MasukShare
บทที่ 8 เห็นหน้าแล้วกินข้าวไม่ลง
Tanggal publikasi:
2026-05-29 14:03:53“เลยไปดูคุณกล้าด้วยนะ ยังไม่ลงมาเหมือนกัน” อนันต์ สั่งเด็กรับใช้ เพราะลูกชายก็ยังไม่ลงมาเช่นกัน
“ติดต่อกันต์ได้ยังคะ” ถามสามีเพราะเป็นห่วงลูกชาย คนเล็ก
“ฉันกับหนูพราวก็ยังติดต่อไม่ได้ คุณจะเข้าบริษัทเหรอคะ” ตอบแล้วถามกลับเมื่อเห็นการแต่งกายของสามี
“อืม...กันต์ไม่อยู่คงวุ่นวาย ผมว่าจะไปดูเสียหน่อย เผื่อมีเรื่องด่วน”
“ให้กล้าอยู่ช่วยก่อนไหมคะ ทางโน้นไม่มีอะไรน่าห่วง พี่ภาคก็กลับมาแล้ว อีกหน่อยกล้าคงกลับมาช่วยงานคุณอีกแรง”
“ผมจะลองพูดกับลูกแล้วกัน ว่าแต่ทำไมป่านนี้ยังไม่ลง มาอีก”
“แป๋วมาพอดีเลยค่ะ ว่าไงแป๋วทำไมหนูพราวยังไม่ลงมาอีก” มารตรีถามเด็กรับใช้ที่เดินหน้าตาตื่นลงมา
“คุณพราวไม่ได้อยู่ในห้องค่ะ เอ่อ...คือ” เมื่อเห็นท่าทางของเด็กรับใช้ อนันต์กับมารตรีก็มองหน้ากัน
“อย่าบอกนะว่า กล้ากับหนูพราว...”
“ค่ะ คุณกล้าให้ลงมาบอกว่าคุณพราวไม่สบาย ให้หนูยกอาหารเช้าขึ้นไปข้างบนค่ะ”
“ตายแล้ว! เกิดอะไรขึ้นคะคุณ ทำไมหนูพราวถึงไปอยู่ในห้องของกล้าได้”
“ไม่แปลกหรอกคุณ ก็เขาเป็นสามีภรรยากันนี่”
“รู้ค่ะ แต่ที่ฉันสงสัยก็คือ ทำไมหนูพราวถึงไปอยู่ในห้องตากล้า แทนที่ตากล้าจะไปอยู่ในห้องหนูพราว”
“คุณคิดว่าหนูพราวไปหาตากล้าที่ห้องเหรอ ผมว่า ไม่น่าจะใช่นะ เพราะหนูพราวไม่ได้รักกล้า”
“เฮ้อ! หัวใจจะวาย จะทำยังไงดีคะ ถ้ากันต์กลับมา”
“กันต์ไม่มีสิทธิ์ หนูพราวกับกล้าแต่งงานและจดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย เขาสองคนทำถูกต้องทุกอย่าง กันต์ต่างหากที่ผิด”
“แล้วถ้ากันต์กลับมาแล้ว ตกลงกันได้ล่ะคะ”
“อย่ากังวลไปเลยคุณ ผมคิดว่าดูหนูพราวไม่ผิด หนูพราวไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่รักสนุก กล้าคงชนะใจหนูพราวได้ไม่ยาก”
“ค่ะ ขอให้เป็นอย่างนั้นนะคะ ฉันไปดูหนูพราวดีกว่า”
“อย่าเลยคุณ ให้กล้าดูแลเถอะ เขาเป็นผัวเมียกัน เราดูอยู่ห่าง ๆ ดีกว่า ถ้าเห็นอะไรที่ไม่ถูกต้องค่อยเตือนลูกก็แล้วกัน กล้ากับหนูพราวโตแล้ว ปล่อยให้เขาหาทางออกกันเองเถอะ”
อนันต์บอกกับภรรยา เพราะไม่อยากให้มารตรีไปวุ่นวายกับเรื่องของลูก สองคนนั้นเป็นสามีภรรยากัน ก็ควรปล่อยให้ คุยกันเอง
