เข้าสู่ระบบแชร์
2 เริ่มสั่นคลอน
วันที่เผยแพร่:
2026-09-14 16:56:09เช้าวันรุ่งขึ้น
มิลค์ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงผ้าฝ้ายสบายๆเดินถืออุปกรณ์ทำความสะอาดก้าวเข้าสู่บ้านพักส่วนตัวของคิรินด้วยความตื่นเต้น เธอตั้งใจไว้ว่าจะต้องทำงานให้ออกมาดีที่สุดเพื่อรักษาหน้าที่นี้ไว้ หลายชั่วโมงต่อมา คิรินในชุดลำลองกางเกงวอร์มและเสื้อยืดสีพื้นยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องโถง ใบหน้าคมคายนิ่งสนิท สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบ้านที่มิลค์เพิ่งเช็ดถูเสร็จหมาดๆ “ตรงนี้ฝุ่นยังติดอยู่” คิรินเอ่ยเสียงเรียบพลางใช้นิ้วชี้แตะที่ขอบหน้าต่างแล้วยกขึ้นให้ดู คราบฝุ่นบางๆติดปลายนิ้วเขาชัดเจน “แล้วก็การจัดวางรองเท้าหน้าบ้าน รองเท้าผ้าใบกับรองเท้าแตะต้องแยกมุมกันให้เรียบร้อย ฉันไม่ชอบความรก” มิลค์รีบก้มมองตาม เม้มปากแน่นด้วยความประหม่า รีบพยักหน้ารับคำทันที “ค่ะคุณคิริน มิลค์จะทำความสะอาดใหม่อีกรอบเดี๋ยวนี้ค่ะ” คิรินมองเด็กสาวที่ไม่มีทีท่าฮึดฮัดหรือบ่นกระปอดกระแปดเหมือนที่เขาคาดไว้ มิลค์เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาหยิบผ้ามาเช็ดขอบหน้าต่างจุดเดิมซ้ำอย่างตั้งใจ “เที่ยงแล้ว หิวหรือยัง?” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นลอยๆ ทำเอามิลค์สะดุ้งเงยหน้าขึ้นมอง “เอ่อ...ยังค่ะ มิลค์ยังไม่หิว” มิลค์โกหก ทั้งที่ความจริงตั้งแต่เช้าเธอกินข้าวต้มมัดไปแค่มัดเดียวเพราะรีบมาทำงาน ท้องไส้เริ่มส่งเสียงประท้วงเบาๆแล้ว คิรินหรี่ตามองหญิงสาวเหมือนจับพิรุธได้ แต่เขาไม่ได้ซักไซ้ต่อ เดินนำไปที่ห้องครัวเปิดตู้เย็นโล่งๆที่มีแต่น้ำเปล่าขวดเดียว “ในตู้เย็นไม่มีอะไรเลย หัวหน้าคนงานไม่ได้พาเธอไปซื้อของเข้าบ้านรึไง” “ยังค่ะ มิลค์กะว่าจะรอเลิกงานช่วงเย็นค่อยไปตลาดสด” คิรินถอนหายใจเบาๆ หยิบขวดน้ำออกมากิน “งั้นก็ไปหาอะไรกินซะ ฉันไม่อยากให้คนในบ้านเป็นลมเป็นแล้ง เดี๋ยวงานบ้านจะเสีย” พูดจบ เขาก็หันหลังเดินกลับเข้าห้องทำงาน ปล่อยให้มิลค์ยืนกะพริบตาปริบๆมองตามแผ่นหลังกว้าง แม้คำพูดจะดูดุและไร้น้ำใจ แต่ลึกๆเธอกลับสัมผัสได้ว่าเขาไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คิด เสียงรถสปอร์ตคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านพักทำให้คิรินเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าเป็นรถของอันดาแฟนสาว แววตาของชายหนุ่มก็ฉายแววดีใจขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด ประตูกระจกเปิดออก พร้อมกับอันดาในชุดเดรสแบรนด์ดังที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าอิดโรย “พี่คิรินคะ...” เธอดวงตารื้นน้ำตาแล้วโผเข้าสวมกอดเอวเขาแน่น คิรินวางเอกสารลงแล้วโอบกอดร่างบางไว้ทันที ความรู้สึกดีใจที่เธออุตส่าห์ขับรถมาไกลเพื่อมาหาเขาพรั่งพรูขึ้นมา “อันดามาได้ยังไง ทางลำบากแย่เลยสิ” “อันดาคิดถึงพี่นี่คะ...” เธอน้ำตาคลอเบ้า “หลังจากวันที่คุณแม่ของพี่ไล่อันดาแถมยังดูถูกต่างๆนานา อันดาก็แทบจะขาดใจ พอรู้ว่าพี่หนีมาอยู่ที่ไร่ส้ม อันดาก็รีบขับรถมาหาทันที” คิรินนึกถึงเหตุการณ์วันที่แม่ของเขาประกาศกร้าวว่าไม่ชอบอันดา จนทำให้เขาเลือกหอบผ้าหอบผ่อนหนีความอึดอัดมาอยู่ที่นี่ เพื่อที่เขาและเธอจะได้คบหากันอย่างสงบโดยไม่ต้องฟังคำดูถูกจากครอบครัว “ไม่ต้องร้องไห้นะ พี่สัญญาแล้วว่าจะปกป้องเธอ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง” คิรินเกลี่ยคราบน้ำตาให้เธอแผ่วเบา “แต่คุณแม่ของพี่เกลียดอันดามากนะคะ ถ้าวันหนึ่งพี่ทนแรงกดดันไม่ไหวล่ะ...” อันดาพูดเสียงสั่น คิรินมองเธอนิ่ง “ไม่มีวันนั้นหรอกอันดา ที่นี่จะเป็นเซฟโซนของเรา ไม่มีใครมาทำร้ายอันดาได้อีก” รอยยิ้มพึงพอใจแวบขึ้นบนใบหน้าของอันดา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเศร้าสร้อยตามเดิมซึ่งคิรินไม่ได้สังเกตเห็น จังหวะนั้นเอง มิลค์ที่ถือถาดน้ำผลไม้เดินเข้ามาเพื่อเสิร์ฟชะงักฝีเท้ากึกเมื่อเห็นเจ้านายกำลังโอบกอดกับผู้หญิงคนสวย เธอกำลังจะถอยหลังกลับเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวน คิรินเหลือบไปเห็นมิลค์ที่ยืนถือถาดน้ำเงียบๆอยู่ตรงประตู เขาจึงผละอ้อมแขนออกจากอันดาเล็กน้อยแล้วเอ่ยเรียก “มิลค์ เอาเข้ามาสิ” มิลค์สะดุ้งเล็กน้อย รีบก้าวเท้าเข้ามาวางถาดน้ำผลไม้และของว่างลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างระมัดระวัง แต่ด้วยความประหม่าทำให้ปลายนิ้วของเธอเผลอทำแก้วน้ำสั่นกระทบถาดเบาๆจนน้ำกระฉอกเลอะขอบถาดเล็กน้อย อันดาที่กำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว ปรายตามองด้วยความหงุดหงิดทันที เธอยกมือขึ้นปัดอากาศตรงหน้าเหมือนรังเกียจฝุ่นละออง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจิกกัด “อุ๊ย ซุ่มซ่ามจริง เป็นแค่เด็กบ้านนอกแท้ๆ มาทำงานเป็นแม่บ้าน แต่แค่วางแก้วน้ำยังทำได้ไม่เรียบร้อยเลยเหรอคะพี่คิริน หน้าตาก็ธรรมดา ท่าทางก็เก้ๆกังๆแบบนี้ จะไว้ใจให้ดูแลบ้านได้ยังไงกัน” มิลค์หน้าเสียทันที เธอก้มหน้ามองพื้นเม้มปากแน่นด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัว “ขอโทษค่ะ มิลค์จะรีบทำความสะอาดเดี๋ยวนี้ค่ะ” เธอยื่นมือสั่นๆจะหยิบผ้ามาเช็ด “พอเเล้วมิลค์ เธอกลับไปทำงานอื่นเถอะ” คิรินเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้เขาจะไม่ได้ต่อว่ามิลค์ แต่แววตาก็นิ่งสนิทไม่ได้แสดงความปกป้องใดๆเช่นกัน มิลค์รีบพยักหน้ารับคำเสียงเบา “ค่ะคุณคิริน” ก่อนจะรีบหมุนตัวเดินเลี่ยงออกไปจากห้องรับแขกทันที เพื่อหลีกหนีบรรยากาศอึดอัดที่กดทับหัวใจ เมื่อลับร่างของเด็กสาวไปแล้ว อันดาจึงหันมาเบะปากใส่คิรินต่อทันที น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นตัดพ้อแกมเอาแต่ใจ “ทำไมพี่ถึงจ้างเด็กซุ่มซ่ามแบบนั้นมาไว้ใกล้ตัวล่ะคะพี่คิริน มองทีไรก็ขัดหูขัดตา ยิ่งคิดว่าเธอต้องมาเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในบ้านหลังเดียวกับพี่ อันดาก็ยิ่งไม่สบายใจเลย” คิรินถอนหายใจเบาๆ เขายกมือขึ้นนวดขมับตัวเองอย่างเริ่มรู้สึกปวดหัวขึ้นมา เมื่อครู่เขาเพิ่งดีใจที่แฟนสาวอุตส่าห์ตามมาหา แต่พอมาเจอคำบ่นจุกจิกและความเอาแต่ใจแบบเดิมๆ ก็เริ่มทำให้ความรู้สึกผ่อนคลายที่อุตส่าห์หนีมาที่ไร่ส้มเริ่มสั่นคลอนทีละนิด
บทล่าสุด
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 23 ครอบครัวที่อบอุ่นและมั่นคง (จบ)
