INICIAR SESIÓNบทที่ 27“อื้ออ~~”เสียงหวานครางทุ้มในลำคอขณะเรียวแขนตวัดขึ้นโอบลำคอแกร่ง มือเล็กลูบขย้ำท้ายทอยคนตัวสูงไปมา ดวงตากลมสวยหลับพริ้มรับสัมผัสอันวูบวาบที่อีกฝ่ายมอบให้มือหนาดันร่างเล็กชิดกับมุมลิฟต์พร้อมกอดรัดเธอไว้ในอ้อมกอดโดยที่ริมฝีปากหนายังประกบดูดดึงกับริมฝีปากอวบอิ่มด้วยไฟราคะที่ก่อตัวตั้งแต่ในผับจนถึงคอนโด“พี่...มังกร” เรเน่ค่อย ๆ ผละริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่งพร้อมเลื่อนมือบางมาประคองใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ “พอได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นเห็น”นิ้วเรียวชี้ไปยังกล้องวงจรปิดเหนือศีรษะก่อนจะดันอกแกร่งออกเพื่อทิ้งระยะห่าง มังกรเห็นแบบนั้นก็ได้แต่กล้ำกลืนความหื่นกระหายตัวเองเอาไว้ เขายอมดันกายออกอย่างจำใจพร้อมกับยกมือหนาขึ้นทึ้งเส้นผมตัวเองอย่างหัวเสียกูทนมาตั้งนานยังต้องมาทนต่ออีก แม่ง!!“หนูไปนอนกับพี่ได้ไหม?”เรเน่ที่เห็นว่าชายหนุ่มไม่สบอารมณ์รีบเลื่อนมาจับมือหนาไว้แน่นอย่างเอาใจพร้อมเอ่ยน้ำเสียงหวานที่พอทำให้มังกรใจชื่นขึ้นมาหน่อยเอาเว้ย ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม“จะนอนอย่างเดียวเหรอ?” เสียงพูดหยั่งเชิงพร้อมยกยิ้มร้ายกาจ“...พี่จะให้หนูทำอะไร?”“นวดไหม?”“คะ?”เรเน่ขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เข้าใจ เวลาจะตี
บทที่ 26ตึก! ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าหนักกระแทกพื้นแข่งกับจังหวะเบส EDM ที่สะท้อนก้องทั่วฮอลล์ ร่างสูงใหญ่ก้าวแหวกฝูงชนที่กำลังเมามายท่ามกลางแสงไฟวูบวาบและเสียงดนตรีกระหึ่ม ทว่าท่ามกลางความโกลาหลนั้นเขากลับดูโดดเด่นจนผู้คนรอบข้างต้องหันมามองจนสุดสายตา ไม่ใช่เพียงเพราะรูปร่างสง่าและใบหน้าคมคายแต่เป็นเพราะรังสีอึดอัดที่แผ่รอบกายมังกรเดินอาด ๆ ไม่สนใจผู้ใดราวกับมีจุดประสงค์ที่ชัดเจน นั่นก็คือยัยตัวเล็กที่ไม่ตอบแชทเขาแต่กลับออกมาเที่ยวโดยไม่บอกกันสักคำไม่นานนัยน์ตาสีอำพันก็สะดุดเข้ากับร่างบางที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอกำลังโยกตัวตามจังหวะเพลง ริมฝีปากอวบอิ่มยกยิ้มบางอย่างปลดปล่อย แก้วเหล้าในมือสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับกำลังท้าทายเขาอย่างไม่รู้ตัว สายตาของเหล่าผู้ชายต่างจับจ้องไปยังเธอด้วยแววหิวกระหาย ราวกับพร้อมกลืนกินทุกเสี้ยวส่วนมังกรเห็นอย่างนั้นก็เหมือนถูกเชื้อเพลิงสาดลงมากลางหัวใจที่กำลังปะทุดั่งเปลวไฟ มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดโปน ขณะที่ก้าวตรงเข้าไปหาเธออย่างไม่ลังเลจนในที่สุด...ร่างสูงก็มายืนตระหง่าอยู่ด้านหลังของหญิงสาวที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยง เธอยกแขนขึ้นเหนือศีรษะแล้วโย
