สุดท้ายกลายเป็นรัก (เซต รุ่นพี่)

สุดท้ายกลายเป็นรัก (เซต รุ่นพี่)

last updateLast Updated : 2025-06-15
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
40Chapters
6.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเธอก็เหงา ส่วนเขาก็ร้อนเงิน “แล้วงานที่รับนี่ปกติเขามีขึ้นเตียงด้วยไหม”

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ(1)

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Maethika Ponsri
Maethika Ponsri
พี่ค่ะ เซตรุ่นพี่เหลือตอนใครบ้างค่ะ รอไม่ไหวฟินมากค่ะ5555
2025-11-08 16:34:25
0
0
Chayapa Sanpinij
Chayapa Sanpinij
สนุกมาก ชอบเซตรุ่นพี่มากเลย
2025-07-23 19:01:09
0
0
Nira Ho
Nira Ho
สนุกมากเรื่องนี้ อ่านเลยค่ะแนะนำ เนื้อเรื่ิองมันก็ธรรมดา แต่มันไม่น่าเบื่อ
2025-06-26 03:54:32
0
0
40 Chapters
ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ(1)
ตอนที่ 1 เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ“พี่ป็อบ นิวขอโทษ ฟังนิวก่อนได้ไหม”ป็อบหยุดฝีเท้าลงกับที่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ พยายามไม่ให้เสียงที่ดังออกมานั้นมันสั่นเทาให้อีกฝ่ายนั้นรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกแย่มากแค่ไหน“พูดมาสิ”“เมื่อคืนนิวเมามาก นิวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนนั้นคือคนที่พี่คุยด้วย”“...” ป็อบหัวเราะในลำคอกับคำพูดของน้องรหัสที่เธอรักเหมือนน้องแท้ๆ ดูแลอย่างดีมาตั้งแต่นิวเหยียบเข้ามาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย“พี่ป็อบ หยุดก่อน ฟังนิวก่อนดิ เราเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ”พี่น้องเหรอ...พี่น้องมันคงไม่แอบไปเอากับผู้ชายที่พี่ตัวเองกำลังคุยอยู่หรอก ผู้หยิงที่ทำแบบนั้นได้เธอยังเรียกมันว่าน้องได้อีกหรือเปล่าป็อบหยุดฝีเท้าลงอีกครั้งหลังจากเดินมาได้จนเกือบจะถึงรถอยู่แล้ว เมื่อได้ฟังถึงประโยคนั้นก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ“พี่น้องเหรอ ใช่ ฉันก็เห็นแกเป็นน้องมาตลอด แล้วแกเห็นฉันเป็นพี่จริงเหรอ น้องเหี้ยอะไรมันจะทำอย่างนี้วะ!”ที่ผ่านมาใครมันก็มองว่าป็อบเป็นคนแรงอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่เคยทำนิสัยแย่ๆ กับเพื่อนกับรุ่นน้องที่ตัวเองรักเลยสักครั้ง จะมีก็แต่ครั้งนี้ที่มันไม่ไหวแล้วจริงๆ ใครเจอแบบ
Read more
ตอนที่ 1เจ็บเพราะคนที่ไว้ใจ (2)
