LOGINShare
6 เหนื่อยหน่าย
publish date:
2026-09-14 16:58:56ช่วงค่ำวันเดียวกัน
บนโต๊ะอาหาร มิลค์คอยทำหน้าที่ตักข้าวและยกอาหารมาเสิร์ฟด้วยความเงียบเชียบและระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ มือไม้ยังคงสั่นเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อกลางวัน ขณะที่อันดานั่งตักอาหารเข้าปากด้วยสีหน้าสบายใจเฉิบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น จังหวะที่มิลค์กำลังจะถอยหลังกลับเข้าไปในครัว อันดาก็เหลือบตามองตามร่างบางด้วยหางตา ก่อนจะวางช้อนลงแล้วเปรยขึ้นมาลอยๆด้วยน้ำเสียงจิกกัดและเจือความไม่พอใจ “นี่พี่คิริน เด็กเสิร์ฟบ้านๆคนนี้นี่ หน้าตาก็ธรรมดา แถมยังดูซื่อบื้อไร้เดียงสาดีเนอะ วันหลังพี่ต้องคอยกวดขันหน่อยนะ อย่าให้มันทำตัวรุ่มร่ามหรือมาทำสายตาอ่อยเหยื่อใส่พี่เด็ดขาดล่ะ อันดาเห็นแล้วขัดตาพิลึก” คิรินที่กำลังตักข้าวเข้าปากชะงักมือไปเล็กน้อย เขาวางช้อนลงแล้วเงยหน้ามองแฟนสาวด้วยความงุนงง “เธอพูดอะไรอันดา อยู่ดีๆไปว่าเขาทำไม มิลค์เขาก็ทำงานเรียบร้อยดีนี่นา” “ก็ทนมองไม่ได้น่ะสิคะ!” อันดาเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยด้วยความหึงหวงที่เริ่มปิดไม่มิด “ผู้หญิงหน้าตาแบบนี้แหละตัวดี ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะ อันดาแค่เตือนไว้ก่อน อย่าหาว่าอันดาใจร้ายก็แล้วกัน ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมา” คิรินขมวดคิ้วมุ่นทันที เริ่มจับสังเกตน้ำเสียงและท่าทางฮึดฮัดของแฟนสาวได้ “เธอไปทำอะไรเด็กมันหรือเปล่าอันดา? บอกไว้ก่อนนะว่าที่นี่บ้านพักในไร่ มิลค์เขามาทำงานสุจริต เธออย่าไปหาเรื่องหรือพูดจาแรงๆใส่คนอื่นเขาอย่างไร้เหตุผลอีกนะ” “นี่พี่เข้าข้างนังเด็กบ้านนอกนั่นหรอกเหรอคะพี่คิริน! อันดาเป็นแฟนพี่นะ ทำไมต้องไปปกป้องมันด้วย!” อันดาเสียงแข็งใส่ทันทีด้วยความฉุนเฉียว มิลค์ที่ยืนหลบอยู่มุมครัวได้ยินเสียงการโต้เถียงกันก็ยิ่งตัวลีบด้วยความหวาดกลัว รีบก้มหน้าหลบสายตาและภาวนาให้บรรยากาศตึงเครียดนี้ผ่านพ้นไปโดยเร็ว อันดานั่งหน้าบึ้งตึง เขี่ยข้าวในจานไปมาด้วยความไม่พอใจ ส่วนคิรินก็นั่งนิ่ง ทานอาหารต่อจนเสร็จด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ เมื่อทานเสร็จและมิลค์เก็บจานชามเดินเข้าครัวไปแล้ว คิรินจึงวางช้อนลงแล้วหันมามองหน้าแฟนสาวนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจัง “อันดา…เรื่องเมื่อกี้ พี่ว่าเธอทำเกินไปหน่อยนะ” อันดาหันขวับมามองหน้าคิรินทันที ดวงตากลมโตฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน “เกินไปตรงไหนคะ? ก็อันดาพูดความจริง เด็กนั่นมัน...” “ฟังพี่ก่อนสิ” คิรินยกมือขึ้นห้ามปรามด้วยความใจเย็น เขายังคงรักษาน้ำเสียงให้นุ่มนวลเพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลาย “มิลค์เขาเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มาทำงานหาเงินสุจริต เขาไม่ได้ทำอะไรผิด และเขาไม่ได้มีท่าทีรุ่มร่ามอย่างที่เธอกล่าวหาเลยสักนิด การที่เธอไปพูดจาแขวะหรือหาเรื่องเขาแบบนั้น มันดูไม่น่ารักเลยนะอันดา” คำพูดด้วยเหตุผลของคิรินยิ่งทำให้อันดาฟิวส์ขาด เธอกระแทกช้อนลงบนโต๊ะเสียงดังลั่นจนจานสั่น “นี่พี่กำลังปกป้องมันเหรอคะพี่คิริน! พี่เข้าข้างนังเด็กบ้านนอกนั่นมากกว่าแฟนตัวเองอย่างนั้นเหรอ!” “พี่ไม่ได้เข้าข้างใคร