Part : ไม่คาดหวังไม่ผิดหวัง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ไม่คาดหวังไม่ผิดหวัง

--------------------------------------------------------------------------

@ห้างสรรพสินค้า เวลา11.00น.

วันนี้เธอแต่งตัวลุกดูเป็นเด็กสาวน่าถนุถนอม เดรสสั้นสีส้มพาสเทลกับผมรวบมัดหางม้านั้น มันเข้ากันจนผมไม่อาจปล่อยมือจากเอวบางของเธอได้เลย

คนขี้หวงเดินเกาะเอวคนตัวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย ระหว่างที่ทั้งคู่เดินเลือกร้านอาหารที่จะเข้าไปใช้บริการ

ซึ่งสาวสวยก็ให้ความสำคัญกับเรื่องอาหารการกินมาก ๆ ในขณะที่อีกคนนั้น สนใจเพียงแค่แผ่นหลังเนียนขาวและท้ายทอยสวย ๆ ของเธอ

“กินร้านนี้กันไหมคะ พี่เดย์?”

“ฮะ?”

“หลังหนูมีอะไรติดเหรอ” เธอถามอย่างสงสัยก่อนจะเอี้ยวศีรษะหันไปมอง

“เอาร้านนี้แหละ หิวแล้ว”

คนหนุ่มลากเจ้าของเอวบางเข้าร้านที่เธอชวนไปโดยไม่ทันได้ดูว่าสิ่งที่เธอชวนกินนั้น เป็นร้านอาหารทะเลที่เขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

เพราะทั้งปูทั้งกุ้งที่แสนอร่อย ล้วนต้องแลกมาด้วยความสกปรกของมือ ซึ่งคนรักสะอาดอย่างเขาจึงไม่ค่อยถูกใจกับสิ่งนี้

ผมเกลียดการแกะกุ้งแกะปูที่สุด มันทำให้มือของผมเหม็นกลิ่นคาว “ไปกินร้านอื่นดีไหม ฉันไม่อยากใช้มือกิน มันสกปรก”

“แต่ว่าเราสั่งอาหารไปแล้วนะคะ”

“ยกเลิกเมนูก็ได้หนิ อันไหนทำไปแล้วก็จ่ายตังเขาไป…”

“เดี๋ยวหนูแกะให้” เธอเสนอทางเลือกให้อีกคนเพราะเวลานี้ท้องของเธอใกล้จะย่อยกระเพาะเองแล้ว หากต้องไปเดินเลือกร้านอีกครึ่งชั่วโมงคงได้เป็นลมก่อนแน่

“งั้นตามใจ…”

“พี่เดย์ สวัสดีค่ะ”

“อ้าวขวัญ”

“พาเด็กมากินข้าวเหรอคะ” เธอเอ่ยถามท่าทางแซวเล็ก ๆ ราวกับรู้จักดีเดย์เป็นอย่างดี

“เรามาทำอะไรอ่ะ?” เขาเลือกที่จะไม่ตอบคำถามนั้นแต่เอ่ยถามเธอกลับแทน

“มากินข้าวกับแฟนค่ะ แฟนไปหาที่จอดรถอยู่”

“ว่าแล้ว มีแฟนนี่เอง ถึงได้บ็อกไอจีพี่”

“ก็พี่ชอบทักมาตอนหนูอยู่กับแฟนหนิ ฮ่า ๆ งั้นหนูไปก่อนนะคะ ถ้าแฟนมาเห็นเดี๋ยวจะเป็นเรื่อง”

“ครับ” คนทั้งคู่ยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่กันก่อนที่สาวสวยจะเดินจากไปนั่งโต๊ะที่ไกลเขาออกไป

เด็กเหรอ ไม่ใช่สักหน่อย ฉันไม่ได้เต็มใจให้เขาเหมือนพวกเธอนะ…

บาเบลทำได้เพียงแค่เถียงผู้หญิงคนนั้นในความคิด ถึงสิ่งที่เธอพูด เพราะการมีอยู่ของเธอตอนนี้ เธอไม่เคยเต็มใจให้เขาตั้งแต่แรก

“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะครับ”

ร้านนี้มีบริการให้พนักงานเด็กเสิร์ฟยืนย่างอาหารให้กับลูกค้า ซึ่งบริการของทางร้านก็สมกับราคาที่ลูกค้าควรจะจ่าย คือหัวละพันห้ากินได้ทุกอย่างไม่อั้น ไม่จำกัดเวลา ซึ่งอาหารทะเลที่นี่ก็เป็นเกรดพรีเมียมทั้งร้าน