“กันต์นะกันต์ หายไปไหนก็ไม่รู้ ดูสิวุ่นวายหมดแล้ว”
ว่าให้ลูกชายคนเล็กเพราะเรื่องมันชักจะวุ่นวายไปกันใหญ่ ยิ่งติดต่อไม่ได้นางก็ยิ่งเป็นห่วง
ผ้าขนหนูชุบน้ำพอหมาด ถูกเช็ดไปตามเนื้อตัวของคนที่นอนซมอยู่บนเตียง พราวระวีมีไข้สูงจนกล้าตะวันต้องเช็ดตัวให้ทั้งคืน กว่าจะยอมกินยาได้ก็ต้องทั้งขู่และบังคับ ที่เธอเป็นแบบนี้ก็เพราะความเอาแต่ใจของเขา มือหนาลูบไปบนข้อมือที่มีแผลลึกเพราะถูกกุญแจมือบาด ถ้าพาไปหาหมอในสภาพนี้ คงถูกตำรวจจับ เพราะคงไม่มีใครเชื่อว่าที่เธอป่วยมาจากคืน เข้าหอ จมูกโด่งสวยจูบลงที่รอยแผลอย่างแผ่วเบา ก่อนจะไล้เรื่อยไปตามต้นแขน กล้าตะวันอดใจไม่ไหว เพราะเธอหอมหวานไปทั้งตัว
“พราวลุกขึ้นมากินข้าวไหวไหม จะได้กินยา” กระซิบชิดใบหู แล้วฝังหน้าเข้าหาลำคอระหง เพียงแค่ได้กลิ่นความเป็นชายของเขาก็ปวดร้าว
“บ้าไปแล้วไอ้กล้า” ด่าตัวเองเมื่อเผลอไปกับความหอมหวานของเนื้อสาว
“ทานข้าวนะ จะได้ทานยา” เสียงนุ่มทุ้มหูที่ได้ยิน ทำให้คนป่วยปรือตาขึ้นมามอง เมื่อเห็นว่าคนที่ก้มต่ำลงมาหาคือใคร ก็ผลักลงที่อก แล้วหันหลังให้เขา
“คุณนี่มันจริง ๆ เลยนะ ถ้าเป็นเด็กจะหวดให้ก้นลายเลย ลุกมาทานข้าวเร็วเข้า ผมไม่ชอบพูดอะไรซ้ำ ๆ”
เมื่อรำคาญมาก ๆ พราวระวีก็ดึงผ้าห่มมาคลุมโปง
ขาดอากาศหายใจตายอยู่ใต้นั้น ยังดีกว่าเห็นหน้าเขา“อ้อ...ชอบเล่นผีผ้าห่มใช่ไหม ได้จัดให้ครับ”
“คุณกล้า ฉันปวดหัว ไม่มีแรงจะทะเลาะกับคุณหรอก ถ้าคุณสงสารก็ปล่อยฉันไปเถอะนะ”
“ผมก็ไม่ได้มัดคุณไว้นี่ ลุกขึ้นมากินยาสิ หายแล้วจะได้กลับบ้าน” คำว่ากลับบ้านทำให้พราวระวีตาโต หัวใจเต้นคร่อมจังหวะ ใช่สิเธอต้องกลับบ้าน ไปตั้งหลักรอกัณภัทรอยู่ที่บ้าน ดีกว่าอยู่ที่นี่เป็นไหน ๆ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นหน้าผู้ชายใจร้ายอย่างเขา
ร่างบางพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ใช้ผ้าห่มคลุม เนื้อตัวเปล่าเปลือยเอาไว้ ใบหน้าเห่อร้อนเมื่อสบกับตาคมเข้มของเขา ก่อนจะต้องตกใจเมื่อเห็นเนื้อตัวของเขาเต็มตา ที่มี ทั้งรอยเล็บรอยฟันไม่ต่างจากเนื้อตัวของเธอ
“ตกใจใช่ไหมล่ะ คุณก็ไม่ต่างจากผมหรอก นี่ยังน้อย ดูตรงนั้นไหมล่ะ จะได้รู้ว่าคุณก็หื่นพอ ๆ กับผมนั่นแหละ ไม่ถนอมมัน วันหน้าจะเอาอะไรใช้”
“ไอ้บ้า!”
