تسجيل الدخولบทที่ 30--ผ่านไปหลายวัน—ตึก ๆ ๆเสียงด้ามปากกาเคาะเบา ๆ ลงบนไอแพดเครื่องหรูบนโต๊ะ สะท้อนออกมาเป็นจังหวะหญิงสาวใบหน้าอิดโรยวางคางลงบนหลังมือที่พาดอยู่บนโต๊ะสายตาคู่งามจดจ่อกับหน้าจออย่างครุ่นคิด“ข้อนี้ตอบอะไร?”เสียงทุ้มของอาจารย์ชั่วคราวแต่ได้รับตำแหน่งแฟนหนุ่มถาวรเอ่ยขึ้นพลางมองใบหน้าแฟนสาวพร้อมยกยิ้มอย่างขำขันกับท่าทางขี้เกียจของเธอเรเน่ทำหน้าเอ๋อ ๆ พยายามมองโจทย์ทดสอบบนไอแพดแต่สมองเหมือนจะล่องลอยไปไกลไม่ได้จดจ่อกับสิ่งที่มังกรพยายามสอนเมื่อกี้นี้เลย“หนูอยากเล่นเกม”เสียงหวานเอ่ยขึ้นงอแงพลางขยับใบหน้าเล็กน้อย แก้มนวลวางทาบบนหลังมือหันมามองชายหนุ่มอย่างออดอ้อน“จะสอบพรุ่งนี้อยู่แล้วยังจะเล่นเกมอีก?”มังกรยื่นมือมาลูบผมนุ่ม ๆ ของเธอเบา ๆ พร้อมขมวดคิ้วเป็นปมก็เมื่อกี้เธอพึ่งบ่นไปว่าไม่เข้าใจอย่างนั้นอย่างนี้ พอเขาบอกว่าจะติวให้ก็ทำทีอิดออดงอแงอยากเล่นเกมสะงั้น“ก็แนวข้อสอบพี่มันยากเกิน อาจารย์ยังไม่ได้สอนหนูเลย”“ยากตรงไหน นี่ง่ายสุดแล้วนะ” มังกรว่าพร้อมเลื่อนไอแพดหาโจทย์ข้อใหม่ให้เธอจะยากก็ไม่แปลกหรอก...เพราะแนวข้อความที่มังกรหยิบมาติวให้เธอเป็นเนื้อหาของนักศึกษาปี 3 เขาอาจจะลืม
บทที่ 29--วันต่อมา—ณ ร้านคาเฟ่ใกล้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งถูกตกแต่งในสไตล์มินิมอล ตัวร้านไม่ใหญ่มากนักแต่ถูกจัดสรรพื้นที่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แสงแดดยามเย็นส่องลอดผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาเติมความสว่างให้กับมุมโต๊ะที่มีหญิงสาวนั่งตักชีทเค้กเข้าปาก ดวงตาคู่งามเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกายเป็นระยะ ๆเคร้ง!เสียงช้อนสเตนเลสกระทบจานกระเบื้องก่อนที่มือเล็กจะค่อย ๆ เลื่อนไปวางบนหน้าขาแกร่ง ซึ่งสั่นไม่หยุดราวกับเจ้าของกำลังซ่อนความกังวลบางอย่างเอาไว้ในใจ“ตื่นเต้นเหรอคะ?” น้ำเสียงอ่อนหวานแฝงความห่วงใยเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้าสวย“เปล่า...” มังกรว่าเสียงเรียบแล้วเม้มริมฝีปากแห้ง ๆ ของตัวเองพลางเลียปากด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด “พี่ชายเรามาช้าจังวะ”มังกรพึมพำเบา ๆ พลางพ่นลมหายใจออกราวกับต้องการยกความกดดันนั้นออกจากอกแม้ปากจะบอกว่าไม่ แต่ทว่าท่าทางของเขากลับแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่ากำลังกังวลกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้ากริ้ง!เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่บนประตูดังขึ้น ปรากฏชายร่างสูงในชุดนักศึกษาสีขาวปล่อยชายเสื้อออกนอกกางเกงก้าวเข้ามาอย่างสงบนิ่งเขากวาดสายตาคม
