LOGINShare
3 ไม่ได้ตั้งใจ
publish date:
2026-09-14 16:56:53เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น มิลค์จัดเตรียมสำรับอาหารพื้นบ้านง่ายๆที่ทำจากวัตถุดิบสดใหม่ในไร่ลงบนโต๊ะอาหารอย่างเรียบร้อย แต่บรรยากาศบนโต๊ะกลับไม่ได้น่าเจริญอาหารเลยสักนิด
อันดาใช้ปลายนิ้วเขี่ยอาหารในจานไปมา สีหน้าแสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน เธอผลักจานอาหารออกห่างตัวทันที “นี่อะไรคะพี่คิริน แกงอะไรหน้าตาน่ากลัว มีแต่ผักกับเนื้ออะไรก็ไม่รู้ อันดาทานไม่ได้หรอกนะ ท้องไส้อันดายิ่งบอบบางอยู่ด้วย เดี๋ยวก็อาหารเป็นพิษพอดี” อันดาส่งเสียงบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจ คิรินขมวดคิ้วมุ่น มองอาหารตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองแฟนสาว “ก็ที่นี่ต่างจังหวัด จะให้หาอาหารหรูๆจากไหน มากินให้อิ่มเถอะน่า” “อ้าว! นี่พี่ว่าอันดาเรื่องมากเหรอคะ” อันดาวางช้อนกระแทกจานเสียงดัง สีหน้าบึ้งตึงขึ้นทันที “ตั้งแต่ขับรถมาถึงที่นี่ พี่ไม่เคยตามใจอันดาเลยสักอย่าง แถมยังเอาผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นมาป้วนเปี้ยนใกล้ตัวอีก หรือว่าพี่รำคาญอันดาแล้ว!” คำพูดตัดพ้อและท่าทางเอาแต่ใจเริ่มทำให้คิรินรู้สึกปวดขมับขึ้นมาจริงๆ เขาอุตส่าห์หนีความวุ่นวายจากเมืองกรุงมาเพื่อหาความสงบ แต่สิ่งที่ได้กลับเป็นเสียงบ่นไม่หยุดหย่อนของแฟนสาว จังหวะนั้น มิลค์ที่ยืนสงบเสงี่ยมรอเก็บจานอยู่มุมห้องเผลอขยับตัวขยับเท้าเล็กน้อย แต่อันดาที่กำลังหงุดหงิดมองเห็นพอดี จึงหันมาจิกกัดใส่ลูกจ้างสาวทันที “นี่เธอ! ยืนทำหน้าซื่อตาใสอยู่ได้ ไปหาอะไรอย่างอื่นมาให้ฉันกินเดี๋ยวนี้เลยนะ เอาแบบสะอาดๆ รสชาติใช้ได้หน่อย ไม่ใช่อาหารสิ้นคิดแบบนี้!” มิลค์สะดุ้งรีบก้มหน้าลงต่ำ “เอ่อ...ในครัวตอนนี้มีไข่เจียวกับวัตถุดิบสดแค่นี้ค่ะคุณผู้หญิง ถ้าจะเอาอาหารอื่นต้องรอให้คนงานไปซื้อในตลาดตัวอำเภอพรุ่งนี้เช้าค่ะ” “อ้อ! เถียงเหรอ? เป็นแค่คนงานรับจ้างแท้ๆ กล้าดียังไงมาสั่งสอนฉัน!” อันดาเสียงสูงใส่ด้วยความโมโหที่ไม่ได้ดั่งใจ คิรินเริ่มทนไม่ไหว เขาตบโต๊ะเบาๆเพื่อเบรกสถานการณ์ “พอได้แล้วอันดา! เขาเป็นแค่แม่บ้าน จะไปหาอาหารหรูมาจากไหนถ้าไม่ใช่ตลาดในเมือง เลิกหาเรื่องคนอื่นสักทีได้ไหม!” อันดาอ้าปากค้าง น้ำตาคลอหน่วยด้วยความตกใจที่คิรินขึ้นเสียงใส่เธอเป็นครั้งแรก ก่อนจะลุกพรวดออกจากโต๊ะอาหารแล้ววิ่งหนีขึ้นห้องพักไปทันที คิรินถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อยหน่าย เขากวาดสายตามองมิลค์ที่ยืนตัวลีบอยู่มุมห้องด้วยความเกรงใจ จึงเอ่ยบอกเสียงเรียบ “เธอเก็บโต๊ะแล้วกลับไปพักผ่อนเถอะ” มิลค์รีบพยักหน้ารับคำแล้วก้มหน้าก้มตาเก็บจานชามออกไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้คิรินนั่งนิ่งอยู่ลำพังท่ามกลางความเงียบและความหงุดหงิดที่สุมอยู่ในอก หลังจากมิลค์เก็บกวาดโต๊ะอาหารและเดินออกจากบ้านไปแล้ว คิรินก็นั่งนิ่งอยู่ลำพังเพื่อสงบสติอารมณ์นานเกือบชั่วโมง ความเงียบงันรอบตัวทำให้เขาเริ่มทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ และรู้สึกผิดขึ้นมาลึกๆ เขาไม่น่าใช้อารมณ์หรือขึ้นเสียงใส่อันดาแบบนั้นเลย แฟนสาวอุตส่าห์ดั้นด้นขับรถไกลมาหาเพราะความเป็นห่วงและคิดถึง แต่เขากลับปล่อยให้ความหงุดหงิดเรื่องอื่นมาลงที่เธอ เมื่อคิดได้ดังนั้น คิรินจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วสาวเท้าเดินขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้าน เปิดประตูเข้าห้องนอนใหญ่ที่อันดาพักอยู่ ภาพที่เห็นคือร่างบางของแฟนสาวกำลังนอนคว่ำหน้าซุกหมอนสะอื้นไห้ตัวโยนจนน่าสงสาร ความรู้สึกผิดในอกของคิรินพุ่งสูงขึ้นไปอีก เขาเดินเข้าไปใกล้เตียงนอนอย่างเงียบเชียบก่อนจะทรุดตัวลงนั่งลงข้างๆ “อันดา...” คิรินเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว พร้อมกับวางมือลงบนกลุ่มผมนุ่มแล้วลูบเบาๆอย่างปลอบโยน “พี่ขอโทษนะ ที่เมื่อกี้พูดจาแรงใส่อันดาแบบนั้น พี่ไม่ได้ตั้งใจจะหงุดหงิดใส่อันดาเลย” ทันทีที่ได้ยินเสียงและสัมผัสคุ้นเคย อันดาก็รีบพลิกตัวลุกขึ้นโผเข้ากอดเอวสอบของคิรินแน่น ซบใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาลงกับอกกว้าง จากนั้นก็ปล่อยโฮออกมาหนักกว่าเดิม “ฮือ...