ครืดทันทีที่นึกด่ามันในใจไอ้ไต้ฝุ่นก็โทรเข้ามา อันที่จริงมันก็โทรหาเธอตั้งแต่เช้าแล้ว ตั้งแต่รู้ว่ามันไปเสพสุขด้วยกันที่รู้ก็เพราะนิวลงสตอรี่ไอจีเมื่อคืนนี้ รูปที่ถ่ายติดหัวเตียงและหลังมือที่มีรอยสักสัญลักษณ์หนึ่งซึ่งไต้ฝุ่นมันเพิ่งไปสักมาเมื่อเดือนก่อนนั่นแหละที่ทำให้ป็อบรู้ว่ามันไปมีความสัมพันธ์กัน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าใช่แต่พอเธอโทรหามันทั้งคืนและไม่รับสายทั้งคู่จึงสรุปได้ว่าใช่แล้วมันก็ใช่จริงๆ เพราะเธอจับได้ตอนไปดักรออยู่หน้าหอของหนุ่มรุ่นพี่ ถ้าไม่ทำอย่างนี้พวกมันไม่มีทางยอมรับแน่จะด้วยความเมาหรืออะไรก็แล้วแต่ เธอขอไม่ให้อภัยคนพวกนั้น“โทรมาทำไมอีก”(ป็อบอยู่ไหน ฟังพี่ก่อนครับ)“พูดมา”ป็อบพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ความร้อนระอุยังลุกลามอยู่ในโพรงอกถึงแม้ว่าตอนนี้จะนั่งในห้องโดยสารที่เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ(พี่ขอโทษ เมื่อคืนน้องเขามันอ่อยพี่ละพี่ก็เมามาก เลย...)เลวสิ้นดี ยังกล้าไปโทษคนอื่น“เงี่ยนมาก ใช่ไหม”(ป็อบ พูดกันดีๆ)“มันไม่จำเป็นหรอกพี่ไต้ฝุ่น จะเมามากเมาน้อยถ้าคนมันคิดดีแต่แรกมันไม่ทำอย่างนี้หรอก เพราะจิตใต้สำนักมันชั่วทั้งคู่ถึงได้พากันไปทำอย่างนั้น”(พี่ชอบเรานะ
Read more
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า(1)
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่าเอาเข้าจริงการถูกหักหลังจากคนที่ตัวเองรักมันไม่ใช่เรื่องที่จะทำใจได้ง่ายอย่างที่คิด ตั้งแต่กลับมาถึงห้องในวันนั้นจนถึงวันนี้ไม่มีวันไหนเลยที่ป๊อปจะไม่ร้องไห้ ต่อหน้าใครหลายคนเธออาจเข้มแข็ง เป็นคนที่ไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นเลยสักครั้ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความรู้สึกก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายนี้มันก็มีเท่านี้ มีเท่ากับคนอื่น รักเป็น เจ็บเป็น เสียใจเป็นไม่ต่างจากใครบนโลกใบนี้เอาอะไรมารับไหวทุกครั้งที่คบใครก็ให้ใจไปหมด ไม่ว่าจะเพื่อน พี่หรือน้องก็ตาม อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วยเต็มที่และสุดกำลัง ใครเดือดร้อนเมื่อไรก็เธอคนนี้นี่แหละที่พร้อมยื่นมือเข้าไปช่วย แล้วทำไมผลของความให้ใจมันเป็นอย่างนี้ มันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย“จะไปไหน”“ไปเที่ยว แล้วคืนนี้คงนอนคอนโด ไม่กลับ พี่ปืนบอกแม่ให้ด้วยแล้วกัน”ครอบครัวของเธอเพียบพร้อมไปเกือบทุกเรื่อง จะมีก็แต่เรื่องเวลาที่ป๊อปรู้สึกว่าพ่อกับแม่นั้นแทบไม่มีให้เพราะพวกท่านทั้งสองให้ความสนใจกับงานมากจนแทบไม่ได้ทานข้าวด้วยกันสักมื้อเลยก็ว่าได้ นานๆ ทีถึงจะนัดกันพูดคุยกันสักครั้ง“แล้วหน้าตาแกทำไมเป็นอย่างนั้น อกหักเหรอน้องรัก” คำถามที่เอ่ยจากปากขอ
