สุดท้ายกลายเป็นรัก (เซต รุ่นพี่)

สุดท้ายกลายเป็นรัก (เซต รุ่นพี่)

last update最終更新日 : 2025-06-15
作家:  พลอยแพรวา連載中
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 評価. 3 レビュー
40チャプター
5.7Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

อ่านฟิน

วัยรุ่น

วิศวกร

เข้าใจผิด

เมื่อเธอก็เหงา ส่วนเขาก็ร้อนเงิน “แล้วงานที่รับนี่ปกติเขามีขึ้นเตียงด้วยไหม”

もっと見る

第1話

ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ(1)

초여름의 이른 아침.

경성 진국공부의 사당 주변은 아침부터 자옥한 안개로 휩싸였다.

조용한 사당 안에서는 승려가 경을 읊는 소리가 이따금씩 흘러나오고, 정원 내 청동로에서는 연기가 모락모락 피어오르고 있었다. 사당을 지키는 시녀와 하인들은 분주히 움직이며 하루를 준비하고 있었다.

강유영은 치맛자락을 들고서 처마 길을 따라 뒤뜰을 나오고 있었다. 온몸에 퍼진 근육통 때문에 걸음걸이가 다소 어색했다.

좌측 쪽문이 갑자기 열리더니 커다란 손이 뻗어 나와 가늘고 여린 그녀의 허리를 가로챘다. 상대는 묻지도 따지지도 않고 그녀를 끌고 뒤뜰에 있는 별당으로 들어갔다.

강유영의 안색이 하얗게 질리며 입에서는 저도 모르게 비명이 새어 나왔다.

사내의 커다란 손이 그녀의 입을 틀어막더니 귓가에 서늘한 목소리가 들려왔다.

“나다.”

익숙한 감송향이 코끝에 닿자, 강유영은 고개를 들고 자신을 안고 있는 사내를 바라보았다. 까맣고 동그란 눈이 순식간에 번쩍 뜨이더니 당황한 듯, 두 손을 뻗어 사내의 가슴을 밀쳤다. 분홍빛 도톰한 입술이 급하게 움찔거렸지만, 아무런 소리도 낼 수 없었다.

높게 솟은 날카로운 콧날과, 윤기가 도는 얇은 입술, 요염하다는 감탄이 절로 나올 정도로 빼어난 이목구비와 가지런하게 틀어 올린 머리, 분명히 얼굴은 귀하게 자란 귀공자인데, 감히 범접할 수 없는 강한 위압감이 풍겼다.

사내의 이름은 조원철.

강유영의 큰 오라버니이자, 변방에서 5년간 나라를 지키다가 반달 전에야 개선가를 울리며 귀경한 대장군이었다.

오늘 집안에서 덕망 높은 스님까지 불러 제를 지내는 이유 역시 그의 공적을 조상님들에게 알리고 넋을 위로하기 위함이었다.

조원철은 그녀를 놓아주고도 바로 물러서지 않고 시선을 내려 지그시 그녀를 지그시 바라보았다.

오랜 시간 전장에 몸을 담았던 사람이라, 풍기는 위압감이 숨이 막혔다. 그저 조용히 바라만 보고 있는데도 감히 눈을 마주칠 수 없게 만드는 위엄이 느껴졌다.

반면 강유영의 차림새는 소박하기 그지없었다. 까만 머리에는 은비녀 하나만 꽂아 틀어올리고 귀에는 작은 은 귀걸이 한 쌍이 전부였다. 산차화 모양 비녀는 오랜 세월의 흔적 때문에 더욱 초라해 보였다.

까만 머리와 대조되는 하얗고 고운 얼굴은 창백하게 질려 있었고 물기를 머금은 두 눈은 새빨갛게 부어 있었다. 그녀는 마치 놀란 토끼마냥 안절부절못하고 있었다.

“오라버니….”

강유영은 떨리는 가슴을 애써 달래며 하얗게 질린 얼굴로 그를 불렀다.

그녀는 본능적으로 뒷걸음질 쳤지만 등 뒤에는 차가운 담벽이 가로막고 있었다. 소녀는 두 손으로 담벽을 짚고서 그의 품에 반쯤 안긴 상태로 있었다. 마치, 독수리에게 잡힌 토끼처럼 도망칠 수도, 물러설 수도 없었다.

조원철은 앞으로 한 걸음 더 다가섰다.