พี่พูดตามเหตุผล” คิรินถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามอดทนกับความเอาแต่ใจของแฟนสาว “ที่นี่บ้านพักในไร่ ลูกน้องทุกคนเขาทำงานให้พี่ พี่อยากให้เธอให้เกียรติคนอื่นเขาบ้าง อย่าเอาแต่ใจตัวเองจนเกินเหตุเลยนะอันดา” “หึ! พูดแบบนี้แสดงว่าเบื่ออันดาแล้วใช่ไหมคะ ถึงได้ไปเข้าข้างเด็กนั่น!” อันดาตวัดเสียงใส่ด้วยความโกรธจัด ดวงตารื้นไปด้วยน้ำตาด้วยความคับแค้นใจที่ถูกขัดใจ “คนใจร้าย! อันดาเกลียดพี่!” พูดจบร่างบางก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ สะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นเท้าปึงปังขึ้นชั้นสอง ตรงเข้าห้องนอนปิดประตูดังปังด้วยความโมโหทันที ในขณะที่คิรินนั่งมองตามหลังแฟนสาวพลางนวดขมับตัวเองด้วยความปวดหัวและเหนื่อยหน่ายกับนิสัยขี้หึงและเจ้าอารมณ์ของอันดาเต็มที
Latest chapter
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 6 เหนื่อยหน่าย
ช่วงค่ำวันเดียวกัน บนโต๊ะอาหารมิลค์คอยทำหน้าที่ตักข้าวและยกอาหารมาเสิร์ฟด้วยความเงียบเชียบและระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ มือไม้ยังคงสั่นเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อกลางวัน ขณะที่อันดานั่งตักอาหารเข้าปากด้วยสีหน้าสบายใจเฉิบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นจังหวะที่มิลค์กำลังจะถอยหลังกลับเข้าไปในครัว อันดาก็เหลือบตามองตามร่างบางด้วยหางตา ก่อนจะวางช้อนลงแล้วเปรยขึ้นมาลอยๆด้วยน้ำเสียงจิกกัดและเจือความไม่พอใจ“นี่พี่คิริน เด็กเสิร์ฟบ้านๆคนนี้นี่ หน้าตาก็ธรรมดา แถมยังดูซื่อบื้อไร้เดียงสาดีเนอะ วันหลังพี่ต้องคอยกวดขันหน่อยนะ อย่าให้มันทำตัวรุ่มร่ามหรือมาทำสายตาอ่อยเหยื่อใส่พี่เด็ดขาดล่ะ อันดาเห็นแล้วขัดตาพิลึก”คิรินที่กำลังตักข้าวเข้าปากชะงักมือไปเล็กน้อย เขาวางช้อนลงแล้วเงยหน้ามองแฟนสาวด้วยความงุนงง “เธอพูดอะไรอันดา อยู่ดีๆไปว่าเขาทำไม มิลค์เขาก็ทำงานเรียบร้อยดีนี่นา”“ก็ทนมองไม่ได้น่ะสิคะ!” อันดาเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยด้วยความหึงหวงที่เริ่มปิดไม่มิด “ผู้หญิงหน้าตาแบบนี้แหละตัวดี ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะ อันดาแค่เตือนไว้ก่อน อย่าหาว่าอันดาใจร้ายก็แล้วกัน ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมา”คิรินขมวดคิ้วมุ่นทันที เริ่มจ
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 5 สำรวจอาการ
หลังจากบทรักอันเร่าร้อนบนชั้นสองสงบลง ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวใหม่อย่างสดชื่นแล้วพากันเดินลงมาข้างล่างจังหวะนั้น มิลค์กำลังยกจานอาหารเช้ามาวางจัดเตรียมไว้บนโต๊ะอาหารเสร็จพอดี หญิงสาวรีบถอยหลังออกมาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวคิรินกับอันดาเดินเคียงคู่กันมานั่งลงที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอารมณ์ดีและผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด อันดายิ้มแย้มแจ่มใสและตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อเห็นว่าทุกอย่างบนโต๊ะเรียบร้อยดีแล้ว มิลค์จึงรีบปลีกตัวเดินเลี่ยงไปทำความสะอาดและจัดระเบียบข้าวของในส่วนอื่นๆของบ้านต่อทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของคนทั้งคู่หลังจากอิ่มมื้อเช้าแล้ว คิรินกับอันดาก็พากันย้ายมานั่งพักผ่อนต่อในห้องรับแขก คิรินเหล่มองนาฬิกาข้อมือ นึกถึงงานที่ค้างคาไว้ในสวนส้มจึงหันไปเอ่ยชวนแฟนสาว “อันดา เดี๋ยวพี่จะเข้าไปดูงานในไร่สักหน่อย เธอจะไปเดินเล่นรับลมกับพี่ด้วยไหม”อันดาส่ายหน้าหวือทันที ดวงตากลมโตฉายแววปฏิเสธอย่างชัดเจน “ไม่เอาหรอกค่ะพี่คิริน แดดข้างนอกแรงจะตาย ผิวอันดาไหม้กันพอดี อันดาขออยู่รอรับแอร์เย็นๆและไถโทรศัพท์ดูซีรี่ส์อยู่ในบ้านดีกว่าค่ะ”คิรินพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจและไม่ได
