LOGINShare
บทที่ 58 ลอบเข้าตำหนัก
publish date:
2026-09-05 11:50:52
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 62 ความจริงในจดหมาย
ภายในตำหนักชิงอวิ๋น...แสงตะเกียงสั่นไหวเบาๆ ตามแรงลมยามราตรี เงาของคนทั้งสามทอดยาวบนพื้นหินเย็นเยียบ ไม่มีผู้ใดเอื้อนเอ่ยแม้แต่คำเดียว เซี่ยเยว่หลันสูดลมหายใจลึก ก่อนค่อยๆ กวาดสายตาอ่านตัวอักษรที่เหลือบนกระดาษเก่าอีกครั้ง ลายมือของนายน้อยอวี้หลิงยังมั่นคงเช่นเดิม แม้หมึกบางช่วงจะเลอะเลือนราวกับถูกหยดน้ำตาหรือคราบเลือดเปื้อนในภายหลัง นางยังจดจำลายมือที่ขีดเขียนนั้นได้ดีเพราะนางเอกคือผู้ที่สอนอวี้หลิงคัดอักษรด้วยตรเอง สายตาของนางจับจ้องที่ตัวอักษรพลางอ่านต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ท่านพ่อกลับมาถึงเมืองหลวงในคืนที่สามหลังศึกหลัวหมิง แม้จะบาดเจ็บสาหัส แต่ยังมีสติครบถ้วน ข้าและท่านอาจางต่างช่วยกันปฐมพยาบาลท่านพ่อจนอาการดีขึ้นมาก คืนนั้น...ท่านพ่อถูกเข้าวังเร่งด่วนตามพระราชโองการลับ ท่านบอกข้าเพียงว่า ให้รอคอยท่านกลับมาและอย่าแจ้งข่าวนี้แก่พี่หญิง ด้วยเกรงว่าท่านจะเป็นกังวลทั้งที่กำลังเคร่งเครียดกับอีกศึก" หลี่เซวียนขมวดคิ้วทันที ในขณะที่หญิงสาวที่อ่านเริ่มหายใจติดขัด "พระราชโองการลับ..." เซี่ยเยว่หลันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก อ่านต่อ "รุ่งเช้าท่านพ่อถ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 61 จดหมายจากน้องชาย
ยามราตรีคืบคลานเข้ามากลืนกินทุกสิ่งในตำหนัก เพียงแสงตะเกียงที่ส่องสว่างในห้องจึงทำให้ห้องทั้งขึ้นมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น กุ้ยเฟยและเกากงกงชะงักงันเมื่อได้ยินคำสั่งของฮ่องเต้ดังขึ้น "มีปัญหาหรือ" "มิ...มิกล้าพ่ะย่ะค่ะ" เกากงกงรีบก้มศีรษะทันที ข่าวนี้...หากแพร่ออกไปทั่ววังหลังคงทำให้ทั้งหกตำหนักนอนไม่หลับกันทั้งคืน ส่วนด้านหลังฉากกั้น...หลี่เซวียนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เขาไม่อาจออกไปได้อีกแล้วเพราะฮ่องเต้...กำลังจะค้างคืนอยู่ในตำหนักของเซี่ยเยว่หลัน และนั่นยิ่งน่ากังวลยิ่งนักเพราะหากเขาถูกจับได้ขึ้นมา ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นคงไม่พ้นกุ้ยเฟยถูกอาญาไปด้วย แสงตะเกียงในตำหนักชิงอวิ๋นส่องไหวตามแรงลมยามราตรี บรรยากาศภายในห้องยังคงเงียบงันหลี่จิ้งเหยียนประทับอยู่บนตั่งยาวริมหน้าต่าง พระหัตถ์ถือฎีการายงานจากองครักษ์หลวง แต่สายพระเนตรกลับไม่ได้ทอดมองตัวอักษรแม้แต่น้อย พระองค์ทอดพระเนตรหญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียงเป็นระยะ เซี่ยเยว่หลันหลับไม่สนิทเพราะพิษจากลูกศรทำให้ใบหน้างามแดงระเรื่อ ลมหายใจร้อนกว่าปกติ หมอหลวงกล่าวไว้ไม่ผิดเพี้ยนไป...คืนนี้นางจะ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 60 คืนนี้ข้าจะประทับที่นี่
