보관함
검색
홈 / แฟนตาซี / สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า / บทที่ 72: เยียวยาเขา

공유

บทที่ 72: เยียวยาเขา

작가: Sada Vii
last update 게시일: 2026-11-08 15:13:40

มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์

“อัลฟา มองฉันสิ ขอร้องล่ะ”

ฝ่ามือของฉันกดแน่นลงบนอกเปลือยของอัลฟาดิมิท
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 74: นอนกับเขา ภาคสอง

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันจ้องมือตัวเองอย่างมุ่งมั่น ตอนนี้มีระยะห่างแทบไม่มีเลยระหว่างปลายนิ้วกับขอบกางเกงของเขา และการรู้ว่าอะไรอยู่เลยขอบนั้นทำให้การเก็บความคิดให้อยู่ในที่ที่ควรเป็นเกือบเป็นไปไม่ได้ถึงกระนั้น ฉันก็ปฏิเสธที่จะขยับมือจนกว่าความเจ็บปวดจะเริ่มผ่อนคลายในวินาทีที่มันผ่อนคลายในที่สุด ฉันก็เลื่อนฝ่ามือกลับไปทางศูนย์กลางอกที่ปลอดภัยกว่าของเขา หัวใจฉันยังเต้นเร็วเกินไป ไม่กี่นาทีต่อมา อัลฟ่า ดิมิทรีก็ตึงเครียดอีกครั้ง คราวนี้ที่ปลายแขนข้างเดียวกับที่ข้อความของเซิร์ซถูกแกะลงไปฉันยื่นมือไปคว้ามันทันที พันนิ้วรอบผิวที่ไม่มีรอยแล้วส่งของขวัญผ่านมือ เพื่อเอื้อมถึงเขาอย่างถูกต้อง ฉันต้องหันตัวไปด้านข้างมากขึ้นอกฉันสัมผัสกับของเขาฉันตระหนักถึงการสัมผัสนั้นอย่างเจ็บปวด แต่ไม่มีที่ไหนเหลือให้ถอยโดยไม่ปล่อยเขาไป ต้นขาข้างหนึ่งของฉันวางพิงของเขา ร่างกายของเราตอนนี้กดติดกันตลอดความยาวเกือบทั้งหมดฉันกลืนน้ำลายและจับความสนใจไว้ที่แขนของเขาช้าๆ การสั่นไหวใต้นิ้วฉันหายไปถึงกระนั้น ฉันก็ยังคงอยู่ตรงนั้น ไม่ยินดีเสี่ยงขยับเร็วเกินไปความเจ็บปวดอีกลูกเคลื่อนผ่านซี่โครงเขา สูงขึ

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 73: นอนกับเขา

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ดวงตาฉันเบิกกว้างเขาอยากให้ฉันนอนลงข้าง ๆ เขาอัลฟาดิมิทรีนอนอยู่ในเตียงของฉันอยู่แล้ว และตอนนี้เขากำลังขอให้ฉันขึ้นไปนอนข้าง ๆ หัวใจฉันกระตุกแรงกับซี่โครงขณะที่ฉันจ้องเขานอน“นอน... ลง?”“เจ้าแทบจะลืมตาไม่อยู่แล้ว” สายตาเขาเลื่อนไปทั่วใบหน้าฉัน สังเกตความอ่อนล้าที่ฉันคงปกปิดได้แย่มากฉันนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย “ฉันนั่งได้”“เจ้าเกือบล้มไปสองครั้งแล้ว”“ฉันสบายดี” ฉันกระชับฝ่ามือลงบนอกเขาแน่นขึ้น ราวกับว่าการรักษาต่อไปจะพิสูจน์คำพูดของฉันได้คิ้วเขาขยับขึ้นเล็กน้อย“สการ์เล็ตต์”มีเสียงเตือนอยู่ในน้ำเสียง“อัลฟา” ฉันตอบ พยายามให้ฟังดูหนักแน่นพอ ๆ กันริมฝีปากเขาขยับ ราวกับกำลังกลั้นรอยยิ้มไว้“นอนลง”สายตาฉันทิ้งไปที่ช่องว่างเล็ก ๆ ข้างตัวเขาก่อนจะกลับมาที่ใบหน้า“กับเจ้าเหรอ?”“นอกเสียจากว่าเจ้าจะวางแผนนอนบนพื้น แล้วพยายามวางมือไว้บนตัวฉันจากตรงนั้น” สายตาเขาเหลือบลงไปที่ฝ่ามือที่ฉันยังกดไว้บนอก “ฉันไม่เห็นทางเลือกอื่น”ปากฉันเปิด แต่ใช้เวลาสักครู่กว่าคำพูดจะออกมา“อัลฟา ฉันทำไม่ได้” ฉันเหลือบไปที่ช่องว่างข้าง ๆ เขาแล้วรีบมองไปทางอื่น “เจ้าเป็นอัลฟา ฉันเป