“ฮ่า ๆ ๆ เวลาคุณอายน่าเอาชะมัดเลยพราว ผมอยากอีกแล้วคุณ”
“หยุดพูดเลยนะคุณกล้า แล้วก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน”
“ลืมหรือแกล้งลืมกันแน่ นี่มันห้องนอนผมนะครับ ฝั่งนี้ทั้งฝั่งเป็นพื้นที่ของผม ไม่ต้องอายหรอกน่า คิดถึงผมใช่ไหมล่ะถึงได้มาหา”
“บ้า! ใครคิดถึงคุณ”
“ทานข้าวเถอะ จะได้ทานยา ตรงนั้นคงอักเสบ คุณถึงได้จับไข้ ต้องซ้ำบ่อย ๆ ถึงจะชิน”
“ถ้าคุณยังไม่หยุดพูด ฉันจะเอาข้าวต้มสาดหน้าคุณ”
“โหดแบบนี้ลูกดกแน่นอน คุณยังไม่ได้กินยาคุมนะพราว ลืมจริงหรือแกล้งลืม ผมไม่มีปัญหานะถ้าจะมีกล้าน้อย”
“ไม่ลืม! ใครจะอยากท้องกับคุณ”
“สงสารกล้าน้อยจัง ผมอุตส่าห์ใส่ไปแบบเน้น ๆ ถูกคุณรีดออกหมดเลย ใจเย็นไอ้หนู ยังมีเวลาเข้าไปหาแม่อีกเยอะ”
กล้าตะวันตัดพ้อทีเล่นทีจริง แต่ทำให้คนฟังกลืนน้ำลายลงคอ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ทำไมต้องรู้สึกดีเวลาที่เขาอ่อนโยน
“บ้า! ออกไปให้พ้นเลยนะ เห็นหน้าแล้วกินไม่ลง”
สิ้นเสียงหญิงสาว กล้าตะวันก็หัวเราะลั่น เวลาที่เธองอนหรือประชดใส่ ทำไมเขาถึงได้รู้สึกสนุกแบบนี้ มีความสุขที่ได้เห็นลูกตาวาว ๆ กับปากที่คว่ำลงจนเป็นรูปสระอิของเธอ
Bab terbaru
สามีนอกหัวใจ ตอนพิเศษ(จบ)
พราวระวีสั่งให้เด็กรับใช้เก็บเสื้อผ้าและของใช้ลูก หลังจากเจอกับตวิษาเธอก็ตัดสินใจในตอนนั้นเลยว่า จะพาลูกไปอยู่ที่อื่น เธอกลัวตวิษาจะมาพรากแสนรักไปจากเธอ “ใจเย็น ๆ นะพราว ใครก็เอาลูกไปจากคุณไม่ได้ทั้งนั้น”กล้าตะวันปลอบพร้อมกับอธิบายเหตุผล “ตวิษาเป็นแม่ สักวันเธอต้องมาพรากแสนรักไปจากพราว พราวยอมไม่ได้หรอกค่ะ แสนรักคือลูกของพราว พราวรักแกมาก พราวคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีแก” เน้นย้ำให้สามีฟัง ถึงความรู้สึกและความรักที่มีต่อแสนรัก เธอรับแสนรักเป็นลูกเพราะเธอรักแสนรักจริง ๆ “ตวิษาจะไม่มีทางพรากแสนรักไปจากพราว พราวลืมแล้วเหรอว่าพราวเป็นแม่ที่ถูกต้องตามกฎหมายของแก”“จริงด้วย!” คำพูดของสามีทำให้พราวระวีฉุกคิด ปานชีวันยังไม่ได้แจ้งเกิด จนกระทั่งกล้าตะวันกับเธอรับเป็นลูกจึงมี ใบเกิด นั่นเท่ากับตวิษาจะไม่มีสิทธิ์ในตัวลูก เพราะในใบเกิดระบุชัดเจนว่าเธอเป็นแม่ “เห็นไหม ตวิษาจะไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องอะไรทั้งนั้น เพราะแสนรักคือลูกของเรา อีกอย่างผมคิดว่าเธอคงไม่กลับมาหรอก ถ้าเธอรักลูกจริง ๆ คงไม่ทิ้งแกไป”“พราวจะไม่ให้ใครมาทำอะไรลูกของพราวทั้งนั้น ไม่ว่า ตวิษาหรือกัณภัทร สองคนนั้นจะไม่ได้แตะลูกพรา
