บทที่ 4

"..."

(คุณสิงห์คะ คุณสิงห์ลองคิดดูสิคะว่าจะมีคู่นอนคนไหนรู้งาน รู้จุดอ่อน และเร้าใจได้เท่าพรีม แค่คุณเสนอไม่ว่าเมื่อไหร่ เวลาไหน และที่ใดพรีมก็พร้อมสนอง) พรีมมี่กรีดยิ้ม

จริงอย่างที่หล่อนว่าทุกประการ ตลอดระยะเวลาแปดเดือนที่เขาอุตส่าห์ตามจีบไฮโซน้ำหนึ่งจนกระทั่งตกลงปลงใจเข้าพิธีวิวาห์กัน เธอไม่เคยตอบสนองเรื่องอย่างว่าเขาได้ดีเท่ากับพรีมมี่

เธอเอาแต่พูดว่า 'รอหนึ่งก่อนได้ไหมคะ หนึ่งอยากจะให้คืนเข้าหอของเราเป็นคืนที่พิเศษที่สุด' แล้วเขาจะต้องอดทนกล้ำกลืนอัดอั้นตลอดระยะเวลาแปดเดือนเพื่อรอเธองั้นเหรอ? คนอย่างสิงห์ค่อนข้างเสพติดเซ็กซ์เป็นชีวิตจิตใจ เซ็กซ์คือส่วนหนึ่งของชีวิตคู่ แต่เธอกลับไม่ยินยอมให้เขาเอา ฉะนั้นเขาก็เลยไปเอาคนอื่นแทนแก้ขัด

(นะคะคุณสิงห์)

"อืม"

(งั้นเราไปช้อปปิ้งกันก่อนเข้าคอนโดดีหรือเปล่าคะ พรีมว่าจะเข้าร้านชุดนอนไม่ได้นอนซื้อคอสเพลย์มาเอาอกเอาใจคุณสักหน่อย)

"ตามใจ เดี๋ยวผมให้นายเดชไปรับก็แล้วกัน" เดช หรือ เดชาเป็นทั้งลูกน้องและเลขาคนสนิทของสิงห์ที่ล่วงรู้ทุกการกระทำของเขา

(ค่ะ) พรีมที่ยิ้มระรื่นด้วยความดีอกดีใจ ก่อนที่สิงห์จะสะกิดปลายนิ้วกดเลื่อนตัดสายเผื่อเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ใหม่อ่องและฉีดน้ำหอมฟุ้ง

@ห้างสรรพสินค้า

ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้อยู่ในเครือของกระทิงซึ่งเป็นเพื่อนสนิท เขาสามารถควบคุมและออกคำสั่งกับพนักงานทุกคนให้อยู่ในโอวาท...เพราะต่างก็รู้ดีว่าถามใครมีเรื่องหรือมีปัญหากับสิงห์เข้าคงจะโดนดีไม่ใช่น้อย!

ไอ้เขามันเป็นคนจริง ใครกล้าปากสวะเอาเรื่องของเขาไปพูดต่อหรือพวกมือดีเป็นปะปารัสซี่แอบถ่ายไปแชร์ต่อด่าทอกันสนุกปากในโลกโซเชียลเขาฟ้องศาลหมดตัวกันไปข้างหนึ่ง! ไม่ก็ตัดหนทางทำมาหากินใช้เงินยัดปิดปากเสีย

เขาเตรียมแผนโดยการสวมแว่นตาใส่แมสปกปิดใบหน้า ทั้งกำหนดให้มากันคนละเวลาและคนละทางเพื่อไม่ให้คนนอกสงสัยแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นก็คือร้านชุดนอนไม่ได้นอน

สิงห์ยัดเงินพนักงานทุกคนให้ปิดปากเงียบสนิทและลบกล้องวงจรปิดในเวลานี้ทิ้งเสีย หรือจะเรียกง่ายๆว่าให้ลูกน้องของตัวเองเฝ้าหน้าประตูปิดร้านเลยก็ว่าได้!

