Se connecterPartager
บทที่ 13: ผู้ต้องสงสัย
Date de publication:
2026-09-08 16:05:39
Dernier chapitre
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 74: นอนกับเขา ภาคสอง
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันจ้องมือตัวเองอย่างมุ่งมั่น ตอนนี้มีระยะห่างแทบไม่มีเลยระหว่างปลายนิ้วกับขอบกางเกงของเขา และการรู้ว่าอะไรอยู่เลยขอบนั้นทำให้การเก็บความคิดให้อยู่ในที่ที่ควรเป็นเกือบเป็นไปไม่ได้ถึงกระนั้น ฉันก็ปฏิเสธที่จะขยับมือจนกว่าความเจ็บปวดจะเริ่มผ่อนคลายในวินาทีที่มันผ่อนคลายในที่สุด ฉันก็เลื่อนฝ่ามือกลับไปทางศูนย์กลางอกที่ปลอดภัยกว่าของเขา หัวใจฉันยังเต้นเร็วเกินไป ไม่กี่นาทีต่อมา อัลฟ่า ดิมิทรีก็ตึงเครียดอีกครั้ง คราวนี้ที่ปลายแขนข้างเดียวกับที่ข้อความของเซิร์ซถูกแกะลงไปฉันยื่นมือไปคว้ามันทันที พันนิ้วรอบผิวที่ไม่มีรอยแล้วส่งของขวัญผ่านมือ เพื่อเอื้อมถึงเขาอย่างถูกต้อง ฉันต้องหันตัวไปด้านข้างมากขึ้นอกฉันสัมผัสกับของเขาฉันตระหนักถึงการสัมผัสนั้นอย่างเจ็บปวด แต่ไม่มีที่ไหนเหลือให้ถอยโดยไม่ปล่อยเขาไป ต้นขาข้างหนึ่งของฉันวางพิงของเขา ร่างกายของเราตอนนี้กดติดกันตลอดความยาวเกือบทั้งหมดฉันกลืนน้ำลายและจับความสนใจไว้ที่แขนของเขาช้าๆ การสั่นไหวใต้นิ้วฉันหายไปถึงกระนั้น ฉันก็ยังคงอยู่ตรงนั้น ไม่ยินดีเสี่ยงขยับเร็วเกินไปความเจ็บปวดอีกลูกเคลื่อนผ่านซี่โครงเขา สูงขึ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 73: นอนกับเขา
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ดวงตาฉันเบิกกว้างเขาอยากให้ฉันนอนลงข้าง ๆ เขาอัลฟาดิมิทรีนอนอยู่ในเตียงของฉันอยู่แล้ว และตอนนี้เขากำลังขอให้ฉันขึ้นไปนอนข้าง ๆ หัวใจฉันกระตุกแรงกับซี่โครงขณะที่ฉันจ้องเขานอน“นอน... ลง?”“เจ้าแทบจะลืมตาไม่อยู่แล้ว” สายตาเขาเลื่อนไปทั่วใบหน้าฉัน สังเกตความอ่อนล้าที่ฉันคงปกปิดได้แย่มากฉันนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย “ฉันนั่งได้”“เจ้าเกือบล้มไปสองครั้งแล้ว”“ฉันสบายดี” ฉันกระชับฝ่ามือลงบนอกเขาแน่นขึ้น ราวกับว่าการรักษาต่อไปจะพิสูจน์คำพูดของฉันได้คิ้วเขาขยับขึ้นเล็กน้อย“สการ์เล็ตต์”มีเสียงเตือนอยู่ในน้ำเสียง“อัลฟา” ฉันตอบ พยายามให้ฟังดูหนักแน่นพอ ๆ กันริมฝีปากเขาขยับ ราวกับกำลังกลั้นรอยยิ้มไว้“นอนลง”สายตาฉันทิ้งไปที่ช่องว่างเล็ก ๆ ข้างตัวเขาก่อนจะกลับมาที่ใบหน้า“กับเจ้าเหรอ?”“นอกเสียจากว่าเจ้าจะวางแผนนอนบนพื้น แล้วพยายามวางมือไว้บนตัวฉันจากตรงนั้น” สายตาเขาเหลือบลงไปที่ฝ่ามือที่ฉันยังกดไว้บนอก “ฉันไม่เห็นทางเลือกอื่น”ปากฉันเปิด แต่ใช้เวลาสักครู่กว่าคำพูดจะออกมา“อัลฟา ฉันทำไม่ได้” ฉันเหลือบไปที่ช่องว่างข้าง ๆ เขาแล้วรีบมองไปทางอื่น “เจ้าเป็นอัลฟา ฉันเป
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 72: เยียวยาเขา
