ประตูห้องทำงาน

“แฉะแล้วหนิ่  จะไม่ให้เอาหน่อยเหรอ”

เขารู้ดีว่าจุดอ่อนไหวของเธออยู่ตรงไหน  และรู้ดีว่าเธอนั้นอ่อนไหวต่อเรื่องตื่นเต้นมากแค่ไหนด้วย  มันก็เลยไม่อยากจะที่หลอกล่อนางบำเรอของตัวเองให้แฉะพร้อมสอดใส่ได้ภายในพริบตา

ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างเธอ  มันง่ายจะตายไป  แค่กระดิกนิ้วนิดเดียวก็ได้แล้ว  แล้วก็จบด้วยเอาเงินฟาดหัว  ทุกอย่างยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่เลย

“ไม่”

ความเสียวกระสันเหมือนในทุกค่ำคืนเริ่มถามหาเธออีกครั้งจนปากทางคับแคบมันเปียกแฉะไปหมดอย่างห้ามไม่ได้  เธอกำลังอ่อนไหวไปกับนิ้วเรียวยาวของเขาที่เข้ามายุ่มย่ามกับใจกลางสาวของเธอ

แต่ถึงกระนั้นริมฝีปากหนาก็ยังห้ามตัวเองไม่ให้ครางดังออกมา  แล้วแผดเสียงดังไล่เขาให้ไปไกลๆแทน

“แต่กูอยาก  อ้าส์”

ดันร่างเล็กให้แนบไปกับประตูห้องทำงาน  ปลดเอาชั้นในตัวจิ๋วของเธอออกด้วยกำลังที่มากกว่า

งัดเอาความใหญ่โตของตัวเองที่ใหญ่ผงาดด้วยไซส์หกสิบสองออกมาจากในกางเกง  ชักรูดให้ตั้งลำแข็งเต็มที่ 

มือหนาข้างที่ถนัดช้อนเอวคอดกิ่วของเธอขึ้นมาให้ก้นเธอกระดกเข้าหาเขาที่ทางด้านหลัง  เสียบแทงความใหญ่โตอย่างไร้เครื่องป้องกันใดๆให้ต้องเกะกะเข้าไปในตัวเธอ

ดันสะโพกแกร่งเต็มแรง  ส่งความยาวใหญ่ให้เข้าไปในตัวเธอมิดความยาวนั้นในรวดเดียว

“อื้อ”

หญิงสาวถึงกับขาสั่นเมื่อต้องรับของใหญ่แท่งนั้น  เธอถึงกับยืนไม่อยู่จุกอยู่ลึกๆเมื่อเขาดันเข้ามาแบบรวดเดียว

“อ้าส์  แน่นดีฉิบหาย”

มือหนาประคองเธอเอาไว้อย่างดีไม่ให้ร่างลงไปกองกับพื้นห้องทำงาน  กระแทกกระทั้นส่งแรงจากสะโพกเข้าหาเธอที่อยู่ด้านหน้าเต็มแรง

จังหวะกระชับรวดเร็วรุนแรงอย่างเอาแต่ใจและทำเวลา  เมื่อใกล้ได้เวลาประชุมแล้วแต่ยังปลดปล่อยไม่เสร็จ

เสียงเนื้อแข็งเข้ากระทบเนื้ออ่อนของหญิงสาวดังระงมไปทั่วห้องทำงานที่มันพอจะเก็บเสียงได้นิดหน่อย

สองแขนกอดรัดร่างบางเอาไว้แน่นให้รับแรงกระแทกจากเขาให้ได้  ไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปง่ายๆ

มาเฟียหนุ่มสาดส่งแรงเข้าใส่เธออย่างไม่มียั้ง  แล้วไม่สนด้วยว่าเธอจะรับความรุนแรงนั้นได้ไหม  เขาสนเพียงได้ปลดปล่อยให้สบายตัวเท่านั้น  เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุดด้วยไม่เคยตามใจใครนอกจากตัวเอง

“กรี๊ด”

ร่างบางที่ต้องรับแรงกระแทกกระทั้นที่โหมเข้าใส่เธอแบบดุเดือดนั้นกรีดร้องออกมาสุดเสียงอย่างลืมอาย  เมื่อห้วงอารมณ์ปรารถนาที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นมันพุ่งถึงจุดสูงที่สุด

เธอไม่เคยเต็มใจที่จะมีอะไรกับเขาเลยมาตั้งแต่วันแรกที่ขายพรหมจรรย์แลกเงินให้กับเขาจนถึงตอนนี้  แต่เพราะถูกกระทำรุนแรงจากเขามาตลอดพอถูกกระตุ้นเข้าหน่อยจากเขา  เธอที่เสพติดความรุนแรงไปแล้วและทุกครั้งก็จะตอบสนองเขาเป็นอย่างดีราวกับชอบอะไรแบบนี้ไปแล้วอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