Read more
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า (2) "พี่รับงานไหม"
แต่ไม่ยักเห็นใครลงคลิปของเขาเลย เธอพลาดคลิปไหนของร้านไปหรือเปล่านะ หรือเขามีแม่ๆ จองไว้แล้วถึงไม่ถูกโพรโมทเหมือนอย่างคนอื่น“สวัสดีครับ เชิญด้านในเลยครับ ไม่ทราบว่าลูกค้าได้จองโต๊ะไว้หรือเปล่า”พนักงานชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินมาหาป๊อปด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอกำลังยืนเหม่ออยู่หน้าร้านเพราะมัวแต่มองตามคีตะไปจนตอนนี้เขาหายไปทางด้านหลังร้านแล้วหายไปไหนแล้วอยู่ ๆ เธอก็เกิดสนใจเขาขึ้นมา ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาก็แค่คนที่เข้าถึงยากคนหนึ่งเท่านั้นและเธอไม่เคยคิดที่จะเข้ากับเขาอยู่แล้ว“ไม่ค่ะ ไม่ได้จองไว้” เธอตอบพนักงานพลางสอดส่องสายตามองหาเขาอีก แต่ก็ไม่มีเขาแล้วแม้แต่เงาก็ไม่เห็น“มาคนเดียวหรือเปล่าครับ”“สองค่ะ เดี๋ยวเพื่อนตามมาอีกคน”หลังจากนั้นพนักงานก็พาเธอเดินเข้าไปในร้าน ด้านในก็ไม่ได้ต่างจากสถานบันเทิงทั่วไปที่เคยเห็น ลูกค้าส่วนมากเป็นผู้หญิงทั้งนั้น“น้องอยากเปิดเป็นโต๊ะวีไอพีหรือเป็นโต๊ะยืนครับ”ป๊อปหันขวับไปทางพนักงานคนเดิมที่พามาถึงด้านในร้านที่มีโต๊ะแบบยืนอย่างที่ว่ากับส่วนที่เป็นโซฟาซึ่งมีมากกว่า เดาว่านั่นแหละที่เรียกว่าโต๊ะวีไอพีก่อนจะมาก็ไม่ได้หาความรู้เรื่องนี้ไ
Read more
ตอนที่ 2 ผู้ชายที่ดีกว่า (3) ตกลงรับงาน
เขาเลิกคิ้วแล้วอุทานเป็นคำถามในลำคอเบาๆ คีตะไม่เข้าใจคำถามของคนตรงหน้า ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขาอยู่สถานที่แบบไหนถึงต้องร้องในใจ แต่ไม่ทันจะอ้าปากพูดก็อีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน“คืองี้ ถ้าพี่คีตะรับงาน แกล้งควงเป็นแฟน ไปเที่ยว กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อยสิ ปกติพี่คิดเรทพวกนี้เท่าไหร่”“ฉัน?”เขายังคงทำหน้างงไม่เลิก แล้วชี้นิ้วมาที่ตัวเองก็จะไม่ให้งงได้ยังไงกูแค่มาส่งของให้คนที่เขาจ้าง เป็นงานพิเศษที่รับทำอยู่ตอนนี้ แล้วงานที่เขาทำก็ไม่ใช่งานที่สาวรุ่นน้องคนนี้เข้าใจเขาจำเธอได้ เพื่อนของเมียไอ้บูม ซึ่งไอ้บูมเป็นเพื่อนต่างคณะของเขา จำได้ก็เพราะว่าสวยนั่นแหละ เห็นครั้งแรกก็สะดุดตาแล้ว ถึงเขาจะไม่ค่อยสนใจใคร ไม่ค่อยพูดกับใคร แต่ก็เห็นคนนี้อยู่นะในสายตาเวลาเจอกันเธอชอบยิ้มให้เขา...