ตอนที่14 ช่วยกำจัดองค์ชายห้า

แปะ ๆ “ฝีมือไม่เลว” ต้าหลงปรบมือให้หนิงฮวาอย่างชื่นชม 

“พี่หนิงฮวาพัดของท่านนั้นไม่ธรรมดาเลยเจ้าค่ะ” หนิงอันเอ่ยชมเช่นกัน

“ท่านพ่อข้าเห็นคนร้ายแต่ไม่ชัดมากนัก เหมือนเขาจะใช้อาคมปิดกันการมองเห็น เรือนหลังนั้นจะอยู่ท่ามกลางป่าเขา ข้าคิดว่าพวกเขาต้องลงมืออีกแน่” หนิงอันเล่าถึงสิ่งที่นางเห็นในนิมิต

“เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะลองช่วยเจ้าออกค้นหา ข้าคิดว่าพวกเขาไม่น่าจะอยู่ไกลจากที่นี่มากนัก”

“ขอบคุณเจ้าค่ะ”

ตกเย็นกลุ่มที่มาทำงานถางหญ้าก็กลับมา หนิงอันจ่ายเงินให้พวกเขาจนครบทุกคน และนางยังบอกกับพวกเขาอีกว่าให้พาบุตรสาวมาฝากไว้ที่บ้านของนางชั่วคราวเพื่อความปลอดภัย

  จางมู่ซวนแอบคิดในใจว่า หากคนร้ายบุกมาจับเด็กสาวจริง ๆ นางจะปกป้องชีวิตบุตรสาวเขาได้จริงหรือ นางยังเด็กและเยาว์วัยนักหากต้องต่อสู้กับคนร้าย เขากลัวว่านางเสียอีกที่จะต้องเป็นฝ่ายถูกจับไป แต่ในความรู้สึกอีกส่วนหนึ่งก็บอกว่าให้เชื่อใจนาง เอาเถอะลองเชื่อนางดูสักครั้ง 

พอกลับไปถึงบ้านเขาจึงพาบุตรสาวมาที่บ้านของหนิงอันทันที ตามมาด้วยชาวบ้านที่มีบุตรสาวอีก9คน เมื่อพวกเขามาถึงก็ถึงกับตกตะลึง เมื่อเห็นกระโจมหลังใหญ่ตั้งตระหง่าน ทุกคนหันมามองหน้ากันอย่างแปลกใจ ก่อนหน้านี้เหตุใดพวกเขามองไม่เห็นหรือว่าไม่ได้สังเกต

“หนิงอันข้าและชาวบ้านพาเด็ก ๆ มาแล้ว แต่ว่าข้าก็ยังสงสัยอยู่ดี ว่าเจ้าจะปกป้องและดูแลพวกนางได้จริง ๆ หรือ?” จางมู่ซวนยามนี้ทั้งกังวลและไม่สบายใจ

“ท่านลุงจางข้าเอาชีวิตข้าเป็นเดิมพันเลยเจ้าค่ะ บุตรสาวของพวกท่านปลอดภัยแน่นอน อีกทั้งกินอิ่มนอนหลับอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หากพวกท่านเปิดใจและไม่อคติกับข้า ข้าสัญญาว่าจะปกป้องทุกคนอย่างดีเจ้าค่ะ”

“ข้าและทุกคนตัดสินใจแล้วว่าจะเชื่อใจเจ้าแต่มันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี แต่ว่าหนิงอันข้าไม่ยักรู้ว่าเจ้ามีฝาแฝด” เขาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหนิงฮวาเดินเข้ามา

“ก็เมื่อก่อนไม่มีใครมาสนใจพวกข้า ก็เลยไม่รู้ว่าข้ามีพี่สาวฝาแฝด นางชื่อหนิงฮวาเจ้าค่ะ เอ่อ..ท่านลุงจางข้าอยากจ้างคนมาคอยขับรถม้า มีใครสนใจอยากจะทำหรือไม่เจ้าคะ?”