그의 체취가 압도하듯 그녀를 감쌌다. 준수한 얼굴이 가까이 다가오자, 그녀는 길고 풍성한 속눈썹 아래 드리워진 짙은 그림자까지 선명히 볼 수 있었다. 강유영의 마음은 또다시 혼란스러워졌다.

그녀는 입술을 깨물며 등을 벽에 바짝 붙였다. 두 손은 무의식적으로 뭔가를 잡고 싶어 안달이 났고, 가슴에서 전해지는 떨림 때문에 정신을 차릴 수 없었다. 머릿속은 이미 하얘지고 온몸의 피가 거꾸로 솟는 듯했다. 심장이 목구멍까지 튀어나올 듯, 조여들었다.

그녀는 살며시 고개를 들고 그와 시선을 맞추었다. 위에서 내려다보는 그의 시선이 자꾸만 어젯밤을 떠올리게 했다.

조원철은 말없이 손을 뻗었다.

강유영은 화들짝 놀라며 몸을 움츠렸다.

바짝 긴장한 그녀와는 대조되게, 그는 느긋하게 품에서 백옥 약병을 꺼내 뚜껑을 열었다.

달콤한 연고의 향기가 퍼지며 두 사람의 체향과 어우러져 묘한 분위기가 풍겼다.

그는 손을 뻗어 그녀의 허리춤으로 가져갔다.

“오라버니, 뭘 하시려는 건가요?”

강유영은 긴장한 듯, 마른침을 삼키며 본능적으로 몸을 움츠렸다.

“약 발라야지.”

조원철은 당연하다는 듯이 짤막하게 대꾸했다.

“그… 그럴 필요까지는….”

강유영은 얼굴이 화끈거려 당장 어디라도 들어가서 숨고 싶었다. 그녀는 당황한 듯, 두 손을 저으며 그의 손목을 붙잡았다.

얇은 천 사이로 전해지는 그의 체온이 뜨거워, 이마에서 땀이 송골송골 맺혔다.

그녀와 조원철은 피가 섞인 남매가 아니었다.

강유영이 여덟 살 나던 해, 국공부는 친딸을 찾았다며 조연화를 집으로 데려왔다. 그러나 강유영이 누군지는 알려주지 않고 단지 그녀가 강씨라는 것만 전해주었다.

그날 이후로 강유영은 조유영에서 스스로 강유영이 되었다.

그나마 다행인 점은 인자한 국공부에서 친딸을 데려온 이후에도 그녀를 내쫓지 않고 집안에 두고 키워주었다는 점이었다.

그러나 정체도 불분명한 고아인 그녀가 이 저택에서 어떤 처지일지는 뻔한 일이었다.

그래도 장남인 조원철이 강직하고 공정한 사람이라, 불의를 보면 참지 못하는 성품이었다.

강유영은 그 덕분에 많은 고초를 면할 수 있었고 자연스럽게 그에게 남다른 마음을 품게 되었다. 하지만 감히 뭔가를 바라지는 못하고 그저 존경하는 마음을 담아 멀리서 바라볼 뿐이었다.

조원철은 그녀에게 있어 신과도 같은 존재라 감히 바라보기도 죄송스러운 존재였다.

어젯밤, 술을 많이 마신 조원철이 걱정되어 직접 끓인 숙취 해소탕을 들고 그를 찾아갔었다.

그런데 술에 취할 대로 취한 조원철이 그녀를 누구로 착각한 것인지 꿀이 떨어질 것 같은 다정한 목소리로 ‘내 사랑’이라 부르며 몸을 밀착해오기 시작했다.

마치 고독한 배가 파도에 휩쓸리듯, 고요했던 그녀의 마음에 거센 물결이 일기 시작했다.

그가 이 정도로 취한 모습은 처음이었고, 자신이 하룻밤 내내 그를 돌보게 될 줄은 꿈에도 상상하지 못했다.

그렇게 아무도 잠 못드는 밤이 이어졌다.

그는 마치 뜨거운 불길처럼 온몸으로 그녀를 감쌌다. 평소의 냉담하고 금욕적인 모습과는 사뭇 달랐다.

술에 취한 사람은 정말 감당하기 힘들었다. 그녀는 동이 틀 때까지 그에게 시달리며 몸이 산산조각 날 것 같은 고통을 겪었다.

강유영은 날이 밝기 전에 쑤시는 몸을 간신히 지탱하며 처소로 돌아와 겨우 치마만 갈아입고 사당으로 향해야 했다.

