เข้าสู่ระบบแชร์
6 เหนื่อยหน่าย
วันที่เผยแพร่:
2026-09-14 16:58:56ช่วงค่ำวันเดียวกัน
บนโต๊ะอาหาร มิลค์คอยทำหน้าที่ตักข้าวและยกอาหารมาเสิร์ฟด้วยความเงียบเชียบและระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ มือไม้ยังคงสั่นเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อกลางวัน ขณะที่อันดานั่งตักอาหารเข้าปากด้วยสีหน้าสบายใจเฉิบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น จังหวะที่มิลค์กำลังจะถอยหลังกลับเข้าไปในครัว อันดาก็เหลือบตามองตามร่างบางด้วยหางตา ก่อนจะวางช้อนลงแล้วเปรยขึ้นมาลอยๆด้วยน้ำเสียงจิกกัดและเจือความไม่พอใจ “นี่พี่คิริน เด็กเสิร์ฟบ้านๆคนนี้นี่ หน้าตาก็ธรรมดา แถมยังดูซื่อบื้อไร้เดียงสาดีเนอะ วันหลังพี่ต้องคอยกวดขันหน่อยนะ อย่าให้มันทำตัวรุ่มร่ามหรือมาทำสายตาอ่อยเหยื่อใส่พี่เด็ดขาดล่ะ อันดาเห็นแล้วขัดตาพิลึก” คิรินที่กำลังตักข้าวเข้าปากชะงักมือไปเล็กน้อย เขาวางช้อนลงแล้วเงยหน้ามองแฟนสาวด้วยความงุนงง “เธอพูดอะไรอันดา อยู่ดีๆไปว่าเขาทำไม มิลค์เขาก็ทำงานเรียบร้อยดีนี่นา” “ก็ทนมองไม่ได้น่ะสิคะ!” อันดาเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยด้วยความหึงหวงที่เริ่มปิดไม่มิด “ผู้หญิงหน้าตาแบบนี้แหละตัวดี ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะ อันดาแค่เตือนไว้ก่อน อย่าหาว่าอันดาใจร้ายก็แล้วกัน ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมา” คิรินขมวดคิ้วมุ่นทันที เริ่มจับสังเกตน้ำเสียงและท่าทางฮึดฮัดของแฟนสาวได้ “เธอไปทำอะไรเด็กมันหรือเปล่าอันดา? บอกไว้ก่อนนะว่าที่นี่บ้านพักในไร่ มิลค์เขามาทำงานสุจริต เธออย่าไปหาเรื่องหรือพูดจาแรงๆใส่คนอื่นเขาอย่างไร้เหตุผลอีกนะ” “นี่พี่เข้าข้างนังเด็กบ้านนอกนั่นหรอกเหรอคะพี่คิริน! อันดาเป็นแฟนพี่นะ ทำไมต้องไปปกป้องมันด้วย!” อันดาเสียงแข็งใส่ทันทีด้วยความฉุนเฉียว มิลค์ที่ยืนหลบอยู่มุมครัวได้ยินเสียงการโต้เถียงกันก็ยิ่งตัวลีบด้วยความหวาดกลัว รีบก้มหน้าหลบสายตาและภาวนาให้บรรยากาศตึงเครียดนี้ผ่านพ้นไปโดยเร็ว อันดานั่งหน้าบึ้งตึง เขี่ยข้าวในจานไปมาด้วยความไม่พอใจ ส่วนคิรินก็นั่งนิ่ง ทานอาหารต่อจนเสร็จด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ เมื่อทานเสร็จและมิลค์เก็บจานชามเดินเข้าครัวไปแล้ว คิรินจึงวางช้อนลงแล้วหันมามองหน้าแฟนสาวนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจัง “อันดา…เรื่องเมื่อกี้ พี่ว่าเธอทำเกินไปหน่อยนะ” อันดาหันขวับมามองหน้าคิรินทันที ดวงตากลมโตฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน “เกินไปตรงไหนคะ? ก็อันดาพูดความจริง เด็กนั่นมัน...” “ฟังพี่ก่อนสิ” คิรินยกมือขึ้นห้ามปรามด้วยความใจเย็น เขายังคงรักษาน้ำเสียงให้นุ่มนวลเพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลาย “มิลค์เขาเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มาทำงานหาเงินสุจริต เขาไม่ได้ทำอะไรผิด และเขาไม่ได้มีท่าทีรุ่มร่ามอย่างที่เธอกล่าวหาเลยสักนิด การที่เธอไปพูดจาแขวะหรือหาเรื่องเขาแบบนั้น มันดูไม่น่ารักเลยนะอันดา” คำพูดด้วยเหตุผลของคิรินยิ่งทำให้อันดาฟิวส์ขาด เธอกระแทกช้อนลงบนโต๊ะเสียงดังลั่นจนจานสั่น “นี่พี่กำลังปกป้องมันเหรอคะพี่คิริน! พี่เข้าข้างนังเด็กบ้านนอกนั่นมากกว่าแฟนตัวเองอย่างนั้นเหรอ!” “พี่ไม่ได้เข้าข้างใคร พี่พูดตามเหตุผล” คิรินถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามอดทนกับความเอาแต่ใจของแฟนสาว “ที่นี่บ้านพักในไร่ ลูกน้องทุกคนเขาทำงานให้พี่ พี่อยากให้เธอให้เกียรติคนอื่นเขาบ้าง อย่าเอาแต่ใจตัวเองจนเกินเหตุเลยนะอันดา” “หึ! พูดแบบนี้แสดงว่าเบื่ออันดาแล้วใช่ไหมคะ ถึงได้ไปเข้าข้างเด็กนั่น!” อันดาตวัดเสียงใส่ด้วยความโกรธจัด ดวงตารื้นไปด้วยน้ำตาด้วยความคับแค้นใจที่ถูกขัดใจ “คนใจร้าย! อันดาเกลียดพี่!” พูดจบร่างบางก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ สะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นเท้าปึงปังขึ้นชั้นสอง ตรงเข้าห้องนอนปิดประตูดังปังด้วยความโมโหทันที ในขณะที่คิรินนั่งมองตามหลังแฟนสาวพลางนวดขมับตัวเองด้วยความปวดหัวและเหนื่อยหน่ายกับนิสัยขี้หึงและเจ้าอารมณ์ของอันดาเต็มที
บทล่าสุด
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 23 ครอบครัวที่อบอุ่นและมั่นคง (จบ)
ณ โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกเนรมิตขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการและอบอุ่น มิลค์ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก้าวเดินเคียงคู่คุณพ่อมายังเวที โดยมีคิรินในชุดสูทสากลยืนรออยู่ด้วยแววตาเปี่ยมรัก เมื่อทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน คิรินบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้างซ้าย พร้อมกับกล่าวสัญญาว่าจะดูแลและรักมิลค์ด้วยชีวิต มิลค์ตอบรับด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตาแห่งความตื้นตัน ก่อนที่คิรินจะประทับจูบลงบนเรียวปากอย่างอ่อนหวานท่ามกลางเสียงปรบมือแสดงความยินดีของแขกในงาน เมื่อเสร็จสิ้นพิธีการในช่วงค่ำ งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสก็ดำเนินต่อไปด้วยความสนุกสนานและอบอุ่น จนกระทั่งค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก ทั้งคู่จึงได้ปลีกตัวกลับมายังเรือนหอสุดหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างโรแมนติก ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากภายนอก คิรินสวมกอดมิลค์จากด้านหลัง ปลายคางเกยอยู่บนลาดไหล่เนียน ขณะที่มิลค์กำลังยืนมองวิวกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนผ่านกระจกบานใหญ่ “เหนื่อยไหมครับ คุณภรรยาของพี่” คิรินเอ่ยถามเสียงนุ่มพลางซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น มิลค์ส่ายหน้าเบาๆพลางเอื้อมมือไปกุมมือหนาที่โอบเอวเธอไว้ “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้มีความสุขที่สุดเลย เหม
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 22 สมกับที่รอคอย
หลังจากกลับมาถึงคอนโดหรู มิลค์เดินไปวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความรู้สึกใจหายและหม่นหมองเล็กน้อยจากภาพที่เห็นอันดาถูกทำร้าย คิรินที่เดินตามเข้ามาติดๆ สังเกตเห็นสีหน้าครุ่นคิดและแววตาที่ยังคงฉายความกังวลของคนตัวเล็ก เขาจึงเดินเข้าไปโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงบนลาดไหล่เนียนแล้วกระซิบถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ยังคิดเรื่องที่ร้านอาหารอยู่เหรอหืม…” มิลค์พยักหน้ารับเบาๆ เธอหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “มิลค์แค่รู้สึกใจหายน่ะค่ะ ถึงในอดีตอันดาเขาจะเคยทำร้ายและใจร้ายกับมิลค์มากแค่ไหน แต่พอมาเห็นเขาในสภาพที่ท้องโตแล้วถูกทำร้ายแบบนั้น มิลค์ก็อดสงสารไม่ได้จริงๆค่ะ” คิรินมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความทะนุถนอม และความภูมิใจอย่างล้นเอ่อ มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มใสของเธออย่างอ่อนโยน “นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พี่รักเธอไม่เคยเปลี่ยนเลยนะมิลค์...” คิรินเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “เธอมีจิตใจที่อ่อนโยนและเมตตาเสมอ แม้กระทั่งกับคนที่เคยทำร้ายตัวเอง เธอก็ยังเลือกที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจ” ชายหนุ่มกระชับกอดให้แน่นขึ้น พ
