LOGINShare
บทที่ 67 เพราะเจ้าช่วยข้าไว้
publish date:
2026-09-06 20:44:16
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 70 ไทเฮาและฮ่องเต้
"ไทเฮาทรงห่วงพระอาการของกุ้ยเฟย จึงเสด็จมาเยี่ยมพระองค์ด้วยพระองค์เอง! เปิดประตู!" ชิงหลัวหน้าซีดจนแทบหมดสี เซี่ยเยว่หลันหันไปสบตาหลี่เซวียนเพียงเสี้ยวอึดใจทั้งสองต่างเข้าใจตรงกันว่า ครั้งนี้หากพลาดเพียงก้าวเดียวมิใช่เพียงชื่อเสียงของกุ้ยเฟยที่จะพังทลาย แต่อ๋องเจ็ดเองก็อาจถูกกล่าวหาว่าลอบเข้าตำหนักในของฮ่องเต้ซึ่งมีโทษถึงชีวิต หลี่เซวียนสบตาเซี่ยเยว่หลันเพียงชั่วครู่ จากนั้นเขากลับยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ไม่ต้องหลบแล้ว" เซี่ยเยว่หลันชะงัก "พระองค์..." "ยิ่งหลบ ยิ่งผิด ยิ่งน่าสงสัย...นี่ก็จะยามซื่อแล้ว" เขายกมือจัดชายอาภรณ์สีดำของตนอย่างรวดเร็ว ก่อนปลดผ้าคลุมหน้าที่ใช้ปกปิดเมื่อคืนออก เผยใบหน้าหล่อเหลาสงบนิ่งดังเดิม จากนั้นจึงเดินไปหยิบพัดหยกที่วางอยู่บนชั้นหนังสือมาไว้ในมือ เพียงพริบตาเดียวบุรุษที่เคยเป็นเงาในราตรี ก็กลับกลายเป็นอ๋องเจ็ดผู้สุขุม สง่างาม ราวกับเพิ่งเดินเข้าตำหนักมาเมื่อครู่นี้ เขาหันมองชิงหลัว "เปิดประตู" ชิงหลัวอ้าปากค้าง "แต่..." "ทำตามที่ข้าบอก" น้ำเสียงหนักแน่นจนไม่มีผู้ใดกล้าคัดค้าน ชิงหลัวรีบสูดล
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 69 เจ้าแน่ใจแล้วใช่มั้ย
ภายในห้องเงียบงันหลี่เซวียนมองหญิงสาวตรงหน้าอยู่เนิ่นนาน เขาเห็นความเข้มแข็งของนางมาตลอดแม้ยามที่จะปลิดชีวิตตนฆ่าตัวตาย นางกลับพลิกฟื้นกลับมาเข้มแข็งได้ใหม่ แต่วันนี้หญิงสาวผู้นั้นกำลังรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างแท้จริง เขาค่อยๆ เอ่ยขึ้น "เยว่หลัน" นางเงยหน้ามอง "เจ้ายังเหลือคน" เซี่ยเยว่หลันส่ายหน้าเบาๆ "ไม่ ข้าไม่มีแล้ว" หลี่เซวียนก้าวเข้ามาอีกหนึ่งก้าว สายตาสงบนิ่ง "เจ้ายังมีข้า" หญิงสาวชะงัก "พระองค์...แต่เรื่องนี้อันตรายเกินไป หม่อมฉันไม่อาจลากพระองค์เข้ามา" หลี่เซวียนหัวเราะเบาๆ "เจ้าคิดจริงหรือ...ว่าข้าเพิ่งเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" เขามองจดหมายบนโต๊ะ "ตั้งแต่วินาทีที่ข้ารับจดหมายฉบับนั้น ข้าก็รู้แต่แรกแล้วว่า ไม่มีทางถอนตัวได้อีกแล้ว" เซี่ยเยว่หลันนิ่งเงียบ "แต่คนของหม่อมฉันตายหมดแล้ว จะสืบต่ออย่างไร" หลี่เซวียนตอบโดยแทบไม่ต้องคิด "ตั้งแต่ข้ายังเด็ก ข้ารู้ดีว่าวันหนึ่งอาจไม่มีผู้ใดให้พึ่งพา ข้าจึงสร้างดวงตาและหูของตนเองไว้ทั่วแผ่นดิน" ชิงหลัวเงยหน้าขึ้นทันที เซี่ยเยว่หลันเองก็เบิก
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 68 สายข่าวที่ถูกเก็บ