‘오라버니가 그토록 애타게 부르던 사람은 대체 누구였을까?’

그녀가 잠깐 넋을 놓은 사이, 허리는 이미 큰 손에 잡혀 있었다.

조원철은 능숙하게 허리띠를 잡아당겨 풀었다.

그녀가 미처 반응하기도 전에 허리춤이 갑자기 헐렁해지더니 치마가 아래로 흘러내렸다.

하얗고 보드라운 살결이 드러나고, 곳곳에 남은 붉은 흔적들이 시야에 들어왔다.

조원철의 숨결이 거칠어지고 청명하던 눈빛에 파문이 일기 시작했다.

그는 천천히 몸을 숙였다.

“오라버니….”

강유영은 도망치고 싶어도 도망갈 곳이 없었다. 수치심이 밀물처럼 그녀를 순식간에 집어삼키고, 홍조는 빠르게 온몸으로 번져갔다.

밤새 취한 그를 받아주느라 그녀는 지칠 대로 지쳐 있었다. 수치심에 발가락이 저절로 오그라들고 힘껏 깨문 입술 사이로 신음이 새어 나왔다. 그녀는 차마 볼 수 없어 조용히 시선을 돌렸다.

오랜 시간 칼을 잡아 굳은살이 배긴 그의 손길이 조금 거칠었다.

달콤한 연고의 향기가 점점 짙어지며 강유영의 이성을 어지럽혔다.

그녀는 저도 모르게 몸이 굳어지며 다리에 힘이 풀렸다. 그녀는 간신히 벽에 기대어 중심을 잡고 주저앉지 않도록, 손바닥에 힘을 주었다.

머릿속은 자꾸만 지난밤의 광경이 떠올라 정신을 차릴 수 없었다.

“세자는 아직인 것이냐?”

갑자기 문밖에서 진국공 부인 한씨의 목소리가 들려왔다. 세자는 조원철을 두고 하는 말이었다.

소리를 듣자마자 강유영의 얼굴에서 핏기가 싹 사라졌다. 손발이 차갑게 떨리고 숨이 멎을 것 같았다.

그녀와 조원철은 여전히 가문의 족보에 나란히 이름을 올린 남매였다.

한씨가 문을 열고 들어와 이 광경을 목격한다면 그들은 어떻게 되는 것일까?

“이상하군요. 소인이 분명 세자께서 이쪽으로 오시는 것을 보았는데… 혹, 별당에 들어가 계신 게 아닐까요?”

한 하인의 목소리도 이어서 들려왔다.

곧이어, 그 하인이 쪽문을 두드렸다.

“세자, 안에 계시옵니까?”

어린 하인의 한마디 한마디가 송곳처럼 강유영의 가슴을 찔렀다. 그녀는 마치 불가마에 올려진 개미가 된 기분이었다. 조급해진 그녀는 애원에 찬 눈으로 조원철을 바라보았다.

그러나 정작 그는 바깥의 소란은 전혀 듣지 못한 듯, 한쪽 무릎을 꿇은 채, 태연히 손에 연고를 다시 묻히고 하던 일을 계속했다.