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 4 เคลียร์
ด้านมิลค์มิลค์เดินกลับถึงบ้านหลังเล็กท้ายไร่ด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อเปิดประตูก้าวเข้ามา เธอกวาดหยากไย่และเช็ดถูพื้นห้องจนสะอาดเรียบร้อย แม้บ้านจะเก่าและคับแคบ แต่ความเป็นคนรักความสะอาดทำให้เธอจัดทุกอย่างเป็นระเบียบจัดการบ้านเสร็จท้องก็เริ่มส่งเสียงร้อง มิลค์เดินไปเปิดตู้กับข้าวพบไข่ไก่ไม่กี่ฟอง เธอจึงลงมือทอดไข่เจียวร้อนๆจนส่งกลิ่นหอมหญิงสาวตักข้าวสวยใส่จาน นั่งลงบนเสื่อผืนเก่าที่มุมห้องแล้วกินไข่เจียวคนเดียวเงียบๆท่ามกลางแสงไฟสลัว แม้ในใจจะยังนึกถึงเหตุการณ์ตึงเครียดบนบ้านเจ้านายเมื่อหัวค่ำ แต่มิลค์ก็บอกตัวเองว่าต้องอดทนเพื่ออนาคตข้างหน้าด้านคิรินภายในห้องนอนใหญ่ ทั้งคู่อาบน้ำและเปลี่ยนมาอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้ว คิรินนั่งพิงหลังกับโซฟาปลายเตียง กวาดสายตาไล่ดูอีเมลและข้อความในโทรศัพท์มือถือเพื่อเคลียร์งานอันดาในชุดนอนผ้าซาตินเนื้อนุ่มเดินเข้ามาใกล้ เธอทิ้งตัวลงนั่งเบียดชิดติดกับเขาที่นั่งบนโซฟายาว ยกแขนขึ้นคล้องเกี่ยวท่อนแขนแกร่งไว้แน่น พร้อมกับซบใบหน้าเนียนลงกับไหล่กว้างของแฟนหนุ่มอย่างออดอ้อนดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขาด้วยแววตาพราวระยับและเต็มไปด้วยความยั่วยวน ลมหายใจอุ่นๆเป่าร
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 3 ไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น มิลค์จัดเตรียมสำรับอาหารพื้นบ้านง่ายๆที่ทำจากวัตถุดิบสดใหม่ในไร่ลงบนโต๊ะอาหารอย่างเรียบร้อย แต่บรรยากาศบนโต๊ะกลับไม่ได้น่าเจริญอาหารเลยสักนิดอันดาใช้ปลายนิ้วเขี่ยอาหารในจานไปมา สีหน้าแสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน เธอผลักจานอาหารออกห่างตัวทันที“นี่อะไรคะพี่คิริน แกงอะไรหน้าตาน่ากลัว มีแต่ผักกับเนื้ออะไรก็ไม่รู้ อันดาทานไม่ได้หรอกนะ ท้องไส้อันดายิ่งบอบบางอยู่ด้วย เดี๋ยวก็อาหารเป็นพิษพอดี” อันดาส่งเสียงบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจคิรินขมวดคิ้วมุ่น มองอาหารตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองแฟนสาว “ก็ที่นี่ต่างจังหวัด จะให้หาอาหารหรูๆจากไหน มากินให้อิ่มเถอะน่า”“อ้าว! นี่พี่ว่าอันดาเรื่องมากเหรอคะ” อันดาวางช้อนกระแทกจานเสียงดัง สีหน้าบึ้งตึงขึ้นทันที “ตั้งแต่ขับรถมาถึงที่นี่ พี่ไม่เคยตามใจอันดาเลยสักอย่าง แถมยังเอาผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นมาป้วนเปี้ยนใกล้ตัวอีก หรือว่าพี่รำคาญอันดาแล้ว!”คำพูดตัดพ้อและท่าทางเอาแต่ใจเริ่มทำให้คิรินรู้สึกปวดขมับขึ้นมาจริงๆ เขาอุตส่าห์หนีความวุ่นวายจากเมืองกรุงมาเพื่อหาความสงบ แต่สิ่งที่ได้กลับเป็นเสียงบ่นไม่หยุดหย่อนของแฟนสาวจังหวะนั้น มิลค์ที่ยืนสงบเสงี่
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 2 เริ่มสั่นคลอน
