร้าจนต้องรีบจับสะโพกมนโยกขึ้นลงตามสัญชาตญาณ ​"ดาวไม่ไหวแล้วค่ะ... พอก่อน" เธอครางประท้วงเมื่อโดนพายุรักซัดกระหน่ำติดต่อกันหลายยกจนร่างกายแทบแหลกสลาย "ซี๊ดดด... เรียกลุงอีกสักคำนะคนดี พี่ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว..." ​วาดดาวเม้มปากแน่น เธอสังเกตได้ว่าคำว่าลุงคือสวิตช์เปิดโหมดโหดของเขา ยิ่งเรียกเขายิ่งรุกแรง เธอเลยเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้เขาเป็นคนคุมเกมจนพายุ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.67//18++ บทเรียนบนรถกับคำสารภาพรักที่รอคอย

    ​ท่อนเอ็นลำใหญ่ถูกล้วงออกมาจากที่ซ่อน นิ้วแกร่งจัดการแหวกขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้เปิดกว้าง เตรียมพร้อมที่จะส่งความแข็งขึงเข้าสู่ร่างกายของอีกฝ่าย ซึ่งในเวลานี้... กุหลาบงามกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาคอยเปิดทางรักให้เขาอย่างเต็มใจ ​ชายหนุ่มค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไป แม้พื้นที่จะคับแคบจนขยับลำบาก แต่เขาก็ไม่คิดจะลดละความพยายามแม้แต่นิดเดียว ​"อื้อออ..." หญิงสาวครางฮือในลำคอเมื่อสัมผัสถึงความใหญ่โตที่เบียดแทรกเข้ามา ความเจ็บระบมจากเมื่อคืนยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่มันกลับพ่ายแพ้ให้กับความต้องการอันเร่าร้อนที่พุ่งสูงขึ้น ขาเรียวแยกออกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาส่งตัวตนเข้ามาได้จนสุดลำ ​"อ้าาา... น่ารักจังคนดี" ชายหนุ่มถอนจูบออกเพื่อชื่นชมใบหน้าหวานที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะก้มลงบดจูบอีกครั้งพลางเริ่มขยับสะโพกเน้นย้ำความลึกซึ้ง ​มือเรียวตวัดโอบกอดร่างแกร่งไว้แน่น เธอจิกเล็บลงบนบ่ากว้างอย่างลืมตัวเมื่อจังหวะกระแทกเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ของนักรบและพื้นที่จำกัดในรถ ทำให้เขาต้องหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง ​"หือ..." วาดดาวลืมตาขึ้นมองสบตาเขาอ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.36 ใต้เงาอดีตและสายใยที่เริ่มถักทอ

    ​"ทำอะไรของเธอ!" ​เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาวาดเดือนชะงัก อาทิตย์เดินตามออกมาเห็นเธอกำลังปั๊มนมโดยมีนักรบยืนรออยู่ใกล้ๆ แม้จะมีผ้าคลุมมิดชิดแต่มันก็ดูไม่เหมาะสมในสายตาคนเข้มงวดอย่างเขา และแน่นอนว่าพนักงานแผนกอื่นต่างก็ลอบมองมาที่จุดนี้เป็นตาเดียว​"ทำงานค่ะ" วาดเดือนตอบนิ่งๆ​"ผมไม่ได้ถามเรื่

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.9 ​เจ้าบ่าวไร้หัวใจ

    ​ทันทีที่ปลายปากกาของอาทิตย์ตวัดลงบนกระดาษตราครุฑ หมู่เมฆที่ตั้งเค้าดำทะมึนก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกัมปนาท ฟ้าร้องคำรามสลับกับแสงสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ห่าฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง ทั้งที่กรมอุตุฯ ไม่ได้แจ้งเตือนภัยใดๆ ​วาดเดือนลอบสบตากับอรชรด้วยความหวั่นใจ... นี่ต้องเป็นสัญญาณจากเ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.8 จุมพิตพยศ

    ​"หึ!!" หมอโชติเค่นหัวเราะในลำคอพลางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มแปรปรวนสับสน เพียงเท่านี้ก็รู้ได้ทันทีว่าเหยื่อทั้งสองได้เริ่มแตะต้องเนื้อตัวกันแล้วความฉิบหายกำลังจะไปเยือนมึงแล้วไอ้อาทิตย์! มุมปากแสยะยิ้มด้วยความอาฆาตพยาบาท ​ที่หมอโชติต้องวางแผนทำลายขนาดนี้ ก็เพราะอาทิตย์เป็นคนเดียวที่กล้าแข็งข้อและค

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.7 จุมพิตอาถรรพ์

    เย็นวันนั้น.. หลังจากพายุนักข่าวเริ่มสงบลง ความวุ่นวายระลอกใหม่ก็คืบคลานเข้ามาในคฤหาสน์อัครเดช ​"แม่ให้คนขนเสื้อผ้าของหนูจากห้องรับรอง ไปจัดวางไว้ในห้องของตาอาทิตย์เรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ" อรชรเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ​"ค่ะ" วาดเดือนรับคำสั้นๆ เธอไม่อยู่ในฐานะที่จะปฏิเสธได้ ในเมื่อเงื่อนไขของโชคชะตาค

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status