마치 밖에 있는 한씨는 전혀 신경 쓰이지 않고 세상에 이것보다 중요한 일은 없는 듯했다.
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Maethika Ponsri
Maethika Ponsri
พี่ค่ะ เซตรุ่นพี่เหลือตอนใครบ้างค่ะ รอไม่ไหวฟินมากค่ะ5555
2025-11-08 16:34:25
0
0
Chayapa Sanpinij
Chayapa Sanpinij
สนุกมาก ชอบเซตรุ่นพี่มากเลย
2025-07-23 19:01:09
0
0
Nira Ho
Nira Ho
สนุกมากเรื่องนี้ อ่านเลยค่ะแนะนำ เนื้อเรื่ิองมันก็ธรรมดา แต่มันไม่น่าเบื่อ
2025-06-26 03:54:32
0
0
40 チャプター
ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ(1)
ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ“พี่ป็อบ นิวขอโทษ ฟังนิวก่อนได้ไหม”ป็อบหยุดฝีเท้าลงกับที่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ พยายามไม่ให้เสียงที่ดังออกมานั้นมันสั่นเทาให้อีกฝ่ายนั้นรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกแย่มากแค่ไหน“พูดมาสิ”“เมื่อคืนนิวเมามาก นิวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนนั้นคือคนที่พี่คุยด้วย”“...” ป็อบหัวเราะในลำคอกับคำพูดของน้องรหัสที่เธอรักเหมือนน้องแท้ๆ ดูแลอย่างดีมาตั้งแต่นิวเหยียบเข้ามาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย“พี่ป็อบ หยุดก่อน ฟังนิวก่อนดิ เราเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ”พี่น้องเหรอ...พี่น้องมันคงไม่แอบไปเอากับผู้ชายที่พี่ตัวเองกำลังคุยอยู่หรอก ผู้หยิงที่ทำแบบนั้นได้เธอยังเรียกมันว่าน้องได้อีกหรือเปล่าป็อบหยุดฝีเท้าลงอีกครั้งหลังจากเดินมาได้จนเกือบจะถึงรถอยู่แล้ว เมื่อได้ฟังถึงประโยคนั้นก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ“พี่น้องเหรอ ใช่ ฉันก็เห็นแกเป็นน้องมาตลอด แล้วแกเห็นฉันเป็นพี่จริงเหรอ น้องเหี้ยอะไรมันจะทำอย่างนี้วะ!”ที่ผ่านมาใครมันก็มองว่าป็อบเป็นคนแรงอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่เคยทำนิสัยแย่ๆ กับเพื่อนกับรุ่นน้องที่ตัวเองรักเลยสักครั้ง จะมีก็แต่ครั้งนี้ที่มันไม่ไหวแล้วจริงๆ ใครเจอแบบ
続きを読む
ตอนที่ 1เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ (2)
ครืดทันทีที่นึกด่ามันในใจไอ้ไต้ฝุ่นก็โทรเข้ามา อันที่จริงมันก็โทรหาเธอตั้งแต่เช้าแล้ว ตั้งแต่รู้ว่ามันไปเสพสุขด้วยกันที่รู้ก็เพราะนิวลงสตอรี่ไอจีเมื่อคืนนี้ รูปที่ถ่ายติดหัวเตียงและหลังมือที่มีรอยสักสัญลักษณ์หนึ่งซึ่งไต้ฝุ่นมันเพิ่งไปสักมาเมื่อเดือนก่อนนั่นแหละที่ทำให้ป็อบรู้ว่ามันไปมีความสัมพันธ์กัน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าใช่แต่พอเธอโทรหามันทั้งคืนและไม่รับสายทั้งคู่จึงสรุปได้ว่าใช่แล้วมันก็ใช่จริงๆ เพราะเธอจับได้ตอนไปดักรออยู่หน้าหอของหนุ่มรุ่นพี่ ถ้าไม่ทำอย่างนี้พวกมันไม่มีทางยอมรับแน่จะด้วยความเมาหรืออะไรก็แล้วแต่ เธอขอไม่ให้อภัยคนพวกนั้น“โทรมาทำไมอีก”(ป็อบอยู่ไหน ฟังพี่ก่อนครับ)“พูดมา”ป็อบพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ความร้อนระอุยังลุกลามอยู่ในโพรงอกถึงแม้ว่าตอนนี้จะนั่งในห้องโดยสารที่เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ(พี่ขอโทษ เมื่อคืนน้องเขามันอ่อยพี่ละพี่ก็เมามาก เลย...)