สามีนอกหัวใจ ตอนพิเศษ1
ถามพร้อมกับนั่งลงข้าง ๆ แสนรักพยักหน้าตอบ ทันทีที่สบตากัน หัวใจของตวิษาก็เต้นคร่อมจังหวะ บางอย่างในดวงตาคู่เล็ก ทำให้ตวิษาละสายตาออกจากใบหน้าของหนูน้อยไม่ได้ “เดี๋ยวน้าหยิบให้นะคะ” บอกกับเด็กน้อย และได้รอยยิ้มที่แสนน่ารักเป็นคำตอบ คนตัวเล็กหลีกทางให้เธอ ตวิษาเอื้อมมือไปหยิบลูกบอลแล้วส่งให้ แสนรักยกมือไหว้ ก่อนจะรับลูกบอลมาถือเอาไว้ “น่ารักจังเลย” ไตรฉัตรเอ่ยชมเมื่อเห็นการกระทำของ หนูน้อย เขาอยากมีลูกสักคน แต่ตวิษายังไม่ยอมแต่งงานกับเขาสักที “แม่อยู่ไหนคะ” ถามเพราะไม่เห็นใครตามหนูน้อยมา อยู่ ๆ ก็รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมา บางทีหนูน้อยอาจจะหลงทาง“เอาไงดีคะคุณฉัตร ฝ้ายคิดว่าแกน่าจะหลงทาง” หันมาถามเจ้านายที่เพิ่งจะกลายมาเป็นคนรักได้ไม่นาน“พาไปประกาศหาแม่ดีไหมครับ” ไตรฉัตรออกความคิดเห็น “ดีค่ะ ฝ้ายก็คิดแบบนี้เหมือนกัน” เมื่อตกลงกันได้ ตวิษา ก็จับลงที่มือเล็ก พาหนูน้อยไปยังจุดประชาสัมพันธ์ เพื่อให้ประกาศหาผู้ปกครองให้“แสนรัก อยู่นี่เองลูก!” พราวระวีร้องออกมาด้วยความยินดี เมื่อหาแสนรักเจอหลังจากที่หันมาแล้วไม่เห็นลูก เธอก็รีบออกตาม หา ยังไม่ได้บอกให้กล้าตะวันรู้ หัวใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ
สามีนอกหัวใจ ตอนพิเศษ
“หม่ำ หม่ำ” เสียงร้องของคนที่อยู่ในเปล ทำให้คน ตัวเล็กกลมป้อมที่นั่งเล่นอยู่ในห้องนั้นลุกขึ้น หนูน้อยปีนขึ้นเตียงนอนอย่างเร็ว แม้จะยากลำบากเพราะช่วงขาที่สั้นและร่างกายที่กลมป้อม แต่แสนรักก็พยายามจนสุดกำลัง เพราะรู้ว่าคนในเปลต้องการอะไร “น้อน น้อน” มือเล็กหยิบขวดนมที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือเอาไว้ แล้วส่งจุกนมเข้าปากตัวเอง ดูดเสียงดังแจ๊บ ๆ คนในเปลมองตาแป๋ว เมื่อเห็นแสนรักดูดเอา ๆ“หม่ำ หม่ำ” คนดีมองขวดนมในมือแสนรัก ร้องขอเมื่อคนเป็นพี่ยังไม่ส่งมาให้ แสนรักดึงจุกนมออกจากปาก ก่อนจะส่งให้น้อง