หลี่เซวียนยิ้มบางราวกับยอมรับในสิ่งที่เกิดพลางเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยเยว่หลันที่ยืนอยู่ตรงหน้า "ดังนั้น...ข้าจึงทำได้เพียงซ่อนตัว รอให้ฟ้าสว่าง" เซี่ยเยว่หลันเม้มริมฝีปาก "เป็นเพราะหม่อมฉัน...พระองค์จึงต้องลำบาก" หลี่เซวียนกลับหัวเราะเบาๆ "เหตุใดเจ้าจึงชอบโทษตนเองนัก หากเมื่อคืนข้าไม่มา..." เขามองนางตรงๆ "...คนที่ลำบากกว่านี้ คงเป็นเจ้า" หญิงสาวเงียบไป หัวใจคล้ายถูกบางอย่างแตะต้องเบาๆ ตั้งแต่กลับเมืองหลวงผู้คนรอบกายต่างเข้าหานางด้วยผลประโยชน์ มีเพียงบุรุษตรงหน้าที่เสี่ยงชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดตอบแทน เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ เงยหน้าขึ้น "เหตุใด..." "พระองค์จึงดีกับหม่อมฉันถึงเพียงนี้" คำถามนั้นทำให้หลี่เซวียนชะงัก ดวงตาคมที่มักสงบนิ่ง...ไหววูบเพียงเสี้ยวอึดใจ เขาหลบสายตาของนางไปยังสวนด้านนอกก่อนจะหัวเราะเบาๆ "หากวันหนึ่ง...เจ้าจำทุกอย่างได้ เจ้าคงไม่ถามคำถามนี้อีก" เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้ว "หมายความว่าอย่างไร" หลี่เซวียนเพียงยิ้ม แต่ครั้งนี้...รอยยิ้มนั้นกลับแฝงความเศร้าอย่างประหลาด "ตอนนี้...
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 67 เพราะเจ้าช่วยข้าไว้
หลี่เซวียนยังอยู่ที่นี่เหรอ! เมื่อคืน...เขาไม่ได้จากไปเพราะองครักษ์ของฮ่องเต้เฝ้าตำหนักแน่นหนาจนไม่อาจออกไปได้ ชายหนุ่มยังคงสวมชุดดำของเมื่อคืนศีรษะเอนพิงเสาไม้ แขนทั้งสองกอดอกไว้หลวมๆ คล้ายปกป้องตนเองในมุมมืดนั้น ดวงหน้าหล่อเหลาที่มักสงบนิ่ง บัดนี้กลับเผยความอ่อนล้าอย่างชัดเจน ใต้ตาปรากฏรอยคล้ำบางๆ ราวกับมิได้นอนมาหลายคืน เซี่ยเยว่หลันมองภาพนั้นเงียบๆ ไม่คิดว่านางจะมีโอกาสได้เห็นอ๋องเจ็ดในบริบทเช่นนี้ เมื่อคืน...ที่นางรอดมาได้ก็คงไม่พ้นเขาใช้ลมปราณช่วยชีวิตนางเป็นแน่เพราะนางก็พอรู้ว่าอาการทางใจของนางเมื่อคืนนั้นช่างหนักหนา เขาช่วยนางไว้จากนั้นยังต้องซ่อนตัวทั้งคืนแม้แต่จะหลับก็ทำได้เพียงนั่งพิงเสาเช่นนี้ หัวใจของนางพลันอ่อนยวบลง นางหยิบผ้าคลุมอีกผืนขึ้นมา ค่อยๆ ใช้มือข้างหนึ่งพยุงตนเอง เดินเขยกไปทีละก้าว เมื่อมาหยุดตรงหน้าเขาจึงย่อตัวลงอย่างแผ่วเบาแล้วคลี่ผ้าคลุมลงบนบ่าของหลี่เซวียน ทันทีที่ผ้าสัมผัสร่างดวงตาคมของชายหนุ่มก็ลืมขึ้นแทบจะในทันที สัญชาตญาณของยอดฝีมือทำให้มือขวาของเขาพุ่งไปจับข้อมือของนางอย่างรวดเร็วจนนางสะดุ้งแต่เมื่อเห็นว่าเป็นเซี่ยเย
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 66 คนข้างหลังม่าน