เลวสิ้นดี ยังกล้าไปโทษคนอื่น“เงี่ยนมาก ใช่ไหม”(ป็อบ พูดกันดีๆ)“มันไม่จำเป็นหรอกพี่ไต้ฝุ่น จะเมามากเมาน้อยถ้าคนมันคิดดีแต่แรกมันไม่ทำอย่างนี้หรอก เพราะจิตใต้สำนักมันชั่วทั้งคู่ถึงได้พากันไปทำอย่างนั้น”(พี่ชอบเรานะ
続きを読む
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า(1)
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่าเอาเข้าจริงการถูกหักหลังจากคนที่ตัวเองรักมันไม่ใช่เรื่องที่จะทำใจได้ง่ายอย่างที่คิด ตั้งแต่กลับมาถึงห้องในวันนั้นจนถึงวันนี้ไม่มีวันไหนเลยที่ป๊อปจะไม่ร้องไห้ ต่อหน้าใครหลายคนเธออาจเข้มแข็ง เป็นคนที่ไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นเลยสักครั้ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความรู้สึกก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายนี้มันก็มีเท่านี้ มีเท่ากับคนอื่น รักเป็น เจ็บเป็น เสียใจเป็นไม่ต่างจากใครบนโลกใบนี้เอาอะไรมารับไหวทุกครั้งที่คบใครก็ให้ใจไปหมด ไม่ว่าจะเพื่อน พี่หรือน้องก็ตาม อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วยเต็มที่และสุดกำลัง ใครเดือดร้อนเมื่อไรก็เธอคนนี้นี่แหละที่พร้อมยื่นมือเข้าไปช่วย แล้วทำไมผลของความให้ใจมันเป็นอย่างนี้ มันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย“จะไปไหน”“ไปเที่ยว แล้วคืนนี้คงนอนคอนโด ไม่กลับ พี่ปืนบอกแม่ให้ด้วยแล้วกัน”ครอบครัวของเธอเพียบพร้อมไปเกือบทุกเรื่อง จะมีก็แต่เรื่องเวลาที่ป๊อปรู้สึกว่าพ่อกับแม่นั้นแทบไม่มีให้เพราะพวกท่านทั้งสองให้ความสนใจกับงานมากจนแทบไม่ได้ทานข้าวด้วยกันสักมื้อเลยก็ว่าได้ นานๆ ทีถึงจะนัดกันพูดคุยกันสักครั้ง“แล้วหน้าตาแกทำไมเป็นอย่างนั้น อกหักเหรอน้องรัก” คำถามที่เอ่ยจากปากขอ
続きを読む
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า (2) "พี่รับงานไหม"
แต่ไม่ยักเห็นใครลงคลิปของเขาเลย เธอพลาดคลิปไหนของร้านไปหรือเปล่านะ หรือเขามีแม่ๆ จองไว้แล้วถึงไม่ถูกโพรโมทเหมือนอย่างคนอื่น“สวัสดีครับ เชิญด้านในเลยครับ ไม่ทราบว่าลูกค้าได้จองโต๊ะไว้หรือเปล่า”พนักงานชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินมาหาป๊อปด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอกำลังยืนเหม่ออยู่หน้าร้านเพราะมัวแต่มองตามคีตะไปจนตอนนี้เขาหายไปทางด้านหลังร้านแล้วหายไปไหนแล้วอยู่ ๆ เธอก็เกิดสนใจเขาขึ้นมา ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาก็แค่คนที่เข้าถึงยากคนหนึ่งเท่านั้นและเธอไม่เคยคิดที่จะเข้ากับเขาอยู่แล้ว“ไม่ค่ะ ไม่ได้จองไว้” เธอตอบพนักงานพลางสอดส่องสายตามองหาเขาอีก แต่ก็ไม่มีเขาแล้วแม้แต่เงาก็ไม่เห็น“มาคนเดียวหรือเปล่าครับ”“สองค่ะ เดี๋ยวเพื่อนตามมาอีกคน”หลังจากนั้นพนักงานก็พาเธอเดินเข้าไปในร้าน ด้านในก็ไม่ได้ต่างจากสถานบันเทิงทั่วไปที่เคยเห็น ลูกค้าส่วนมากเป็นผู้หญิงทั้งนั้น“น้องอยากเปิดเป็นโต๊ะวีไอพีหรือเป็นโต๊ะยืนครับ”ป๊อปหันขวับไปทางพนักงานคนเดิมที่พามาถึงด้านในร้านที่มีโต๊ะแบบยืนอย่างที่ว่ากับส่วนที่เป็นโซฟาซึ่งมีมากกว่า เดาว่านั่นแหละที่เรียกว่าโต๊ะวีไอพีก่อนจะมาก็ไม่ได้หาความรู้เรื่องนี้ไ
