LOGINShare
บทที่ 159 ข้ายอมแล้ว
publish date:
2026-09-18 17:23:18
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 164 เตรียมตัวออกเดินทาง
หลี่จิ้งเหยียนยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงระเบียงด้านข้างตำหนักฉือหนิง ร่างของเซี่ยเยว่หลันลับสายตาไปแล้ว แต่คำพูดสุดท้ายของนางกลับยังดังก้องอยู่ในพระกรรณ 'พระองค์รับปากแล้ว' เพียงสี่คำ...กลับทำให้พระองค์ไม่อาจปฏิเสธได้แม้แต่คำเดียว เพราะข้อตกลงที่นางกล่าวถึงนั้น พระองค์เป็นผู้รับปากด้วยพระองค์เอง หากวันนี้พระองค์ปฏิเสธ...ก็เท่ากับเป็นฝ่ายผิดคำพูด หลี่จิ้งเหยียนกำมือแน่น ก่อนหันกลับไปมองประตูตำหนักฉือหนิง “ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีคนสนิทรีบก้าวเข้ามา “กลับตำหนักเฉียนชิง” “พ่ะย่ะค่ะ” “แล้วเรียกคนของสำนักราชเลขาธิการมา” ขันทีชะงักไปเล็กน้อย “ฝ่าบาทจะทรงออกพระราชโองการเรื่องใดพ่ะย่ะค่ะ?” หลี่จิ้งเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำ “ออกพระราชโองการให้เซี่ยกุ้ยเฟยร่วมเดินทางไปอู่หนานกับอ๋องเจ็ด” “พ่ะย่ะค่ะ” ขบวนเสด็จเคลื่อนออกไป ทว่าไม่มีผู้ใดรู้ว่าในพระทัยของฮ่องเต้เวลานี้กลับเต็มไปด้วยความไม่สบายพระทัย อู่หนาน... เหตุใดเซี่ยเยว่หลันจึงต้องไปที่นั่นถึงเพียงนี้และเหตุใดนางจึ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 163 ข้อตกลงกับฮ่องเต้
ฮ่องเต้ทูลลากลับก่อนเพราะมีราชกิจด่วน เซี่ยเยว่หลันไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก นางเพียงถวายความเคารพต่อไทเฮา ก่อนจะเดินออกจากตำหนักฉือหนิงตามหลังหลี่จิ้งเหยียนไปอย่างเงียบๆ ทั้งสองเดินออกมาจากตำหนักได้ไม่ไกลนัก จนเมื่อพ้นสายตาของผู้คนภายในงานเลี้ยง หลี่จิ้งเหยียนจึงหยุดพระบาทลงตรงระเบียงด้านข้างตำหนัก เซี่ยเยว่หลันหยุดตาม ก่อนจะยืนอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว ลมอ่อนยามเช้าพัดผ่านชายอาภรณ์ของนาง “เหตุใดจึงตามข้ามา?” หลี่จิ้งเหยียนเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้หันกลับมา เซี่ยเยว่หลันมองแผ่นหลังของเขา “ฝ่าบาทเป็นผู้รับสั่งให้หม่อมฉันตามออกมาไม่ใช่หรือเพคะ?” หลี่จิ้งเหยียนนิ่งไปก่อนจะหันกลับมา สายพระเนตรของเขาจับจ้องใบหน้านางอยู่ครู่หนึ่ง “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไร” “หม่อมฉันคิดสิ่งใดหรือเพคะ?” “เจ้าอยากไปอู่หนานกับอ๋องเจ็ด” “เพคะ” “แต่ข้าไม่อนุญาต ข้าพูดชัดแล้ว” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “หม่อมฉันทราบแล้วเพคะ” คำตอบที่เรียบง่ายนั้นกลับทำให้หลี่จิ้งเหยียนขมวดพระขนง “เจ้าไม่ถามเหตุผลหรือ?”
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 162 คำตอบคือไม่ได้
“ไม่ได้” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอกตำหนักฉือหนิง น้ำเสียงเย็นเยียบ ทรงอำนาจจนบรรยากาศในงานเลี้ยงน้ำชาพลันแข็งค้างในชั่วพริบตา ทุกคนหันไปมองทางประตูพร้อมกัน ร่างสูงในฉลองพระองค์สีเข้มก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ขันทีและองครักษ์ที่ติดตามอยู่ด้านหลังต่างก้มศีรษะลง หลี่จิ้งเหยียน ฮ่องเต้เสด็จเข้ามาถึงกลางตำหนัก ก่อนจะหยุดพระบาทลง สายพระเนตรคมกริบมองตรงมายังเซี่ยเยว่หลัน “เรื่องนี้...ไม่ได้” เซี่ยเยว่หลันที่เพิ่งลุกขึ้นจากการถวายความเคารพชะงักไปเล็กน้อย นางไม่ได้แปลกใจนัก ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องพูดเช่นนี้ “ฝ่าบาท” นางย่อกายถวายความเคารพ “หม่อมฉันยังมิได้ทำสิ่งใดเลยเพคะ” “แต่เจ้ากำลังจะทำ” หลี่จิ้งเหยียนกล่าวเสียงเรียบ “ออกจากวังหลวง เดินทางไปยังเมืองชายแดนกับอ๋องเจ็ด เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังพูดอะไรอยู่?” “หม่อมฉันทราบเพคะ” “ในเมื่อรู้ เหตุใดจึงยังขอ?” เซี่ยเยว่หลันเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพระองค์ “เพราะไทเฮาทรงอนุญาตแล้วเพคะ” ประโยคเดียวทำให้สีหน้าของหลี่จิ้งเหยียนนิ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 161 งานเลี้ยงน้ำชา
