Se connecterPartager
บทที่ 10 สอบสวนนางกำนัล
Date de publication:
2026-08-15 09:14:28
Dernier chapitre
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 78 พิณคงโหวกับกู่เจิง
มู่หลิงซีสูดลมหายใจเข้าเบาๆ นางเดินไปนั่งลงตรงหน้าโต๊ะพิณอย่างสง่างาม คืนนี้เป็นครั้งแรกที่นางได้ร่วมงานเลี้ยงต่อหน้าคนทั้งวังและเป็นครั้งแรกที่นางได้แสดงฝีมือต่อหน้าฮ่องเต้ นางย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือ ปลายนิ้วเรียวงามแตะลงบนสายพิณ เสียงแรกดังขึ้นกังวานใส ก่อนท่วงทำนองจะค่อยๆ ไหลออกมาอย่างนุ่มนวล เหล่าขุนนางต่างหยุดสนทนา เหล่าพระสนมเองก็หันไปมอง แม้แต่หลี่จิ้งเหยียนยังทอดพระเนตรมู่หลิงซีอยู่ครู่หนึ่ง ซูหว่านหนิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “พี่หญิงของหม่อมฉันเก่งที่สุดแล้วเพคะ” หลินซิวอี๋เองก็เอ่ยชม “มู่เฟยเหนียงเหนียงทรงบรรเลงได้ไพเราะจริงๆ เพคะ” คำชมดังขึ้นเรื่อยๆ มู่หลิงซีจึงยิ่งตั้งใจเล่น นางรู้ดีว่า...นี่คือช่วงเวลาของนาง ทว่าเซี่ยเยว่หลันกลับนั่งฟังอย่างเงียบๆ นางไม่ได้มีสีหน้าหงุดหงิดไม่ได้แสดงความริษยา ตรงกันข้าม...ริมฝีปากของนางกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เสียงพิณยังคงดังต่อเนื่องจนกระทั่งเซี่ยเยว่หลันเอ่ยขึ้น “ไพเราะจริงๆ” มู่หลิงซีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ขอบพระทัยกุ้ยเฟยเพคะ” “แต่...” คำว่า แต่ ทำให้หลายคนหันมามอง เซี่ยเยว่หลันเอียง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 77 เพลงพิณของมู่เฟย
เซี่ยเยว่หลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม หลี่จิ้งเหยียนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ เพราะรู้สึกแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของนาง “เจ้านี่...ปากหวานขึ้นกว่าเดิมมาก” “หม่อมฉันเพียงพูดความจริงเพคะ” เซี่ยเยว่หลันตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน “หรือฝ่าบาททรงคิดว่าหม่อมฉันไม่ควรคิดถึงพระองค์?” “ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น” “เช่นนั้นก็ดีเพคะ” นางยิ้มแล้วนั่งลง หลี่จิ้งเหยียนจึงประทับลงข้างกัน ภาพนั้นทำให้บรรยากาศรอบข้างเงียบลงเล็กน้อย มู่หลิงซีมองภาพตรงหน้าอย่างสงบนิ่งแต่ปลายนิ้วของนางกลับกำชายแขนเสื้อแน่นขึ้น เซี่ยเยว่หลันเห็นทุกอย่างแต่ทำเหมือนไม่เห็น นางยกถ้วยสุราขึ้นจิบ พลางมองไปยังโต๊ะของเหล่าพระสนม คืนนี้...นางไม่คิดจะทะเลาะกับใคร เพราะการทะเลาะกันตรงๆ มีแต่ทำให้อีกฝ่ายได้ประโยชน์เสียมากกว่า หากมู่หลิงซีต้องการให้นางกลายเป็นสตรีใจร้อน โหดร้าย และรังแกพระสนมคนใหม่...นางก็จะไม่เล่นตามบทนั้น แต่จะเขียนบทใหม่ให้อีกฝ่ายแทน “ฝ่าบาท” “ว่าอย่างไร?” “คืนนี้มู่เฟยเพิ่งเข้าร่วมงานเลี้ยงเป็นครั้งแรกใช่หรือไม่เพคะ?” หลี่จิ้งเหยียนพยักหน้า “ใช่” เซี่ยเยว่หล