พี่ใจร้ายกับอันดาจังเลยค่ะพี่คิริน” อันดาพูดทั้งสะอื้น มือบางกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความน้อยใจ “ตั้งแต่ที่คุณแม่ของพี่เกลียดและไล่อันดาออกจากบ้าน อันดาก็ไม่มีใครแล้วนะคะ พออันดาขับรถมาไกลเพื่อมาหาพี่ด้วยความเป็นห่วง แต่พี่กลับมาดุมาขึ้นเสียงใส่อันดาต่อหน้าคนงานต่ำต้อยพวกนั้นอีก” คิรินรู้สึกเจ็บแปล๊บในอกเมื่อได้ยินคำตัดพ้อ ยิ่งเห็นน้ำตาของคนที่เขารักยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นแฟนที่แย่ เขาโอบกอดร่างบางเข้ามาแนบอก กระชับวงแขนแน่นเพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและคำขอโทษ “โอ๋...ไม่ร้องนะอันดา พี่ขอโทษจริงๆ” คิรินก้มลงกดจูบซับน้ำตาที่ข้างขมับของเธออย่างอ่อนโยน “พี่สัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ไร่นี่คือบ้านของเรา ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาทำให้เธอเสียใจอีก อย่าร้องไห้เลยนะคนดี” อันดายังคงซบหน้าออดอ้อนอยู่ในอ้อมอกแกร่ง ริมฝีปากที่ซ่อนอยู่หลังไหล่หนากระตุกยิ้มสมใจชั่วพริบตา ก่อนจะกลับมาทำเสียงสะอื้นน่าสงสารต่อเพื่อตอกย้ำให้คิรินยิ่งรู้สึกผิดและมั่นใจในความรักที่เธอมีให้เขามากขึ้นไปอีก
Latest chapter
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 23 ครอบครัวที่อบอุ่นและมั่นคง (จบ)
ณ โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกเนรมิตขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการและอบอุ่น มิลค์ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก้าวเดินเคียงคู่คุณพ่อมายังเวที โดยมีคิรินในชุดสูทสากลยืนรออยู่ด้วยแววตาเปี่ยมรัก เมื่อทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน คิรินบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้างซ้าย พร้อมกับกล่าวสัญญาว่าจะดูแลและรักมิลค์ด้วยชีวิต มิลค์ตอบรับด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตาแห่งความตื้นตัน ก่อนที่คิรินจะประทับจูบลงบนเรียวปากอย่างอ่อนหวานท่ามกลางเสียงปรบมือแสดงความยินดีของแขกในงาน เมื่อเสร็จสิ้นพิธีการในช่วงค่ำ งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสก็ดำเนินต่อไปด้วยความสนุกสนานและอบอุ่น จนกระทั่งค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก ทั้งคู่จึงได้ปลีกตัวกลับมายังเรือนหอสุดหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างโรแมนติก ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากภายนอก คิรินสวมกอดมิลค์จากด้านหลัง ปลายคางเกยอยู่บนลาดไหล่เนียน ขณะที่มิลค์กำลังยืนมองวิวกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนผ่านกระจกบานใหญ่ “เหนื่อยไหมครับ คุณภรรยาของพี่” คิรินเอ่ยถามเสียงนุ่มพลางซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น มิลค์ส่ายหน้าเบาๆพลางเอื้อมมือไปกุมมือหนาที่โอบเอวเธอไว้ “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้มีความสุขที่สุดเลย เหม
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 22 สมกับที่รอคอย
