Se connecterPartager
บทที่ 18: ความขี้ขลาด
Date de publication:
2026-09-13 16:20:18
Dernier chapitre
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 76: ไม่มีบันทึก ภาคสอง
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีความสนใจของฉันคมขึ้นเขาพูดต่อ“ฉันหาฟิโอน่า ไลท์เวเธอร์ก็ไม่เจอเช่นกัน ไม่มีชื่อใดปรากฏในบันทึกใดๆ ที่ฉันเข้าถึงได้ และฉันไม่พบอะไรที่เชื่อมโยงผู้หญิงทั้งสองกับแพ็กที่ล้อมรอบไอรอนคลอว์”ไม่มีอะไรหลุดจากริมฝีปากฉันขณะที่ฉันพิจารณาสิ่งที่เขาเพิ่งบอกฉันฉันคาดหวังช่องว่าง บันทึกที่หายไปคงไม่ทำให้ฉันประหลาดใจ โดยเฉพาะในแพ็กเล็กๆ แม้แต่เส้นทางที่หายไปครึ่งทางก็คงให้เราได้บางอย่างเพื่อทำงานต่อฉันไม่ได้คาดหวังว่าผู้หญิงทั้งสองจะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ เลย“ไม่มีอะไรเลย?”“ใช่ อัลฟ่า ไม่มีอะไรที่ตรงกับทั้งสองคน”ฉันพิงหลังเก้าอี้ สายตาลดลงไปที่โฟลเดอร์บนโต๊ะสั้นๆสการ์เล็ตต์ยอมรับไปแล้วว่ามีสิ่งเกี่ยวกับอดีตที่เธอกำลังเก็บไว้จากฉัน ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าฉันไม่ได้มีเรื่องราวทั้งหมดแต่สการ์เล็ตต์ เบนอาจไม่ใช่แม้แต่ชื่อของเธอและดูเหมือนว่าฟิโอน่า ไลท์เวเธอร์ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะตามรอยเช่นกันนั่นรบกวนฉันมากกว่าที่อยากยอมรับ ชื่อที่หายไปชื่อเดียวสามารถอธิบายได้ด้วยบันทึกที่ไม่ดี โดยเฉพาะในแพ็กเล็กๆ สองชื่อยากที่จะปัดทิ้ง สการ์เล็ตต์กับฟิโอน่ามาถึงด้วยกัน และตอนนี้ผู้หญิงท
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 75: ไม่มีบันทึก
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีเสียงเคาะดังขึ้นอีกครั้งดวงตาของฉันลืมขึ้นเต็มที่ และสิ่งแรกที่ฉันตระหนักคือสการ์เล็ตต์ยังคงกดติดกับฉันอยู่ร่างกายทั้งตัวของเธอตึงเครียด ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้างจับจ้องประตูเชื่อม และลมหายใจของเธอเร็วขึ้นกับอกฉัน แขนที่พาดข้ามตัวฉันแข็งทื่อ แม้ว่าเธอยังไม่ได้ดึงมันออกชั่วขณะหนึ่งเธอยังนอนหลับอย่างสงบข้างฉัน ตอนนี้เธอดูพร้อมจะปีนออกจากเตียงก่อนที่ใครก็ตามที่ยืนอยู่อีกฝั่งประตูจะเห็นเราแบบนี้ดวงตาของเธอในที่สุดก็พบของฉัน และความกังวลที่เขียนอยู่บนใบหน้าบอกฉันชัดเจนว่าอะไรกำลังวนเวียนอยู่ในหัวเธออย่าขยับเสียงของเซดด์ดังขึ้นทันทีฉันเพิกเฉยเขาเสียงเคาะอีกครั้งดังมาจากประตูเชื่อม ดังและเร่งรัดกว่าครั้งแรกพวกเขาสามารถรอได้ฉันเพิกเฉยเซดด์และจับความสนใจไว้ที่สการ์เล็ตต์ เธอยังคงกดติดข้างตัวฉัน และขณะที่ฉันตระหนักถึงร่างกายของเธอกับของฉันมากขึ้น มีบางอย่างอื่นผุดขึ้นมาฉันนอนหลับตลอดทั้งคืนฉันจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เกิดเรื่องแบบนั้นคือเมื่อไหร่ ไม่มีการตื่นทุกสองสามชั่วโมง ไม่มีการนอนตาค้างรอการโจมตีอีกครั้ง ไม่มีความตระหนักว่าออร์รอสตากำลังซ่อนอยู่ที่ไหนสักแ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 74: นอนกับเขา ภาคสอง