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า เมื่อรุ่งเช้ามาถึง เซี่ยเยว่หลันตื่นขึ้นอีกครั้งบนตั่งในตำหนักจี้เห่อ ใบหน้าของนางยังคงมีร่องรอยอ่อนล้า ดวงตาบวมแดงเล็กน้อยจากการร้องไห้เมื่อคืน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือความคิดเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัว อวี้หลิงยังมีชีวิตอยู่...นางต้องไปอู่หนาน ทว่าเรื่องการลอบออกจากวังยังไม่มีหนทางที่ปลอดภัย และนางก็รู้ดีว่าหากถูกจับได้ โทษที่ตามมาไม่ใช่สิ่งที่นางจะรับได้โดยง่าย ยังไม่ทันที่เซี่ยเยว่หลันจะคิดหาทางออก เสียงขันทีจากด้านนอกก็ดังขึ้น “รับราชโองการจากไทเฮาพ่ะย่ะค่ะ!” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น ไม่นานนัก ขันทีผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาถวายความเคารพ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “ไทเฮามีรับสั่งให้เซี่ยกุ้ยเฟยเสด็จไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชาที่ตำหนักฉือหนิงในวันนี้พ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไปครู่หนึ่ง “งานเลี้ยงน้ำชา?” “พ่ะย่ะค่ะ ไทเฮาทรงเชิญพระสนมและเชื้อพระวงศ์บางพระองค์เข้าร่วมงาน” นางครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ ก่อนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว” หลังจากขันทีออกไป ชิงหลัวก็รีบเข้ามาจัดแต่งอาภรณ์ให้ผู้เป็นนาย
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 160 กุ้ยเฟยที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
หลี่จิ้งเหยียนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาคมยังคงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อหันกลับไปเห็นซูเฟยที่ใบหน้าบวมแดงและร่างกายสั่นเทาจากความหนาว สีหน้าของเขาก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด “พอแล้ว” เสียงของฮ่องเต้เย็นลง "เรื่องนี้ไว้ข้าจะถามเจ้าในภายหลัง” เซี่ยเยว่หลันเพียงยกยิ้มบาง “เพคะ” หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก เขาก้มลงช้อนร่างของซูเฟยขึ้นจากพื้นด้วยพระองค์เอง ซูเฟยร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบโอบแขนรอบลำคอของเขา ร่างกายที่หนาวจนสั่นซุกเข้าหาอ้อมพระอุระอย่างไม่คิดจะรักษาท่าที “ฝ่าบาท...หม่อมฉันเจ็บเพคะ” เสียงออดอ้อนดังขึ้นเบาๆ หลี่จิ้งเหยียนขมวดพระขนง ก่อนกล่าวกับนางกำนัลที่อยู่ด้านข้าง “ไปตามหมอหลวง” “เพคะ” เขาอุ้มซูเฟยเดินผ่านหน้าเซี่ยเยว่หลันไปโดยไม่ได้หันกลับมามองนางอีก ตั้งแต่ต้นจนจบ...ไม่มีแม้แต่คำถามว่าเหตุใดเซี่ยกุ้ยเฟยจึงมาปรากฏตัวที่ตำหนักฉ่งอ้ายในยามดึก ไม่มีคำถามว่านางคิดอะไรและไม่มีคำถามว่านางรู้สึกอย่างไร เซี่ยเยว่หลันยืนมองแผ่นหลังของชายผู้เป็นสามีค่อยๆ ห่างออกไป ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่รู
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 159 ข้ายอมแล้ว
เซี่ยเยว่หลันไม่ได้เร่งรัด นางเพียงเดินไปยังเก้าอี้หินตัวหนึ่งใต้ชายคาตำหนัก ก่อนจะนั่งลงอย่างสง่างาม ชิงหลัวเห็นดังนั้นก็รีบยืนอยู่ด้านข้าง ส่วนเหล่านางกำนัลของตำหนักฉ่งอ้ายต่างพากันก้มหน้าลง ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะหายใจแรง และแม้จะดึกแล้วแต่ทุกสายตายังจับจ้องที่หญิงสาวทั้งสองอย่างไม่วางตา เซี่ยเยว่หลันไม่พูดอะไรอีก นางเพียงนั่งรอ รออย่างอดทนราวกับคืนนี้นางมีเวลาเหลือเฟือ ซูเฟยมองนางอย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้าจะนั่งดูข้าจริงๆ หรือ?” เซี่ยเยว่หลันยกถ้วยชาที่ชิงหลัวยื่นให้ขึ้นจิบ ก่อนตอบอย่างเฉยเมย “มิใช่เจ้าหรือที่บอกให้ข้ารอดู?” “ข้า...” “เช่นนั้นก็ตามสบาย” น้ำเสียงนั้นราบเรียบเสียจนซูเฟยยิ่งรู้สึกอับอาย นางอยากให้เซี่ยเยว่หลันโกรธ อยากให้อีกฝ่ายลงมือ อยากให้เกิดเรื่องจนสามารถนำไปฟ้องฝ่าบาทได้แต่สตรีตรงหน้ากลับไม่ยอมเดินตามเกมของนางแม้แต่น้อย เวลาค่อยๆ ผ่านไปลมกลางคืนยิ่งหนาวขึ้นทุกขณะ หัวเข่าของซูเฟยเริ่มชา ความเย็นจากพื้นหินค่อยๆ ซึมผ่านอาภรณ์เข้าไปถึงกระดูก ริมฝีปากของนางเริ่มซีดลง เซี่ยเยว่หลันยังคงนั่งนิ่งชิงหลัวนำเอาเสื้อคลุมหนามาห่มใ
You May Also Like
พระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.2K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.0K viewsใต้หล้าสยบรัก
จูน196.1K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.3K viewsพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา30 viewsเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน114 viewsทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา1.9K viewsคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย245 views