เป็นครั้งแรกที่ป๊อปได้เห็นเขาในชุดอื่นที่ไม่ใช่ชุดนักศึกษา ใส่เพียงเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงคาร์โก้สีดำแบบที่ผู้ชายหุ่นดีๆ เขาใส่กัน ยอมรับว่าเขาในชุดนี้ดูดีมากทีเดียว เป็นความธรรมดาที่โคตรจะพิเศษ“อือฮึ พี่คิดเท่าไหร่ ป๊อปจ่ายได้นะ” ก็ป๊อปมันลูกคนรวยและเขาก็คงรู้ป๊อปไม่คิดว่าตัวเองต้องอายกับเรื่องนี้ ในเม
Read more
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (1) “มึแฟนหรือยัง”
ตอนที่ 3 ความสบายใจป๊อปคิดว่ามันออกจะดูบ้าไปสักหน่อยแต่ตอนนี้มันก็เป็นไปอย่างที่ต้องการแล้ว เธอได้ควงหนุ่มหล่อระดับท็อปของมหาวิทยาลัย เพื่อจะฉีกหน้าไอ้คนคุยเก่าที่มันยังตามตื้อไม่เลิกและหน้าด้านหน้าทน แถมยังมาดูถูกว่าเธอจะโง่งมคุยกับมันคนเดียวก็ยอมรับว่าเคยโง่ แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีผู้หญิงโง่ๆ คนนั้นอีกแล้วก่อนออกมาจากร้านคิดว่าจะโดนเพื่อนด่าจนหูแฉะปากฉีก แต่ที่ไหนได้บอยมันบอกแค่ว่าขอบคุณที่เลี้ยงแล้วก็ปล่อยให้ป๊อปไปไหนก็ไป เพื่อนกันมันก็ศีลเสมอกันดี แต่ป๊อปรู้ว่ามันเข้าใจสุดท้ายป๊อปก็ออกมากับหนุ่มหล่อสุดฮอตของมหาวิทยาลัยที่ใครก็อยากเข้าหา โอ๊ย แล้วถ้าใครมันรู้ว่าป๊อปคนนี้เป็นลูกค้ารายแรกที่ได้ตัวพี่คีตะมาควงตอนเขามาสมัครงานเป็นหนุ่มโฮส คนทั้งมหาวิทยาลัยไม่รุมสาปรุมทึ้งแย่เหรอ“พี่คีตะมีแฟนหรือยัง” เท่าที่รู้มาเขาไม่มีแฟนแต่ต้องถามเพื่อความมั่นใจ“ไม่” เขาตอบไปตามตรงไม่ได้โกหก“ถามเผื่อไว้น่ะ กลัวว่าจะโดนตบเอา” ป๊อปพูดแล้วหัวเราะเบาๆนี่คงเป็นเสียงหัวเราะแรกตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นมาถึงแม้ว่าคนนั่งข้างกันที่ทำหน้าที่เป็นสารถีอยู่นี้จะหน้านิ่งมากก็เถอะ ก็ยังรู้สึกโลกมันสดใสมากอยู่ดี อา
Read more
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (2)
แสงสีจากตรงนี้รวมไปถึงรถราที่ขับผ่านนั้นมองดูเหมือนว่ามันครึกครื้นเหลือเกิน แต่ถ้าว่าป๊อปกลับรู้สึกเหงาเมื่อได้อยู่กับบรรยากาศเช่นนี้ ถ้าไม่มีอีกคนอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครมายืนเหม่อมองวิวยาวค่ำคืนด้วยกันป๊อปอาจคิดอะไรเตลิดไปไกลแล้ว“เธอมีทุกอย่าง”“...”