LOGINShare
บทที่ 158 ข้อเสนอของกุ้ยเฟย
publish date:
2026-09-18 17:09:01
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 165 พายุฝน
สามวันต่อมาประตูเมืองหลวงเปิดออกพร้อมเสียงกลองยามรุ่งอรุณ แสงสีทองของดวงอาทิตย์แรกกำลังสาดผ่านกำแพงเมืองสูงตระหง่าน ขบวนเดินทางขนาดใหญ่เคลื่อนตัวออกจากประตูตะวันตกอย่างช้าๆ ธงหลวงสีทองปลิวสะบัดเหนือสายลม ทหารม้าหลายสิบคนแบ่งกำลังคุ้มกันอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง การเดินทางครั้งนี้มีทั้งเสบียง อาวุธ เอกสารราชการ และเครื่องบรรณาการบางส่วนสำหรับนำไปแสดงต่อเจ้าเมืองอู่หนาน จึงมิใช่ขบวนเล็ก ตรงกลางขบวนคือรถม้าของเซี่ยกุ้ยเฟย ส่วนหลี่เซวียนขี่ม้าอยู่ด้านหน้า คอยควบคุมขบวนด้วยตนเอง เซี่ยเยว่หลันเปิดม่านรถม้าขึ้นเล็กน้อย กำแพงเมืองหลวงค่อยๆ อยู่ห่างออกไป นางมองมันอยู่ครู่หนึ่ง หลายปีที่ผ่านมา วังหลวงแห่งนี้เคยเป็นสถานที่ที่นางคิดว่าจะใช้ชีวิตอยู่จนแก่เฒ่า แต่วันนี้...นางกลับรู้สึกเพียงว่าตนเองกำลังเดินออกจากกรงที่มองไม่เห็น “เหนียงเหนียง” ชิงหลัวเอ่ยขึ้น "ว่าอย่างไร?” “พระองค์ทรงมองเมืองหลวงอยู่นานแล้วนะเพคะ” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “ข้ากำลังคิดว่า...นับจากวันนี้ ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปเห็นมันในสภาพเดิมหรือไม่” ชิงหลัวฟังแล้วใจหาย
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 164 เตรียมตัวออกเดินทาง
หลี่จิ้งเหยียนยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงระเบียงด้านข้างตำหนักฉือหนิง ร่างของเซี่ยเยว่หลันลับสายตาไปแล้ว แต่คำพูดสุดท้ายของนางกลับยังดังก้องอยู่ในพระกรรณ 'พระองค์รับปากแล้ว' เพียงสี่คำ...กลับทำให้พระองค์ไม่อาจปฏิเสธได้แม้แต่คำเดียว เพราะข้อตกลงที่นางกล่าวถึงนั้น พระองค์เป็นผู้รับปากด้วยพระองค์เอง หากวันนี้พระองค์ปฏิเสธ...ก็เท่ากับเป็นฝ่ายผิดคำพูด หลี่จิ้งเหยียนกำมือแน่น ก่อนหันกลับไปมองประตูตำหนักฉือหนิง “ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีคนสนิทรีบก้าวเข้ามา “กลับตำหนักเฉียนชิง” “พ่ะย่ะค่ะ” “แล้วเรียกคนของสำนักราชเลขาธิการมา” ขันทีชะงักไปเล็กน้อย “ฝ่าบาทจะทรงออกพระราชโองการเรื่องใดพ่ะย่ะค่ะ?” หลี่จิ้งเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำ “ออกพระราชโองการให้เซี่ยกุ้ยเฟยร่วมเดินทางไปอู่หนานกับอ๋องเจ็ด” “พ่ะย่ะค่ะ” ขบวนเสด็จเคลื่อนออกไป ทว่าไม่มีผู้ใดรู้ว่าในพระทัยของฮ่องเต้เวลานี้กลับเต็มไปด้วยความไม่สบายพระทัย อู่หนาน... เหตุใดเซี่ยเยว่หลันจึงต้องไปที่นั่นถึงเพียงนี้และเหตุใดนางจึ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 163 ข้อตกลงกับฮ่องเต้
ฮ่องเต้ทูลลากลับก่อนเพราะมีราชกิจด่วน เซี่ยเยว่หลันไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก นางเพียงถวายความเคารพต่อไทเฮา ก่อนจะเดินออกจากตำหนักฉือหนิงตามหลังหลี่จิ้งเหยียนไปอย่างเงียบๆ ทั้งสองเดินออกมาจากตำหนักได้ไม่ไกลนัก จนเมื่อพ้นสายตาของผู้คนภายในงานเลี้ยง หลี่จิ้งเหยียนจึงหยุดพระบาทลงตรงระเบียงด้านข้างตำหนัก เซี่ยเยว่หลันหยุดตาม ก่อนจะยืนอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว ลมอ่อนยามเช้าพัดผ่านชายอาภรณ์ของนาง “เหตุใดจึงตามข้ามา?” หลี่จิ้งเหยียนเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้หันกลับมา เซี่ยเยว่หลันมองแผ่นหลังของเขา “ฝ่าบาทเป็นผู้รับสั่งให้หม่อมฉันตามออกมาไม่ใช่หรือเพคะ?” หลี่จิ้งเหยียนนิ่งไปก่อนจะหันกลับมา สายพระเนตรของเขาจับจ้องใบหน้านางอยู่ครู่หนึ่ง “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไร” “หม่อมฉันคิดสิ่งใดหรือเพคะ?” “เจ้าอยากไปอู่หนานกับอ๋องเจ็ด” “เพคะ” “แต่ข้าไม่อนุญาต ข้าพูดชัดแล้ว” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “หม่อมฉันทราบแล้วเพคะ” คำตอบที่เรียบง่ายนั้นกลับทำให้หลี่จิ้งเหยียนขมวดพระขนง “เจ้าไม่ถามเหตุผลหรือ?”
