Share

5 สำรวจอาการ

Author: Duangkwan
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-14 16:58:20

หลังจากบทรักอันเร่าร้อนบนชั้นสองสงบลง ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวใหม่อย่างสดชื่นแล้วพากันเดินลงมาข้างล่าง

จังหวะนั้น มิลค์กำลังยกจานอาหารเช้ามาวางจัดเตรียมไว้บนโต๊ะอาหารเสร็จพอดี หญิงสาวรีบถอยหลังออกมาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

คิรินกับอันดาเดินเคียงคู่กันมานั่งลงที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอารมณ์ดีและผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด อันดายิ้มแย้มแจ่มใสและตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างบนโต๊ะเรียบร้อยดีแล้ว มิลค์จึงรีบปลีกตัวเดินเลี่ยงไปทำความสะอาดและจัดระเบียบข้าวของในส่วนอื่นๆของบ้านต่อทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของคนทั้งคู่

หลังจากอิ่มมื้อเช้าแล้ว คิรินกับอันดาก็พากันย้ายมานั่งพักผ่อนต่อในห้องรับแขก คิรินเหล่มองนาฬิกาข้อมือ นึกถึงงานที่ค้างคาไว้ในสวนส้มจึงหันไปเอ่ยชวนแฟนสาว

“อันดา เดี๋ยวพี่จะเข้าไปดูงานในไร่สักหน่อย เธอจะไปเดินเล่นรับลมกับพี่ด้วยไหม”

อันดาส่ายหน้าหวือทันที ดวงตากลมโตฉายแววปฏิเสธอย่างชัดเจน

“ไม่เอาหรอกค่ะพี่คิริน แดดข้างนอกแรงจะตาย ผิวอันดาไหม้กันพอดี อันดาขออยู่รอรับแอร์เย็นๆและไถโทรศัพท์ดูซีรี่ส์อยู่ในบ้านดีกว่าค่ะ”

คิรินพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจและไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ เพราะเขารู้ดีว่าแฟนสาวเป็นคนรักสวยรักงามและเกลียดความร้อนหรือแสงแดดจัดๆแค่ไหน

“งั้นก็ตามใจ เดี๋ยวดูลูกน้องเสร็จพี่รีบกลับมานะ” คิรินเอ่ยบอกยิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นหยิบหมวกแล้วเดินออกจากบ้านพักมุ่งหน้าสู่ไร่ส้มปล่อยให้อันดาพักผ่อนตามสบายอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ

เมื่อร่างสูงของคิรินลับตาไปจากบ้านพัก อันดาก็หันมามองรอบตัวก่อนจะสาวเท้าเดินตรงไปยังส่วนซักล้างด้านหลังบ้าน

เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามาทำให้มิลค์ต้องเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะรีบวางผ้าในมือแล้วยืนตรงด้วยความประหม่าเมื่อเห็นว่าเป็นแฟนสาวของเจ้านาย

“นี่เธอ” อันดายืนกอดอก ปรายตามองเด็กสาวหัวจรดเท้าด้วยแววตาสำรวจและมีความระแวงซ่อนอยู่ลึกๆ

“เธออายุเท่าไหร่แล้วล่ะ แล้วมีแฟนหรือยัง”

มิลค์ก้มหน้าลงเล็กน้อย ตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพและเจียมตัว

“ดิฉันอายุสิบเก้าค่ะ ยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ”

คำตอบนั้นทำให้อันดาขมวดคิ้วฉับ ความร้อนรนพลุ่งพล่านขึ้นมาในอกทันทีเมื่อนึกถึงหน้าตาที่แม้จะดูบ้านๆ แต่ก็มีความอ่อนหวานสดใสตามวัยสาวแรกรุ่น บวกกับการที่เด็กคนนี้ต้องวนเวียนอยู่ใกล้ชิดกับคิรินในบ้านหลังนี้ ความหึงหวงและสัญชาตญาณจึงสั่งให้อันดาต้องรีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

อันดาก้าวเข้าไปประชิดตัวมิลค์อีกนิด เชิดหน้าขึ้นแล้วใช้น้ำเสียงแข็งกร้าวและเย่อหยิ่งข่มขู่ทันที

“จำใส่สมองโง่ๆของเธอเอาไว้ให้ดีนะ พี่คิรินคือผัวฉัน! เธออย่าได้คิดริษยาหรือบังอาจมาทำตัวเป็นเมียน้อยของเขาเด็ดขาด!”