ณ โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกเนรมิตขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการและอบอุ่น มิลค์ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก้าวเดินเคียงคู่คุณพ่อมายังเวที โดยมีคิรินในชุดสูทสากลยืนรออยู่ด้วยแววตาเปี่ยมรัก เมื่อทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน คิรินบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้างซ้าย พร้อมกับกล่าวสัญญาว่าจะดูแลและรักมิลค์ด้วยชีวิต มิลค์ตอบรับด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตาแห่งความตื้นตัน ก่อนที่คิรินจะประทับจูบลงบนเรียวปากอย่างอ่อนหวานท่ามกลางเสียงปรบมือแสดงความยินดีของแขกในงาน เมื่อเสร็จสิ้นพิธีการในช่วงค่ำ งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสก็ดำเนินต่อไปด้วยความสนุกสนานและอบอุ่น จนกระทั่งค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก ทั้งคู่จึงได้ปลีกตัวกลับมายังเรือนหอสุดหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างโรแมนติก ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากภายนอก คิรินสวมกอดมิลค์จากด้านหลัง ปลายคางเกยอยู่บนลาดไหล่เนียน ขณะที่มิลค์กำลังยืนมองวิวกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนผ่านกระจกบานใหญ่ “เหนื่อยไหมครับ คุณภรรยาของพี่” คิรินเอ่ยถามเสียงนุ่มพลางซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่น มิลค์ส่ายหน้าเบาๆพลางเอื้อมมือไปกุมมือหนาที่โอบเอวเธอไว้ “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้มีความสุขที่สุดเลย เหม
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 22 สมกับที่รอคอย
หลังจากกลับมาถึงคอนโดหรู มิลค์เดินไปวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความรู้สึกใจหายและหม่นหมองเล็กน้อยจากภาพที่เห็นอันดาถูกทำร้าย คิรินที่เดินตามเข้ามาติดๆ สังเกตเห็นสีหน้าครุ่นคิดและแววตาที่ยังคงฉายความกังวลของคนตัวเล็ก เขาจึงเดินเข้าไปโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงบนลาดไหล่เนียนแล้วกระซิบถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ยังคิดเรื่องที่ร้านอาหารอยู่เหรอหืม…” มิลค์พยักหน้ารับเบาๆ เธอหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “มิลค์แค่รู้สึกใจหายน่ะค่ะ ถึงในอดีตอันดาเขาจะเคยทำร้ายและใจร้ายกับมิลค์มากแค่ไหน แต่พอมาเห็นเขาในสภาพที่ท้องโตแล้วถูกทำร้ายแบบนั้น มิลค์ก็อดสงสารไม่ได้จริงๆค่ะ” คิรินมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความทะนุถนอม และความภูมิใจอย่างล้นเอ่อ มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มใสของเธออย่างอ่อนโยน “นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พี่รักเธอไม่เคยเปลี่ยนเลยนะมิลค์...” คิรินเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “เธอมีจิตใจที่อ่อนโยนและเมตตาเสมอ แม้กระทั่งกับคนที่เคยทำร้ายตัวเอง เธอก็ยังเลือกที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจ” ชายหนุ่มกระชับกอดให้แน่นขึ้น พ
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 21 ความรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยาน NC20+