จางมู่ซวนพอได้ยินก็ตาโตอีกครั้งเขาอยากทำงานนี้เองแต่ว่า เขารับเป็นหัวหน้าถางหญ้าไปแล้ว หนิงอันเห็นเขาทำหน้าเสียดายก็หัวเราะออกมา

“พี่ใหญ่ข้าอยากทำงานนี้ขอรับ” จางมู่ถงเอ่ยขึ้น จางมู่ซวนหันไปมองน้องชายก็คิดว่า เขาน่าจะเหมาะกับงานนี้ 

“ถ้าเช่นนั้นท่านน้ามาที่นี่อีกสองวันนะเจ้าคะข้าต้องไปที่วังเหมันต์” เขาพยักรับก่อนจะขอตัวพากันกลับไป หนิงอันมองเด็กสาวในวัยยังไม่ถึงสิบขวบอย่างเห็นใจ คนจิตใจชั่วช้าเห็นชีวิตผู้อื่นไร้ค่า ทำได้ทุกอย่างโดยไร้จิตสำนึกและมโนธรรม นางจะต้องปกป้องพวกนางให้ปลอดภัย คนที่มีคติกับนางก็ปล่อยให้เผชิญโชคชะตากันเอาเอง 

หนิงอันขอกระโจมขนานใหญ่จากมิติที่สามารถกันฝนได้ออกมากาง โดยให้บิดาใช้พลังช่วยกางไม่นานก็เสร็จลงอย่างรวดเร็ว หนิงอันคิดจะนอนที่นี่กับเด็ก ๆ และจนกว่าเรือนหลังใหม่จะสร้างเสร็จ และให้บิดานอนในบ้านในห้องของนาง

วันต่อมาทางการก็ออกมาประกาศข่าวว่า ในช่วงนี้ว่ามีคนร้ายออกอาละวาดจับเด็กสาวไปควักหัวใจ เกิดเหตุขึ้นกับหลายหมู่บ้านขอให้ทุกคนดูแลเด็ก ๆ กันให้ดี ๆ ชาวบ้านจากหมู่บ้านเฉินอัน เมื่อเห็นคนของทางการมาติดแผ่นประกาศแจ้งข่าวก็ถึงกับหน้าซีดเผือด

  เด็กสาวถูกฆ่าควักหัวใจไม่ได้มีเพียงหมู่บ้านเฉินอัน แต่ว่าหมู่บ้านอื่นก็พบเจอเหตุการณ์นี้ด้วยเช่นกัน พวกเขากล่าวโทษหนิงอันว่าเป็นตัวหายนะที่นำพาเภทภัยมาสู่หมู่บ้านเฉินอัน แล้วเช่นนี้จะมองหน้านางได้อย่างไรกัน

“เจ้าจางมู่ซวนพอเห็นนางมีเงินขึ้นมาก็ทำท่าประจบสอพลอ ถุ้ย!! ข้าก็อยากรู้นางจะช่วยเหลือเด็ก ๆ ได้จริงหรือไม่”

“แต่ว่านางดูมีความมั่นใจมากเลยนะ”

“พวกเจ้าก็คอยดูไป เด็กอย่างนางจะปกป้องใครได้”

“แต่ว่านางก็เคยช่วยรักษาทุกคนให้หายป่วยนะ”

“เรื่องนั้นข้าว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญมากกว่า”

กลุ่มบุรุษห้าหกคนยืนถกเถียงกันอยู่ตรงใจกลางหมู่บ้าน ที่มีป้ายขนานใหญ่สำหรับให้ติดประกาศข่าวสาร ซึ่งทหารของทางการเพิ่งมาติดประกาศแล้วจากไป

“ท่านพี่! ท่านพี่! เกิดเรื่องกับบุตรสาวเราแล้ว ท่านพี่!” สตรีจากเรือนหลังหนึ่งตะโกนร้องออกมาอย่างตกใจและเสียขวัญ

เพียงแค่ประโยคนั้นบุรุษที่ยืนคุยกันถึงกับตัวชาวาบ และไม่นานหลังจากนั้นเสียงกรีดร้องจากเรือนหลังอื่นก็ดังขึ้นมาด้วยความตกใจ “กรี้ดด! ลูกสาวของข้า ลูกแม่!”

จางมู่ซวนและจางมู่ถงรีบเปิดประตูบ้านออกมาเพราะได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย เขาจึงรีบไปดูที่จุดเกิดเหตุทันที เด็กสาวในวัยเจ็ดขวบจากครอบครัวหนึ่ง นอนตายอยู่บนที่นอน หน้าอกข้างซ้ายถูกควักออกไป จางมู่ซวนและจางมู่ถงหน้าซีดเผือดนึกเป็นห่วงบุตรสาวขึ้นมาทันที ไวเท่าความคิดพวกเขาสับเท้าวิ่งไปที่บ้านของหนิงอันทันที

“หนิงอัน! ลูกสาวข้าอยู่ไหน?” พอมาถึงเขาก็ตะโกนถามหนิงอันด้วยเสียงอันดังเพราะความเป็นห่วงบุตรสาว ภายในใจร้อนรนจนแทบระเบิด

“ท่านพ่อ! ท่านมาแต่เช้าเลย พวกข้ากำลังช่วยพี่หนิงอันทำอาหารเช้าอยู่ข้างกระโจมตรงนั้น ท่านพ่อตามข้ามาเจ้าค่ะ” เด็กสาวในวัยแปดขวบจำเสียงบิดาได้จึงรีบวิ่งออกมาดู จางมู่ซวนเห็นเช่นนั้นก็ถอนใจด้วยความโล่งโล่งอก ก่อนจะหันไปมองน้องชายของเขา ที่มีหน้าโล่งใจเช่นกัน ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นบิดาและมารดาอีกแปดครอบครัววิ่งกันหน้าตื่นเข้ามา

“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านเด็ก ๆ ปลอดภัยดีหรือไม่?”