続きを読む
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า (3) ตกลงรับงาน
เขาเลิกคิ้วแล้วอุทานเป็นคำถามในลำคอเบาๆ คีตะไม่เข้าใจคำถามของคนตรงหน้า ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขาอยู่สถานที่แบบไหนถึงต้องร้องในใจ แต่ไม่ทันจะอ้าปากพูดก็อีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน“คืองี้ ถ้าพี่คีตะรับงาน แกล้งควงเป็นแฟน ไปเที่ยว กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อยสิ ปกติพี่คิดเรทพวกนี้เท่าไหร่”“ฉัน?”เขายังคงทำหน้างงไม่เลิก แล้วชี้นิ้วมาที่ตัวเองก็จะไม่ให้งงได้ยังไงกูแค่มาส่งของให้คนที่เขาจ้าง เป็นงานพิเศษที่รับทำอยู่ตอนนี้ แล้วงานที่เขาทำก็ไม่ใช่งานที่สาวรุ่นน้องคนนี้เข้าใจเขาจำเธอได้ เพื่อนของเมียไอ้บูม ซึ่งไอ้บูมเป็นเพื่อนต่างคณะของเขา จำได้ก็เพราะว่าสวยนั่นแหละ เห็นครั้งแรกก็สะดุดตาแล้ว ถึงเขาจะไม่ค่อยสนใจใคร ไม่ค่อยพูดกับใคร แต่ก็เห็นคนนี้อยู่นะในสายตาเวลาเจอกันเธอชอบยิ้มให้เขา...เป็นครั้งแรกที่ป๊อปได้เห็นเขาในชุดอื่นที่ไม่ใช่ชุดนักศึกษา ใส่เพียงเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงคาร์โก้สีดำแบบที่ผู้ชายหุ่นดีๆ เขาใส่กัน ยอมรับว่าเขาในชุดนี้ดูดีมากทีเดียว เป็นความธรรมดาที่โคตรจะพิเศษ“อือฮึ พี่คิดเท่าไหร่ ป๊อปจ่ายได้นะ” ก็ป๊อปมันลูกคนรวยและเขาก็คงรู้ป๊อปไม่คิดว่าตัวเองต้องอายกับเรื่องนี้ ในเม
続きを読む
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (1) “มึแฟนหรือยัง”
ตอนที่ 3 ความสบายใจป๊อปคิดว่ามันออกจะดูบ้าไปสักหน่อยแต่ตอนนี้มันก็เป็นไปอย่างที่ต้องการแล้ว เธอได้ควงหนุ่มหล่อระดับท็อปของมหาวิทยาลัย เพื่อจะฉีกหน้าไอ้คนคุยเก่าที่มันยังตามตื้อไม่เลิกและหน้าด้านหน้าทน แถมยังมาดูถูกว่าเธอจะโง่งมคุยกับมันคนเดียวก็ยอมรับว่าเคยโง่ แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีผู้หญิงโง่ๆ คนนั้นอีกแล้วก่อนออกมาจากร้านคิดว่าจะโดนเพื่อนด่าจนหูแฉะปากฉีก แต่ที่ไหนได้บอยมันบอกแค่ว่าขอบคุณที่เลี้ยงแล้วก็ปล่อยให้ป๊อปไปไหนก็ไป เพื่อนกันมันก็ศีลเสมอกันดี แต่ป๊อปรู้ว่ามันเข้าใจสุดท้ายป๊อปก็ออกมากับหนุ่มหล่อสุดฮอตของมหาวิทยาลัยที่ใครก็อยากเข้าหา โอ๊ย แล้วถ้าใครมันรู้ว่าป๊อปคนนี้เป็นลูกค้ารายแรกที่ได้ตัวพี่คีตะมาควงตอนเขามาสมัครงานเป็นหนุ่มโฮส คนทั้งมหาวิทยาลัยไม่รุมสาปรุมทึ้งแย่เหรอ“พี่คีตะมีแฟนหรือยัง” เท่าที่รู้มาเขาไม่มีแฟนแต่ต้องถามเพื่อความมั่นใจ“ไม่” เขาตอบไปตามตรงไม่ได้โกหก“ถามเผื่อไว้น่ะ กลัวว่าจะโดนตบเอา” ป๊อปพูดแล้วหัวเราะเบาๆนี่คงเป็นเสียงหัวเราะแรกตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นมาถึงแม้ว่าคนนั่งข้างกันที่ทำหน้าที่เป็นสารถีอยู่นี้จะหน้านิ่งมากก็เถอะ ก็ยังรู้สึกโลกมันสดใสมากอยู่ดี อา