บทที่ 28“ถ้ารู้แล้วว่าพี่ไม่ใช่คนแบบนั้น...เราจะคบกับพี่ไหม?”น้ำเสียงนุ่มนวลดังอยู่เหนือศีรษะคนตัวเล็กด้วยความคาดหวังทว่าใบหน้าสวยกลับยกยิ้มเจื่อน ๆ แล้วขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“คะ!!?”ก็เกิดมาไม่เคยมีใครขอเป็นแฟนเลยสักครั้ง แถมยังมาขอเป็นแฟนทั้งที่แก่นกายยังเสียบคาอยู่ในร่องอีก ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว“เราจะตกลงเป็นแฟนพี่ไหม?”มังกรถามย้ำอีกทีด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะพลิกให้ร่างบางนอนราบบนโซฟาไซซ์ใหญ่แล้วถอดแก่นกายออกช้า ๆ“พี่อยากเป็นแฟนหนูเหรอ?”เพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกจึงเอ่ยถามไปด้วยความงุนงง ก็เขาไม่เคยบอกว่าชอบหรือรักเธอ แม้การกระทำจะแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก็ตามเถอะ“ถ้าไม่อยากจะขอรึไง ถามแปลก ๆ”คิ้วหนาเริ่มขมวดชนกันเมื่อหญิงสาวเอาแต่ตั้งคำถามแล้วไม่ตอบตกลงเขาสักที คนรอคำตอบอย่างเขาก็รอใจจะขาด ลุ้นอยู่ลึก ๆ ว่าเธอจะปฏิเสธหรือไม่...“หนู...ยังไม่เคยมีแฟน” เรเน่บอกน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างไม่มั่นใจ“ก็พี่ไง พี่อยากเป็นคนแรกของเรา” นิ้วหนาชี้เข้าหาตัวเองแล้วเลิกคิ้วขึ้น“แต่ว่า...”“พูดมาเลยไม่ต้องกลัว”มังกรหยัดกายลุกขึ้นนั่งอย่างไม่สบอารมณ์ ก็เธอเอาแต่อ้ำอึ้ง จ
บทที่ 27“อื้ออ~~”เสียงหวานครางทุ้มในลำคอขณะเรียวแขนตวัดขึ้นโอบลำคอแกร่ง มือเล็กลูบขย้ำท้ายทอยคนตัวสูงไปมา ดวงตากลมสวยหลับพริ้มรับสัมผัสอันวูบวาบที่อีกฝ่ายมอบให้มือหนาดันร่างเล็กชิดกับมุมลิฟต์พร้อมกอดรัดเธอไว้ในอ้อมกอดโดยที่ริมฝีปากหนายังประกบดูดดึงกับริมฝีปากอวบอิ่มด้วยไฟราคะที่ก่อตัวตั้งแต่ในผับจนถึงคอนโด“พี่...มังกร” เรเน่ค่อย ๆ ผละริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่งพร้อมเลื่อนมือบางมาประคองใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ “พอได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นเห็น”นิ้วเรียวชี้ไปยังกล้องวงจรปิดเหนือศีรษะก่อนจะดันอกแกร่งออกเพื่อทิ้งระยะห่าง มังกรเห็นแบบนั้นก็ได้แต่กล้ำกลืนความหื่นกระหายตัวเองเอาไว้ เขายอมดันกายออกอย่างจำใจพร้อมกับยกมือหนาขึ้นทึ้งเส้นผมตัวเองอย่างหัวเสียกูทนมาตั้งนานยังต้องมาทนต่ออีก แม่ง!!“หนูไปนอนกับพี่ได้ไหม?”เรเน่ที่เห็นว่าชายหนุ่มไม่สบอารมณ์รีบเลื่อนมาจับมือหนาไว้แน่นอย่างเอาใจพร้อมเอ่ยน้ำเสียงหวานที่พอทำให้มังกรใจชื่นขึ้นมาหน่อยเอาเว้ย ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม“จะนอนอย่างเดียวเหรอ?” เสียงพูดหยั่งเชิงพร้อมยกยิ้มร้ายกาจ“...พี่จะให้หนูทำอะไร?”“นวดไหม?”“คะ?”เรเน่ขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เข้าใจ เวลาจะตี