เช้าวันรุ่งขึ้น มิลค์ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงผ้าฝ้ายสบายๆเดินถืออุปกรณ์ทำความสะอาดก้าวเข้าสู่บ้านพักส่วนตัวของคิรินด้วยความตื่นเต้น เธอตั้งใจไว้ว่าจะต้องทำงานให้ออกมาดีที่สุดเพื่อรักษาหน้าที่นี้ไว้หลายชั่วโมงต่อมาคิรินในชุดลำลองกางเกงวอร์มและเสื้อยืดสีพื้นยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องโถง ใบหน้าคมคายนิ่งสนิท สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบ้านที่มิลค์เพิ่งเช็ดถูเสร็จหมาดๆ“ตรงนี้ฝุ่นยังติดอยู่” คิรินเอ่ยเสียงเรียบพลางใช้นิ้วชี้แตะที่ขอบหน้าต่างแล้วยกขึ้นให้ดู คราบฝุ่นบางๆติดปลายนิ้วเขาชัดเจน “แล้วก็การจัดวางรองเท้าหน้าบ้าน รองเท้าผ้าใบกับรองเท้าแตะต้องแยกมุมกันให้เรียบร้อย ฉันไม่ชอบความรก”มิลค์รีบก้มมองตาม เม้มปากแน่นด้วยความประหม่า รีบพยักหน้ารับคำทันที “ค่ะคุณคิริน มิลค์จะทำความสะอาดใหม่อีกรอบเดี๋ยวนี้ค่ะ”คิรินมองเด็กสาวที่ไม่มีทีท่าฮึดฮัดหรือบ่นกระปอดกระแปดเหมือนที่เขาคาดไว้ มิลค์เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาหยิบผ้ามาเช็ดขอบหน้าต่างจุดเดิมซ้ำอย่างตั้งใจ “เที่ยงแล้ว หิวหรือยัง?” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นลอยๆ ทำเอามิลค์สะดุ้งเงยหน้าขึ้นมอง“เอ่อ...ยังค่ะ มิลค์ยังไม่หิว” มิลค์โกหก ทั้งที่ความจริงตั้งแต่เช้า
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 1 ไม่มีวันเปลี่ยนใจ
คิริน อายุ26ปี สูง185cmเจ้าของไร่ส้มขนาดใหญ่และมีบริษัทรถหรูในกรุงเทพมิลค์ อายุ19ปี สูง160cmทำงานเป็นลูกจ้างในไร่ส้ม มีหน้าที่ทำงานบ้าน ทำอาหารให้เจ้าของไร่ส้ม...............ปึก!เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนกระจกโต๊ะทำงานหรูหราดังสะท้อนก้องห้องทำงานส่วนตัว บรรยากาศภายในห้องเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ แต่กลับร้อนระอุด้วยอารมณ์คุกรุ่นระหว่างแม่ลูก“แม่ไม่เข้าใจว่าลูกยังดึงดันจะคบกับผู้หญิงคนนี้ไปทำไม คิริน!”คุณหญิงรัตนาวดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตึงเครียด ปลายหางตาเหลือบมองไปยังอันดา แฟนสาวไฮโซหน้าตาโฉบเฉี่ยวของลูกชาย ซึ่งกำลังยืนตีหน้าเศร้าสร้อยทำตัวน่าสงสารอยู่ข้างๆโซฟาคิรินยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาติดเรียบเฉยจนเดาอารมณ์ไม่ได้ ดวงตานิ่งขรึมมองมารดาด้วยแววตาแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย เขาเกลียดการถูกบงการ โดยเฉพาะเรื่องหัวใจ“อันดาไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ครับแม่ ทำไมแม่ถึงต้องอคติกับเธอขนาดนี้ด้วย” คิรินเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น“ไม่ได้ทำผิดงั้นเหรอ? หึ!” คุณหญิงแค่นหัวเราะในลำคอ “ลูกหลับหูหลับตาจนไม่เห็นอะไรเลยสินะ ตาบอดเพราะความรักบังตา”“แม่ครับ!” คิรินกดเสียงต่ำอย่างเหลืออด ข
You May Also Like
รอยร้าวรัก
Sitha75.1K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.2K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C101.5K viewsบอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก
ฮาเร รา51 viewsเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา58 viewsรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness50 viewsเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน122 views