続きを読む
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (2)
แสงสีจากตรงนี้รวมไปถึงรถราที่ขับผ่านนั้นมองดูเหมือนว่ามันครึกครื้นเหลือเกิน แต่ถ้าว่าป๊อปกลับรู้สึกเหงาเมื่อได้อยู่กับบรรยากาศเช่นนี้ ถ้าไม่มีอีกคนอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครมายืนเหม่อมองวิวยาวค่ำคืนด้วยกันป๊อปอาจคิดอะไรเตลิดไปไกลแล้ว“เธอมีทุกอย่าง”“...”อยู่ๆ คีตะก็พูดประโยคนั้นขึ้นมา ขณะที่เขายังคงมองไปตรงหน้า ก่อนจะพูดประโยคถัดจากนั้นโดยมีป๊อปยืนมองเขาจากทางด้านข้าง มองจากมุมนี้เขาก็ยังดูดีไม่ต่างจากมุมอื่น ทำไมเขาถึงไม่มีแฟนทั้งที่แบบเขาสามารถเลือกแบบไหนก็ได้ทำไมกันนะ“มีพ่อมีแม่ มีคนที่รักเธอตั้งมากมาย มีครอบครัวที่ดีและฐานะที่ดี ทำไมถึงต้องมานั่งเสียใจเพราะคนที่มันไม่ได้รักเธอจริง”ต่างจากเขาที่มีแค่แม่ตั้งแต่ตอนเด็ก เงินทองแต่ละบาทกว่าที่แม่ของเขาจะหามาได้นั้นไม่ง่าย เขาพยายามใช้ความสามารถของตัวเองเพื่อให้ตัวเองได้มาอยู่ในคณะที่ดี มหาวิทยาลัยดีๆ โดยใช้ทุนเรียนจากผู้ใหญ่ที่มอบให้ ไม่เหมือนเธอที่อยากได้อะไรก็แค่ควักเงินจ่ายเหมือนอย่างตอนนี้ แค่มีเงินก็ซื้อเขาได้นี่คงเป็นครั้งแรกที่ป๊อปได้ยินเขาพูดอะไรอย่างคนปกติ ที่ว่าไม่ปกติก็คือชอบพูดคำหรือประโยคสั้นๆ จนคนฟังจับใจความไม่ค่อยได้ ก
続きを読む
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (3) ”ยิ้มหน่อย“ อัพเดท
“พักอยู่ที่ไหน” เขาถามก็ถ้าเมาจะได้ไปส่งถูก จะหิ้วกลับไปนอนห้องเขา ตึกพาณิชย์เก่าๆ แบบนั้นเธอคงไม่อยากไป“คะ ออ อยู่แถว...”ป๊อปบอกเขา ซึ่งเป็นคอนโดที่ป๊อปมักจะกลับไปนอนเวลาที่ไม่อยากขับรถกลับบ้านและมันใกล้มหาวิทยาลัยมากที่สุดนอกจากครอบครัวป๊อปจะทำธุรกิจเกี่ยวกับการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แล้วยังทำเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์อีกด้วย คอนโดที่ป๊อปใช้พักก็เพราะแม่ยกให้เป็นของขวัญตั้งแต่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่ได้อยากอวดว่ารวย แต่ก็รวยจริงๆ“เผื่อว่าป๊อปเมาแล้วบอกไม่ถูกใช่ไหม” ป๊อปถามแล้วแกล้งหัวเราะรู้ทันความคิดเขาด้วย ดูท่าทางแล้วคงเมาเละแน่ เขานึกภาพไปถึงว่าต้องแบกเธอขึ้นห้อง งานแรกก็คงเหนื่อยแล้ว ดีหน่อยก็คงเพราะสาวรุ่นน้องตัวเล็กกว่าเขามาก ดูจากสายตาแล้วน้ำหนักไม่น่าจะเกินสี่สิบหกแต่ก็ไม่แน่เพราะตรงนั้นกับตรงนั้นใหญ่ใช้ได้“ใช่” แล้วเขาก็ตอบตรงอย่างที่เป็น“พี่ไม่เหมาะกับการเป็นหนุ่มโฮสต์เลยบอกตามตรง” ป๊อปพูดไปก็หัวเราะใส่เขาไป“ทำไม”ก็ยังกล้าถาม“พูดก็น้อย เอาใจก็ไม่เก่ง ยิ้มก็ยาก”“...” เขาเงียบแล้วหน้าตึง พูดแบบนี้หรือจะไม่จ้างกูแล้ว“ไหนยิ้มให้ดูหน่อยสิ ยิ้มให้ป๊อปชื่นใจที” ป๊อปเอียง