บทที่ 26ตึก! ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าหนักกระแทกพื้นแข่งกับจังหวะเบส EDM ที่สะท้อนก้องทั่วฮอลล์ ร่างสูงใหญ่ก้าวแหวกฝูงชนที่กำลังเมามายท่ามกลางแสงไฟวูบวาบและเสียงดนตรีกระหึ่ม ทว่าท่ามกลางความโกลาหลนั้นเขากลับดูโดดเด่นจนผู้คนรอบข้างต้องหันมามองจนสุดสายตา ไม่ใช่เพียงเพราะรูปร่างสง่าและใบหน้าคมคายแต่เป็นเพราะรังสีอึดอัดที่แผ่รอบกายมังกรเดินอาด ๆ ไม่สนใจผู้ใดราวกับมีจุดประสงค์ที่ชัดเจน นั่นก็คือยัยตัวเล็กที่ไม่ตอบแชทเขาแต่กลับออกมาเที่ยวโดยไม่บอกกันสักคำไม่นานนัยน์ตาสีอำพันก็สะดุดเข้ากับร่างบางที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอกำลังโยกตัวตามจังหวะเพลง ริมฝีปากอวบอิ่มยกยิ้มบางอย่างปลดปล่อย แก้วเหล้าในมือสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับกำลังท้าทายเขาอย่างไม่รู้ตัว สายตาของเหล่าผู้ชายต่างจับจ้องไปยังเธอด้วยแววหิวกระหาย ราวกับพร้อมกลืนกินทุกเสี้ยวส่วนมังกรเห็นอย่างนั้นก็เหมือนถูกเชื้อเพลิงสาดลงมากลางหัวใจที่กำลังปะทุดั่งเปลวไฟ มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดโปน ขณะที่ก้าวตรงเข้าไปหาเธออย่างไม่ลังเลจนในที่สุด...ร่างสูงก็มายืนตระหง่าอยู่ด้านหลังของหญิงสาวที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยง เธอยกแขนขึ้นเหนือศีรษะแล้วโย
บทที่ 25@Pub&Barภายในโซน VVIP ชั้นสองของสถานบันเทิงชื่อดัง แสงไฟสลัวส่องประกายกระทบผิวแก้วไวน์และขวดแชมเปญที่ถูกจัดวางบนผนังอย่างมีศิลป์ เพิ่มความหรูหราและแปลกใหม่ให้กับบรรยากาศ เสียงดนตรีจังหวะช้าแผ่วเบาคลออยู่ในอากาศ แตกต่างกับความโกลาหลชั้นล่างที่แน่นขนัดไปด้วยเหล่าผีเสื้อราตรีซึ่งกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกตามเสียง EDM อย่างสนุกสนานบนเบาะหนังนุ่มของโซฟารองรับร่างชายหนุ่มทั้งสามที่นั่งทอดกายอยู่ ดวงไฟที่สะท้อนเงาเล่นแสงวับวาวเข้ากับแววตาเคร่งขรึมของพวกเขา“พวกมึงของสองเป็นเชี่ยไร ไม่พูดไม่จา?”เสียงทุ้มห้าวของขุนเขาดังแทรกเสียงดนตรีพร้อมเหลือบหน้าเพื่อนรักทั้งสองสลับไปมาอย่างจ้องจับผิดมังกรละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วเงยมองขึ้นเทวาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก่อนจะรีบสะบัดหน้าหนีราวกับคู่รักผัวเมียแง่งอนกันในเรื่องไม่เป็นเรื่องส่วนเทวาที่เผลอสบดวงตาคมของเพื่อนรักเข้าก็รีบถอนหายใจออกเฮือกใหญ่พลางส่ายศีรษะเบา ๆ อย่างเอือมระอาก่อนจะหันไปพยักพเยิดหน้าใส่มังกรให้ขุนเขาดู“แม่งงอนกู” เทวาว่าเสียงนิ่งเรียบพร้อมไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ“เรื่อง?”คนกลางอย่างขุนเขาขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เชื่อ เพราะปกติแล





![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