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันจ้องมือตัวเองอย่างมุ่งมั่น ตอนนี้มีระยะห่างแทบไม่มีเลยระหว่างปลายนิ้วกับขอบกางเกงของเขา และการรู้ว่าอะไรอยู่เลยขอบนั้นทำให้การเก็บความคิดให้อยู่ในที่ที่ควรเป็นเกือบเป็นไปไม่ได้ถึงกระนั้น ฉันก็ปฏิเสธที่จะขยับมือจนกว่าความเจ็บปวดจะเริ่มผ่อนคลายในวินาทีที่มันผ่อนคลายในที่สุด ฉันก็เลื่อนฝ่ามือกลับไปทางศูนย์กลางอกที่ปลอดภัยกว่าของเขา หัวใจฉันยังเต้นเร็วเกินไป ไม่กี่นาทีต่อมา อัลฟ่า ดิมิทรีก็ตึงเครียดอีกครั้ง คราวนี้ที่ปลายแขนข้างเดียวกับที่ข้อความของเซิร์ซถูกแกะลงไปฉันยื่นมือไปคว้ามันทันที พันนิ้วรอบผิวที่ไม่มีรอยแล้วส่งของขวัญผ่านมือ เพื่อเอื้อมถึงเขาอย่างถูกต้อง ฉันต้องหันตัวไปด้านข้างมากขึ้นอกฉันสัมผัสกับของเขาฉันตระหนักถึงการสัมผัสนั้นอย่างเจ็บปวด แต่ไม่มีที่ไหนเหลือให้ถอยโดยไม่ปล่อยเขาไป ต้นขาข้างหนึ่งของฉันวางพิงของเขา ร่างกายของเราตอนนี้กดติดกันตลอดความยาวเกือบทั้งหมดฉันกลืนน้ำลายและจับความสนใจไว้ที่แขนของเขาช้าๆ การสั่นไหวใต้นิ้วฉันหายไปถึงกระนั้น ฉันก็ยังคงอยู่ตรงนั้น ไม่ยินดีเสี่ยงขยับเร็วเกินไปความเจ็บปวดอีกลูกเคลื่อนผ่านซี่โครงเขา สูงขึ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 73: นอนกับเขา
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ดวงตาฉันเบิกกว้างเขาอยากให้ฉันนอนลงข้าง ๆ เขาอัลฟาดิมิทรีนอนอยู่ในเตียงของฉันอยู่แล้ว และตอนนี้เขากำลังขอให้ฉันขึ้นไปนอนข้าง ๆ หัวใจฉันกระตุกแรงกับซี่โครงขณะที่ฉันจ้องเขานอน“นอน... ลง?”“เจ้าแทบจะลืมตาไม่อยู่แล้ว” สายตาเขาเลื่อนไปทั่วใบหน้าฉัน สังเกตความอ่อนล้าที่ฉันคงปกปิดได้แย่มากฉันนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย “ฉันนั่งได้”“เจ้าเกือบล้มไปสองครั้งแล้ว”“ฉันสบายดี” ฉันกระชับฝ่ามือลงบนอกเขาแน่นขึ้น ราวกับว่าการรักษาต่อไปจะพิสูจน์คำพูดของฉันได้คิ้วเขาขยับขึ้นเล็กน้อย“สการ์เล็ตต์”มีเสียงเตือนอยู่ในน้ำเสียง“อัลฟา” ฉันตอบ พยายามให้ฟังดูหนักแน่นพอ ๆ กันริมฝีปากเขาขยับ ราวกับกำลังกลั้นรอยยิ้มไว้“นอนลง”สายตาฉันทิ้งไปที่ช่องว่างเล็ก ๆ ข้างตัวเขาก่อนจะกลับมาที่ใบหน้า“กับเจ้าเหรอ?”“นอกเสียจากว่าเจ้าจะวางแผนนอนบนพื้น แล้วพยายามวางมือไว้บนตัวฉันจากตรงนั้น” สายตาเขาเหลือบลงไปที่ฝ่ามือที่ฉันยังกดไว้บนอก “ฉันไม่เห็นทางเลือกอื่น”ปากฉันเปิด แต่ใช้เวลาสักครู่กว่าคำพูดจะออกมา“อัลฟา ฉันทำไม่ได้” ฉันเหลือบไปที่ช่องว่างข้าง ๆ เขาแล้วรีบมองไปทางอื่น “เจ้าเป็นอัลฟา ฉันเป
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 72: เยียวยาเขา
