Share

บทที่ 4

Author: ลิโอร่า ซี
ฉันยังคงหัวเราะไม่หยุด แต่ดวงตากลับเริ่มแสบร้อน

แคสเซียสเป็นเพียงคนเดียวที่สนใจความรู้สึกของฉันในทันที

ฉันพิมพ์ตอบกลับไปว่า [ไม่ต้องหรอก หมอนั่นมีอำนาจมาก ฉันล่วงเกินเขาไม่ได้]

เขาตอบกลับมาทันที [ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม]

ฉันไม่กล้าตอบข้อความนั้น

หลังจากกดรับเงิน 52,000 ดอลลาร์ ฉันก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้างตัวแล้วจ้องเพดานอย่างเหม่อลอย

สองปี ฉันรู้จักหมาตัวนี้มาสองปีแล้ว

เมื่อสองปีก่อน บนเว็บมืด ในสตรีม BDSM ลับสุดยอด

ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุครบยี่สิบสองปี

หนี้จากยาเสพติดของพ่อแม่เพิ่มพูนจนควบคุมไม่อยู่ ส่วนบ้านเก่าของเราก็ถูกนำไปจำนองถึงสามครั้ง พวกเจ้าหนี้เริ่มมาดักล้อมฉันหลังเลิกงาน

ตอนกลางวันฉันทำงานบูรณะภาพวาดอยู่ที่แกลเลอรี ส่วนกลางคืนก็กลับไปยังอะพาร์ตเมนต์โทรม ๆ

ด้วยความสิ้นหวัง ฉันรับงานเสริมทุกอย่างที่หาได้ ทั้งทำภาพจำลอง ปลอมแปลงภาพ และประเมินราคา

จนกระทั่งเพื่อนคนหนึ่งดึงฉันไปด้านข้าง แล้วกระซิบบอกความลับ

“ในเว็บมืดมีกลุ่มลับอยู่ เป็นสตรีมที่ไม่เปิดหน้า เธอสามารถหาเงินเท่ากับเงินเดือนหนึ่งเดือนจากแกลเลอรีได้ภายในคืนเดียว”

เธอลดเสียงลง “แต่เธอต้องรู้ว่าควรวางตัวยังไง”

“วางตัวแบบไหน”

“เป็นนายหญิง” เธอยกยิ้ม “พวกผู้ชายที่มีเงินจริง ๆ ในนั้นล้วนเป็นพวกประหลาด พวกเขาอยากถูกดูถูก ถูกเหยียบย่ำ และถูกครอบครอง”

“เธอสวย ขายาว แถมเสียงพูดยังเย็นชาอีก เธอเกิดมาเพื่อทำงานนี้ชัด ๆ”

ฉันเงียบไปสามวินาที

“ฉันต้องสมัครยังไง”

คืนแรกที่เริ่มสตรีม ฉันสวมถุงน่องตาข่าย นั่งอยู่ในสตูดิโอที่เช่ามา และใช้หน้ากากปิดบังใบหน้า กล้องถ่ายให้เห็นเพียงขาของฉันเท่านั้น

คืนแรกฉันทำเงินได้สามพันดอลลาร์

พอเข้าสัปดาห์ที่สอง ฉันก็มีลูกค้าประจำ

เมื่อถึงสัปดาห์ที่สาม ไอดีของเขาก็ปรากฏขึ้น

ครั้งแรกที่เข้ามา เขาโปรยเงินให้ฉันหนึ่งหมื่นดอลลาร์ แต่ฉันไม่แม้แต่จะกะพริบตา

ครั้งที่สอง สามหมื่นดอลลาร์

ครั้งที่สาม ห้าหมื่นดอลลาร์

จนตอนนั้นเอง ฉันถึงค่อยเหลือบมองกล้องอย่างเกียจคร้านแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เพิ่งมาใหม่เหรอ”

“ครับ”

เสียงจากปลายสายทุ้มลึก คมชัด และแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ถูกกดข่ม