เมื่อคิรินจัดการเลียทำความสะอาดและกลืนกินหยาดน้ำรักของมิลค์จนหมดเกลี้ยง ชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้นเล็กน้อยและเอนกายพิงหัวเตียงด้วยความอิ่มเอม ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้น มิลค์ที่เพิ่งผ่านจุดสุดยอดไปหมาดๆกลับขยับกายลงมานั่งคุกเข่าแทรกอยู่ระหว่างเรียวขาแกร่งของเขาแทน ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ปนเขินอายเล็กน้อย คิรินขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ หัวใจเต้นแรงโครมครามเมื่อเห็นท่าทางของเธอ “มิลค์...จะทำอะไรน่ะ?” มิลค์เงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าแต่ก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “มิลค์...อยากลองทำให้พี่บ้างค่ะ พี่ชิมน้ำของมิลค์มาทั้งเดือนแล้ว มิลค์ขอกินของพี่บ้างนะคะ” คำพูดซื่อๆแต่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่และยั่วเย้าในคราวเดียวกันทำเอาคิรินถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความรู้สึกรักใคร่และเอ็นดูพุ่งทะยานจนจุกอก ชายหนุ่มพยักหน้ารับอนุญาตด้วยแววตาปรารถนา มิลค์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้าก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ความเป็นชายขนาดใหญ่ที่กำลังผงาดตั้งชันและมีหยาดน้ำใสไหลซึมออกมาที่ส่วนหัว เธอยื่นปลายลิ้นเล็กออกมาตวัดเลียวนรอบส่วนปลายช้าๆ “ซี๊ด...อืม…” คิรินถึงกับครางกระเส่า ออกอาการส
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 20 รู้ใจ NC20+
แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำลง บรรยากาศรอบบ้านพักเงียบสงบและอบอวลไปด้วยความอบอุ่น “หิวหรือยังหืม? ตัวเล็ก” คิรินเดินเข้ามาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เอาคางเกยลงบนลาดไหล่เนียน พร้อมกับสูดดมความหอมจากซอกคอเธอเบาๆอย่างมันเขี้ยว มิลค์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มเขินๆ เธอยกมือขึ้นจับแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้ “ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ แต่ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน เราไปช่วยกันทำมื้อเย็นกันดีกว่านะคะ” คิรินพยักหน้ารับอย่างตามใจ ก่อนจะยอมปล่อยมือแล้วจูงมือพาเธอดิ่งตรงลงไปที่ห้องครัวชั้นล่าง บรรยากาศในครัววันนี้ต่างจากทุกๆวันที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่มิลค์ต้องคอยทำอาหารให้เจ้านายหนุ่มทานคนเดียว แต่วันนี้พวกเขากลับช่วยกันเตรียมวัตถุดิบเคียงข้างกันอย่างสนิทสนม คิรินอาศัยจังหวะที่มิลค์กำลังหั่นผัก คอยโอบกอดเอวและแกล้งหอมแก้มเธออยู่เป็นระยะจนมิลค์ต้องเอ็ดเบาๆด้วยความเขินอายกลัวว่าอาหารจะไม่เสร็จ เมื่อจัดการมื้อค่ำและเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่ก็พากันขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนอน มิลค์ยืนมองกระเป๋าเดินทางของตัวเองที่ถูกจัดเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าปะปนกับเสื้อผ้าตัวใหญ่ของคิริน ค
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 19 ความผูกพันที่แน่นแฟ้น
เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง คิรินก็บอกให้มิลค์รออยู่ที่บ้านเพื่อเตรียมทำมื้อเที่ยง ส่วนเขาจะเป็นคนขับรถออกไปร้านขายยาในตัวอำเภอเอง มิลค์พยักหน้ารับด้วยความโล่งใจ ก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อลงมือทำอาหารง่ายๆระหว่างรอเขา ใช้เวลาไม่นาน คิรินก็กลับมาถึงบ้านพร้อมยื่นถุงยาให้แล้วบอกวิธีทานตามที่เภสัชกรแนะนำ “กินเม็ดแรกตอนนี้เลย ส่วนเม็ดที่สองอีกสิบสองชั่วโมงนะ” มิลค์รับยามาทานตามคำบอกอย่างว่าง่าย จากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน หลังจากจัดการทานมื้อเที่ยงฝีมือของมิลค์จนหมดเกลี้ยง คิรินก็อาสาเป็นคนเก็บกวาดและล้างจานชามทั้งหมดด้วยตัวเอง แม้ว่ามิลค์จะพยายามแย่งทำเพราะเกรงใจในฐานะที่เธอเป็นลูกน้อง แต่ชายหนุ่มก็กดไหล่บางให้นั่งพักเฉยๆ พร้อมกับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แถมร่างกายก็ยังระบมอยู่ พักผ่อนซะเถอะ หน้าที่นี้สามีคนนี้จัดการเอง” คำว่าสามีที่หลุดออกมาจากปากเขาทำเอาใบหน้าหวานเห่อร้อนขึ้นมาทันที มิลค์ได้แต่นั่งกอดหมอนอิงบนโซฟาด้วยความเขินอาย ปล่อยให้เจ้านายหนุ่มหรือตอนนี้กลายเป็นคนรักและสามีไปเสียแล้วจัด
สาวใช้บ้านไร่ของคิริน 18 มากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง
คิรินทิ้งตัวล้มลงนอนตะแคงข้างโดยไม่ยอมถอดถอนท่อนเอ็นที่ยังคงฝังคาอยู่ในความอบอุ่นของร่องรัก มือหนารั้งร่างบางของมิลค์ให้พลิกตะแคงหันมาหาเขา ก่อนจะกอดกระชับเธอไว้แนบอกหลวมๆแล้วโน้มใบหน้าลงกดจูบลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อย่างอ่อนโยน มิลค์กระพริบตาปริบๆด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นปนงอแง “มืดมากแล้ว มิลค์อยากกลับบ้านค่ะ” คิรินยกยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู มองคนในอ้อมแขนที่เริ่มออกอาการงอแง “งอแงอยากกลับบ้านเหมือนเด็กเลยนะ คืนนี้เธอไม่ได้กลับบ้านหรอก ฉันจะให้เธอนอนค้างที่นี่แหละ” “แต่มิลค์ไม่เคยนอนที่ไหนนอกจากบ้านตัวเองเลยนะคะ...” มิลค์ท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานฉายแวววิตกกังวล “มันรู้สึกไม่ชินค่ะ มิลค์คงนอนไม่หลับแน่ๆ” “นอนบ้านฉันบ่อยๆ เดี๋ยวเธอก็ชินเองแหละ” คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “อีกอย่าง...ตอนนี้เราเป็นมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องแล้วนะ” คำพูดนั้นทำให้มิลค์เม้มริมฝีปากแน่น เธอก้มหน้าลงซบกับแผงอกกว้างอย่างจำนนต่อความจริง เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปไกลแล้ว คิรินเห็นเธอนิ่งเงียบไป จ
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.3K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.3K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.3K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้232.7K viewsคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋498 viewsหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว 581 viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา83 viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น283 views