หลี่จิ้งเหยียนจ้องมองใบหน้าของกุ้ยเฟยที่ตนรักยิ่งอย่างหวั่นใจ ตั้งแต่วันที่เซี่ยเยว่หลันติดตามเขามาจนวันที่เขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ ไม่เคยมีสักครั้งที่นางจะโกหกหรือมีใจออกห่างเขามากเช่นนี้ แต่วันนี้นางกลับเลือกจะทำและหลี่จิ้งเหยียนได้เห็นมันชัดเจนกับสายตาตัวเองแล้ว "...เจ้าหลบตาข้า" เซี่ยเยว่หลันกำชายผ้าห่มแน่น นางไม่คิดว่า...ฮ่องเต้จะสังเกตแม้แต่เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ หลี่จิ้งเหยียนถอนพระทัยเบาๆ อีกครั้งราวกับยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น "แต่เอาเถิด...ข้าจะไม่บังคับ เมื่อใดที่เจ้าอยากบอก...ข้าจะรอฟัง" ประโยคนั้น...ทำให้เซี่ยเยว่หลันถึงกับชะงัก นางเงยหน้าขึ้นมองพระองค์โดยไม่รู้ตัว หลี่จิ้งเหยียนเองก็สบตานางนิ่ง บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัดจนกระทั่ง...เกากงกงรีบเดินเข้ามาประสานมือด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด "ทูลฝ่าบาท องครักษ์หลวงจับมือสังหารได้หนึ่งคนพ่ะย่ะค่ะ" ดวงตาของหลี่จิ้งเหยียนเปลี่ยนเป็นเย็นเฉียบในทันที หลี่จิ้งเหยียนหันกลับมามองเกากงกงสีพระพักตร์สนอกสนใจทันที "ยังมีชีวิตอยู่หรือ" "พ่ะย่ะค่ะ" "แต่..." เกากงกงลังเล
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 59 เจ้าโกหก
"อ๋องเจ็ด...เหตุใดพระองค์จึงช่วยหม่อมฉันถึงเพียงนี้" ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ หลี่เซวียนมิได้ตอบทันที สายตาของเขาทอดมองไปยังต้นเหมยด้านนอกหน้าต่างก่อนกล่าวช้าๆ "เพราะข้าเองก็ติดค้างแม่ทัพเซี่ยและ..." เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนยิ้มบางๆ "ข้าไม่อยากเห็นสตรีผู้บริสุทธิ์ต้องตาย...เพราะความอยุติธรรมในวังหลวง" เซี่ยเยว่หลันจ้องมองเขา นางรู้...นั่นไม่ใช่คำตอบทั้งหมดแต่ก็ไม่ได้ซักถามต่อ หลี่เซวียนจึงเปลี่ยนเรื่องทันที "จดหมาย เจ้าเปิดอ่านหรือยัง" เซี่ยเยว่หลันส่ายหน้า "ยังเพคะ" เขาพยักหน้า "ดี เพราะข้าต้องอยู่ด้วย" นางขมวดคิ้ว "เหตุใด" ดวงตาของหลี่เซวียนเปลี่ยนเป็นจริงจัง "เพราะคนที่ต้องการฆ่าเจ้าวันนี้...อาจไม่ได้ต้องการฆ่าเจ้าเพียงอย่างเดียวแต่ต้องการ..." เขาหยุดเล็กน้อย "...จดหมายในมือเจ้าด้วย" เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ กำซองผ้าไหมแน่นขึ้น แต่แล้ว...เสียงฝีเท้าของเกากงกงก็ดังขึ้นจากด้านนอกตำหนัก ทั้งสองมองหน้ากันราวกับตื่นตะหนก "ฝ่าบาทเสด็จกลับ!" ชิงหลัวหน้าซีด รีบหันกลับมา "อ๋องเจ็ด!" หลี่เซว
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 58 ลอบเข้าตำหนัก