มิลค์สะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่คาดคิดว่าจะโดนอีกฝ่ายพูดจาใส่ร้ายและข่มขู่รุนแรงแบบนี้

“ดิฉัน...ดิฉันไม่เคยคิด...” มิลค์พยายามจะอธิบายเสียงสั่น

“ไม่ต้องมาแก้ตัว!” อันดาตัดบทเสียงกร้าว แววตาฉายแววดุดันและน่ากลัวจนมิลค์ไม่กล้าสบตา

“ถ้าฉันรู้หรือจับได้ว่าเธอแอบอ่อย หรือมีอะไรเกินเลยมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องกับพี่คิรินล่ะก็...ฉันเอาเธอตายแน่!” พูดจบ อันดาก็สะบัดหน้าใส่ด้วยความสะใจ หันหลังกลับแล้วเดินกระแทกส้นเท้าขึ้นชั้นสองกลับเข้าห้องนอนไป ปล่อยให้มิลค์ยืนตัวสั่นด้วยความตกใจและหวาดกลัวกับคำขู่เมื่อครู่

ช่วงบ่ายแก่ๆ คิรินเสร็จจากตรวจงานในไร่ส้ม ร่างสูงเดินกลับเข้าบ้านพักด้วยความเหนื่อยล้าจากสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าว เขาถอดหมวกออกวางไว้บนโต๊ะแล้วเดินตรงไปที่ตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำดื่ม

ระหว่างนั้น เขากวาดสายตาไปเห็นมิลค์กำลังก้มหน้าก้มตาเช็ดถูโต๊ะรับแขกอยู่ ท่าทางของเด็กสาวดูแปลกไปจากเดิม มือเล็กๆที่ถือผ้าเช็ดโต๊ะสั่นน้อยๆ แถมยังเอาแต่ก้มหน้าหลบสายตา ไม่กล้าเงยขึ้นมามองเขาเหมือนทุกที

คิรินปิดตู้เย็นแล้วเดินเข้าไปใกล้ เผลอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“เธอ...เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าตาดูซีดๆนะ”

มิลค์สะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเรียก รีบถอยหลังก้าวหนึ่งแล้วส่ายหน้าหวือทันที

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะคุณคิริน มิลค์สบายดีค่ะ” เสียงเล็กๆนั้นสั่นเครือเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด

คิรินมองสำรวจอาการหวาดผวาของแม่บ้านตัวน้อย ยิ่งเห็นแววตาตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

“แน่ใจนะ? ทำไมทำหน้าเหมือนคนเพิ่งเจอผีแบบนั้นล่ะ มีใครทำอะไรเธอหรือเปล่า”

พอได้ยินคำถามนั้น ภาพคำขู่และแววตาดุดันของอันดาก็ลอยเข้ามาในหัว มิลค์รีบตัดบทเสียงละล่ำละลักด้วยความกลัวว่าจะยิ่งเป็นเรื่องใหญ่

“ไม่มีใครทำอะไรหรอกค่ะ! งั้นมิลค์ขอตัวไปทำงานหลังบ้านก่อนนะคะ” พูดจบร่างบางก็รีบหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวหนีเข้าไปในครัวทันที ปล่อยให้คิรินยืนมองตามด้วยความรู้สึกแคลงใจ