"คุณสิงห์ว่าพรีมใส่ชุดไหนถึงจะสวยคะ" พรีมเลือกชุดคอสเพลย์ที่เป็นกระต่ายน้อยและพยาบาลสาวขึ้นมาชูให้แก่เขาดู

"อยากได้ชุดไหนก็เอามาทั้งหมด" และที่สำคัญเขาเป็นไอ้พวกที่ว่าชอบใช้เงินแก้ปัญหามากกว่าใช้สมอง

"น่ารักที่สุดเลย" พรีมมี่เขย่งปลายเท้าจุมพิตลงบนซอกคอหอมกรุ่นของสิงห์แล้วเลื่อนศีรษะลงซบหน้าอกพร้อมทั้งดัดจริตตามประสาสตรี

"คงจะคันมากเลยนะคะ พอรู้ข่าวว่าสามีชาวบ้านกลับมาก็เร่ถ่างหอยใส่พานให้เขากินถึงที่" ไฮโซน้ำหนึ่งเดินหน้าเชิดหลังตรงเข้าไปหาทั้งสองคนกำลังยืนเบียดเสียดสีแทบจะสิงกันอยู่ในร้าน

"หนึ่ง! มาได้ยังไง" สิงห์ผละตัวออกจากพรีมทันที

"หนึ่งคงบินมามั้งคะ มีขาก็ใช้ขาเดินสิ" น้ำหนึ่งตอบอย่างกวนตีนกลับไป ก่อนที่จะยิ้มเยาะแล้วหวนระลึกถึงเรื่องเมื่อคืนนี้

...

หลังจากที่สังเกตดูว่าสามีหลับสนิทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว น้ำหนึ่งก็ถอนตัวออกมาจากบทการแสดงสาวขี้เมาค่อยๆย่างกรายลุกขึ้นมานั่งขอบเตียงแล้วปลดล็อครหัสโทรศัพท์อย่างง่ายดายตามวันเกิดของเขา

"หึ!" ที่ผ่านมาเธอไม่เคยเช็คหรือขอดูโทรศัพท์มือถือเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาก็คงจะชะล่าใจป้อนรหัสง่ายๆเป็นตัวล็อคเก็บความลับ "พี่จะโทษหนึ่งไม่ได้นะคะ เพราะที่ผ่านมาหนึ่งให้เกียรติจะให้พื้นที่ส่วนตัวพี่มามากพอแล้วแต่พี่กลับใช้มันในทางผิดๆด้วยการทรยศหนึ่ง"

เธอติดตั้งแอปพลิเคชั่นแล้วคีย์ข้อมูลเพื่อเชื่อมต่อระหว่างโทรศัพท์สองเครื่องหรือจะเรียกง่ายๆว่า 'แอปติดตามระบุจุด' ไม่ว่าเขาจะไปอยู่ที่ไหน มีแบตเตอรี่กี่เปอร์เซ็นต์ เธอก็สามารถเช็คได้ง่ายๆโดยไม่จำเป็นต้องถามไถ่เรียกร้องหาความสัตย์จริง

"เราจะได้เห็นดีกัน" เธอใช้ฟังก์ชันพิเศษซ่อนตัวแอพพลิเคชั่นเอาไว้เพื่อไม่ให้เขาหาเจอ ก่อนที่จะจัดการลบค้นหาและการใช้งานต่างๆออกหมดแล้วจึงวางโทรศัพท์ลงกลับที่เดิม

...

"สวัสดีค่ะคุณน้ำหนึ่ง บังเอิญจังเลยนะคะ" พรีมมี่ยิ้มทักทายอย่างหน้าด้านๆทั้งๆที่เมื่อครูหล่อนกำลังควงสามีของคนอื่นอยู่

"คงไม่บังเอิญหรอกค่ะ แล้วนี่..." ไฮโซน้ำหนึ่งชำเลืองตาดูชุดคอสเพลย์พรีมมี่ถืออยู่ในมือก่อนที่จะเหลือบขึ้นไปมองใบหน้าของหล่อนอีกรอบ "ซื้อไปใช้กับใครเหรอคะ? เอ๊ะ หรือว่าคุณพรีมมี่มีแฟนแล้ว" ว่าจบนางก็ควงแขนของสามีหนุ่มเอาไว้ทำท่าทีวางมาดออกตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเต็มที่

"พรีมยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ"

"งั้นก็คงจะซื้อมาใช้กับสามีชาวบ้านรึเปล่าคะ? อุ้ปส์" หญิงสาวยกฝ่ามืออีกข้างหนึ่งขึ้นมาปิดปากแล้วยักคิ้วหลิ่วตาเยอะๆคนตรงหน้า

"หนึ่ง!!"

