บทที่ 6

บทที่ 6

“อืม สมควรโดน...เค้าไม่เขียนด่ามึงก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว!”

ขุนเขาว่าพร้อมกับวางถุงคุกกี้ลงโต๊ะกลมโซฟาแล้วเอนกายพิงพนักพลางส่ายศีรษะเบา ๆ อย่างเอือมระอากับนิสัยของเพื่อน คิดดูเถอะเวลาตีสองแต่แม่งมานั่งทุบน้ำแข็ง เป็นบ้าอะไรของมัน

“คนในคอนโดมึงแม่งมีมารยาทจังหวะ” เทวาเอ่ยพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย ก็ขนาดไม่พอใจยังอุตส่าห์มีน้ำใจซื้อคุกกี้มาวางไว้ให้ด้วย น่ารักฉิบหายเลยว่ะ

“ใครจะเหมือนมึง” มังกรเหลือบมองเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์

“แหมมม มึงมีมารยาทมากมั้ง...” ภูผาที่เงียบอยู่ครู่ใหญ่ว่าเหน็บแนมทันที “เสียงดังจนรบกวนชาวบ้านเนี่ย”

ว่าพร้อมกับเลื่อนมือหนามาหยิบถุงคุกกี้ขึ้นมา ทำท่าจะฉีกซองอย่างถือวิสาสะแต่ยังไม่ทันได้สัมผัสเนื้อขนมดี มือใหญ่ของเจ้าของห้องก็ปัดออกอย่างรวดเร็ว จนทำให้มือของภูผาชะงักค้างกลางอากาศ

“หยุดเลยไอ้สัส กูจะเอาไปคืนเจ้าของ” เสียงเรียบเย็นเอ่ยขึ้น พร้อมกับสายตาคมที่มองเพื่อนอย่างตำหนิ

“เจ้าของก็คือมึงไง” ภูผาชี้ไปยังมังกรแล้วเลิกคิ้วขึ้น “คุกกี้ถุงนี้สาวข้างล่างให้มึงมาไง”

“กูไม่เอา...กูจะเอาไปคืน”

“??”

“แค่ไปรบกวนเค้ากูก็เกรงใจแล้ว นี่ยังจะต้องมานั่งแดกขนมของเค้าอีก กูอาย”

มังกรว่าพร้อมกับลุกขึ้นเก็บคุกกี้ไว้ในห้องครัวทันที โดยไม่หันมาสนใจสายตาของคนกำลังหิวที่มองตามเขาไม่วางตา

ปึก!

ในจังหวะที่มังกรกำลังเดินกลับมาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา อยู่ ๆ ก็มีกระดาษที่ถูกขยำเป็นก้อนกลม ๆ ลอยมาปะทะเข้ากับศีรษะเขาอย่างจังจนเจ้าตัวชะงัก

คิ้วเข้มกระตุกขึ้นน้อย ๆ ก่อนที่สายตาคมจะเหลือบไปยังต้นเหตุและไม่ต้องเดาให้เสียเวลา เมื่อเห็นภูผานั่งเอนหลังสบาย ๆ แถมยังควงปากกาในมือเล่นหมุนไปมาอย่างกวนประสาท

“หาเรื่องใส่หัว?” มังกรเอ่ยเสียงเรียบ

“ก็กูหิว”

“หิวก็ไปหาข้าวแดกไอ้เวร”

มังกรบ่นเสียงเรียบในลำคอ ก่อนจะค่อย ๆ คลี่ก้อนกระดาษในมือออกด้วยท่าทีไม่รีบร้อน สายตาคมกวาดอ่านตัวอักษรที่ขีดเขียนอย่างลวก ๆ บนกระดาษเพียงคำสั้น ๆ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้มุมปากกระตุกขึ้นน้อย ๆ อย่างข่มอารมณ์

เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับภูผาที่นั่งเอนหลังอย่างไม่ทุกข์ร้อน สีหน้าอีกฝ่ายเต็มไปด้วยแววกวนประสาทราวกับตั้งใจหาเรื่องเสียมากกว่า

‘K...ว...ยยยย!!!’

เป็นเพียงข้อความสั้น ๆ แสนหยาบคาย ที่ทำเอามังกรหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“มึง อยากมีปัญหากับกูใช่ไหม?”