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์“อัลฟา มองฉันสิ ขอร้องล่ะ”ฝ่ามือของฉันกดแน่นลงบนอกเปลือยของอัลฟาดิมิทรีอีกครั้ง ขณะที่คลื่นความเจ็บปวดลูกใหม่ฉีกทะลุร่างเขา ร่างกายเขาชักกระตุกอยู่ใต้ฝ่ามือฉัน และเสียงเครียดอึดอัดหลุดจากลำคอ“แค่หายใจ ขอร้องล่ะ แค่หายใจ”ความร้อนพุ่งจากฝ่ามือของฉันขณะที่ฉันบังคับของขวัญตัวเองไหลเข้าไปในตัวเขาอีก ฉันค้นหาต้นตอของความเจ็บปวดอย่างสิ้นหวัง พยายามเข้าถึงสิ่งที่เซอร์ซีทำกับเขา แต่มีอะไรบางอย่างผลักฉันกลับออกมาอยู่ตลอด ยิ่งฉันสู้กับมันหนักเท่าไหร่ แรงต้านก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นข้อมือฉันเริ่มสั่นน้ำตาพร่ามัวสายตาจนไหลอาบแก้ม บางหยดตกลงบนอกเขาใต้ฝ่ามือฉัน แต่ฉันแทบไม่ทันสังเกต ความตื่นตระหนกครอบงำลมหายใจของฉันไปแล้ว เปลี่ยนทุกครั้งที่หายใจให้กลายเป็นลมหายใจสั้น ๆ ไม่สม่ำเสมอ จนฉันเวียนหัวแต่ฉันก็ยังไม่ยอมหยุดแล้วสายตาฉันก็ตกลงไปที่แขนเขาตัวอักษรสีทองยังคงเรืองแสงอยู่บนผิวหนังร่างกายของเจ้าเป็นของฉัน ความโล่งใจจะมาเมื่อฉันอนุญาต ความเจ็บปวดจะมาเมื่อใดก็ตามที่ฉันปรารถนา ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วยกัน อัลฟา... รักนะ เซอร์ซีสายตาฉันยังจับจ้องอยู่ที่ตัวอักษรเรื
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 71: ด้วยรัก จากเซิร์ซ
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีดวงตาของสการ์เล็ตต์เบิกกว้างสีขึ้นเร็วทั่วแก้มเธอ เธอดึงมือเข้าหาตักแน่นขึ้นและจ้องจุดที่ไหนสักแห่งใกล้ไหล่ฉัน“เจ้ากำลังถามว่าฉัน… ชอบเจ้าหรือเปล่า?”คำถามออกมาเบาๆ ความอายชัดในเสียงเธอนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึงพอดี ฉันอยากรู้ว่าเธอเคยรู้สึกอะไรที่อธิบายไม่ได้หรือไม่ บางอย่างที่อาจอธิบายว่าทำไมเธอจึงสู้หนักขนาดนั้นเพื่อช่วยฉันในคืนแรกที่เราพบกัน ตอนนั้น เซดด์ยังหายไป และฉันยังไม่ได้รู้สึกถึงการเชื่อมโยงแบบที่รู้สึกตอนนี้ แต่สการ์เล็ตต์เสี่ยงตัวเองเพื่อฉันเมื่อฉันเป็นเพียงคนแปลกหน้าว่าเธอชอบฉันหรือไม่เป็นคำถามที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงเซดด์ไม่เห็นด้วยทันทีใช่ นั่นแหละสิ่งที่เรากำลังถามพอดีฉันเพิกเฉยเขาและจับความสนใจไว้ที่สการ์เล็ตต์“นั่นจะเป็นคำถามที่ยากจะตอบขนาดนั้นหรือ?”สีบนแก้มเธอลึกขึ้น นิ้วบิดกันบนตักขณะที่เธอขยับเล็กน้อยข้างฉัน ใช้เวลาของเธอก่อนตอบ“เจ้าเป็นอัลฟ่าของฉัน”คำตอบออกมาเร็ว เกือบอัตโนมัติฉันรักษาเสียงให้ราบเรียบ “นั่นไม่ใช่คำถามของฉัน”สการ์เล็ตต์เงียบไป ดวงตาลดลงจากของฉัน สองสามวินาทีผ่านไปขณะที่เธอดูเหมือนกำลังพิจารณาว่าจะพูดอะไรได้โดย
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 70: คำถาม