บทที่ 25@Pub&Barภายในโซน VVIP ชั้นสองของสถานบันเทิงชื่อดัง แสงไฟสลัวส่องประกายกระทบผิวแก้วไวน์และขวดแชมเปญที่ถูกจัดวางบนผนังอย่างมีศิลป์ เพิ่มความหรูหราและแปลกใหม่ให้กับบรรยากาศ เสียงดนตรีจังหวะช้าแผ่วเบาคลออยู่ในอากาศ แตกต่างกับความโกลาหลชั้นล่างที่แน่นขนัดไปด้วยเหล่าผีเสื้อราตรีซึ่งกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกตามเสียง EDM อย่างสนุกสนานบนเบาะหนังนุ่มของโซฟารองรับร่างชายหนุ่มทั้งสามที่นั่งทอดกายอยู่ ดวงไฟที่สะท้อนเงาเล่นแสงวับวาวเข้ากับแววตาเคร่งขรึมของพวกเขา“พวกมึงของสองเป็นเชี่ยไร ไม่พูดไม่จา?”เสียงทุ้มห้าวของขุนเขาดังแทรกเสียงดนตรีพร้อมเหลือบหน้าเพื่อนรักทั้งสองสลับไปมาอย่างจ้องจับผิดมังกรละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วเงยมองขึ้นเทวาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก่อนจะรีบสะบัดหน้าหนีราวกับคู่รักผัวเมียแง่งอนกันในเรื่องไม่เป็นเรื่องส่วนเทวาที่เผลอสบดวงตาคมของเพื่อนรักเข้าก็รีบถอนหายใจออกเฮือกใหญ่พลางส่ายศีรษะเบา ๆ อย่างเอือมระอาก่อนจะหันไปพยักพเยิดหน้าใส่มังกรให้ขุนเขาดู“แม่งงอนกู” เทวาว่าเสียงนิ่งเรียบพร้อมไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ“เรื่อง?”คนกลางอย่างขุนเขาขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เชื่อ เพราะปกติแล
บทที่ 24ภายในอาคารเรียนชั้น 5 ของตึกวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาชายที่เพิ่งทยอยออกมาหลังเลิกคลาส เสียงพูดคุย เฮฮา และหยอกล้อกันดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน บรรยากาศคึกคักอย่างที่มักจะเป็นเสมอเมื่ออาจารย์ปล่อยคลาสตรงเวลาทว่าท่ามกลางความจอแจนั้น กลับมีร่างสูงในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดกับกางเกงสแลคสีเข้มยืนพิงกับเสาปูนต้นใหญ่แววตาคมเข้มจดจ้องมายังประตูทางออกไม่ละสายตาชายร่างสูงพ่นลมหายใจออกทางปากเบา ๆ ราวกับกำลังพยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ทั้งที่ในความเป็นจริงไฟโทสะกลับกำลังปะทุอยู่ในอก และเหตุผลเดียวที่ทำให้เขามายืนอยู่ตรงนี้ก็เพราะตั้งใจจะมาเช็กบิลกับไอ้คนปากพล่อยที่บังอาจใส่ร้ายเขาว่าเป็นเพลย์บอย ควงผู้หญิงไม่เว้นวัน…“ไอ้เก่ง!!...มึงมานี่!”เสียงทุ้มที่แฝงด้วยแรงกดดันและความน่าเกรงขามดังขึ้นทันทีที่สายตาคมเหลือบเห็นรุ่นน้องของตัวเองกำลังเดินกอดคอเพื่อนออกจากห้องเรียนพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก โดยไม่รู้เลยว่า…ในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าอาจถูกแทนที่ด้วยน้ำตาก็เป็นได้“พี่ชายย มายืนเก๊กทำไมตรงนี้ครับพี่”เก่งรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหามังกรพร้อมเอ่ยแซวอย่างที่ทำท
