แชร์

5 สำรวจอาการ

ผู้เขียน: Duangkwan
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-14 16:58:20

หลังจากบทรักอันเร่าร้อนบนชั้นสองสงบลง ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวใหม่อย่างสดชื่นแล้วพากันเดินลงมาข้างล่าง

จังหวะนั้น มิลค์กำลังยกจานอาหารเช้ามาวางจัดเตรียมไว้บนโต๊ะอาหารเสร็จพอดี หญิงสาวรีบถอยหลังออกมาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

คิรินกับอันดาเดินเคียงคู่กันมานั่งลงที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอารมณ์ดีและผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด อันดายิ้มแย้มแจ่มใสและตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างบนโต๊ะเรียบร้อยดีแล้ว มิลค์จึงรีบปลีกตัวเดินเลี่ยงไปทำความสะอาดและจัดระเบียบข้าวของในส่วนอื่นๆของบ้านต่อทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของคนทั้งคู่

หลังจากอิ่มมื้อเช้าแล้ว คิรินกับอันดาก็พากันย้ายมานั่งพักผ่อนต่อในห้องรับแขก คิรินเหล่มองนาฬิกาข้อมือ นึกถึงงานที่ค้างคาไว้ในสวนส้มจึงหันไปเอ่ยชวนแฟนสาว

“อันดา เดี๋ยวพี่จะเข้าไปดูงานในไร่สักหน่อย เธอจะไปเดินเล่นรับลมกับพี่ด้วยไหม”

อันดาส่ายหน้าหวือทันที ดวงตากลมโตฉายแววปฏิเสธอย่างชัดเจน

“ไม่เอาหรอกค่ะพี่คิริน แดดข้างนอกแรงจะตาย ผิวอันดาไหม้กันพอดี อันดาขออยู่รอรับแอร์เย็นๆและไถโทรศัพท์ดูซีรี่ส์อยู่ในบ้านดีกว่าค่ะ”

คิรินพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจและไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ เพราะเขารู้ดีว่าแฟนสาวเป็นคนรักสวยรักงามและเกลียดความร้อนหรือแสงแดดจัดๆแค่ไหน

“งั้นก็ตามใจ เดี๋ยวดูลูกน้องเสร็จพี่รีบกลับมานะ” คิรินเอ่ยบอกยิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นหยิบหมวกแล้วเดินออกจากบ้านพักมุ่งหน้าสู่ไร่ส้มปล่อยให้อันดาพักผ่อนตามสบายอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ

เมื่อร่างสูงของคิรินลับตาไปจากบ้านพัก อันดาก็หันมามองรอบตัวก่อนจะสาวเท้าเดินตรงไปยังส่วนซักล้างด้านหลังบ้าน

เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามาทำให้มิลค์ต้องเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะรีบวางผ้าในมือแล้วยืนตรงด้วยความประหม่าเมื่อเห็นว่าเป็นแฟนสาวของเจ้านาย

“นี่เธอ” อันดายืนกอดอก ปรายตามองเด็กสาวหัวจรดเท้าด้วยแววตาสำรวจและมีความระแวงซ่อนอยู่ลึกๆ

“เธออายุเท่าไหร่แล้วล่ะ แล้วมีแฟนหรือยัง”

มิลค์ก้มหน้าลงเล็กน้อย ตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพและเจียมตัว

“ดิฉันอายุสิบเก้าค่ะ ยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ”

คำตอบนั้นทำให้อันดาขมวดคิ้วฉับ ความร้อนรนพลุ่งพล่านขึ้นมาในอกทันทีเมื่อนึกถึงหน้าตาที่แม้จะดูบ้านๆ แต่ก็มีความอ่อนหวานสดใสตามวัยสาวแรกรุ่น บวกกับการที่เด็กคนนี้ต้องวนเวียนอยู่ใกล้ชิดกับคิรินในบ้านหลังนี้ ความหึงหวงและสัญชาตญาณจึงสั่งให้อันดาต้องรีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

อันดาก้าวเข้าไปประชิดตัวมิลค์อีกนิด เชิดหน้าขึ้นแล้วใช้น้ำเสียงแข็งกร้าวและเย่อหยิ่งข่มขู่ทันที

“จำใส่สมองโง่ๆของเธอเอาไว้ให้ดีนะ พี่คิรินคือผัวฉัน! เธออย่าได้คิดริษยาหรือบังอาจมาทำตัวเป็นเมียน้อยของเขาเด็ดขาด!”