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 21 ความรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยาน NC20+
เมื่อคิรินจัดการเลียทำความสะอาดและกลืนกินหยาดน้ำรักของมิลค์จนหมดเกลี้ยง ชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้นเล็กน้อยและเอนกายพิงหัวเตียงด้วยความอิ่มเอม ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้น มิลค์ที่เพิ่งผ่านจุดสุดยอดไปหมาดๆกลับขยับกายลงมานั่งคุกเข่าแทรกอยู่ระหว่างเรียวขาแกร่งของเขาแทน ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ปนเขินอายเล็กน้อย คิรินขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ หัวใจเต้นแรงโครมครามเมื่อเห็นท่าทางของเธอ “มิลค์...จะทำอะไรน่ะ?” มิลค์เงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าแต่ก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “มิลค์...อยากลองทำให้พี่บ้างค่ะ พี่ชิมน้ำของมิลค์มาทั้งเดือนแล้ว มิลค์ขอกินของพี่บ้างนะคะ” คำพูดซื่อๆแต่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่และยั่วเย้าในคราวเดียวกันทำเอาคิรินถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความรู้สึกรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยานจนจุกอก ชายหนุ่มพยักหน้ารับอนุญาตด้วยแววตาปรารถนา มิลค์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้าก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ความเป็นชายขนาดใหญ่ที่กำลังผงาดตั้งชันและมีหยาดน้ำใสไหลซึมออกมาที่ส่วนหัว เธอยื่นปลายลิ้นเล็กออกมาตวัดเลียวนรอบส่วนปลายช้าๆ “ซี๊ด...อืม…” คิรินถึงกับครางกระเส่า ออกอาการส
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 20 รู้ใจ NC20+
แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำลง บรรยากาศรอบบ้านพักเงียบสงบและอบอวลไปด้วยความอบอุ่น “หิวหรือยังหืม? ตัวเล็ก” คิรินเดินเข้ามาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เอาคางเกยลงบนลาดไหล่เนียน พร้อมกับสูดดมความหอมจากซอกคอเธอเบาๆอย่างมันเขี้ยว มิลค์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มเขินๆ เธอยกมือขึ้นจับแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้ “ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ แต่ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน เราไปช่วยกันทำมื้อเย็นกันดีกว่านะคะ” คิรินพยักหน้ารับอย่างตามใจ ก่อนจะยอมปล่อยมือแล้วจูงมือพาเธอดิ่งตรงลงไปที่ห้องครัวชั้นล่าง บรรยากาศในครัววันนี้ต่างจากทุกๆวันที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่มิลค์ต้องคอยทำอาหารให้เจ้านายหนุ่มทานคนเดียว แต่วันนี้พวกเขากลับช่วยกันเตรียมวัตถุดิบเคียงข้างกันอย่างสนิทสนม คิรินอาศัยจังหวะที่มิลค์กำลังหั่นผัก คอยโอบกอดเอวและแกล้งหอมแก้มเธออยู่เป็นระยะจนมิลค์ต้องเอ็ดเบาๆด้วยความเขินอายกลัวว่าอาหารจะไม่เสร็จ เมื่อจัดการมื้อค่ำและเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ก็พากันขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนอน มิลค์ยืนมองกระเป๋าเดินทางของตัวเองที่ถูกจัดเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าปะปนกับเสื้อผ้าตัวใหญ่ของคิริน ค