มือเล็กของคนดีเอื้อมมารับขวดนม แล้วส่งเข้าปากตัวเอง ก่อนจะล้มตัวลงนอนตามเดิม ตากลมโตคู่เล็กมองคนในเปล แล้วปรบมือให้ตัวเอง เพราะทุกครั้งที่แสนรักหยิบขวดนมให้น้อง พราวระวีจะปรบมือให้เป็นรางวัล และชมเชยว่าแสนรักเก่ง เด็กน้อยเลยจำการกระทำเหล่านี้มาจากคนเป็นแม่ เวลาที่ไม่มีคนชมแสนรักจะปรบมือตัวเอง พราวระวีที่ยืนมองอยู่ตรงหน้าประตูหัวเราะให้กับการกระทำของลูก แล้วเอ่ยชม เพราะแสนรักเก่งจริง ๆ ที่หยิบขวดนมส่งให้น้องได้ คนเป็นแม่ยิ่งเอ็นดูมากขึ้น เมื่อเห็นแสนรักดูดนมของน้อง ลูกคงจำมาจากพ่อ เพราะเวลาที่กล้าตะว
สามีนอกหัวใจ บทที่ 45 รัก
“หนูแสน มานี่ลูก” ถึงแม้จะเหนื่อยและเพลียแค่ไหน แต่พราวระวีก็ยังทำหน้าที่ของเธออย่างดีที่สุด หลังจากให้นม คนดีจนหลับคาอก คุณแม่ลูกสองก็เรียกลูกสาวคนโตมากอด เพราะกลัวแสนรักจะน้อยใจ“น้อนนน... แสนย้ากน้อน” นิ้วเล็กชี้ไปยังคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ในเปลที่อยู่ติดกับอีกฝากของเตียง“น้องคนดีก็รักพี่แสนค่ะ แสนรักของแม่” จมูกโด่งสวย พรมจูบลงบนศีรษะเล็กอย่างแสนรัก เด็กบริสุทธิ์ไม่รู้เรื่องกับ สิ่งที่ผู้ใหญ่ทำ แสนรักรักเธออย่างไม่มีข้อแม้ เพราะคิดว่าเธอ คือแม่ของเขา“แม่จ๋า” แขนเล็กกอดคอเธอเอาไว้ แล้วซุกตัวเข้าหาอกอุ่น“นอนนะคะ พ่อติดประชุมคงกลับดึก ฝันดีนะคะแสนรักของแม่” ตบลงที่ก้นเล็กเบา ๆ แสนรักเลิกนมแล้วแค่กอด และตบก้น ไม่นานลูกก็หลับสนิทคาอก ตั้งแต่ที่รับแสนรัก มาเลี้ยง พราวระวีก็ยกงานที่บริษัทให้กล้าตะวันเป็นคนดูแล และเป็นอย่างที่เขาพูดไว้จริง ๆ เมื่ออำนาจอยู่ในมือ บริษัทของปรมะก็ไม่ได้ทำการค้ากับบริษัทของเธออีกต่อไป เพราะสามีขี้หึงจัดการรวบบริษัทของเธอเข้าไปเป็นบริษัทในเครือ ของเขา กัณภัทรไปอยู่ต่างประเทศ กล้าตะวันจึงบริหารงานแต่เพียงผู้เดียวตาคู่คมมองไปยังคนที่นอนหล
สามีนอกหัวใจ บทที่ 44 หนูแสนรัก
“ไม่ต้องกลัวนะพราว” เอ่ยปลอบเมื่อเห็นอาการหวาดหวั่น และแววกังวลในดวงตาคู่สวย“ไว้ใจผมนะครับ” พูดพร้อมกับดึงกางเกงผ้ายืดตัวสวยออกไปให้พ้นทาง ตามด้วยชั้นในสีหวาน ก่อนที่ร่างแข็งแกร่ง จะเบียดเข้าไปหาร่างเปลือยเปล่าอวบอิ่มของเธอ พราวระวี ไม่ขัดขืน มีแต่อาการเกร็งในช่วงแรก