LOGINShare
บทที่ 227 จวนรับรองที่ว่างเปล่า
publish date:
2026-10-02 23:29:00
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 227 จวนรับรองที่ว่างเปล่า
ขบวนม้าถูกเตรียมขึ้นอย่างรวดเร็ว หลี่เซวียนไม่เสียเวลาแม้แต่ชั่วขณะ เขาขึ้นม้าตัวแรก ขณะที่เซี่ยเยว่หลันกับอวี้หลิงตามมาติดๆ องครักษ์อีกกลุ่มกระจายกำลังออกเป็นสองทาง บางส่วนมุ่งหน้าไปยังจวนโดยตรง ส่วนอีกกลุ่มอ้อมไปตรวจสอบเส้นทางโดยรอบ เสียงกีบม้ากระทบพื้นถนนดังต่อเนื่อง ตึก! ตึก! ตึก! เซี่ยเยว่หลันกำสายบังเหียนแน่น ความคิดของนางวนเวียนอยู่กับข้อความในจดหมายไม่หยุด 'รีบพาคนในตระกูลเซี่ยไปอยู่ในที่ปลอดภัย อย่าให้ใครรู้ว่าตระกูลเซี่ยยังมีชีวิตอยู่และกำลังจะไปที่ใด' คำพูดนั้นประหลาดเกินไปโดยเฉพาะประโยคที่บอกว่า 'อย่าให้ใครรู้ว่าตระกูลเซี่ยยังมีชีวิตอยู่' เหตุใดผู้ส่งจึงใช้คำว่า ยังมีชีวิตอยู่ราวกับว่า...คนที่เขียนจดหมายกำลังรู้ว่ามีใครบางคนต้องการให้ตระกูลเซี่ยตาย “พี่หญิง” เสียงอวี้หลิงดังขึ้นจากด้านข้าง เซี่ยเยว่หลันหันไปมอง “มีอะไร?” “หากมีคนคิดร้ายกับคนในจวนจริงๆ...” เขากลืนน้ำลาย “เราจะทำอย่างไร?” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป นาง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 226 จดหมายปริศนาที่ถูกส่งมาเตือน
เซี่ยเยว่หลันเงียบ ลมเย็นพัดผ่านลานหน้าจวน กระดาษในมือสั่นไหวเบาๆ นางยังคงจ้องข้อความบนกระดาษไม่วางตา “เซี่ย คือแพะรับบาป” เพียงไม่กี่คำกลับทำให้ความรู้สึกบางอย่างกดทับอยู่ในอก ใครเป็นคนส่งมา เหตุใดถึงรู้เรื่องบัญชีหกแสนตำลึงและเหตุใดจึงรู้ว่าชื่อของสกุลเซี่ยเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ หลี่เซวียนเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เขายืนอยู่ข้างนาง พลางกวาดสายตามองรอบบริเวณอย่างระมัดระวัง ในตอนนั้นเอง...เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ตึก...ตึก...ตึก... องครักษ์หลายคนหันกลับไปพร้อมกัน ร่างของบุรุษหนุ่มคนหนึ่งกำลังเร่งฝีเท้าเข้ามา เสื้อผ้าของเขามีร่องรอยฝุ่นจากการเดินทาง ใบหน้าเคร่งเครียดผิดจากปกติ และลมหายใจยังคงหอบเล็กน้อยราวกับเพิ่งรีบมาจากที่ใดที่หนึ่ง เซี่ยเยว่หลันหันไปมอง ดวงตาของนางเบิกขึ้นทันที “อวี้หลิง?” บุรุษหนุ่มหยุดตรงหน้านาง ก่อนประสานมือคารวะหลี่เซวียน แล้วหันกลับมามองพี่สาวของตน “พี่หญิง” น้ำเสียงของเขาเคร่งเครียดจนเซี่ยเยว่หลันรู้ได้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น “เกิดอะไรข
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 225 เซี่ยคือแพะรับบาป