มิลค์สะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่คาดคิดว่าจะโดนอีกฝ่ายพูดจาใส่ร้ายและข่มขู่รุนแรงแบบนี้

“ดิฉัน...ดิฉันไม่เคยคิด...” มิลค์พยายามจะอธิบายเสียงสั่น

“ไม่ต้องมาแก้ตัว!” อันดาตัดบทเสียงกร้าว แววตาฉายแววดุดันและน่ากลัวจนมิลค์ไม่กล้าสบตา

“ถ้าฉันรู้หรือจับได้ว่าเธอแอบอ่อย หรือมีอะไรเกินเลยมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องกับพี่คิรินล่ะก็...ฉันเอาเธอตายแน่!” พูดจบ อันดาก็สะบัดหน้าใส่ด้วยความสะใจ หันหลังกลับแล้วเดินกระแทกส้นเท้าขึ้นชั้นสองกลับเข้าห้องนอนไป ปล่อยให้มิลค์ยืนตัวสั่นด้วยความตกใจและหวาดกลัวกับคำขู่เมื่อครู่

ช่วงบ่ายแก่ๆ คิรินเสร็จจากตรวจงานในไร่ส้ม ร่างสูงเดินกลับเข้าบ้านพักด้วยความเหนื่อยล้าจากสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าว เขาถอดหมวกออกวางไว้บนโต๊ะแล้วเดินตรงไปที่ตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำดื่ม

ระหว่างนั้น เขากวาดสายตาไปเห็นมิลค์กำลังก้มหน้าก้มตาเช็ดถูโต๊ะรับแขกอยู่ ท่าทางของเด็กสาวดูแปลกไปจากเดิม มือเล็กๆที่ถือผ้าเช็ดโต๊ะสั่นน้อยๆ แถมยังเอาแต่ก้มหน้าหลบสายตา ไม่กล้าเงยขึ้นมามองเขาเหมือนทุกที

คิรินปิดตู้เย็นแล้วเดินเข้าไปใกล้ เผลอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“เธอ...เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าตาดูซีดๆนะ”

มิลค์สะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเรียก รีบถอยหลังก้าวหนึ่งแล้วส่ายหน้าหวือทันที

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะคุณคิริน มิลค์สบายดีค่ะ” เสียงเล็กๆนั้นสั่นเครือเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด

คิรินมองสำรวจอาการหวาดผวาของแม่บ้านตัวน้อย ยิ่งเห็นแววตาตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

“แน่ใจนะ? ทำไมทำหน้าเหมือนคนเพิ่งเจอผีแบบนั้นล่ะ มีใครทำอะไรเธอหรือเปล่า”

พอได้ยินคำถามนั้น ภาพคำขู่และแววตาดุดันของอันดาก็ลอยเข้ามาในหัว มิลค์รีบตัดบทเสียงละล่ำละลักด้วยความกลัวว่าจะยิ่งเป็นเรื่องใหญ่

“ไม่มีใครทำอะไรหรอกค่ะ! งั้นมิลค์ขอตัวไปทำงานหลังบ้านก่อนนะคะ” พูดจบร่างบางก็รีบหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวหนีเข้าไปในครัวทันที ปล่อยให้คิรินยืนมองตามด้วยความรู้สึกแคลงใจ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   23 ครอบครัวที่อบอุ่นและมั่นคง (จบ)

    ณ โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกเนรมิตขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการและอบอุ่น มิลค์ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก้าวเดินเคียงคู่คุณพ่อมายังเวที โดยมีคิรินในชุดสูทสากลยืนรออยู่ด้วยแววตาเปี่ยมรัก เมื่อทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน คิรินบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้างซ้าย พร้อมกับกล่าวสัญญาว่าจะดูแลและรักมิลค์ด้วยชีวิต มิลค์ตอบรับด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตาแห่งความตื้นตัน ก่อนที่คิรินจะประทับจูบลงบนเรียวปากอย่างอ่อนหวานท่ามกลางเสียงปรบมือแสดงความยินดีของแขกในงาน เมื่อเสร็จสิ้นพิธีการในช่วงค่ำ งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสก็ดำเนินต่อไปด้วยความสนุกสนานและอบอุ่น จนกระทั่งค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก ทั้งคู่จึงได้ปลีกตัวกลับมายังเรือนหอสุดหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างโรแมนติก ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากภายนอก คิรินสวมกอดมิลค์จากด้านหลัง ปลายคางเกยอยู่บนลาดไหล่เนียน ขณะที่มิลค์กำลังยืนมองวิวกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนผ่านกระจกบานใหญ่ “เหนื่อยไหมครับ คุณภรรยาของพี่” คิรินเอ่ยถามเสียงนุ่มพลางซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น มิลค์ส่ายหน้าเบาๆพลางเอื้อมมือไปกุมมือหนาที่โอบเอวเธอไว้ “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้มีความสุขที่สุดเลย เหม