กล้าตะวันแสดงความรักกับเธออย่างอ่อนโยน ทะนุถนอม ระมัดระวังเมื่อสำนึกได้ว่าเธอไม่ใช่คนตัวเปล่า ยังมีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ในตัวเธอ การกระทำของเขาอ่อนโยนจนพราวระวีหายกังวล ไม่ขัดขืนและไม่ห้ามปราม ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่หัวใจเรียกร้อง ไม่นานใบหน้าหล่อเหลาก็ซบลงมาบนซอกคอขาวเนียน แล้วทอดร่างตามมากกกอดเธอเอาไว้ จมูกโด่งเป็นสันไล้ไปตามซอกคอ หอมกรุ่น จูบหนัก ๆ บนแก้มขาวเนียนฟอดใหญ่ พราวระวีดึง ผ้าห่มมาพันร่างไว้หลวม ๆ พร้อมกับถอยออกจากอ้อมแขน ของเขา“จะไปไหนครับ” ถามเมื่อคนท้องแกะมือเขาออกจากเอว“อาบน้ำค่ะ” ตอบสั้น ๆ ไม่สบตาคมที่จ้องมองมาอย่างล้อเลียนของเขา ถึงจะมีอะไรกันจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่พราวระวีก็ยังเขินอาย“ไม่เอา ขอกอดก่อนนะ” กล้าตะวันต่อรอง พร้อมขยับแขนที่กอดอยู่ตรงช่วงเอว ให้แน่นขึ้นกว่าเดิม“อึดอัดค่ะ” บ
สามีนอกหัวใจ บทที่ 43 สัญญา
ตาคมเข้มมองลูกที่หลับอยู่บนเตียง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังกระดาษแผ่นน้อยที่วางอยู่บนหัวเตียงอย่าง ไร้ความรู้สึก แม่บอกว่าตวิษาหนีออกจากบ้าน แล้วทิ้งจดหมายเอาไว้ เนื้อความของจดหมายมีแต่คำขอโทษและฝากฝังลูก หนูแสนรักจะอบอุ่นถ้าได้อยู่ที่นี่ ถูกแล้วที่ตวิษาตัดใจไปจากลูก เพราะเขาก็เคยตกลงกับเธอไว้แบบนี้ เงินที่เขาโอนให้สามารถเลี้ยงเธอไปได้ตลอดชีวิต “แอ๊ะ” เสียงที่ดังมาพร้อมกับคนตัวเล็กที่บิดตัวไปมา ทำให้คนเป็นพ่อขยับเข้าไปใกล้เตียงอีกนิด มือหนาช้อนลูกขึ้นมาในอ้อมแขน แล้วหอมลงที่แก้มคนตัวเล็กฟอดใหญ่ นี่คือลูก ที่เกิดจากเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ที่เรื่องกลายมาเป็นแบบนี้ ก็เพราะลูกคงถูกกำหนดมาให้ต้องอยู่กับเขาตลอดไป“พ่อขอโทษนะลูก อยู่กับย่านะครับ ปู่กับย่าจะเป็นพ่อแม่ที่ดีของหนู พ่อขอโทษที่ให้อภัยแม่ไม่ได้ อย่าโกรธพ่อนะครับ”“แอ๊ะ แจ๊บ ๆ ๆ” แสนรักร้องตอบพร้อมกับดูดกำปั้นเสียงดัง นั่นยิ่งทำให้คนเป็นพ่อเอ็นดูลูกมากขึ้น ลูกน่ารักแบบนี้นี่เอง ตวิษาถึงได้ตัดใจทิ้งลูกไม่ลง เมื่อคิดมาถึงตรงนี้กัณภัทรก็ได้แต่ถอนหายใจ เขาให้อภัยเธอไม่ได้จริง ๆ แสนรักจะเติบโตขึ้นมาอย่างสวยงาม เพรา