ขบวนรถม้าของหลี่เซวียนเคลื่อนผ่านประตูเมืองอู่หนานอย่างช้าๆ ภายในรถม้าเงียบสงบ เซี่ยเยว่หลันนั่งพิงเบาะ มือยังคงถือเอกสารเก่าที่นำออกมาจากบ้านของซูจางเฉิน ดวงตาของนางไล่อ่านตัวอักษรบนกระดาษซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ยิ่งอ่าน นางกลับยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ บัญชีเสบียงเก่า ยอดเงินสามแสนตำลึงและอีกสามแสนตำลึง รวมกันเป็นหกแสนตำลึง เหตุใดจึงต้องแยกออกเป็นสองบัญชีและเหตุใดชื่อของคนบางคนจึงถูกขีดฆ่าออกไป เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้ว “คิดอะไรอยู่?” เสียงของหลี่เซวียนดังขึ้นจากตรงข้าม นางเงยหน้าขึ้นมองเขา “หม่อมฉันกำลังคิดว่าซูจางเฉินกลัวสิ่งใดกันแน่” “เจ้าเห็นอะไรจากท่าทีของเขา?” “เขาไม่ได้กลัวว่าหม่อมฉันจะรู้เรื่องบัญชี” เซี่ยเยว่หลันหยุดไปเล็กน้อย “แต่เขากลัวว่าหม่อมฉันจะรู้ว่าเงินหกแสนตำลึงถูกส่งไปที่ใด” หลี่เซวียนนิ่งไป แววตาคมเข้มขึ้นทันที “เจ้าหมายความว่าเงินก้อนนั้นอาจไม่ได้หายไป?” “เพคะ” นางพยักหน้า “หากเงินหายไปจริง ซูจางเฉินคงไม่ต้องระวังตัวถึงเพียงนั้น” เซี่ยเยว่หลันวางเอกสารลงบนตัก “เขากลัวว่าหม่อมฉันจะ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 224 แผนการของพ่อลูก
“เซี่ยเยว่หลัน...” ซูจางเฉินพึมพำชื่อของนางอีกครั้ง เสียงนั้นเบาจนแทบกลืนหายไปกับสายลมยามบ่าย ชายวัยกลางคนยังคงยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองขบวนรถม้าของหลี่เซวียนเคลื่อนห่างออกไปทีละน้อย ล้อไม้บดผ่านพื้นถนนที่ปูด้วยหินหยาบ ส่งเสียงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับร่างของบุรุษและสตรีที่อยู่ภายในรถ จนกระทั่งไม่เหลือแม้แต่เงา รอยยิ้มสุภาพที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของซูจางเฉินพลันจางหาย ดวงตาของเขาเย็นลง “เจ้าไม่ควรวุ่นวายแบบที่พ่อของเจ้าเคยทำเลย...” เขาเอ่ยกับความว่างเปล่า เรื่องที่ถูกฝังมานานหลายปี เรื่องที่ผู้คนในราชสำนักต่างพร้อมใจกันทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น และเรื่องที่แม้แต่คนบางกลุ่มยังพยายามลืมว่าครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้น แต่เซี่ยเยว่หลันกลับกำลังรื้อฟื้นมันขึ้นมาอีกครั้งซูจางเฉินหันหลังกลับ เดินช้าๆ ไปยังโต๊ะไม้ตัวเดิม คนสนิทที่ยืนรออยู่ด้านข้างรีบก้าวเข้ามา “นายท่าน” “อืม” "กุ้ยเฟยเสด็จกลับไปแล้วขอรับ” “ข้าเห็นแล้ว” ซูจางเฉินนั่งลง ก่อนใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ เสียงนั้นดังอยู่ท่ามกลางความเงียบ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 223 เรื่องที่ผ่านไปนานแล้ว