“ปลอดภัยดีกำลังช่วยหนิงอันทำอาหารเช้ากันอยู่”

ทุกคนถอนลมหายใจอย่างโล่งอก หรือว่านางจะสามารถปกป้องชีวิตเด็ก ๆ ได้จริง ๆ ทุกคนเดินตามจางมู่ซวนไปที่จุดที่หนิงอันทำอาหาร เด็ก ๆ ต่างช่วยงานอย่างขยันขันแข็ง ทุกครอบครัวยืนมองภาพนั้นอย่างผ่อนคลายและโล่งใจ

“ท่านลุงจางให้ทุกคนมากินโจ๊กก่อนจะเจ้าค่ะข้าทำเสร็จพอดีเลย” หนิงอันที่หันมาเห็นพวกเขารีบเอ่ยบอกอย่างร่าเริง

“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านหนิงอันมีฝาแฝดหรือขอรับข้าไม่เคยรู้เลย”

“จะรู้ได้ไงเมื่อก่อนเจ้าเคยเหยียบย่างมาที่นี้หรือ?”

เมื่อทุกคนได้ยินจางมู่ซวนพูด ก็เริ่มรู้สึกผิดที่เมื่อก่อนเอาแต่มีอคติกับครอบครัวฮุ่ยหมิ่นที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ จนถึงกับขับไล่ให้อยู่ห่างจากหมู่บ้านออกไป หากมองโดยใจที่เป็นกลาง โรคระบาดหรือแม้แต่เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ไม่เกี่ยวอะไรกับนางเลยสักนิด ทุกคนเอามาเกี่ยวโยงกันเพราะมีอคติล้วน ๆ ถึงแม้ว่านางจะเกิดมาในวันที่ทุกคนเชื่อว่าเป็นกาลกิณี

“หนิงอันให้ทุกคนกินเลย เกิดเรื่องในหมู่บ้านข้าต้องกลับไปดู”

“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?”

“มีเด็กสาวถูกควักหัวใจอีกแล้วละ”

หนิงอันครุ่นคิดเป็นเพราะเมื่อคืนท่านพ่อใช้วิชาม่านมังกรปกคลุมเขตที่พวกนางอยู่ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาเข้ามาทำอะไรในยามหลับ นอกจากคนที่มีวิชาแกร่งกล้าจริง ๆ ถึงจะฝ่าด่านเข้ามาได้ คนพวกนี้ต้องการเอาหัวใจเด็กไปทำยาอะไรกันนะ

ในถ้ำบนภูเขาสูงชันที่ไม่มีใครเข้ามาถึง นางมารเล็บแดงนอนเอกเขนกอยู่บนที่นอนหนานุ่ม มองจ้าวลัทธิที่นั่งอ่านตำราด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พลังของนางเริ่มจะกลับมาแล้ว หัวใจของเด็กสาวผู้บริสุทธิ์จะช่วยเติมเต็มพลังปราณของนางให้แข็งแกร่ง อีกไม่นานนางก็จะได้กลับมาใช้ชีวิตได้ปกติอีกครั้ง

พลังของนางหายไปอย่างมากมายเมื่อหลายพันปีก่อน นางได้ต่อสู้กับเทพบุปผาและเทพมังกรดำ พวกเขาร่วมมือกัน ดึงพลังปราณที่นางมีไปจนหมดนางแทบเอาชีวิตไม่รอด นางเฝ้าบำเพ็ญเพียรอยู่นานจนฟื้นฟูขึ้นมาได้บ้างแต่ก็ไม่ทั้งหมด สิ่งที่จะทำให้นางมีพลังปราณกลับมาอย่างรวดเร็วก็คือ หัวใจของเด็กสาวอันบริสุทธิ์

“ขาดหัวใจเด็กอีกกี่คน?” เขาเอ่ยถามขึ้น

“อีก70คนตอนนี้ได้มาแล้ว29คน”