ในจังหวะนั้นเอง...เสียงละเมอของเซี่ยเยว่หลันก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน มือของหลี่จิ้งเหยียนที่จับผ้าม่านอยู่คลายออกทันที ชิงหลัวรีบเข้าไปใกล้ผู้เป็นนาย นางเริ่มสะอึกสะอื้นเมื่อเห็นเซี่ยเยว่หลันไข้สูงจนถึงขั้นละเมอออกมาเช่นนี้ "ท่านพ่อ...!" ร่างบางสะดุ้งแรง ลมหายใจติดขัด ทั้งตัวสั่นเทา ชิงหลัวจับมือผู้เป็นนายไว้แน่น "เหนียงเหนียง..." ชิงหลัวน้ำตาคลอเบ้า "อย่า...อย่าดื่ม...ในสุรามี..." คำพูดขาดห้วงลงทันที หลี่จิ้งเหยียนรีบหันกลับไปยังเตียงทันที พลางก้าวเท้ากลับมาที่ข้างเตียงของนางและประคองร่างบางไว้ในอ้อมแขน "เยว่เยว่!" เซี่ยเยว่หลันหายใจหอบถี่ เหงื่อเย็นไหลเต็มใบหน้า นิ้วเรียวกำผ้าห่มแน่นจนข้อนิ้วซีด "ท่านพ่อ...อย่า...ในสุรา..." เสียงของนางแผ่วลงเรื่อยๆ ก่อนร่างทั้งร่างจะสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ หมอหลวงที่เพิ่งเดินเข้ามาไม่พ้นประตูรีบเดินกลับเข้ามาทันที "ฝ่าบาท!" "รีบดูนาง!" หมอหลวงรีบเข้ามาจับชีพจรอีกครั้ง สีหน้าผู้เฒ่าเปลี่ยนไปทันที "ทูลฝ่าบาท...เหนียงเหนียงกำลังฝันร้าย ความโศกเศร้ากระทบจิตใจอย่างหนักจนละเมอออกมาพ่ะย่ะค่ะ" "รีบฝังเ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 65 ถ้วยยาต้องสงสัย
ภายในตำหนักตกอยู่ในความเงียบงันหลี่จิ้งเหยียนจ้องมองหญิงสาวบนเตียงไม่กะพริบ มือใหญ่ที่กุมมือของนางไว้...กลับกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวและในจังหวะนั้นเอง...สายตาของฮ่องเต้ก็เหลือบไปเห็นถ้วยชาบนโต๊ะตัวเล็กข้างเตียง ที่ก้นถ้วยยังมีคราบผงยาสีขาวหลงเหลืออยู่บางส่วน ดวงตาของพระองค์หรี่ลงช้าๆ ราวกับเห็นสิ่งผิดสังเกต "ชิงหลัว..." น้ำเสียงเรียบสนิทแต่กลับทำให้หัวใจของทุกคนในห้องกระตุกวูบ นางกำนัลคนสนิทหน้าเสียทันที "ผู้ใด...เป็นคนป้อนยาถ้วยนี้ให้กุ้ยเฟย?" หลี่เซวียนที่ซ่อนอยู่หลังม่านนิ่งสนิท ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อย หากชิงหลัวตอบผิดเพียงคำเดียว...ทุกอย่างจะจบสิ้น ชิงหลัวรีบคุกเข่าลง หน้าผากแทบแนบพื้น เสียงแตกพร่าด้วยความกลัว "ทูลฝ่าบาท...เป็นหม่อมฉันเองเพคะ" หลี่จิ้งเหยียนทอดพระเนตรนาง ดวงตาคมแข็งกร้าวมองนางสลับกับถ้วยยา "เจ้า?" "เพคะ" ชิงหลัวพยายามควบคุมเสียงที่สั่น "เมื่อครู่...เหนียงเหนียงมีไข้สูงขึ้นอย่างกะทันหัน หม่อมฉันนึกถึงโอสถที่คุณหนูพกติดพระองค์มาตั้งแต่อยู่จวนสกุลเซี่ย จึงนำมาละลายน้ำถวายเพคะ" พระองค์หรี่พระเนตรราวกับไตร่ตรอง "โอสถของจวนสก
You May Also Like
ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.0K viewsสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.0K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.2K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า39.8K viewsหนึ่งจอกสุรา เปลี่ยนนางเป็นฮูหยินสกุลมู่!
ดาราดา980 viewsชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
ผการุ้ง ช่อชมพู5.7K viewsตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้
อักษราลัย68 viewsฮูหยินเอก
ไป๋เหลียน/ฑริกา595 views