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 72: เยียวยาเขา

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์“อัลฟา มองฉันสิ ขอร้องล่ะ”ฝ่ามือของฉันกดแน่นลงบนอกเปลือยของอัลฟาดิมิทรีอีกครั้ง ขณะที่คลื่นความเจ็บปวดลูกใหม่ฉีกทะลุร่างเขา ร่างกายเขาชักกระตุกอยู่ใต้ฝ่ามือฉัน และเสียงเครียดอึดอัดหลุดจากลำคอ“แค่หายใจ ขอร้องล่ะ แค่หายใจ”ความร้อนพุ่งจากฝ่ามือของฉันขณะที่ฉันบังคับของขวัญตัวเองไหลเข้าไปในตัวเขาอีก ฉันค้นหาต้นตอของความเจ็บปวดอย่างสิ้นหวัง พยายามเข้าถึงสิ่งที่เซอร์ซีทำกับเขา แต่มีอะไรบางอย่างผลักฉันกลับออกมาอยู่ตลอด ยิ่งฉันสู้กับมันหนักเท่าไหร่ แรงต้านก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นข้อมือฉันเริ่มสั่นน้ำตาพร่ามัวสายตาจนไหลอาบแก้ม บางหยดตกลงบนอกเขาใต้ฝ่ามือฉัน แต่ฉันแทบไม่ทันสังเกต ความตื่นตระหนกครอบงำลมหายใจของฉันไปแล้ว เปลี่ยนทุกครั้งที่หายใจให้กลายเป็นลมหายใจสั้น ๆ ไม่สม่ำเสมอ จนฉันเวียนหัวแต่ฉันก็ยังไม่ยอมหยุดแล้วสายตาฉันก็ตกลงไปที่แขนเขาตัวอักษรสีทองยังคงเรืองแสงอยู่บนผิวหนังร่างกายของเจ้าเป็นของฉัน ความโล่งใจจะมาเมื่อฉันอนุญาต ความเจ็บปวดจะมาเมื่อใดก็ตามที่ฉันปรารถนา ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วยกัน อัลฟา... รักนะ เซอร์ซีสายตาฉันยังจับจ้องอยู่ที่ตัวอักษรเรื

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 71: ด้วยรัก จากเซิร์ซ

    มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีดวงตาของสการ์เล็ตต์เบิกกว้างสีขึ้นเร็วทั่วแก้มเธอ เธอดึงมือเข้าหาตักแน่นขึ้นและจ้องจุดที่ไหนสักแห่งใกล้ไหล่ฉัน“เจ้ากำลังถามว่าฉัน… ชอบเจ้าหรือเปล่า?”คำถามออกมาเบาๆ ความอายชัดในเสียงเธอนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึงพอดี ฉันอยากรู้ว่าเธอเคยรู้สึกอะไรที่อธิบายไม่ได้หรือไม่ บางอย่างที่อาจอธิบายว่าทำไมเธอจึงสู้หนักขนาดนั้นเพื่อช่วยฉันในคืนแรกที่เราพบกัน ตอนนั้น เซดด์ยังหายไป และฉันยังไม่ได้รู้สึกถึงการเชื่อมโยงแบบที่รู้สึกตอนนี้ แต่สการ์เล็ตต์เสี่ยงตัวเองเพื่อฉันเมื่อฉันเป็นเพียงคนแปลกหน้าว่าเธอชอบฉันหรือไม่เป็นคำถามที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงเซดด์ไม่เห็นด้วยทันทีใช่ นั่นแหละสิ่งที่เรากำลังถามพอดีฉันเพิกเฉยเขาและจับความสนใจไว้ที่สการ์เล็ตต์“นั่นจะเป็นคำถามที่ยากจะตอบขนาดนั้นหรือ?”สีบนแก้มเธอลึกขึ้น นิ้วบิดกันบนตักขณะที่เธอขยับเล็กน้อยข้างฉัน ใช้เวลาของเธอก่อนตอบ“เจ้าเป็นอัลฟ่าของฉัน”คำตอบออกมาเร็ว เกือบอัตโนมัติฉันรักษาเสียงให้ราบเรียบ “นั่นไม่ใช่คำถามของฉัน”สการ์เล็ตต์เงียบไป ดวงตาลดลงจากของฉัน สองสามวินาทีผ่านไปขณะที่เธอดูเหมือนกำลังพิจารณาว่าจะพูดอะไรได้โดย