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   6 เหนื่อยหน่าย

    ช่วงค่ำวันเดียวกัน บนโต๊ะอาหารมิลค์คอยทำหน้าที่ตักข้าวและยกอาหารมาเสิร์ฟด้วยความเงียบเชียบและระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ มือไม้ยังคงสั่นเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อกลางวัน ขณะที่อันดานั่งตักอาหารเข้าปากด้วยสีหน้าสบายใจเฉิบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นจังหวะที่มิลค์กำลังจะถอยหลังกลับเข้าไปในครัว อันดาก็เหลือบตามองตามร่างบางด้วยหางตา ก่อนจะวางช้อนลงแล้วเปรยขึ้นมาลอยๆด้วยน้ำเสียงจิกกัดและเจือความไม่พอใจ“นี่พี่คิริน เด็กเสิร์ฟบ้านๆคนนี้นี่ หน้าตาก็ธรรมดา แถมยังดูซื่อบื้อไร้เดียงสาดีเนอะ วันหลังพี่ต้องคอยกวดขันหน่อยนะ อย่าให้มันทำตัวรุ่มร่ามหรือมาทำสายตาอ่อยเหยื่อใส่พี่เด็ดขาดล่ะ อันดาเห็นแล้วขัดตาพิลึก”คิรินที่กำลังตักข้าวเข้าปากชะงักมือไปเล็กน้อย เขาวางช้อนลงแล้วเงยหน้ามองแฟนสาวด้วยความงุนงง “เธอพูดอะไรอันดา อยู่ดีๆไปว่าเขาทำไม มิลค์เขาก็ทำงานเรียบร้อยดีนี่นา”“ก็ทนมองไม่ได้น่ะสิคะ!” อันดาเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยด้วยความหึงหวงที่เริ่มปิดไม่มิด “ผู้หญิงหน้าตาแบบนี้แหละตัวดี ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะ อันดาแค่เตือนไว้ก่อน อย่าหาว่าอันดาใจร้ายก็แล้วกัน ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมา”คิรินขมวดคิ้วมุ่นทันที เริ่มจ

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   5 สำรวจอาการ

    หลังจากบทรักอันเร่าร้อนบนชั้นสองสงบลง ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวใหม่อย่างสดชื่นแล้วพากันเดินลงมาข้างล่างจังหวะนั้น มิลค์กำลังยกจานอาหารเช้ามาวางจัดเตรียมไว้บนโต๊ะอาหารเสร็จพอดี หญิงสาวรีบถอยหลังออกมาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวคิรินกับอันดาเดินเคียงคู่กันมานั่งลงที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอารมณ์ดีและผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด อันดายิ้มแย้มแจ่มใสและตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อเห็นว่าทุกอย่างบนโต๊ะเรียบร้อยดีแล้ว มิลค์จึงรีบปลีกตัวเดินเลี่ยงไปทำความสะอาดและจัดระเบียบข้าวของในส่วนอื่นๆของบ้านต่อทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของคนทั้งคู่หลังจากอิ่มมื้อเช้าแล้ว คิรินกับอันดาก็พากันย้ายมานั่งพักผ่อนต่อในห้องรับแขก คิรินเหล่มองนาฬิกาข้อมือ นึกถึงงานที่ค้างคาไว้ในสวนส้มจึงหันไปเอ่ยชวนแฟนสาว “อันดา เดี๋ยวพี่จะเข้าไปดูงานในไร่สักหน่อย เธอจะไปเดินเล่นรับลมกับพี่ด้วยไหม”อันดาส่ายหน้าหวือทันที ดวงตากลมโตฉายแววปฏิเสธอย่างชัดเจน “ไม่เอาหรอกค่ะพี่คิริน แดดข้างนอกแรงจะตาย ผิวอันดาไหม้กันพอดี อันดาขออยู่รอรับแอร์เย็นๆและไถโทรศัพท์ดูซีรี่ส์อยู่ในบ้านดีกว่าค่ะ”คิรินพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจและไม่ได