หัวใจของฉันกระตุกวูบ รวย เสียงเซ็กซี่ แถมยังเชื่อฟัง เป้าหมายชั้นยอดชัด ๆ

ตลอดสามเดือนถัดมา ฉันจงใจเมินข้อความส่วนตัวของเขา บางครั้งฉันก็หายออฟไลน์ติดต่อกันถึงห้าวัน

ทุกครั้งที่ฉันหายไป เขาก็จะร้อนรนจนรีบโอนเงินมาให้

[นายหญิง ได้โปรดตอบผมหน่อยครับ]

[นายหญิง เงินยังไม่พอเหรอครับ]

และทุกครั้งที่เงินยังไม่มากพอ ยอดโอนที่มากกว่าเดิมก็จะตามเข้ามา

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาส่งข้อความมาหาฉัน

[นายหญิง คุณต้องการอะไรครับ ผมให้คุณได้ทุกอย่าง]

ฉันจ้องข้อความนั้น นิ้วลอยค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์

แม่ของฉันเพิ่งได้รับหนังสือแจ้งภาวะวิกฤตจากโรงพยาบาล ส่วนพวกเจ้าหนี้นอกระบบก็สาดสีแดงใส่ประตูหน้าบ้าน

ฉันมีชีวิตไม่ต่างจากหมาตัวหนึ่ง

แต่ข้อความที่ฉันพิมพ์กลับคมกริบราวใบมีด

[ฉันอยากมีหมาเป็นของตัวเองสักตัว หมาที่เรียกฉันว่านายหญิง]

[ต้องพร้อมรับคำสั่งตลอด 24 ชั่วโมง และทำแม่งทุกอย่างที่ฉันสั่ง]

เขาเงียบไปนานจนฉันคิดว่าคงหนีไปแล้ว สำหรับเสี่ยสายเปย์ทั่วไป ข้อเรียกร้องนี้ถือว่าบ้าบอเกินไป

จากนั้นเขาก็ตอบกลับมาด้วยคำเดียว

[อ้อ]

ฉันแค่นหัวเราะ แล้วเตรียมกดบล็อกเขา

หนึ่งวินาทีต่อมา อีกหนึ่งข้อความก็ถูกส่งเข้ามา

[คุณต้องการให้ผมขายตัวไหมครับ]

[อยากเห็นกล้ามท้องแปดแพ็กของผมไหมครับ]

ฉันชะงักไปทันที เขาเป็นฝ่ายเพิ่มเดิมพันขึ้นมาเอง

ฉันจ้องหน้าจอ แล้วค่อย ๆ พิมพ์ตอบกลับไป

[ห้ามเปิดหน้า ห้ามใช้ชื่อจริง เมื่อเป็นของฉันแล้ว ห้ามแตะต้องผู้หญิงคนอื่น ไม่อย่างนั้นฉันจะบล็อกนายทันที]

เขาตอบกลับมาภายในหนึ่งวินาที

[ผมสัญญาครับ]

จากนั้นข้อความเสียงก็ถูกส่งเข้ามา ฉันกดเปิดฟัง

จู่ ๆ น้ำเสียงทุ้มลึกของเขาก็พลันแหบพร่าและร้อนแรง ราวกับผ่านการชุบด้วยวิสกี้ชั้นเลิศ

“นายหญิง ตราบใดที่คุณยอมรับผม... ผมจะตกลงทุกอย่างครับ”

คืนนั้น ฉันได้รับยอดโอนหกหลักเป็นครั้งแรก

พร้อมกับหมาตัวหนึ่งที่พร้อมทำตามทุกคำสั่ง และภักดีต่อฉันอย่างหมดหัวใจ

ฉันใช้เงินก้อนนั้นจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ ซื้อยาสำหรับการบำบัดของพ่อ และจ่ายค่าเช่าที่ค้างอยู่สามเดือน

ฉันไม่เคยมองความสัมพันธ์นี้อย่างจริงจังแม้แต่วินาทีเดียว

มันเป็นเพียงการแลกเปลี่ยน เขาคือเสี่ยสายเปย์ ส่วนฉันคือนายหญิง เขาจ่ายเงินเพื่อหาทางระบาย และฉันก็มอบสิ่งนั้นให้ ง่าย ๆ แค่นั้น

เราตกลงกันว่าจะไม่เปิดเผยใบหน้า ไม่ใช้ชื่อจริง และไม่นัดพบกัน

ฉันคิดว่าเราจะรักษาความสัมพันธ์แบบนี้ไว้ตลอดไป ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

ฉันหลุดออกจากความทรงจำ แล้วก้มมองหน้าจอ

ข้อความล่าสุดคือคำพูดของแคสเซียส [ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม]

แล้วใครจะไปคิดละ

ว่าผู้ชายน่าสมเพชที่คอยอ้อนวอนอยู่ในเว็บมืด...