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   22 สมกับที่รอคอย

    หลังจากกลับมาถึงคอนโดหรู มิลค์เดินไปวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความรู้สึกใจหายและหม่นหมองเล็กน้อยจากภาพที่เห็นอันดาถูกทำร้าย คิรินที่เดินตามเข้ามาติดๆ สังเกตเห็นสีหน้าครุ่นคิดและแววตาที่ยังคงฉายความกังวลของคนตัวเล็ก เขาจึงเดินเข้าไปโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงบนลาดไหล่เนียนแล้วกระซิบถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ยังคิดเรื่องที่ร้านอาหารอยู่เหรอหืม…” มิลค์พยักหน้ารับเบาๆ เธอหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “มิลค์แค่รู้สึกใจหายน่ะค่ะ ถึงในอดีตอันดาเขาจะเคยทำร้ายและใจร้ายกับมิลค์มากแค่ไหน แต่พอมาเห็นเขาในสภาพที่ท้องโตแล้วถูกทำร้ายแบบนั้น มิลค์ก็อดสงสารไม่ได้จริงๆค่ะ” คิรินมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความทะนุถนอม และความภูมิใจอย่างล้นเอ่อ มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มใสของเธออย่างอ่อนโยน “นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พี่รักเธอไม่เคยเปลี่ยนเลยนะมิลค์...” คิรินเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “เธอมีจิตใจที่อ่อนโยนและเมตตาเสมอ แม้กระทั่งกับคนที่เคยทำร้ายตัวเอง เธอก็ยังเลือกที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจ” ชายหนุ่มกระชับกอดให้แน่นขึ้น พ

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   21 ความรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยาน NC20+

    เมื่อคิรินจัดการเลียทำความสะอาดและกลืนกินหยาดน้ำรักของมิลค์จนหมดเกลี้ยง ชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้นเล็กน้อยและเอนกายพิงหัวเตียงด้วยความอิ่มเอม ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้น มิลค์ที่เพิ่งผ่านจุดสุดยอดไปหมาดๆกลับขยับกายลงมานั่งคุกเข่าแทรกอยู่ระหว่างเรียวขาแกร่งของเขาแทน ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ปนเขินอายเล็กน้อย คิรินขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ หัวใจเต้นแรงโครมครามเมื่อเห็นท่าทางของเธอ “มิลค์...จะทำอะไรน่ะ?” มิลค์เงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าแต่ก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “มิลค์...อยากลองทำให้พี่บ้างค่ะ พี่ชิมน้ำของมิลค์มาทั้งเดือนแล้ว มิลค์ขอกินของพี่บ้างนะคะ” คำพูดซื่อๆแต่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่และยั่วเย้าในคราวเดียวกันทำเอาคิรินถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความรู้สึกรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยานจนจุกอก ชายหนุ่มพยักหน้ารับอนุญาตด้วยแววตาปรารถนา มิลค์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้าก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ความเป็นชายขนาดใหญ่ที่กำลังผงาดตั้งชันและมีหยาดน้ำใสไหลซึมออกมาที่ส่วนหัว เธอยื่นปลายลิ้นเล็กออกมาตวัดเลียวนรอบส่วนปลายช้าๆ “ซี๊ด...อืม…” คิรินถึงกับครางกระเส่า ออกอาการส