อยู่ๆ คีตะก็พูดประโยคนั้นขึ้นมา ขณะที่เขายังคงมองไปตรงหน้า ก่อนจะพูดประโยคถัดจากนั้นโดยมีป๊อปยืนมองเขาจากทางด้านข้าง มองจากมุมนี้เขาก็ยังดูดีไม่ต่างจากมุมอื่น ทำไมเขาถึงไม่มีแฟนทั้งที่แบบเขาสามารถเลือกแบบไหนก็ได้ทำไมกันนะ“มีพ่อมีแม่ มีคนที่รักเธอตั้งมากมาย มีครอบครัวที่ดีและฐานะที่ดี ทำไมถึงต้องมานั่งเสียใจเพราะคนที่มันไม่ได้รักเธอจริง”ต่างจากเขาที่มีแค่แม่ตั้งแต่ตอนเด็ก เงินทองแต่ละบาทกว่าที่แม่ของเขาจะหามาได้นั้นไม่ง่าย เขาพยายามใช้ความสามารถของตัวเองเพื่อให้ตัวเองได้มาอยู่ในคณะที่ดี มหาวิทยาลัยดีๆ โดยใช้ทุนเรียนจากผู้ใหญ่ที่มอบให้ ไม่เหมือนเธอที่อยากได้อะไรก็แค่ควักเงินจ่ายเหมือนอย่างตอนนี้ แค่มีเงินก็ซื้อเขาได้นี่คงเป็นครั้งแรกที่ป๊อปได้ยินเขาพูดอะไรอย่างคนปกติ ที่ว่าไม่ปกติก็คือชอบพูดคำหรือประโยคสั้นๆ จนคนฟังจับใจความไม่ค่อยได้ ก
Read more
ตอนที่ 3 ความสบายใจ (3) ”ยิ้มหน่อย“ อัพเดท
“พักอยู่ที่ไหน” เขาถามก็ถ้าเมาจะได้ไปส่งถูก จะหิ้วกลับไปนอนห้องเขา ตึกพาณิชย์เก่าๆ แบบนั้นเธอคงไม่อยากไป“คะ ออ อยู่แถว...”ป๊อปบอกเขา ซึ่งเป็นคอนโดที่ป๊อปมักจะกลับไปนอนเวลาที่ไม่อยากขับรถกลับบ้านและมันใกล้มหาวิทยาลัยมากที่สุดนอกจากครอบครัวป๊อปจะทำธุรกิจเกี่ยวกับการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แล้วยังทำเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์อีกด้วย คอนโดที่ป๊อปใช้พักก็เพราะแม่ยกให้เป็นของขวัญตั้งแต่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่ได้อยากอวดว่ารวย แต่ก็รวยจริงๆ“เผื่อว่าป๊อปเมาแล้วบอกไม่ถูกใช่ไหม” ป๊อปถามแล้วแกล้งหัวเราะรู้ทันความคิดเขาด้วย ดูท่าทางแล้วคงเมาเละแน่ เขานึกภาพไปถึงว่าต้องแบกเธอขึ้นห้อง งานแรกก็คงเหนื่อยแล้ว ดีหน่อยก็คงเพราะสาวรุ่นน้องตัวเล็กกว่าเขามาก ดูจากสายตาแล้วน้ำหนักไม่น่าจะเกินสี่สิบหกแต่ก็ไม่แน่เพราะตรงนั้นกับตรงนั้นใหญ่ใช้ได้“ใช่” แล้วเขาก็ตอบตรงอย่างที่เป็น“พี่ไม่เหมาะกับการเป็นหนุ่มโฮสต์เลยบอกตามตรง” ป๊อปพูดไปก็หัวเราะใส่เขาไป“ทำไม”ก็ยังกล้าถาม“พูดก็น้อย เอาใจก็ไม่เก่ง ยิ้มก็ยาก”“...” เขาเงียบแล้วหน้าตึง พูดแบบนี้หรือจะไม่จ้างกูแล้ว“ไหนยิ้มให้ดูหน่อยสิ ยิ้มให้ป๊อปชื่นใจที” ป๊อปเอียง
Read more
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไหร่ (1) “พี่เคยมีแฟนไหม”