"ข้อเท้าแพลงอยู่มิใช่หรือ ยังจะฝืนอีก" พระหัตถ์อุ่นของไทเฮาค่อยๆ ลูบศีรษะของนางเบาๆ อย่างเอ็นดูที่สุด "เจ้าเด็กคนนี้...เหตุใดถึงไม่รู้จักดูแลตัวเอง" เซี่ยเยว่หลันเม้มริมฝีปาก หัวใจที่เคยแข็งกระด้างกลับอ่อนยวบลงอย่างไม่ทันตั้งตัว นับตั้งแต่มารดาจากไป...ไม่มีผู้ใหญ่คนใดลูบศีรษะนางเช่นนี้อีกแล้ว หลี่จิ้งเหยียนทอดพระเนตรภาพตรงหน้าอย่างเงียบงัน ไทเฮาหันไปทอดพระเนตรโอรส "ฮ่องเต้ ลูกดูแลเยว่หลันอย่างไร เหตุใดจึงปล่อยให้ได้รับบาดเจ็บได้ หากนางเป็นอะไรไปจะทำเช่นไร" น้ำเสียงมิได้รุนแรงแต่กลับทำให้ทั้งตำหนักเงียบกริบ หลี่จิ้งเหยียนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนประสานพระหัตถ์ราวกับรับผิดด้วยตัวเอง "เป็นความผิดของลูก" คำตอบนั้น...ทำให้แม้แต่เกากงกงยังเผลอเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ฝ่าบาท...ทรงยอมรับผิดด้วยพระองค์เองทั้งที่ก็ควรดูแลกุ้ยเฟยเปนอย่างดีตลอดทางแท้ๆ ไทเฮาถอนพระทัยเบาๆ พลางส่ายหัวไปมาอย่างขัดใจ "วันนี้หากอ๋องเจ็ดมิได้อยู่ด้วย ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องใหญ่เพียงใด" ประโยคนั้นทำให้พระพักตร์ของหลี่จิ้งเหยียนแข็งค้างไปชั่วขณะ พระองค์นึกถึงภาพที่เห็นเมื่อครู่หลี่เ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 57 ตำหนักชิงอวิ๋นที่เต็มไปด้วยหมอหลวง
ลมหนาวพัดกระทบม่านไหมสีขาวเบาๆ ทันทีที่ขบวนเสด็จมาถึงหน้าตำหนักชิงอวิ๋น เหล่านางกำนัลและขันทีต่างรีบคุกเข่าต้อนรับด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อเห็นฮ่องเต้อุ้มกุ้ยเฟยลงจากราชรถด้วยพระองค์เอง ทุกคนถึงกับเบิกตากว้าง ไม่มีผู้ใดเคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อน เกากงกงรีบร้องขึ้น "หมอหลวง! รีบเข้ามา!" หมอหลวงหลายคนรีบหอบหีบยาเข้ามาแทบจะพร้อมกัน ต่างพากันคุกเข่าถวายบังคม บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความกลลาหลและทุลักทุเลไปตามๆ กัน "ถวายพระพรฝ่าบาท" หลี่จิ้งเหยียนมิได้ตรัสตอบ พระองค์อุ้มเซี่ยเยว่หลันตรงกลับเข้าไปในตำหนัก วางนางลงบนตั่งนุ่มริมหน้าต่างอย่างระมัดระวัง ราวกับเกรงว่าจะกระทบข้อเท้าของนางอีก เซี่ยเยว่หลันชะงัก "...ฝ่าบาท" "อย่าขยับ" พระสุรเสียงเรียบดังขึ้น ไม่มีท่าทีไม่พอใจอย่างก่อนหน้า "ให้หมอหลวงตรวจเสียก่อน" หมอหลวงชราผู้หนึ่งรีบคลานเข้ามาทันที "เหนียงเหนียง โปรดประทานพระบาทด้วยพ่ะย่ะค่ะ" ชิงหลัวรีบช่วยถอดรองเท้าปักลายเหมยออก ทันทีที่ชายผ้าถูกเปิดขึ้น... ทุกคนต่างสูดลมหายใจ ข้อพระบาทขาวเนียนบวมแดงจนเห็นได้ชัด มีรอยถลอกยาวจากหินคม เล
You May Also Like
ข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่78.8K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า83.1K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.4K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.2K viewsฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง230 viewsเมื่อหมอดูตัวแม่มาอยู่ในร่างคุณหนูตัวร้ายแห่งเมืองฉางซี
หลิงเจี้ยน134 views1980s พลิกชะตานางร้ายให้กลายเป็นมารดาที่ดี
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่111 viewsเกิดใหม่ครานี้ ข้าถอย…หนึ่งก้าว
moonlight -mini1.6K views