บทที่ 23พรึ่บ!เสียงหนังสือปึกใหญ่ถูกพับประกบกันทันทีที่โจทย์ข้อสุดท้ายเสร็จ ชายหนุ่มที่นั่งหลังตรงเหลือบมองหญิงสาวที่หมอบซบโต๊ะกลางโซฟาราวกับคนหมดแรงทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยจากตอนแรกที่ยืนยันเสียงแข็งว่าจะให้เขาสอนทำการบ้าน ทว่าพอเอาเข้าจริงกลายเป็นว่ามังกรต้องทำเองทุกข้อ เพราะเธอเอาแต่บ่นว่าไม่เข้าใจ ไม่เข้าหัว และไม่รู้เรื่องอะไรเลยคนหัวกะทิที่ยังจำเนื้อหาของปีหนึ่งได้ทุกอย่างถามอะไรไป เรเน่ก็อิดออดไม่ยอมตอบหรือตอบแต่ก็ไม่ถูก แถมยังทำเสียงอ้อน กะพริบตาปริบ ๆ ราวกับแมวน้อย สุดท้ายก็เป็นเขาที่พ่ายแพ้ให้กับความขี้อ้อนของเธอ จึงต้องทำไปและอธิบายไปพร้อม ๆ กัน และหวังอยู่ลึก ๆ ว่าอย่างน้อยเนื้อหาบางส่วนจะซึมเข้าหัวเธอบ้าง“เข้าใจไหมที่พูดไป” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับเก็บไอแพดใส่กระเป๋าให้หญิงสาว“เข้าใจอยู่...”“แปลว่าถ้าออกสอบได้เต็มแน่นอน?”คิ้วหนาเลิกขึ้นตั้งคำถามทำเอาเรเน่กลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ก็อาจจะเต็มอยู่...เต็ม 0 น่ะเรเน่ค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มแล้วซบใบหน้าสวยที่ไหล่กว้างทันที“ถ้าใกล้สอบ พี่มาติวให้หนูอีกรอบได้ไหม?”“....”“พี่อยากได้อะไรหนูให้ได้ทุกอย่างเลย” ดวงตากลม
บทที่ 22“เรื่องเมื่อกี้… พี่คงไม่ได้คิดจริงจังหรอกใช่ไหม? แค่เล่น ๆ กับหนูใช่ไหม?”เสียงแผ่วสั่นเจือแววไม่มั่นใจเอ่ยถาม ดวงตากลมโตหลบสายตาเขาแทบไม่ทันมังกรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอแน่วแน่“ใครบอก…พี่เอาจริงนะ”ที่บอกว่าเอาจริง...มังกรไม่ได้พูดเล่น และไม่ได้พูดเพื่อเอาใจใครทั้งนั้น ก็อย่างที่เคยบอกว่าเรเน่คือผู้หญิงที่ตรงสเปคเขาสุด ๆ“ขี้โม้” เรเน่ย่นจมูกใส่อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “พี่เจ้าชู้จะตาย...”ว่าแล้วก็ผละออกเล็กน้อย ทว่ายิ่งห่างวงแขนแกร่งก็ยิ่งกระชับกอดแน่นยิ่งขึ้น คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อถูกคนตัวเล็กกล่าวหาว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้หากเป็นเมื่อก่อนมังกรจะไม่เถียงเลยสักคำ ทว่าตอนนี้...ร่างเสือในคราบมังกรนั้นได้สลายหายไปนานแล้ว“ไปได้ยินมาจากไหน…ว่าพี่เจ้าชู้?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างใจเย็น พลางเลื่อนมือหนาขึ้นปัดปอยผมหน้าม้าที่ปรกดวงตาเธอออกอย่างนุ่มนวล“พี่เก่งบอกหนูมา…ว่าพี่น่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ เพลย์บอยสุด ๆ ควงสาวไม่เคยซ้ำหน้า” เรเน่ช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบกับนัยน์ตาแน่วแน่ของเขา “แถมยังเตือนหนูอีกด้วยว่าถ้าไม่อ