หลังจากกลับมาถึงคอนโดหรู มิลค์เดินไปวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความรู้สึกใจหายและหม่นหมองเล็กน้อยจากภาพที่เห็นอันดาถูกทำร้าย คิรินที่เดินตามเข้ามาติดๆ สังเกตเห็นสีหน้าครุ่นคิดและแววตาที่ยังคงฉายความกังวลของคนตัวเล็ก เขาจึงเดินเข้าไปโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงบนลาดไหล่เนียนแล้วกระซิบถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ยังคิดเรื่องที่ร้านอาหารอยู่เหรอหืม…” มิลค์พยักหน้ารับเบาๆ เธอหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “มิลค์แค่รู้สึกใจหายน่ะค่ะ ถึงในอดีตอันดาเขาจะเคยทำร้ายและใจร้ายกับมิลค์มากแค่ไหน แต่พอมาเห็นเขาในสภาพที่ท้องโตแล้วถูกทำร้ายแบบนั้น มิลค์ก็อดสงสารไม่ได้จริงๆค่ะ” คิรินมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความทะนุถนอม และความภูมิใจอย่างล้นเอ่อ มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มใสของเธออย่างอ่อนโยน “นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พี่รักเธอไม่เคยเปลี่ยนเลยนะมิลค์...” คิรินเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “เธอมีจิตใจที่อ่อนโยนและเมตตาเสมอ แม้กระทั่งกับคนที่เคยทำร้ายตัวเอง เธอก็ยังเลือกที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจ” ชายหนุ่มกระชับกอดให้แน่นขึ้น พ
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 21 ความรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยาน NC20+
เมื่อคิรินจัดการเลียทำความสะอาดและกลืนกินหยาดน้ำรักของมิลค์จนหมดเกลี้ยง ชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้นเล็กน้อยและเอนกายพิงหัวเตียงด้วยความอิ่มเอม ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้น มิลค์ที่เพิ่งผ่านจุดสุดยอดไปหมาดๆกลับขยับกายลงมานั่งคุกเข่าแทรกอยู่ระหว่างเรียวขาแกร่งของเขาแทน ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ปนเขินอายเล็กน้อย คิรินขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ หัวใจเต้นแรงโครมครามเมื่อเห็นท่าทางของเธอ “มิลค์...จะทำอะไรน่ะ?” มิลค์เงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าแต่ก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “มิลค์...อยากลองทำให้พี่บ้างค่ะ พี่ชิมน้ำของมิลค์มาทั้งเดือนแล้ว มิลค์ขอกินของพี่บ้างนะคะ” คำพูดซื่อๆแต่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่และยั่วเย้าในคราวเดียวกันทำเอาคิรินถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความรู้สึกรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยานจนจุกอก ชายหนุ่มพยักหน้ารับอนุญาตด้วยแววตาปรารถนา มิลค์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้าก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ความเป็นชายขนาดใหญ่ที่กำลังผงาดตั้งชันและมีหยาดน้ำใสไหลซึมออกมาที่ส่วนหัว เธอยื่นปลายลิ้นเล็กออกมาตวัดเลียวนรอบส่วนปลายช้าๆ “ซี๊ด...อืม…” คิรินถึงกับครางกระเส่า ออกอาการส
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 20 รู้ใจ NC20+
แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำลง บรรยากาศรอบบ้านพักเงียบสงบและอบอวลไปด้วยความอบอุ่น “หิวหรือยังหืม? ตัวเล็ก” คิรินเดินเข้ามาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เอาคางเกยลงบนลาดไหล่เนียน พร้อมกับสูดดมความหอมจากซอกคอเธอเบาๆอย่างมันเขี้ยว มิลค์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มเขินๆ เธอยกมือขึ้นจับแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้ “ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ แต่ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน เราไปช่วยกันทำมื้อเย็นกันดีกว่านะคะ” คิรินพยักหน้ารับอย่างตามใจ ก่อนจะยอมปล่อยมือแล้วจูงมือพาเธอดิ่งตรงลงไปที่ห้องครัวชั้นล่าง บรรยากาศในครัววันนี้ต่างจากทุกๆวันที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่มิลค์ต้องคอยทำอาหารให้เจ้านายหนุ่มทานคนเดียว แต่วันนี้พวกเขากลับช่วยกันเตรียมวัตถุดิบเคียงข้างกันอย่างสนิทสนม คิรินอาศัยจังหวะที่มิลค์กำลังหั่นผัก คอยโอบกอดเอวและแกล้งหอมแก้มเธออยู่เป็นระยะจนมิลค์ต้องเอ็ดเบาๆด้วยความเขินอายกลัวว่าอาหารจะไม่เสร็จ เมื่อจัดการมื้อค่ำและเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ก็พากันขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนอน มิลค์ยืนมองกระเป๋าเดินทางของตัวเองที่ถูกจัดเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าปะปนกับเสื้อผ้าตัวใหญ่ของคิริน ค