มังกรเหยียดยิ้มบาง ๆ มุมปาก แล้วหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินหายไปในห้องนอนทำเอาภูผาต้องชะโงกหน้ามองด้วยสายตาหวาดหวั่น เพราะท่าทีเอาจริงของมังกรเมื่อครู่เหมือนเป็นสัญญาณบอกให้เขาเตรียมตัววิ่ง

และก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อมังกรเดินกลับมาพร้อมกับไม้เบสบอลอันโปรด เห็นแบบนั้นภูผารีบวิ่งไปหน้าประตูทันที

“กูเพื่อนมึงนะไอ้กร!!” พอมังกรเอาจริงก็กลัวจนหัวหด

“มึงมานี่เลยไอ้สัส กวนประสาทแต่เช้าเลยแม่ง” มังกรกัดฟันกร่อนข่มอารมณ์หงุดหงิดแล้วเดินเข้าหาเพื่อนรัก

ขุนเขาและเทวาที่อยู่ในเหตุการณ์ก็หาได้สนใจไม่...ทั้งสองเพียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะภาพแบบนี้พวกเขาเห็นจนชินตาไปแล้ว

คนหนึ่งกวนประสาท คนหนึ่งก็หงุดหงิดง่าย คนหนึ่งเป็นเอ็กโทรเวิร์ด ส่วนอีกคนก็เป็นอินโทรเวิร์ค ทั้งมังกรและภูผานั้นต่างกันสุดขั้วแต่ก็เป็นเพื่อนรักกันมาหลายปี

--ด้านเรเน่--

ยามพระอาทิตย์ใกล้ลับฟ้า หญิงสาวในเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์กับกางเกงขาสั้นเพิ่งลืมตาตื่นจากการหลับใหล ก็เมื่อคืนเธอไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยชดเชยเวลาพักผ่อนเอาเสียทั้งวัน

ทันทีที่ตื่น ความหิวก็จู่โจมจนต้องหยิบโทรศัพท์มากดสั่งอาหารผ่านแอปพลิเคชัน ไม่นานนักเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นบอกว่าอาหารมาส่งแล้ว เรเน่จึงเตรียมตัวจะออกไปหยิบ

ทว่าก่อนจะก้าวพ้นขอบประตู สายตากลมโตก็พลันสะดุดกับถุงกระดาษที่วางอยู่ตรงหน้า มันคล้ายกับถุงคุกกี้ที่เธอเพิ่งซื้อให้ห้องข้างบนไปเมื่อเช้านี้

“หืม…?”

เรเน่ก้มลงหยิบแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อที่จะดูว่าข้างในคืออะไรกันแน่

“คุกกี้เมื่อเช้านี่น่า...” เสียงหวานพึมพำพลางขมวดคิ้วเป็นปม เธออุตส่าห์ซื้อไปให้ยังจะเอามาคืนกันอีก “โอ๊ะ!...มีโน้ตเขียนติดมาด้วย”

เมื่อเปิดถุงออกดูให้ชัดก็พบว่ามีกระดาษโน้ตใบเล็กซ่อนอยู่ในนั้น มุมปากของเธอคลี่ยิ้มบางเบาโดยไม่รู้ตัว พลันคิดในใจว่า เขาก็ดูเป็นคนดีเหมือนกันนี่น่า อุตส่าห์เขียนโน็ตตอบกลับมาด้วย…

ทว่ารอยยิ้มแสนสวยที่เพิ่งปรากฏอยู่บนใบหน้าได้ไม่นานกลับเลือนหายไปในทันใด เมื่อสายตากลมโตค่อย ๆ ไล่อ่านข้อความบนแผ่นกระดาษใบนั้นทีละตัวอักษร

‘K...ว...ยยยย!!!’

“ห้ะ?!!...คะ...Kวย!! งั้นหรอ? กรี้ดดดด!!”

เสียงหวีดแหลมหลุดลั่นออกมาในทันที มือที่ถือกระดาษถึงกับสั่นเล็กน้อย แก้มร้อนผ่าวขึ้นมาทันใด นี่มันข้อความบ้าอะไรเนี่ย!? ไร้มารยาทที่สุด!!

ตอนนี้เรเน่ได้รู้แล้วว่า...คนชั้นบนไม่ควรเข้าใกล้ที่สุด!! คนอะไรไร้มารยาท ไม่รู้ว่าที่บ้านไม่ได้สั่งสอนหรือว่าสันดานเสียแบบนี้มาตั้งแต่เกิด ตัวเองทำผิดมารบกวนคนอื่นแล้วยังจะมาเขียนด่ากันแบบนี้อีก ต่ำช้าจริง ๆ หึ่ย!!