ซูจางเฉินเงยหน้าขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “กุ้ยเฟยทรงตรวจสอบเรื่องนี้อยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าเพียงได้ยินมา แต่คิดว่า หากฝ่าบาททรงรู้เรื่องนี้ วาสนาเจ้ากับลูกสาวอาจจะสิ้นสุดลงก็ได้” “กระหม่อมขอถามได้หรือไม่ว่า เหตุใดพระองค์ถึงสนใจเรื่องเก่าของหลายปีก่อน?” น้ำเสียงยังคงสุภาพแต่คำถามนั้นกลับมีความหมายซ่อนอยู่ เซี่ยเยว่หลันสบตาเขา “เพราะข้าได้ฟังมาจากฝ่ายตรวจสอบว่า บัญชีบางส่วนไม่ตรงกัน” ซูจางเฉินยิ้มบาง “เช่นนั้นกระหม่อมขอแสดงความยินดีกับกุ้ยเฟยด้วยพ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยินดี?” “อย่างน้อยพระองค์ก็ทรงพบเรื่องที่ไม่ตรงกัน” เขาก้มศีรษะอย่างนอบน้อม “แต่กระหม่อมเกรงว่า หากทรงตรวจต่อไป พระองค์อาจทรงพบว่าบัญชีในราชสำนักมีเรื่องไม่ตรงกันมากกว่าที่คิด” คำพูดนั้นฟังดูเหมือนการเตือนแต่กลับมีรอยยิ้มจางๆ อยู่บนใบหน้า เซี่ยเยว่หลันจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่ง นางเริ่มเข้าใจแล้วว่าเหตุใดชายผู้นี้จึงอยู่ในราชสำนักมาได้ยาวนาน เขาไม่ใช่คนที่จะเถียงกับผู้มีอำนาจตรงๆ แต่จะใช้คำพูดสุภาพค่อยๆ ผลักอีกฝ่
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 222 เจ้ากรมขุนนางซู
ซูจางเฉินประสานมือค้อมกายลงต่ำ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความนอบน้อมอย่างที่ขุนนางพึงมีต่อเชื้อพระวงศ์ หลี่เซวียนพยักหน้ารับ “ลุกขึ้นเถิด” “ขอบพระทัยอ๋องเจ็ดพ่ะย่ะค่ะ” ซูจางเฉินจึงค่อยๆ ยืดกายขึ้น ก่อนจะหันมาเห็นเซี่ยเยว่หลันที่ยืนอยู่ด้านข้าง เขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงรีบประสานมือถวายความเคารพอีกครั้ง “กระหม่อมถวายพระพรเซี่ยกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ” แม้จะเป็นเพียงขุนนางผู้หนึ่ง แต่ซูจางเฉินก็รู้ดีว่าสตรีตรงหน้าอยู่ในฐานะใด เซี่ยกุ้ยเฟยเป็นพระสนมขั้นสูงของฮ่องเต้ ต่อให้เขาจะเป็นบิดาของซูเฟย และสกุลซูจะมีอำนาจในราชสำนักไม่น้อย เขาก็ยังเป็นเพียงขุนนางคนหนึ่งต่อหน้านาง ฐานะระหว่างพวกเขาไม่อาจเทียบกันได้ “ลุกขึ้นเถิด” เซี่ยเยว่หลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ “ขอบพระทัยกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ” ซูจางเฉินลุกขึ้น ก่อนจะถอยไปยืนด้านข้างอย่างสำรวมแต่เมื่อสายตาของเขาเหลือบมองเซี่ยเยว่หลันอีกครั้ง แววตานั้นกลับมีความประหลาดใจซ่อนอยู่เล็กน้อย ชื่อเสียงของเซี่ยกุ้ยเฟย เขาเคยได้ยินมานานแล้ว สตรีสกุลเซี่ยผู้เคยติดตามกองทัพออกศึก
You May Also Like
โทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.4K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง44.7K viewsคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko24.6K viewsเรือนราคะ
หยกขาว940 viewsสวมร่างพลิกชะตาคุณหนูที่แสนอ่อนแอ (จีนโบราณ)
โรเชล6.2K viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล219 viewsวาสนารักไม่หวนคืน
วอลจู94 views