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีเซดด์ขยับทันทีในหัวฉันหยุดซักถามคู่ครองของเรา เจ้ากำลังทำให้เธอกลัว“หุบปาก” ฉันพึมพำความสนใจของฉันไม่เคยออกจากสการ์เล็ตต์ เธอไม่ได้สวมผ้าพันคอแผลเป็นตามคอของเธอเปิดเผยโดยสมบูรณ์ภายใต้แสงนุ่มของห้องเธอ ฉันรู้ว่าเธอปกปิดมันตลอดเวลาในดินแดนนอก รายงานที่ฉันได้รับยืนยันเช่นนั้น ฉันทำให้แน่ใจว่ามีใครคอยจับตาเธอจากระยะไกล เพียงเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอขณะที่เธออยู่ที่นั่นเธอซ่อนแผลเป็นจากทุกคนที่เธอพบวันนี้ แต่เธอยืนอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้โดยไม่พยายามปกปิดมันเลยไม่ใช่กับฉันรายละเอียดนั้นกระทบฉันมากกว่าที่คาดรายงานยังเอ่ยถึงว่าเธอไม่ได้ไปคนเดียว เบต้า เพทรูคุ้มกันเธอด้วยตัวเอง แม้จะเป็นเบต้าของฉัน เพทรูไม่ใช่คนที่ฉันไว้ใจอย่างสมบูรณ์ และการรู้ว่าเขารับหน้าที่คุ้มกันเธอเองทำให้ฉันไม่สบายใจฉันรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงไปฟิโอน่า ไลท์เวเธอร์ประจำการอยู่ในดินแดนนอก เพื่อนที่สการ์เล็ตต์ไว้ใจพอที่จะถือว่าเป็นครอบครัวสายตาฉันเลื่อนผ่านสการ์เล็ตต์ไปที่เก้าอี้ใกล้ผนังไกล ผ้าพันคอของเธอพับวางอยู่บนนั้น ลืมไปชั่วขณะ เธอถอดมันหลังจากกลับมาห้อง เมื่อไม่มีใครอื่นอยู่ร
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 69: เจมส์ บาร์โดต์
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์เธอหัวเราะเบาๆ อย่างปลอบโยนแล้วยื่นมือไปบีบข้อมือฉัน“ฉันตอบคำถามส่วนใหญ่ของเขาด้วย ‘ฉันไม่รู้’” ใบหน้าเธอจริงจังขึ้น “สิ่งเดียวที่ฉันยืนยันคืออดีตสามีของเจ้าไม่ใช่คนดี ก่อนที่เขาจะถามอะไรมากกว่านั้น มีใครมาตามเขาไปประชุม เขาบอกว่าเขาไม่จำเป็นต้องพูดกับฉันอีกในตอนนี้”ความตึงเครียดบางส่วนบนใบหน้าเธอผ่อนคลาย“ฉันดีใจที่เจ้ามาวันนี้ ถ้าเขาเรียกฉันกลับมาอย่างน้อยตอนนี้ฉันรู้ว่าเจ้าบอกเขาไปอะไร ฉันคงไม่รู้จะพูดอะไรเลยไม่งั้น”ฉันพยักหน้า แม้ความตื่นตระหนกสุดท้ายยังค้างอยู่ใต้ซี่โครง“ดีที่เราพบกันวันนี้งั้น ถ้าเขาถามเจ้าอะไรอีก ทำให้แน่ใจว่าสิ่งใดก็ตามที่เจ้าบอกเขาตรงกับเรื่องที่ฉันให้เขาไปแล้ว”ซีน่าพยักหน้า พิจารณาปัญหาทันที“เราจะเรียกอดีตสามีคนนี้ว่าอะไร? เราใช้ชื่อลูคานไม่ได้—”มือฉันพุ่งไปปิดปากเธอก่อนที่เธอจะพูดชื่อจบ ปฏิกิริยานั้นทันที ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญานมากกว่าความคิด“ระวัง” ฉันเตือน โดยรักษาเสียงให้ต่ำ “อย่าพูดชื่อชายคนนั้น ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ที่ไหนเลย”ดวงตาเธอเบิกกว้างก่อนพยักหน้าเร็วๆ กับฝ่ามือฉัน ฉันลดมือลง“ฉันขอโทษ” เธอกระซิบ “ฉันไม่ได้คิ
Vous vous intéresseriez aussi à
สวรรค์ไร้ใจ ข้าขอไร้วาสนา
rasita_suin2.9K Vuesหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร14.4K Vuesจ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ
primพริมโรส13.2K Vuesหวนคืนฝืนชะตารัก
กัญจารีย์2.5K Vuesลิขิตรัก ไสยมนตรา
PEACH_SHERBET342 Vuesสถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย
ยอดกวีสี่ฤดู1.6K Vuesหมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ
ฉินหลานฮุย1.4K Vuesวาสนากาฝาก
กัญจารีย์1.7K Vues