“ดึงคอเสื้อขึ้นหน่อย” ดีเดย์พูดขึ้น เมื่อเห็นว่าคอเสื้อของเธอตกลงมาจนเห็นเนินอกขาวเนียนแสนรักแสนหวงของตน

“จะดึงยังไงล่ะคะ มือหนูเลอะหมดแล้ว”

มือน้อยสองข้างเลอะเทอะไปด้วยคราบคาว เพราะกำลังใส่ใจอยู่กับการแกะเปลือกกุ้งและเนื้อปูให้อีกคน จนไม่ทันได้สังเกตุเห็นว่าเด็กเสริฟ์ผู้ชายที่ยืนย่างอาหารให้อยู่ เขาเหลือบตามองร่องอกของเธออยู่ตลอดในช่วงที่ทำหน้าที่

คนขี้หวงแก้ปัญหาด้วยการลุกขึ้นไปนั่งข้างเธอ และดึงคอเสื้อน่าลำคานนั้นขึ้น พรางเบียดตัวเข้าใกล้เธอไม่ห่าง มือหนาปกปิดเต้าแสนรักไว้แบบนั้นไม่ปล่อย จนเริ่มทำสาวสวยอึดอัด

“จะนั่งตรงนี้เหรอคะ?”

“ทำไม”

“เปล่าค่ะ ก็แค่ถามเฉย ๆ”

“เสร็จหรือยังหิวแล้ว”

“ลุกขึ้นมานั่งกินดี ๆ สิคะ หนูแกะใส่จานไว้ให้แล้ว” เธอพูดบอกอีกคนที่เอาแต่เอนหลังพิงโซฟานั่งเล่นโทรศัพท์มือถือ

“จิ้มน้ำจิ้มด้วย”

“หมายถึง?”

“เอากุ้งจิ้มน้ำจิ้มให้หน่อย” เมื่อพูดจบอีกคนก็อ้าปากรออาหารในมือของเธอ

“กินเองไม่ได้เหรอคะ มือหนูสกปรกนะ” เธอพูดบอกอีกคนอย่างระวังเสียง แม้ในใจอยากจะตะคอกเขาแค่ไหนก็ตาม

“ไม่เห็นเหรอว่ามือไม่ว่าง”

บาเบลมองไปที่มือของเขาที่ถือโทรศัพท์ ส่วนอีกมือก็จับอยู่ที่นมเธอไม่ปล่อย สิ่งนั้นทำให้เธอถึงกับต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความสิ้นหวังกับชีวิต

“จิ้มอันไหนคะ”

“ซีฟู้ด”

สุดท้ายเธอก็ต้องยอมทำตามที่เขาขอ เพราะดูท่าแล้วเขาคงจะไม่ยอมกินข้าวเองหากเธอไม่ป้อน

จนเมื่อเธอเอาใจอีกคนจนอิ่ม และถึงได้ป้อนข้าวเข้าปากของตัวเองบ้าง แต่ระหว่างนั้นอีกคนก็ยังคลอเคลีย นัวเนียอยู่กับร่างกายของเธอไม่ห่าง แม้ว่าพนักงานหนุ่มคนนั้นจะหมดหน้าที่ไปแล้วก็ตาม

ฟอด~

เธอหยุดปากที่เคี้ยวกุ้งอยู่หันไปมองคนข้าง ๆ เพราะสงสัยที่จู่ ๆ เขาก็หอมซอกคอของเธอฟอดใหญ่ อย่างไม่เกรงใจสายตาคนในร้าน

“ทำ...”

ฟอด~

แก้มกลมใสถูกฟัดเข้า เมื่อเขาเห็นว่าเธอจะเอ่ยถามถึงการกระทำของตน…

นี่มันในร้านอาหารนะไอ้แก่โรคจิต!!

เธอพูดดุเขาในความคิดก่อนจะหันกลับมาเริ่มทานอาหารตรงหน้าให้หมด ส่วนคนพี่ก็เอาแต่จ้องมองสาวสวยราวกับจะกลืนกินเธอเป็นของหวานตบท้าย

หากไม่ติดว่าตอนนี้นั่งอยู่ที่ร้านอาหาร ก็คงจะซัดของหวานนี้เข้าไปแล้ว…

ซึ่งการกระทำของดีเดย์ในเวลานี้ เขากำลังปลูกฝังนิสัยติดสกินชิพให้กับตัวเอง อย่างที่เขาไม่รู้ตัวว่าสิ่งนั้นมันเป็นอันตรายกับหัวใจของเขา

หัวใจที่ไม่ต้องการมอบความรักดี ๆ ให้กับใครอีกแล้ว นอกจากตัวเอง…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~