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   4 เคลียร์

    ด้านมิลค์มิลค์เดินกลับถึงบ้านหลังเล็กท้ายไร่ด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อเปิดประตูก้าวเข้ามา เธอกวาดหยากไย่และเช็ดถูพื้นห้องจนสะอาดเรียบร้อย แม้บ้านจะเก่าและคับแคบ แต่ความเป็นคนรักความสะอาดทำให้เธอจัดทุกอย่างเป็นระเบียบจัดการบ้านเสร็จท้องก็เริ่มส่งเสียงร้อง มิลค์เดินไปเปิดตู้กับข้าวพบไข่ไก่ไม่กี่ฟอง เธอจึงลงมือทอดไข่เจียวร้อนๆจนส่งกลิ่นหอมหญิงสาวตักข้าวสวยใส่จาน นั่งลงบนเสื่อผืนเก่าที่มุมห้องแล้วกินไข่เจียวคนเดียวเงียบๆท่ามกลางแสงไฟสลัว แม้ในใจจะยังนึกถึงเหตุการณ์ตึงเครียดบนบ้านเจ้านายเมื่อหัวค่ำ แต่มิลค์ก็บอกตัวเองว่าต้องอดทนเพื่ออนาคตข้างหน้าด้านคิรินภายในห้องนอนใหญ่ ทั้งคู่อาบน้ำและเปลี่ยนมาอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้ว คิรินนั่งพิงหลังกับโซฟาปลายเตียง กวาดสายตาไล่ดูอีเมลและข้อความในโทรศัพท์มือถือเพื่อเคลียร์งานอันดาในชุดนอนผ้าซาตินเนื้อนุ่มเดินเข้ามาใกล้ เธอทิ้งตัวลงนั่งเบียดชิดติดกับเขาที่นั่งบนโซฟายาว ยกแขนขึ้นคล้องเกี่ยวท่อนแขนแกร่งไว้แน่น พร้อมกับซบใบหน้าเนียนลงกับไหล่กว้างของแฟนหนุ่มอย่างออดอ้อนดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขาด้วยแววตาพราวระยับและเต็มไปด้วยความยั่วยวน ลมหายใจอุ่นๆเป่าร

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   3 ไม่ได้ตั้งใจ

    เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น มิลค์จัดเตรียมสำรับอาหารพื้นบ้านง่ายๆที่ทำจากวัตถุดิบสดใหม่ในไร่ลงบนโต๊ะอาหารอย่างเรียบร้อย แต่บรรยากาศบนโต๊ะกลับไม่ได้น่าเจริญอาหารเลยสักนิดอันดาใช้ปลายนิ้วเขี่ยอาหารในจานไปมา สีหน้าแสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน เธอผลักจานอาหารออกห่างตัวทันที“นี่อะไรคะพี่คิริน แกงอะไรหน้าตาน่ากลัว มีแต่ผักกับเนื้ออะไรก็ไม่รู้ อันดาทานไม่ได้หรอกนะ ท้องไส้อันดายิ่งบอบบางอยู่ด้วย เดี๋ยวก็อาหารเป็นพิษพอดี” อันดาส่งเสียงบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจคิรินขมวดคิ้วมุ่น มองอาหารตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองแฟนสาว “ก็ที่นี่ต่างจังหวัด จะให้หาอาหารหรูๆจากไหน มากินให้อิ่มเถอะน่า”“อ้าว! นี่พี่ว่าอันดาเรื่องมากเหรอคะ” อันดาวางช้อนกระแทกจานเสียงดัง สีหน้าบึ้งตึงขึ้นทันที “ตั้งแต่ขับรถมาถึงที่นี่ พี่ไม่เคยตามใจอันดาเลยสักอย่าง แถมยังเอาผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นมาป้วนเปี้ยนใกล้ตัวอีก หรือว่าพี่รำคาญอันดาแล้ว!”คำพูดตัดพ้อและท่าทางเอาแต่ใจเริ่มทำให้คิรินรู้สึกปวดขมับขึ้นมาจริงๆ เขาอุตส่าห์หนีความวุ่นวายจากเมืองกรุงมาเพื่อหาความสงบ แต่สิ่งที่ได้กลับเป็นเสียงบ่นไม่หยุดหย่อนของแฟนสาวจังหวะนั้น มิลค์ที่ยืนสงบเสงี่

