4 เคลียร์

ด้านมิลค์

มิลค์เดินกลับถึงบ้านหลังเล็กท้ายไร่ด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อเปิดประตูก้าวเข้ามา เธอกวาดหยากไย่และเช็ดถูพื้นห้องจนสะอาดเรียบร้อย แม้บ้านจะเก่าและคับแคบ แต่ความเป็นคนรักความสะอาดทำให้เธอจัดทุกอย่างเป็นระเบียบ

จัดการบ้านเสร็จท้องก็เริ่มส่งเสียงร้อง มิลค์เดินไปเปิดตู้กับข้าวพบไข่ไก่ไม่กี่ฟอง เธอจึงลงมือทอดไข่เจียวร้อนๆจนส่งกลิ่นหอม

หญิงสาวตักข้าวสวยใส่จาน นั่งลงบนเสื่อผืนเก่าที่มุมห้องแล้วกินไข่เจียวคนเดียวเงียบๆท่ามกลางแสงไฟสลัว แม้ในใจจะยังนึกถึงเหตุการณ์ตึงเครียดบนบ้านเจ้านายเมื่อหัวค่ำ แต่มิลค์ก็บอกตัวเองว่าต้องอดทนเพื่ออนาคตข้างหน้า

ด้านคิริน

ภายในห้องนอนใหญ่ ทั้งคู่อาบน้ำและเปลี่ยนมาอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้ว คิรินนั่งพิงหลังกับโซฟาปลายเตียง กวาดสายตาไล่ดูอีเมลและข้อความในโทรศัพท์มือถือเพื่อเคลียร์งาน

อันดาในชุดนอนผ้าซาตินเนื้อนุ่มเดินเข้ามาใกล้ เธอทิ้งตัวลงนั่งเบียดชิดติดกับเขาที่นั่งบนโซฟายาว ยกแขนขึ้นคล้องเกี่ยวท่อนแขนแกร่งไว้แน่น พร้อมกับซบใบหน้าเนียนลงกับไหล่กว้างของแฟนหนุ่มอย่างออดอ้อน

ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขาด้วยแววตาพราวระยับและเต็มไปด้วยความยั่วยวน ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดต้นคอของเขาเบาๆ

“พี่คิรินคะ...” เสียงหวานเอ่ยกระซิบเคลือบรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ตอนนี้อันดายังไม่หายโกรธพี่เลยนะ พี่ต้องง้ออันดาหน่อยสิคะ”

คิรินชะงักมือที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ เขาก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมแขน สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและสายตากะลิ้มกระเหลี่ยที่สื่อความหมายชัดเจน คิรินรู้อยู่เต็มอกว่าอันดากำลังต้องการอะไร

มุมปากหนากระตุกยิ้มบางๆอย่างรู้ทัน คิรินกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้ววางมันลงบนโต๊ะข้างโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะตวัดวงแขนโอบเอวคอดของเธอเข้ามาแนบชิดจนร่างบางปลิวมาเกยอยู่บนตัก

“ยังไม่หายโกรธเหรอหืม...” คิรินเอ่ยเสียงพร่าต่ำ ดวงตาคมเข้มมองลึกเข้าไปในดวงตาของแฟนสาว

“ถ้าอย่างนั้น…ไปเคลียร์กันที่เตียงดีกว่านะ”

อันดายิ้มพึงพอใจ หัวเราะเบาๆในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะปล่อยให้แฟนหนุ่มช้อนอุ้มร่างของเธอขึ้นแล้วพาเดินตรงไปยังเตียงนอนกว้างทันที

หลังจากเปลวไฟแห่งความเร่าร้อนสงบลงบนเตียงนอนกว้าง คิรินนอนหอบหายใจแผ่วเบา ปล่อยให้ความเหนื่อยอ่อนเข้าครอบงำชั่วขณะ แต่ความเงียบงันนั้นกินเวลาได้ไม่นานนัก

อันดาขยับตัวลุกขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตพราวระยับด้วยประกายเจ้าเล่ห์ มือบางเอื้อมไปจัดการถอดถุงยางอนามัยออกจากความเป็นชายของแฟนหนุ่มอย่างคล่องแคล่วและชำนาญ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงใช้ริมฝีปากและลิ้นปรนเปรอสัมผัสกับร่องรอยคราบอารมณ์ที่ยังหลงเหลืออยู่อย่างช่ำชอง