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 76 ละครโรงใหญ่
เซี่ยเยว่หลันมองภาพตรงหน้าอย่างเงียบงัน เมื่อครู่นางยังยืนอยู่ดีๆ แต่เพียงไม่กี่ประโยค มู่เฟยกลับกลายเป็นสตรีผู้ถูกกุ้ยเฟยรังแกเสียแล้ว ช่างแสดงได้ดีสมบทบาทจริงๆ หากนางไม่เห็นกับตาว่ามู่หลิงซีจงใจล้มลงเอง นางก็คงเกือบเชื่อไปแล้ว “พี่หญิง...” ซูหว่านหนิงรีบเข้ามาประคองแขนมู่หลิงซี สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “ท่านเจ็บตรงไหนหรือไม่?” “ข้าไม่เป็นไร” มู่หลิงซีส่ายหน้าเบาๆ “อย่าได้ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่เลย” “แต่...” ซูหว่านหนิงกัดริมฝีปาก สายตาของนางเหลือบมองเซี่ยเยว่หลัน ก่อนจะรีบหลุบลง ท่าทางนั้นทำให้คนรอบข้างยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เซี่ยเยว่หลันแทบอยากปรบมือให้ หนึ่งคนเล่นบทน่าสงสาร อีกหนึ่งคนเล่นบทน้องสาวผู้ปกป้องพี่ ช่างเข้าขากันเสียจริง ไม่น่าเชื่อว่านางหายจากอาการประชวรมาเพื่อมาเจอละครฉากใหญ่ “หว่านหนิง” มู่หลิงซีเอ่ยเสียงเบา “อย่าพูดอะไรอีก” “แต่พี่หญิง...เมื่อครู่ข้าเห็น...” “ข้าไม่เป็นไร” มู่หลิงซีบีบมือของน้องสาวเบาๆ ราวกับเตือนให้นางหยุดพูด จากนั้นจึงหันไปทางฮ่องเต้ “ฝ่าบาท คืนนี้เป็
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 75 สนมเฟย
เซี่ยเยว่หลันกำลังจะเอ่ยถามต่อ ทว่าเสียงดนตรีที่บรรเลงอยู่กลางสวนหลวงกลับหยุดลงเสียก่อน บทสนทนาหลายแห่งค่อยๆ เงียบเสียงลง เหล่าขุนนางต่างลุกขึ้นจากที่นั่ง ขณะที่พระสนมแต่ละตำหนักรีบจัดอาภรณ์ของตนให้เรียบร้อย ก่อนหันไปยังทางเดินด้านหน้า “ฝ่าบาทเสด็จ!” เสียงขันทีประกาศก้องไปทั่วสวน หลี่จิ้งเหยียนก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าสง่างาม ฉลองพระองค์สีดำปักลายมังกรทองขับให้พระองค์ดูน่าเกรงขามยิ่งกว่าเดิม ทว่าในคืนนี้...สิ่งที่ทำให้สายตาของผู้คนจับจ้องกลับไม่ใช่เพียงฮ่องเต้ แต่เป็นสตรีสองคนที่เดินเคียงข้างพระองค์มาหนึ่งคือซูหว่านหนิง อีกหนึ่งคือสตรีที่เซี่ยเยว่หลันไม่เคยพบหน้ามาก่อน นางสวมอาภรณ์สีแดงเข้ม ปักลายดอกเหมยสีทองอย่างประณีต ชายแขนเสื้อพลิ้วไหวตามจังหวะก้าวเดิน เส้นผมดำสนิทถูกเกล้าสูง ประดับด้วยปิ่นทองลายหงส์เพียงชิ้นเดียว ไม่จำเป็นต้องมีเครื่องประดับมากมายเพราะใบหน้าของนางก็โดดเด่นมากพอแล้ว หญิงผู้นั้นดูงดงาม สง่างามและเยือกเย็น ที่สำคัญ...นางมีท่าทีมั่นใจราวกับรู้ดีว่าตนเองยืนอยู่ตรงไหนในวังแห่งนี้ ซูหว่านหนิงหันไปมองนาง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสนิทสนม “
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 74 สิ่งที่แปรเปลี่ยนไป