"..." พรีมมี่เค้นเสียงหัวเราะในลำคอทั้งๆที่ในใจของหล่อนตอนนี้เดือดดาลแทบปะทุออก

"นี่ถือว่าลงทุนใช้ได้เลยนะคะ อุตส่าห์สั่งให้ลูกน้องเฝ้าหน้าประตูปิดร้านแล้วยัดเงินพนักงานทุกคนเหมือนสันดานเดิมที่เคยทำกับผู้หญิงคนอื่น" เธอแหงนหน้าขึ้นไปมองหน้าสามีที่ยังคงเฉยชาไร้ความรู้สึกไม่สะทกสะท้าน "แต่ช่วยหาพี่ดีกว่านี้ไม่ได้เหรอ?"

"อีน้ำหนึ่ง!!!"

"ทำไม อีพรีม ขอถามหน่อยเถอะนะคันมากเหรอ รู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายมีเจ้าของอยู่แล้วก็ยังอยากจะมายุ่ง นี่ไม่ทราบว่าหน้าหรือถนนคันเนี่ยถึงได้หยาบกระด้างเหมือนคอนกรีตเชียว" คำพูดหยาบโลนที่ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากของภรรยาสาวทำให้คนข้างกายถึงกับอ้ำอึ้งไปไม่เป็นเลยทีเดียว

มีผีสางนางไม้ตนใดมาเข้าสิงเมียเขาหรือเปล่าเนี่ย!

"พูดแบบนี้มึงมาตบกับกูเลยดีกว่า!" พรีมมี่พุ่งตัวเข้าไป แต่ทว่าโดนสิงห์ผลักออกเสียก่อน! อย่างไรน้ำหนึ่งก็คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา เรื่องที่น้ำหนึ่งต้องเจ็บตัวถึงหูท่านเจ้าสัวเข้าล่ะก็มีหวังเขาไม่โดนเด้งยัดเยียดให้ไปดูงานอีกเหรอ? แค่หนึ่งเดือนก็แทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว

"สถุน! เธอคงจะถนัดแต่ใช้กำลังจริงๆสินะพรีม เอ้ย! ไม่สิฉันคงพูดผิดไป ถนัดใช้กำลังแล้วก็ถนัดใช้ร่างกายในการหลอกล่อให้ผู้ชายที่มีตัณหามักมากหลวมตัวลงไปเล่นของสกปรกที่ผ่านมาแล้วตั้งเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ก็ไม่รู้ หน้าตาก็ดีมีหน้าที่การงานอยู่ในวงการก็หัดใช้สมองให้มันเป็นประโยชน์บ้างนะ ว่าถ้าเธอมายุ่งกับผู้ชายของฉันเธอจะโดนอะไร!" แววตาของน้ำหนึ่งดูเกรี้ยวกราด แม้นเป็นคำพูดที่ราบเรียบไม่ได้มีพิษสงน่ากลัวมากมายสิงห์กลับรับรู้ได้ถึงพลังงานร้อนรุ่มบางอย่างที่แผ่ออกมารอบกายเธอ

"คนอย่างแกจะทำอะไรได้"

"ก็ทำได้หลายอย่างอยู่นะ อย่างเช่นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาแป้งแบรนด์ดังที่เธอกำลังส่งยื่น หรือจะเป็นพรีเซ็นเตอร์สบู่อาบน้ำที่มีข้อตกลงว่าหากใครได้รับคัดเลือกจะมีสิทธิ์เซ็นสัญญากับทางบริษัทรับงานนานหนึ่งปี ช่องทางทำมาหากินเธอเลยนี่" ไฮโซน้ำหนึ่งปล่อยแขนจากสามีหนุ่มแล้วเดินเข้าไปประจันหน้าจนกระชั้นชิดกับพรีมมี่ "แล้วเธอรู้หรือเปล่า ว่าเจ้าของบริษัทน่ะสนิทกับฉันและคุณปู่ของฉันทั้งนั้นเลยนะ ซึ่งฉันก็ได้ข่าวมาอีกว่าตอนนี้เธอกำลังร้อนเงินเพราะแม่เอาไปผลาญในบ่อนจนเกือบหมดถ้าเธอไม่ได้งานนี้ ทั้งบ้านทั้งรถก็คงจะถูกยึด"