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไร“รถพี่ล่ะ ให้ป๊อปไปส่งที่ร้านนั้นก็ได้นะ”“ไม่เป็นไร” สภาพเมามายแบบนี้เหรอที่บอกจะไปส่งเขาก่อน ไม่น่ารอดคีตะตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยอย่างที่ชอบทำ แล้วเดินนำป๊อปไปที่ลานจอดรถ นี่ก็คงเป็นการเอาใจใส่ลูกค้าที่ดีมากทีเดียวสำหรับเขา ป๊อปสบประมาทเขาไว้เยอะ ภายใต้ใบหน้านิ่งๆ นั้นของเขาที่แท้มันแฝงไปด้วยความอบอุ่นมากมายเธอจะคิดว่าอย่างนั้น เพราะอย่างน้อยคีตะก็ไม่ทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว“เอาใจเก่งแบบนี้ ลูกค้าต้องเยอะแน่” ถึงจะพูดไม่เก่งก็เถอะป๊อปก็เริ่มไม่แน่ใจว่าคีตะเพิ่งมาสมัครงานหรือทำตั้งนานแล้วเพราะดูจากพฤติกรรมของเขาอาจจะเข้าอกเข้าใจผู้หญิงมากทีเดียวเขาไม่ตอบเพียงแค่ปรายตามองป๊อปแล้วกดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์ ก่อนจะเคลื่อนรถออกไปจากร้าน ในเวลานี้ก็เที่ยงคืนกว่าเข้าไปแล้วลูกค้าที่ไหนไม่มีสักคน นอกจากลูกค้าที่จ้างส่งของให้ มีไม่กี่คนแต่งานก็มีตลอด ค่าส่งก็แค่พอเก็บไว้ใช้จ่ายกับออมไว้ใช้ยามจำเป็นซึ่งมันก็ไม่มากพอกับที่ต้องใช้เวลานี้ตั้งแต่ที่แม่ล้มป่วยลงเขาก็เริ่มใช้ชีวิตลำบาก ร้านน้ำปั่นของแม่ก็ไม่ได้เปิดมานานรายได้ก็ไม่ คีตะต้องหางานพิเศษทำ เงินเก็บแม่ก็ใช้สำหรับรักษ
Read more
ตอนที่ 4 คิดเพิ่มเท่าไหร่ (2) ขึ้นเตียงด้วยไหม
“ไม่น่าเชื่อ มีคนปล่อยให้พี่โสดมาถึงทุกวันนี้ได้ไงเนี่ย” หรือว่าไม่ชอบผู้หญิงเอาจริง เป็นใครก็ต้องคิด ไม่ใช่แค่เธอแน่ เขาทั้งหล่อ ทั้งเรียนเก่ง เล่นกีฬาก็ดีเด่นระดับมหาวิทยาลัย อยู่คณะที่สาวๆ หลายคนเพ่งเล็ง มันจะอยู่โสดๆ แบบนี้ได้อย่างไรเธอคิดแตกออกเป็นสองประเด็น คือ หนึ่งเขาเลือกมากสองเขาไม่ชอบผู้หญิง“...” คนฟังเงียบใครบอกว่าเขาไม่อยากมี แต่อาจเป็นเพราะที่ผ่านมาเขาเอาตัวเองผูกติดกับใครบางคนไว้ถึงไม่เคยได้ลองคบกับใคร เขาตกหลุมรักเพื่อนตัวเอง รอวันที่จะสารภาพรักแต่ตอนนี้มันคงไม่ได้แล้วคีตะตัดสินใจเดินออกมาจากความอึดอัดพวกนั้นแล้วเพราะเหตุผลบางอย่างเขาชอบผู้หญิงที่เรียกว่าเพื่อนมาตลอด ตอนนี้เขาเลิกพยายามแล้วเพราะคิดว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ตรงจุดนั้นเหมือนเดิมอีกอย่างตอนนี้เขามีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบมากมาย โตขึ้นมากพอที่จะรู้ว่าตรงไหนอยู่ไปแล้วเสียเวลา ตรงไหนคือที่ที่เขาไม่ควรยืน“ถือว่าป๊อป เป็นแฟนแล้วกันเนอะ”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบเธอจึงรีบแก้สถานการณ์อันแสนอึดอัดนั้นด้วยการแกล้งเขาเล่น คนฟังหันมามอง เขาไม่ยิ้มแต่ก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจอะไรออกมา“ก็ดี” เขาพูดแค่นั้น“ถ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status