ตำหนักจัดงานเลี้ยงในยามค่ำคืนสว่างไสวราวกับกลางวัน โคมแดงนับร้อยแขวนเรียงรายไปตามระเบียงยาว เสียงดนตรีดังแผ่วเบา กลิ่นดอกไม้หอมอบอวลไปทั่วสวนหลวง เหล่าขุนนางและพระสนมทยอยเดินทางเข้ามายังงาน แต่ทันทีที่เซี่ยเยว่หลันปรากฏตัวขึ้น... บทสนทนาหลายแห่งก็เงียบลง สายตานับไม่ถ้วนหันมาทางนาง บางสายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ บางสายตาเต็มไปด้วยความระแวดระวังและบางสายตา...กลับมีความผิดหวังที่ปิดไม่มิด เซี่ยเยว่หลันเดินผ่านทุกคนอย่างสงบนิ่งราวกับไม่เห็นสายตาเหล่านั้นแต่ภายในใจ...นางกลับจดจำทุกสีหน้า ทุกปฏิกิริยา ไม่มีใครรู้ว่าในช่วงเวลาที่นอนประชวรอยู่ในตำหนัก นางได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งคนที่กลัวเจ้าจะตาย...อาจไม่ได้เป็นคนที่รักเจ้าและคนที่ผิดหวังเมื่อเห็นเจ้ายังมีชีวิตอยู่...ต่างหากที่ควรจับตามองที่สุด "เซี่ยกุ้ยเฟยเสด็จ" เสียงขันทีประกาศดังขึ้น หลายคนรีบค้อมกาย เซี่ยเยว่หลันเดินเข้าไปยังที่นั่งของตนแต่ก่อนที่นางจะนั่งลง...เสียงหนึ่งกลับดังขึ้นจากอีกด้าน "ในที่สุดกุ้ยเฟยก็หายประชวรเสียทีนะเพคะ" น้ำเสียงนั้นอ่อนหวาน ฟังดูเหมือนเป็นความห่วงใยแต่เซี่ยเยว่หลันกลับรู้ทันทีว่า...
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 73 เมื่อหงส์ฟื้นตื่น
ครู่หนึ่งเซี่ยเยว่หลันจึงเอ่ยขึ้น "เช่นนั้นตั้งแต่วันนี้ หม่อมฉันขอยืมใช้เครือข่ายของพระองค์" หลี่เซวียนหันกลับมา "ตกลง แต่มีข้อแม้" หญิงสาวเลิกคิ้ว "ข้อใด" "หากข้อมูลใดเกี่ยวข้องกับชีวิตของเจ้า เจ้าต้องบอกข้าก่อนลงมือ" เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป "เหตุใด" "เพราะข้าไม่ต้องการให้เจ้ากลายเป็นศพอีกราย" น้ำเสียงของเขาเย็นลงเล็กน้อย "เมื่อคืนข้าเกือบช่วยเจ้าไม่ทัน ข้าไม่ต้องการให้เกิดขึ้นอีก" หญิงสาวมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าช้า ๆ "ได้" หลี่เซวียนจึงลุกขึ้น "พักเสีย เรื่องที่เหลือ ข้าจะจัดการเอง" แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปถึงประตู...เซี่ยเยว่หลันกลับเรียกเขาไว้ "อ๋องเจ็ด" ชายหนุ่มหยุดฝีเท้า "ขอบพระทัย" หลี่เซวียนหันกลับมามองนาง คราวนี้ไม่มีคำล้อเล่น ไม่มีรอยยิ้มมีเพียงสายตาที่อ่อนลงอย่างชัดเจน "ไม่ต้องขอบคุณ ข้าไม่ช่วยผู้ใดโดยมิมีข้อแลกเปลี่ยน" เขาหยุดไปเล็กน้อย "วันนึงเจ้าอาจเป็นคนช่วยข้ากลับคืนมาเช่นกัน" เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่หลี่เซวียนไม่ได้อธิบาย เขาเพียงเปิดประตูแล้วก้าวออกไป ทิ้งให้หญิงสาวนั่งมองแผ่นหลังขอ
Vous vous intéresseriez aussi à
ใต้หล้าสยบรัก
จูน196.0K Vuesหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์34.1K Vuesหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง630.2K Vuesชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.7K Vuesเกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่
คุณหนูหยางเอิน1.9K Vuesหมดแรงรัก
ปกแดง116 Vuesคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย143 Vuesย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา3.3K Vues