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   2 เริ่มสั่นคลอน

    เช้าวันรุ่งขึ้น มิลค์ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงผ้าฝ้ายสบายๆเดินถืออุปกรณ์ทำความสะอาดก้าวเข้าสู่บ้านพักส่วนตัวของคิรินด้วยความตื่นเต้น เธอตั้งใจไว้ว่าจะต้องทำงานให้ออกมาดีที่สุดเพื่อรักษาหน้าที่นี้ไว้หลายชั่วโมงต่อมาคิรินในชุดลำลองกางเกงวอร์มและเสื้อยืดสีพื้นยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องโถง ใบหน้าคมคายนิ่งสนิท สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบ้านที่มิลค์เพิ่งเช็ดถูเสร็จหมาดๆ“ตรงนี้ฝุ่นยังติดอยู่” คิรินเอ่ยเสียงเรียบพลางใช้นิ้วชี้แตะที่ขอบหน้าต่างแล้วยกขึ้นให้ดู คราบฝุ่นบางๆติดปลายนิ้วเขาชัดเจน “แล้วก็การจัดวางรองเท้าหน้าบ้าน รองเท้าผ้าใบกับรองเท้าแตะต้องแยกมุมกันให้เรียบร้อย ฉันไม่ชอบความรก”มิลค์รีบก้มมองตาม เม้มปากแน่นด้วยความประหม่า รีบพยักหน้ารับคำทันที “ค่ะคุณคิริน มิลค์จะทำความสะอาดใหม่อีกรอบเดี๋ยวนี้ค่ะ”คิรินมองเด็กสาวที่ไม่มีทีท่าฮึดฮัดหรือบ่นกระปอดกระแปดเหมือนที่เขาคาดไว้ มิลค์เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาหยิบผ้ามาเช็ดขอบหน้าต่างจุดเดิมซ้ำอย่างตั้งใจ “เที่ยงแล้ว หิวหรือยัง?” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นลอยๆ ทำเอามิลค์สะดุ้งเงยหน้าขึ้นมอง“เอ่อ...ยังค่ะ มิลค์ยังไม่หิว” มิลค์โกหก ทั้งที่ความจริงตั้งแต่เช้า

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   1 ไม่มีวันเปลี่ยนใจ

    คิริน อายุ26ปี สูง185cmเจ้าของไร่ส้มขนาดใหญ่และมีบริษัทรถหรูในกรุงเทพมิลค์ อายุ19ปี สูง160cmทำงานเป็นลูกจ้างในไร่ส้ม มีหน้าที่ทำงานบ้าน ทำอาหารให้เจ้าของไร่ส้ม...............ปึก!เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนกระจกโต๊ะทำงานหรูหราดังสะท้อนก้องห้องทำงานส่วนตัว บรรยากาศภายในห้องเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ แต่กลับร้อนระอุด้วยอารมณ์คุกรุ่นระหว่างแม่ลูก“แม่ไม่เข้าใจว่าลูกยังดึงดันจะคบกับผู้หญิงคนนี้ไปทำไม คิริน!”คุณหญิงรัตนาวดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตึงเครียด ปลายหางตาเหลือบมองไปยังอันดา แฟนสาวไฮโซหน้าตาโฉบเฉี่ยวของลูกชาย ซึ่งกำลังยืนตีหน้าเศร้าสร้อยทำตัวน่าสงสารอยู่ข้างๆโซฟาคิรินยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาติดเรียบเฉยจนเดาอารมณ์ไม่ได้ ดวงตานิ่งขรึมมองมารดาด้วยแววตาแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย เขาเกลียดการถูกบงการ โดยเฉพาะเรื่องหัวใจ“อันดาไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ครับแม่ ทำไมแม่ถึงต้องอคติกับเธอขนาดนี้ด้วย” คิรินเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น“ไม่ได้ทำผิดงั้นเหรอ? หึ!” คุณหญิงแค่นหัวเราะในลำคอ “ลูกหลับหูหลับตาจนไม่เห็นอะไรเลยสินะ ตาบอดเพราะความรักบังตา”“แม่ครับ!” คิรินกดเสียงต่ำอย่างเหลืออด ข

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status