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 70: คำถาม

    มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีเซดด์ขยับทันทีในหัวฉันหยุดซักถามคู่ครองของเรา เจ้ากำลังทำให้เธอกลัว“หุบปาก” ฉันพึมพำความสนใจของฉันไม่เคยออกจากสการ์เล็ตต์ เธอไม่ได้สวมผ้าพันคอแผลเป็นตามคอของเธอเปิดเผยโดยสมบูรณ์ภายใต้แสงนุ่มของห้องเธอ ฉันรู้ว่าเธอปกปิดมันตลอดเวลาในดินแดนนอก รายงานที่ฉันได้รับยืนยันเช่นนั้น ฉันทำให้แน่ใจว่ามีใครคอยจับตาเธอจากระยะไกล เพียงเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอขณะที่เธออยู่ที่นั่นเธอซ่อนแผลเป็นจากทุกคนที่เธอพบวันนี้ แต่เธอยืนอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้โดยไม่พยายามปกปิดมันเลยไม่ใช่กับฉันรายละเอียดนั้นกระทบฉันมากกว่าที่คาดรายงานยังเอ่ยถึงว่าเธอไม่ได้ไปคนเดียว เบต้า เพทรูคุ้มกันเธอด้วยตัวเอง แม้จะเป็นเบต้าของฉัน เพทรูไม่ใช่คนที่ฉันไว้ใจอย่างสมบูรณ์ และการรู้ว่าเขารับหน้าที่คุ้มกันเธอเองทำให้ฉันไม่สบายใจฉันรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงไปฟิโอน่า ไลท์เวเธอร์ประจำการอยู่ในดินแดนนอก เพื่อนที่สการ์เล็ตต์ไว้ใจพอที่จะถือว่าเป็นครอบครัวสายตาฉันเลื่อนผ่านสการ์เล็ตต์ไปที่เก้าอี้ใกล้ผนังไกล ผ้าพันคอของเธอพับวางอยู่บนนั้น ลืมไปชั่วขณะ เธอถอดมันหลังจากกลับมาห้อง เมื่อไม่มีใครอื่นอยู่ร

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 69: เจมส์ บาร์โดต์

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์เธอหัวเราะเบาๆ อย่างปลอบโยนแล้วยื่นมือไปบีบข้อมือฉัน“ฉันตอบคำถามส่วนใหญ่ของเขาด้วย ‘ฉันไม่รู้’” ใบหน้าเธอจริงจังขึ้น “สิ่งเดียวที่ฉันยืนยันคืออดีตสามีของเจ้าไม่ใช่คนดี ก่อนที่เขาจะถามอะไรมากกว่านั้น มีใครมาตามเขาไปประชุม เขาบอกว่าเขาไม่จำเป็นต้องพูดกับฉันอีกในตอนนี้”ความตึงเครียดบางส่วนบนใบหน้าเธอผ่อนคลาย“ฉันดีใจที่เจ้ามาวันนี้ ถ้าเขาเรียกฉันกลับมาอย่างน้อยตอนนี้ฉันรู้ว่าเจ้าบอกเขาไปอะไร ฉันคงไม่รู้จะพูดอะไรเลยไม่งั้น”ฉันพยักหน้า แม้ความตื่นตระหนกสุดท้ายยังค้างอยู่ใต้ซี่โครง“ดีที่เราพบกันวันนี้งั้น ถ้าเขาถามเจ้าอะไรอีก ทำให้แน่ใจว่าสิ่งใดก็ตามที่เจ้าบอกเขาตรงกับเรื่องที่ฉันให้เขาไปแล้ว”ซีน่าพยักหน้า พิจารณาปัญหาทันที“เราจะเรียกอดีตสามีคนนี้ว่าอะไร? เราใช้ชื่อลูคานไม่ได้—”มือฉันพุ่งไปปิดปากเธอก่อนที่เธอจะพูดชื่อจบ ปฏิกิริยานั้นทันที ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญานมากกว่าความคิด“ระวัง” ฉันเตือน โดยรักษาเสียงให้ต่ำ “อย่าพูดชื่อชายคนนั้น ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ที่ไหนเลย”ดวงตาเธอเบิกกว้างก่อนพยักหน้าเร็วๆ กับฝ่ามือฉัน ฉันลดมือลง“ฉันขอโทษ” เธอกระซิบ “ฉันไม่ได้คิ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status