続きを読む
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไหร่ (1) “พี่เคยมีแฟนไหม”
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไร“รถพี่ล่ะ ให้ป๊อปไปส่งที่ร้านนั้นก็ได้นะ”“ไม่เป็นไร” สภาพเมามายแบบนี้เหรอที่บอกจะไปส่งเขาก่อน ไม่น่ารอดคีตะตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยอย่างที่ชอบทำ แล้วเดินนำป๊อปไปที่ลานจอดรถ นี่ก็คงเป็นการเอาใจใส่ลูกค้าที่ดีมากทีเดียวสำหรับเขา ป๊อปสบประมาทเขาไว้เยอะ ภายใต้ใบหน้านิ่งๆ นั้นของเขาที่แท้มันแฝงไปด้วยความอบอุ่นมากมายเธอจะคิดว่าอย่างนั้น เพราะอย่างน้อยคีตะก็ไม่ทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว“เอาใจเก่งแบบนี้ ลูกค้าต้องเยอะแน่” ถึงจะพูดไม่เก่งก็เถอะป๊อปก็เริ่มไม่แน่ใจว่าคีตะเพิ่งมาสมัครงานหรือทำตั้งนานแล้วเพราะดูจากพฤติกรรมของเขาอาจจะเข้าอกเข้าใจผู้หญิงมากทีเดียวเขาไม่ตอบเพียงแค่ปรายตามองป๊อปแล้วกดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์ ก่อนจะเคลื่อนรถออกไปจากร้าน ในเวลานี้ก็เที่ยงคืนกว่าเข้าไปแล้วลูกค้าที่ไหนไม่มีสักคน นอกจากลูกค้าที่จ้างส่งของให้ มีไม่กี่คนแต่งานก็มีตลอด ค่าส่งก็แค่พอเก็บไว้ใช้จ่ายกับออมไว้ใช้ยามจำเป็นซึ่งมันก็ไม่มากพอกับที่ต้องใช้เวลานี้ตั้งแต่ที่แม่ล้มป่วยลงเขาก็เริ่มใช้ชีวิตลำบาก ร้านน้ำปั่นของแม่ก็ไม่ได้เปิดมานานรายได้ก็ไม่ คีตะต้องหางานพิเศษทำ เงินเก็บแม่ก็ใช้สำหรับรักษ
続きを読む
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไหร่ (2) ขึ้นเตียงด้วยไหม
“ไม่น่าเชื่อ มีคนปล่อยให้พี่โสดมาถึงทุกวันนี้ได้ไงเนี่ย” หรือว่าไม่ชอบผู้หญิงเอาจริง เป็นใครก็ต้องคิด ไม่ใช่แค่เธอแน่ เขาทั้งหล่อ ทั้งเรียนเก่ง เล่นกีฬาก็ดีเด่นระดับมหาวิทยาลัย อยู่คณะที่สาวๆ หลายคนเพ่งเล็ง มันจะอยู่โสดๆ แบบนี้ได้อย่างไรเธอคิดแตกออกเป็นสองประเด็น คือ หนึ่งเขาเลือกมากสองเขาไม่ชอบผู้หญิง“...” คนฟังเงียบใครบอกว่าเขาไม่อยากมี แต่อาจเป็นเพราะที่ผ่านมาเขาเอาตัวเองผูกติดกับใครบางคนไว้ถึงไม่เคยได้ลองคบกับใคร เขาตกหลุมรักเพื่อนตัวเอง รอวันที่จะสารภาพรักแต่ตอนนี้มันคงไม่ได้แล้วคีตะตัดสินใจเดินออกมาจากความอึดอัดพวกนั้นแล้วเพราะเหตุผลบางอย่างเขาชอบผู้หญิงที่เรียกว่าเพื่อนมาตลอด ตอนนี้เขาเลิกพยายามแล้วเพราะคิดว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ตรงจุดนั้นเหมือนเดิมอีกอย่างตอนนี้เขามีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบมากมาย โตขึ้นมากพอที่จะรู้ว่าตรงไหนอยู่ไปแล้วเสียเวลา ตรงไหนคือที่ที่เขาไม่ควรยืน“ถือว่าป๊อป เป็นแฟนแล้วกันเนอะ”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบเธอจึงรีบแก้สถานการณ์อันแสนอึดอัดนั้นด้วยการแกล้งเขาเล่น คนฟังหันมามอง เขาไม่ยิ้มแต่ก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจอะไรออกมา“ก็ดี” เขาพูดแค่นั้น“ถ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status