สามีนอกหัวใจ บทที่ 5 คนเอาแต่ใจ
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอึดอัด เมื่อพราวระวีต้องลงมาทานข้าวเย็นพร้อมกัน อนันต์นั่งหัวโต๊ะ มารตรีนั่งทางขวามือ กล้าตะวันนั่งทางซ้าย พราวระวีนั่งข้าง คุณมารตรี เท่ากับว่าเธอต้องนั่งตรงข้ามกับเขา หลายครั้งที่ตากลมโตกับตาคมเข้มสบกันและเป็นพราวระวีที่เป็นฝ่ายหลบ เพราะสู้กับสายตาของเขาไม
สามีนอกหัวใจ บทที่ 4 เงาในตา
ไม่อยากทำให้คนที่บ้านสงสัย พราวระวีจึงย้ายมาอยู่ที่บ้านของกล้าตะวัน เพราะทุกคนต่างคิดว่าคนที่เธอแต่งงานด้วยคือกัณภัทร หญิงสาวจึงต้องเล่นไปตามบท จากที่ตั้งใจว่า จะให้กัณภัทรย้ายไปอยู่บ้านเธอตามที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก แต่เมื่อคนที่เธอแต่งงานด้วยคือกล้าตะวัน จึงไม่อยากให้เขาไปวุ่นวายที่บ้าน
สามีนอกหัวใจ บทที่ 3 ลองของ
ริมฝีปากร้อนไล้เล็มไปตามแผ่นหลังขาวเนียน ไม่สนใจกับอาการขัดขืนของคนที่กอดตัวเองร้องไห้เลยสักนิด มือร้อนกอบกุมอยู่บนหน้าอกอวบใหญ่ พราวระวีเบี่ยงหลบ แล้วหันหน้ากลับมาเผชิญกับเขา มือบางผลักลงที่อกหนา ถอยหนีแต่ถูกกล้าตะวันกดลงกับที่นอน “ปล่อย!” ตากลมโตมองเขาอย่างเกลียดชัง ความแค้น ก่อตัวในหัวใจ รู้ก็
สามีนอกหัวใจ บทที่ 2 ร่านนักใช่ไหม
กล้าตะวันปรายตามองคนที่นอนแผ่หลาบนเตียง ก่อนจะเดินเลยเข้าห้องน้ำไป คนของเขาหากัณภัทรไม่เจอ เดือดร้อนเขาต้องไปยืนเล่นละครอีกฉากใหญ่ ไหนจะงานเลี้ยงฉลองหลังแต่งงาน ที่เพื่อน ๆ พราวระวีเตรียมไว้อีก กว่าจะเลิก ก็ปาเข้าไปตีหนึ่ง และดูเถอะพราวระวีเมาไม่เป็นท่า เดือดร้อนเขาต้องพามาที่นี่ แทนที่เสร็จง
Anda juga akan menyukai
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว168.3K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์81.8K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.8K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.3K Dibacaยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก
มั่วมั่วชิงชิง166 Dibacaคุณหนูสายเผือก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์152 DibacaUnforgettable Love รักไม่ลืม
UnknownV261 Dibacaเรื่องสั้น HOT+++
RiTAA599 Dibaca