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 19 ความผูกพันที่แน่นแฟ้น
เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง คิรินก็บอกให้มิลค์รออยู่ที่บ้านเพื่อเตรียมทำมื้อเที่ยง ส่วนเขาจะเป็นคนขับรถออกไปร้านขายยาในตัวอำเภอเอง มิลค์พยักหน้ารับด้วยความโล่งใจ ก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อลงมือทำอาหารง่ายๆระหว่างรอเขา ใช้เวลาไม่นาน คิรินก็กลับมาถึงบ้านพร้อมยื่นถุงยาให้แล้วบอกวิธีทานตามที่เภสัชกรแนะนำ “กินเม็ดแรกตอนนี้เลย ส่วนเม็ดที่สองอีกสิบสองชั่วโมงนะ” มิลค์รับยามาทานตามคำบอกอย่างว่าง่าย จากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน หลังจากจัดการทานมื้อเที่ยงฝีมือของมิลค์จนหมดเกลี้ยง คิรินก็อาสาเป็นคนเก็บกวาดและล้างจานชามทั้งหมดด้วยตัวเอง แม้ว่ามิลค์จะพยายามแย่งทำเพราะเกรงใจในฐานะที่เธอเป็นลูกน้อง แต่ชายหนุ่มก็กดไหล่บางให้นั่งพักเฉยๆ พร้อมกับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แถมร่างกายก็ยังระบมอยู่ พักผ่อนซะเถอะ หน้าที่นี้สามีคนนี้จัดการเอง” คำว่าสามีที่หลุดออกมาจากปากเขาทำเอาใบหน้าหวานเห่อร้อนขึ้นมาทันที มิลค์ได้แต่นั่งกอดหมอนอิงบนโซฟาด้วยความเขินอาย ปล่อยให้เจ้านายหนุ่มหรือตอนนี้กลายเป็นคนรักและสามีไปเสียแล้วจัด
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 18 มากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง
คิรินทิ้งตัวล้มลงนอนตะแคงข้างโดยไม่ยอมถอดถอนท่อนเอ็นที่ยังคงฝังคาอยู่ในความอบอุ่นของร่องรัก มือหนารั้งร่างบางของมิลค์ให้พลิกตะแคงหันมาหาเขา ก่อนจะกอดกระชับเธอไว้แนบอกหลวมๆแล้วโน้มใบหน้าลงกดจูบลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อย่างอ่อนโยน มิลค์กระพริบตาปริบๆด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นปนงอแง “มืดมากแล้ว มิลค์อยากกลับบ้านค่ะ” คิรินยกยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู มองคนในอ้อมแขนที่เริ่มออกอาการงอแง “งอแงอยากกลับบ้านเหมือนเด็กเลยนะ คืนนี้เธอไม่ได้กลับบ้านหรอก ฉันจะให้เธอนอนค้างที่นี่แหละ” “แต่มิลค์ไม่เคยนอนที่ไหนนอกจากบ้านตัวเองเลยนะคะ...” มิลค์ท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานฉายแวววิตกกังวล “มันรู้สึกไม่ชินค่ะ มิลค์คงนอนไม่หลับแน่ๆ” “นอนบ้านฉันบ่อยๆ เดี๋ยวเธอก็ชินเองแหละ” คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “อีกอย่าง...ตอนนี้เราเป็นมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องแล้วนะ” คำพูดนั้นทำให้มิลค์เม้มริมฝีปากแน่น เธอก้มหน้าลงซบกับแผงอกกว้างอย่างจำนนต่อความจริง เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปไกลแล้ว คิรินเห็นเธอนิ่งเงียบไป จ
You May Also Like
เกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย371.4K viewsรอยร้าวรัก
Sitha77.0K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.1K viewsลุ่มหลงวังวนเสน่หา (หลาย P)
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง61 viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่75 viewsซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา362 viewsบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย53 views