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์“อัลฟา มองฉันสิ ขอร้องล่ะ”ฝ่ามือของฉันกดแน่นลงบนอกเปลือยของอัลฟาดิมิทรีอีกครั้ง ขณะที่คลื่นความเจ็บปวดลูกใหม่ฉีกทะลุร่างเขา ร่างกายเขาชักกระตุกอยู่ใต้ฝ่ามือฉัน และเสียงเครียดอึดอัดหลุดจากลำคอ“แค่หายใจ ขอร้องล่ะ แค่หายใจ”ความร้อนพุ่งจากฝ่ามือของฉันขณะที่ฉันบังคับของขวัญตัวเองไหลเข้าไปในตัวเขาอีก ฉันค้นหาต้นตอของความเจ็บปวดอย่างสิ้นหวัง พยายามเข้าถึงสิ่งที่เซอร์ซีทำกับเขา แต่มีอะไรบางอย่างผลักฉันกลับออกมาอยู่ตลอด ยิ่งฉันสู้กับมันหนักเท่าไหร่ แรงต้านก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นข้อมือฉันเริ่มสั่นน้ำตาพร่ามัวสายตาจนไหลอาบแก้ม บางหยดตกลงบนอกเขาใต้ฝ่ามือฉัน แต่ฉันแทบไม่ทันสังเกต ความตื่นตระหนกครอบงำลมหายใจของฉันไปแล้ว เปลี่ยนทุกครั้งที่หายใจให้กลายเป็นลมหายใจสั้น ๆ ไม่สม่ำเสมอ จนฉันเวียนหัวแต่ฉันก็ยังไม่ยอมหยุดแล้วสายตาฉันก็ตกลงไปที่แขนเขาตัวอักษรสีทองยังคงเรืองแสงอยู่บนผิวหนังร่างกายของเจ้าเป็นของฉัน ความโล่งใจจะมาเมื่อฉันอนุญาต ความเจ็บปวดจะมาเมื่อใดก็ตามที่ฉันปรารถนา ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วยกัน อัลฟา... รักนะ เซอร์ซีสายตาฉันยังจับจ้องอยู่ที่ตัวอักษรเรื
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 71: ด้วยรัก จากเซิร์ซ
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีดวงตาของสการ์เล็ตต์เบิกกว้างสีขึ้นเร็วทั่วแก้มเธอ เธอดึงมือเข้าหาตักแน่นขึ้นและจ้องจุดที่ไหนสักแห่งใกล้ไหล่ฉัน“เจ้ากำลังถามว่าฉัน… ชอบเจ้าหรือเปล่า?”คำถามออกมาเบาๆ ความอายชัดในเสียงเธอนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึงพอดี ฉันอยากรู้ว่าเธอเคยรู้สึกอะไรที่อธิบายไม่ได้หรือไม่ บางอย่างที่อาจอธิบายว่าทำไมเธอจึงสู้หนักขนาดนั้นเพื่อช่วยฉันในคืนแรกที่เราพบกัน ตอนนั้น เซดด์ยังหายไป และฉันยังไม่ได้รู้สึกถึงการเชื่อมโยงแบบที่รู้สึกตอนนี้ แต่สการ์เล็ตต์เสี่ยงตัวเองเพื่อฉันเมื่อฉันเป็นเพียงคนแปลกหน้าว่าเธอชอบฉันหรือไม่เป็นคำถามที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงเซดด์ไม่เห็นด้วยทันทีใช่ นั่นแหละสิ่งที่เรากำลังถามพอดีฉันเพิกเฉยเขาและจับความสนใจไว้ที่สการ์เล็ตต์“นั่นจะเป็นคำถามที่ยากจะตอบขนาดนั้นหรือ?”สีบนแก้มเธอลึกขึ้น นิ้วบิดกันบนตักขณะที่เธอขยับเล็กน้อยข้างฉัน ใช้เวลาของเธอก่อนตอบ“เจ้าเป็นอัลฟ่าของฉัน”คำตอบออกมาเร็ว เกือบอัตโนมัติฉันรักษาเสียงให้ราบเรียบ “นั่นไม่ใช่คำถามของฉัน”สการ์เล็ตต์เงียบไป ดวงตาลดลงจากของฉัน สองสามวินาทีผ่านไปขณะที่เธอดูเหมือนกำลังพิจารณาว่าจะพูดอะไรได้โดย
Vous vous intéresseriez aussi à
ดาบพิฆาตสลับนภา
Prince_White5.6K Vuesนักสืบจากต่างแดน
ตะวันสีเพลิง2.8K Vuesเมื่อฉันเข้ามาในนิยายที่ฉันอ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูสิ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.4K Vuesช่วยด้วย! ข้าถูกตัวร้ายปักธงเข้าให้แล้ว
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค10.0K Vuesสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง
ซูเล่อเหยียน4.5K Vuesเทียนเผิง : แสวงวิถี
vvildlordz373 Vuesวาจาแช่งชักของสตรีร้ายกาจ ดันกลายเป็นคำทำนายศักดิ์สิทธิ์
ซูเล่อเหยียน2.0K Vuesเกิดใหม่ในร่างชู้
ผ้ายับที่พับไว้91 Vues