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 19 ความผูกพันที่แน่นแฟ้น
เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง คิรินก็บอกให้มิลค์รออยู่ที่บ้านเพื่อเตรียมทำมื้อเที่ยง ส่วนเขาจะเป็นคนขับรถออกไปร้านขายยาในตัวอำเภอเอง มิลค์พยักหน้ารับด้วยความโล่งใจ ก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อลงมือทำอาหารง่ายๆระหว่างรอเขา ใช้เวลาไม่นาน คิรินก็กลับมาถึงบ้านพร้อมยื่นถุงยาให้แล้วบอกวิธีทานตามที่เภสัชกรแนะนำ “กินเม็ดแรกตอนนี้เลย ส่วนเม็ดที่สองอีกสิบสองชั่วโมงนะ” มิลค์รับยามาทานตามคำบอกอย่างว่าง่าย จากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน หลังจากจัดการทานมื้อเที่ยงฝีมือของมิลค์จนหมดเกลี้ยง คิรินก็อาสาเป็นคนเก็บกวาดและล้างจานชามทั้งหมดด้วยตัวเอง แม้ว่ามิลค์จะพยายามแย่งทำเพราะเกรงใจในฐานะที่เธอเป็นลูกน้อง แต่ชายหนุ่มก็กดไหล่บางให้นั่งพักเฉยๆ พร้อมกับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แถมร่างกายก็ยังระบมอยู่ พักผ่อนซะเถอะ หน้าที่นี้สามีคนนี้จัดการเอง” คำว่าสามีที่หลุดออกมาจากปากเขาทำเอาใบหน้าหวานเห่อร้อนขึ้นมาทันที มิลค์ได้แต่นั่งกอดหมอนอิงบนโซฟาด้วยความเขินอาย ปล่อยให้เจ้านายหนุ่มหรือตอนนี้กลายเป็นคนรักและสามีไปเสียแล้วจัด
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 18 มากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง
คิรินทิ้งตัวล้มลงนอนตะแคงข้างโดยไม่ยอมถอดถอนท่อนเอ็นที่ยังคงฝังคาอยู่ในความอบอุ่นของร่องรัก มือหนารั้งร่างบางของมิลค์ให้พลิกตะแคงหันมาหาเขา ก่อนจะกอดกระชับเธอไว้แนบอกหลวมๆแล้วโน้มใบหน้าลงกดจูบลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อย่างอ่อนโยน มิลค์กระพริบตาปริบๆด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นปนงอแง “มืดมากแล้ว มิลค์อยากกลับบ้านค่ะ” คิรินยกยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู มองคนในอ้อมแขนที่เริ่มออกอาการงอแง “งอแงอยากกลับบ้านเหมือนเด็กเลยนะ คืนนี้เธอไม่ได้กลับบ้านหรอก ฉันจะให้เธอนอนค้างที่นี่แหละ” “แต่มิลค์ไม่เคยนอนที่ไหนนอกจากบ้านตัวเองเลยนะคะ...” มิลค์ท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานฉายแวววิตกกังวล “มันรู้สึกไม่ชินค่ะ มิลค์คงนอนไม่หลับแน่ๆ” “นอนบ้านฉันบ่อยๆ เดี๋ยวเธอก็ชินเองแหละ” คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “อีกอย่าง...ตอนนี้เราเป็นมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องแล้วนะ” คำพูดนั้นทำให้มิลค์เม้มริมฝีปากแน่น เธอก้มหน้าลงซบกับแผงอกกว้างอย่างจำนนต่อความจริง เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปไกลแล้ว คิรินเห็นเธอนิ่งเงียบไป จ
บางทีคุณอาจจะชอบ
วิศวะร้อนรัก
Re-match I รีแมทช์181.3K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.3K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.6K viewsรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง325.0K viewsหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล85 viewsIdolize you รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม!
SUNISAYOK77 viewsเมื่อฉันตื่นขึ้นมาเป็นตัวประกอบในซีรีส์คุณธรรม
อาภาลดา126 viewsอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง259 views