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 162 คำตอบคือไม่ได้
“ไม่ได้” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอกตำหนักฉือหนิง น้ำเสียงเย็นเยียบ ทรงอำนาจจนบรรยากาศในงานเลี้ยงน้ำชาพลันแข็งค้างในชั่วพริบตา ทุกคนหันไปมองทางประตูพร้อมกัน ร่างสูงในฉลองพระองค์สีเข้มก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ขันทีและองครักษ์ที่ติดตามอยู่ด้านหลังต่างก้มศีรษะลง หลี่จิ้งเหยียน ฮ่องเต้เสด็จเข้ามาถึงกลางตำหนัก ก่อนจะหยุดพระบาทลง สายพระเนตรคมกริบมองตรงมายังเซี่ยเยว่หลัน “เรื่องนี้...ไม่ได้” เซี่ยเยว่หลันที่เพิ่งลุกขึ้นจากการถวายความเคารพชะงักไปเล็กน้อย นางไม่ได้แปลกใจนัก ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องพูดเช่นนี้ “ฝ่าบาท” นางย่อกายถวายความเคารพ “หม่อมฉันยังมิได้ทำสิ่งใดเลยเพคะ” “แต่เจ้ากำลังจะทำ” หลี่จิ้งเหยียนกล่าวเสียงเรียบ “ออกจากวังหลวง เดินทางไปยังเมืองชายแดนกับอ๋องเจ็ด เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังพูดอะไรอยู่?” “หม่อมฉันทราบเพคะ” “ในเมื่อรู้ เหตุใดจึงยังขอ?” เซี่ยเยว่หลันเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพระองค์ “เพราะไทเฮาทรงอนุญาตแล้วเพคะ” ประโยคเดียวทำให้สีหน้าของหลี่จิ้งเหยียนนิ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 161 งานเลี้ยงน้ำชา
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า เมื่อรุ่งเช้ามาถึง เซี่ยเยว่หลันตื่นขึ้นอีกครั้งบนตั่งในตำหนักจี้เห่อ ใบหน้าของนางยังคงมีร่องรอยอ่อนล้า ดวงตาบวมแดงเล็กน้อยจากการร้องไห้เมื่อคืน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือความคิดเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัว อวี้หลิงยังมีชีวิตอยู่...นางต้องไปอู่หนาน ทว่าเรื่องการลอบออกจากวังยังไม่มีหนทางที่ปลอดภัย และนางก็รู้ดีว่าหากถูกจับได้ โทษที่ตามมาไม่ใช่สิ่งที่นางจะรับได้โดยง่าย ยังไม่ทันที่เซี่ยเยว่หลันจะคิดหาทางออก เสียงขันทีจากด้านนอกก็ดังขึ้น “รับราชโองการจากไทเฮาพ่ะย่ะค่ะ!” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น ไม่นานนัก ขันทีผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาถวายความเคารพ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “ไทเฮามีรับสั่งให้เซี่ยกุ้ยเฟยเสด็จไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชาที่ตำหนักฉือหนิงในวันนี้พ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไปครู่หนึ่ง “งานเลี้ยงน้ำชา?” “พ่ะย่ะค่ะ ไทเฮาทรงเชิญพระสนมและเชื้อพระวงศ์บางพระองค์เข้าร่วมงาน” นางครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ ก่อนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว” หลังจากขันทีออกไป ชิงหลัวก็รีบเข้ามาจัดแต่งอาภรณ์ให้ผู้เป็นนาย
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 160 กุ้ยเฟยที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
หลี่จิ้งเหยียนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาคมยังคงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อหันกลับไปเห็นซูเฟยที่ใบหน้าบวมแดงและร่างกายสั่นเทาจากความหนาว สีหน้าของเขาก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด “พอแล้ว” เสียงของฮ่องเต้เย็นลง "เรื่องนี้ไว้ข้าจะถามเจ้าในภายหลัง” เซี่ยเยว่หลันเพียงยกยิ้มบาง “เพคะ” หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก เขาก้มลงช้อนร่างของซูเฟยขึ้นจากพื้นด้วยพระองค์เอง ซูเฟยร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบโอบแขนรอบลำคอของเขา ร่างกายที่หนาวจนสั่นซุกเข้าหาอ้อมพระอุระอย่างไม่คิดจะรักษาท่าที “ฝ่าบาท...หม่อมฉันเจ็บเพคะ” เสียงออดอ้อนดังขึ้นเบาๆ หลี่จิ้งเหยียนขมวดพระขนง ก่อนกล่าวกับนางกำนัลที่อยู่ด้านข้าง “ไปตามหมอหลวง” “เพคะ” เขาอุ้มซูเฟยเดินผ่านหน้าเซี่ยเยว่หลันไปโดยไม่ได้หันกลับมามองนางอีก ตั้งแต่ต้นจนจบ...ไม่มีแม้แต่คำถามว่าเหตุใดเซี่ยกุ้ยเฟยจึงมาปรากฏตัวที่ตำหนักฉ่งอ้ายในยามดึก ไม่มีคำถามว่านางคิดอะไรและไม่มีคำถามว่านางรู้สึกอย่างไร เซี่ยเยว่หลันยืนมองแผ่นหลังของชายผู้เป็นสามีค่อยๆ ห่างออกไป ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่รู
You May Also Like
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู996.3K viewsข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.0K viewsจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.2K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.7K viewsนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี101 viewsฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)57 viewsย้อนเวลารัก พลิกชะตาแค้น
วริณชญา222 viewsพี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้324 views