แรงกระตุ้นจากสัมผัสที่จู่โจมเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้ร่างกายที่เพิ่งผ่อนคลายกลับตอบสนองและตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว คิรินสูดปากครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่าน มือหนายกขึ้นสางกลุ่มผมของแฟนสาวเบาๆ ปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายควบคุมเกมความสุขนี้ตามใจชอบ

เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของคิรินกลับมาพลุ่งพล่านเต็มที่แล้ว อันดาก็ผุดลุกขึ้นยิ้มหวาน เธอหยิบถุงยางอนามัยชิ้นใหม่ออกจากกล่อง บรรจงสวมมันให้อย่างนุ่มนวลและรวดเร็ว ก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อมทับร่างแกร่งแล้วเป็นฝ่ายรุกเร้าบทรักที่เร่าร้อนและยาวนานขึ้นอีกครั้งท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงบในไร่ส้ม

เช้าวันต่อมา

มิลค์เดินทางมาถึงบ้านพักเจ้านายตั้งแต่เช้าตรู่ตามหน้าที่ เมื่อก้าวเข้ามาข้างใน เธอก็เห็นคิรินกับอันดานั่งพูดคุยหยอกล้อคลอเคลียกันอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันด้วยท่าทางอารมณ์ดี

คิรินหันมาเห็นมิลค์ยืนอยู่ตรงประตูเสียก่อน เขาจึงรีบผละออกจากอันดาเล็กน้อยแล้วเอ่ยทัก

“มาแล้วเหรอ”

อันดาปรายตามองแม่บ้านสาวด้วยรอยยิ้มเหนือกว่าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ถ้ามาแล้วก็ขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนข้างบนก่อนนะ เมื่อวานยังทำไม่ค่อยเรียบร้อยดี”

“ค่ะ” มิลค์รับคำอย่างว่าง่ายแล้วรีบเดินเลี่ยงขึ้นไปยังชั้นสองทันที

เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนใหญ่ มิลค์กวาดสายตาสำรวจความเรียบร้อย แต่จังหวะที่ก้าวเดินไปใกล้เตียงนอน เท้าของเธอกลับเหยียบเข้ากับวัตถุบางอย่างที่ตกอยู่บนพื้นข้างเตียง มิลค์ก้มลงมองด้วยความงุนงงก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อพบว่าเป็นซากถุงยางอนามัยที่ใช้แล้ว

ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีด้วยความกระดากอายและตกใจ เธอยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูกอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะรีบตั้งสติหยิบกระดาษทิชชูมาหยิบมันไปทิ้งลงถังขยะอย่างมิดชิดแล้วจัดการกวาดถูและทำความสะอาดห้องนอนจนกลับมาเรียบร้อยตามเดิม

เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง มิลค์ก็ต้องชะงักฝีเท้ากึกอีกครั้งเมื่อเห็นคิรินกับอันดากำลังนั่งกอดจูบกันอยู่บนโซฟาตัวเดิม

คิรินได้ยินเสียงฝีเท้าจึงรีบผละออกจากอันดา ใบหน้าหล่อเหลามีร่องรอยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เขากระแอมเบาๆแล้วหันมาสั่งมิลค์

“เธอ...ไปเตรียมทำอาหารเช้าได้แล้ว”

“ค่ะคุณคิริน” มิลค์ก้มหน้าหลบสายตา รีบเดินเลี่ยงเข้าครัวไปทันที

เมื่อลับหลังแม่บ้านสาว อันดาก็ขยับเข้าหาคิรินทันที มือเรียวคล้องคอหนาไว้แล้วเอียงคอมองด้วยแววตายั่วยวนและออดอ้อน

“ระหว่างรออาหาร…ขึ้นห้องกันก่อนดีกว่านะคะ”

คิรินที่คบหากันมาสี่ปี ย่อมรู้ใจแฟนสาวเป็นอย่างดีว่าเธอต้องการอะไร มุมปากหนากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาโน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูเธอแผ่วเบา

“เมื่อคืนยังไม่อิ่มอีกเหรอหืม...”

อันดายิ้มพึงพอใจ ดวงตาพราวระยับ

“ไม่อิ่มค่ะ อยากได้อีก”

สิ้นคำพูด ทั้งคู่ก็พากันผละจากห้องรับแขกแล้วจูงมือเดินขึ้นชั้นสองกลับเข้าห้องนอนไปเพื่อร่วมรักกันอีกครั้งตามประสาคนหนุ่มสาวที่กำลังเร่าร้อนและอยู่ในวัยพลุ่งพล่าน