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   20 รู้ใจ NC20+

    แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำลง บรรยากาศรอบบ้านพักเงียบสงบและอบอวลไปด้วยความอบอุ่น “หิวหรือยังหืม? ตัวเล็ก” คิรินเดินเข้ามาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เอาคางเกยลงบนลาดไหล่เนียน พร้อมกับสูดดมความหอมจากซอกคอเธอเบาๆอย่างมันเขี้ยว มิลค์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มเขินๆ เธอยกมือขึ้นจับแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้ “ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ แต่ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน เราไปช่วยกันทำมื้อเย็นกันดีกว่านะคะ” คิรินพยักหน้ารับอย่างตามใจ ก่อนจะยอมปล่อยมือแล้วจูงมือพาเธอดิ่งตรงลงไปที่ห้องครัวชั้นล่าง บรรยากาศในครัววันนี้ต่างจากทุกๆวันที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่มิลค์ต้องคอยทำอาหารให้เจ้านายหนุ่มทานคนเดียว แต่วันนี้พวกเขากลับช่วยกันเตรียมวัตถุดิบเคียงข้างกันอย่างสนิทสนม คิรินอาศัยจังหวะที่มิลค์กำลังหั่นผัก คอยโอบกอดเอวและแกล้งหอมแก้มเธออยู่เป็นระยะจนมิลค์ต้องเอ็ดเบาๆด้วยความเขินอายกลัวว่าอาหารจะไม่เสร็จ เมื่อจัดการมื้อค่ำและเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ก็พากันขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนอน มิลค์ยืนมองกระเป๋าเดินทางของตัวเองที่ถูกจัดเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าปะปนกับเสื้อผ้าตัวใหญ่ของคิริน ค

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   19 ความผูกพันที่แน่นแฟ้น

    เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง คิรินก็บอกให้มิลค์รออยู่ที่บ้านเพื่อเตรียมทำมื้อเที่ยง ส่วนเขาจะเป็นคนขับรถออกไปร้านขายยาในตัวอำเภอเอง มิลค์พยักหน้ารับด้วยความโล่งใจ ก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อลงมือทำอาหารง่ายๆระหว่างรอเขา ใช้เวลาไม่นาน คิรินก็กลับมาถึงบ้านพร้อมยื่นถุงยาให้แล้วบอกวิธีทานตามที่เภสัชกรแนะนำ “กินเม็ดแรกตอนนี้เลย ส่วนเม็ดที่สองอีกสิบสองชั่วโมงนะ” มิลค์รับยามาทานตามคำบอกอย่างว่าง่าย จากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน หลังจากจัดการทานมื้อเที่ยงฝีมือของมิลค์จนหมดเกลี้ยง คิรินก็อาสาเป็นคนเก็บกวาดและล้างจานชามทั้งหมดด้วยตัวเอง แม้ว่ามิลค์จะพยายามแย่งทำเพราะเกรงใจในฐานะที่เธอเป็นลูกน้อง แต่ชายหนุ่มก็กดไหล่บางให้นั่งพักเฉยๆ พร้อมกับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แถมร่างกายก็ยังระบมอยู่ พักผ่อนซะเถอะ หน้าที่นี้สามีคนนี้จัดการเอง” คำว่าสามีที่หลุดออกมาจากปากเขาทำเอาใบหน้าหวานเห่อร้อนขึ้นมาทันที มิลค์ได้แต่นั่งกอดหมอนอิงบนโซฟาด้วยความเขินอาย ปล่อยให้เจ้านายหนุ่มหรือตอนนี้กลายเป็นคนรักและสามีไปเสียแล้วจัด

  • สาวใช้บ้านไร่ของคิริน   18 มากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง

    คิรินทิ้งตัวล้มลงนอนตะแคงข้างโดยไม่ยอมถอดถอนท่อนเอ็นที่ยังคงฝังคาอยู่ในความอบอุ่นของร่องรัก มือหนารั้งร่างบางของมิลค์ให้พลิกตะแคงหันมาหาเขา ก่อนจะกอดกระชับเธอไว้แนบอกหลวมๆแล้วโน้มใบหน้าลงกดจูบลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อย่างอ่อนโยน มิลค์กระพริบตาปริบๆด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นปนงอแง “มืดมากแล้ว มิลค์อยากกลับบ้านค่ะ” คิรินยกยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู มองคนในอ้อมแขนที่เริ่มออกอาการงอแง “งอแงอยากกลับบ้านเหมือนเด็กเลยนะ คืนนี้เธอไม่ได้กลับบ้านหรอก ฉันจะให้เธอนอนค้างที่นี่แหละ” “แต่มิลค์ไม่เคยนอนที่ไหนนอกจากบ้านตัวเองเลยนะคะ...” มิลค์ท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานฉายแวววิตกกังวล “มันรู้สึกไม่ชินค่ะ มิลค์คงนอนไม่หลับแน่ๆ” “นอนบ้านฉันบ่อยๆ เดี๋ยวเธอก็ชินเองแหละ” คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “อีกอย่าง...ตอนนี้เราเป็นมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องแล้วนะ” คำพูดนั้นทำให้มิลค์เม้มริมฝีปากแน่น เธอก้มหน้าลงซบกับแผงอกกว้างอย่างจำนนต่อความจริง เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปไกลแล้ว คิรินเห็นเธอนิ่งเงียบไป จ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status