“อ้าส์”

มาเฟียหนุ่มกระแทกหนักๆอีกเป็นสิบครั้งใส่ร่างบางที่แนบไปกับประตูห้องทำงาน  ก่อนจะพ่นเอาน้ำสีขาวขุ่นเข้าใส่ในตัวเธอ

เขาดึงความใหญ่โตออกจากเธอในทันที  แล้วปล่อยให้น้ำของเขาไหลย้อนออกมาอย่างไม่แยแสว่าเรียวขาสวยๆนั้นจะเลอะเทอะไหม  แล้วเดินไปหยิบทิชชูมาทำความสะอาดให้ตัวเองโดยปล่อยเธอเอาไว้แบบนั้น  เพราะเขามีหน้าที่เอาแต่ไม่ได้มีหน้าที่ทำความสะอาดให้นางบำเรออย่างเธอ

ร่างเล็กที่ถูกเขาย่ำยีจนพอใจทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างไม่อาจฝืนยืนต่อไปได้  ด้วยถูกเขากระแทกจนขาอ่อนยืนไม่ไหว

ใบหน้าสวยได้แต่ก้มหน้ามองพื้น  ไม่กล้ามองตัวเองที่สภาพทุเรศจนดูไม่ได้

“หึ  ถึงกับขาอ่อนเลยเหรอคุณเลขา”

เขาหยิบเอากล่องกระดาษทิชชูโยนใส่เธอหลังจากที่เขาไม่ต้องการจะใช้มันแล้ว  พร้อมกับเหยียดสายตามองอีกฝ่ายด้วยความสมเพชที่กล้าปากดีกับเขาจนต้องรับบทลงโทษแบบนั้นไป

“....”

ปาลินเงยใบหน้าหวานขึ้นมาแล้วมองเขา  ภายในดวงตาหวานเต็มไปด้วยหยดน้ำตาที่ไม่อาจปล่อยให้ไหลออกมาได้  เพราะเธอไม่อยากอ่อนแอให้เขาเห็น  ไม่อยากฟังคำพูดจากปากเขาที่มักเหยียบย้ำเธอทุกวินาทีนั้นอีกแล้ว

เธอไม่ได้อยากจะเป็นนางบำเรอของเธอ  เธออยากจะหยุดทุกอย่างเอาไว้แค่นี้  เธออยากจะไปจากคนเลวๆอย่างเขาแล้วจริงๆ 

“น้ำตามันช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก  จนกว่าเธอจะตายถึงจะได้ไปจากฉัน”

เขาหยิบกล่องทิชชูโยนใส่เธอหลังจากที่เขาไม่ต้องการจะใช้มันแล้ว  ก่อนจะหันหลังให้เธอแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังโต๊ะทำงาน  เพื่อจะไปล้างมือ

“ฉันเกลียดคุณ”

ปาลินปาดน้ำตาที่เธอไม่อาจปล่อยให้มันไหลออกมาได้อีกทิ้งเพราะไม่อยากจะอ่อนแอต่อหน้าคนเลวๆนั้นทิ้งไป  แล้วลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อย  ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนั้นทั้งที่ขายังสั่นอยู่

เธอกลับมานั่งลงที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง  แล้วพยายามเก็บเอาความเสียใจกับเรื่องที่ตัวเองเป็นคนเลือกผิดเองเพราะหวังเพียงแค่อยากได้เงินของเขาเอาไว้ 

กลับมาให้ความสนใจกับการทำงานบนโต๊ะเหมือนเดิม  เพราะอีกประเดี๋ยวการประชุมก็จะเริ่มแล้ว  เอกสารที่จะใช้ในการประชุมเธอยังเตรียมให้เขาไม่เรียบร้อยเลย  เธอไม่อยากถูกเขาลงโทษอะไรอีกแล้ว

“ตามฉันไปที่ห้องประชุม”

เมื่อถึงเวลาประชุม  ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มก็เดินออกมาจากภายในห้องทำงาน  ผ่านโต๊ะเลขาหน้าห้อง

เขาสั่งให้เธอเข้าไปประชุมกับเขาด้วยเมื่อเขามีเรื่องสนุกให้ห้องประชุมที่ต้องให้เธอมีส่วนร่วม  ทั้งที่ปกติเขาไม่เคยให้คนไร้ประโยชน์อย่างเธอไปยุ่งกับธุรกิจของเขา

“....”