“เราคงต้องเปลี่ยนไปเอาที่เมืองอื่นบ้าง พวกเขาเริ่มระมัดระวังตัวขึ้นมาแล้ว ลูกน้องข้าบอกว่าชาวบ้านพาเด็กสาวไปไว้ยังบ้านหลังหนึ่ง แต่พอพวกเขาจะเข้าไปกลับเข้าไปไม่ได้เหมือนมีบางอย่างกั้นเอาไว้”

นางมารเล็บแดงลุกขึ้นมานั่งอย่างให้ความสนใจ มีบางอย่างกั้นเอาไว้อย่างนั้นหรือ หมายความว่าพวกเขาเริ่มรู้ตัวแล้วและเตรียมป้องกันเอาไว้ คนผู้นี้คงมีวิชาแกร่งกล้าไม่น้อย ถึงสามารถสร้างเกราะป้องกันคนของจ้าวลัทธิไม่ให้เข้าไปได้ ช่างน่าสนใจ

“เมืองตงซิ่วมี20หมู่บ้าน ข้าไม่เชื่อว่าพวกเขาจะป้องกันได้หมด ข้าไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป” เขาพยักหน้ารับรู้และยังคงก้มหน้าก้มตาอ่านตำราต่อไป

ทางด้านนายอำเภอชุนลี่ถังยามนี้ถึงกับกุมขมับกับข่าวที่เกิดขึ้น นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ฆาตกรควักเอาหัวใจเด็กสาวไปแล้ว29ราย ทางการยังตรวจสอบไม่พบอะไร ดูเหมือนฆาตกรจะฮึกเหิมลงมืออย่างต่อเนื่องไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองเลยสักนิด ดูท่าแล้วฆาตกรคงไม่ธรรมดา แล้วเขาจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดี

“นายท่านองค์รัชทายาทให้คนมาส่งข่าวว่าให้รีบจัดการองค์ชายห้าก่อนที่หมอหลวงจะทำการรักษาเขาให้หายขอรับ”

“ไปเตรียมคนให้ลงมือคืนพรุ่งนี้ ให้ทำทีว่าไปปล้นสมุนไพรหายากแล้วจัดการพวกเขาซะ”

“ขอรับ”

ชุนลี่ถังถอนใจออกมาด้วยความหนักใจ องค์ชายห้าเป็นเสี้ยนหนามของรัชทายาทมานาน ถึงเวลากำจัดเขาทิ้งแล้วสินะ แต่ว่าองครักษ์ข้างกายขององค์ชายห้าฝีมือไม่ธรรมดา เขาคงต้องเตรียมยอดฝีมือไปมากหน่อยงานนี้จะพลาดไม่ได้

“นายท่านมีคนมาขอพบขอรับ เขาบอกว่าสามารถช่วยท่านกำจัดองค์ชายห้าได้ขอรับ” ชุนลี่ถังชะงักงันเขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“ให้เขาเข้ามา”

จ้าวลัทธิก้าวเข้ามาพร้อมสมุนอีกสองคน ท่าทางเคร่งขรึมของพวกเขา ทำให้ชุนลี่ถังรู้สึกเกรงขามพวกเขาอยู่ไม่น้อย

“เชิญนั่งไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอะไร?”

“นายของข้าคือจ้าวลัทธิท่านคงพอเคยได้ยิน”

“จ้าวลัทธิ!! ท่านมาถึงที่นี่มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือขอรับ?” ชุนลี่ถังเคยได้ยินชื่อเสียงของเขาอยู่บ้าง จ้าวลัทธิตั้งตนไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร มีชื่อเสียงด้านการต่อสู้นับว่ายอดเยี่ยมเป็นหนึ่งในยอดฝีมือ 

“ข้าจะช่วยท่านกำจัดองค์ชายห้า แต่ว่าท่านก็ต้องปิดหูปิดตาเรื่องที่มีเด็กถูกฆ่า ที่จริงข้าไม่จำเป็นต้องมาขอร้องท่าน เพราะหากว่าข้าจะเอาชีวิตใครย่อมง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ ข้าต้องการเด็กสาวอีกเพียงแค่70ชีวิตเท่านั้น หากท่านทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น บุตรสาวคนเล็กของท่านจะปลอดภัย และข้าจะช่วยกำจัดองค์ชายห้าให้ท่านด้วย”

ชุนลี่ถังร่างกายสั่นเทาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ชายผู้นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว ดูเหมือนเขามาเพื่อบอกกล่าวเขาเท่านั้นไม่ได้ให้เขาคิดปฏิเสธแต่อย่างใด แต่หากว่าเขาช่วยกำจัดองค์ชายห้าได้ก็ถือว่าคุ้ม

“ได้ข้าตกลง”