จะเป็นแคสเซียส ฟัลโคเน

ราชาแห่งโลกใต้ดินของเมืองนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 13

    ฉันผลักแคสเซียสออก แล้วรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาหน้าจอแสดงชื่อผู้โทร: [แม่]แคสเซียสหยุดจูบอันดุเดือดทันที แต่มือทั้งสองข้างยังคงโอบรัดเอวของฉันไว้แน่น“ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น” ฉันจ้องเขาเขม็งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือใบหูของแคสเซียสแดงก่ำ ดวงตายังคงลุกโชนจากจูบเมื่อครู่ ก่อนเขาจะตอบรับด้วยเสียงแหบพร่า“ทุกอย่างตามที่นายหญิงสั่งครับ”ฉันกดรับสาย“อาเรีย เป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “จูเลียนเป็นเด็กดีใช่ไหม”“เขา... ก็โอเคค่ะ” ฉันพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ“ดีมาก!” แม่ยังคงโน้มน้าวต่อ “พอลูกแต่งงานกับเขา ก็ไม่ต้องไปแตะเงินสกปรกของพวกมาเฟียอีก ครอบครัวนักการเมืองมีเงินสะอาด แถมยังให้ความมั่นคงได้ด้วย”แคสเซียสที่ฟังอยู่ข้าง ๆ พลันฉายแววหึงหวงในดวงตาเขาโน้มเข้ามาใกล้ใบหูของฉัน แล้วกระซิบอย่างระมัดระวัง“นายหญิง ผมมีอำนาจมากกว่าเขา ผมตามใจคุณได้ทุกอย่าง เป็นเสี่ยสายเปย์ให้คุณก็ได้...”ฉันตวัดสายตาจ้องเขาแต่เขายังคงพูดต่อ ราวกับกำลังแย่งชิงความโปรดปรานจากฉันอย่างเปิดเผย“อีกอย่าง ตลอดสองปีที่ผ่านมา ผมโอนเงินหลายล้านดอลลาร์ให้คุณในเว็บมืด ซึ่งเป็นเพียงเงินค่าขนม ส่วนเขามีทรัสต์ฟ

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 12

    ใบหน้าของจูเลียนซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัดทุกคนในร้านอาหารหยุดพูด แล้วหันมาจ้องโต๊ะพวกเราด้วยความหวาดระแวงฉันปล่อยให้แคสเซียสทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้“บอสคะ!” ฉันผุดลุกจากเก้าอี้แล้วคว้าแขนเขาไว้ “เราออกไปคุยกันข้างนอกเถอะค่ะ”ฉันออกแรงทั้งหมดลากเขาเข้าไปในห้องรับประทานอาหารส่วนตัวที่อยู่ติดกันทันทีที่ประตูปิดลง ฉันก็หันขวับไปเผชิญหน้ากับเขา“คุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่!”แคสเซียสเพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ชุดสูทของเขายังคงไร้ที่ติ แต่ความเดือดดาลในดวงตากลับรุนแรงราวกับพร้อมเผาฉันให้มอดไหม้“จูเลียนตรงตามคุณสมบัติลูกเขยที่พ่อแม่ฉันต้องการทุกอย่าง” ฉันสูดหายใจเข้าลึก พยายามทำเสียงให้สงบ “ก่อนหน้าเขา พวกเขาคิดจะจับฉันแต่งงานกับชายแก่อายุหกสิบเพื่อใช้หนี้ ในที่สุดฉันก็ได้เจอคนหนุ่มสักที และคุณไม่จำเป็นต้องทำให้เขากลัวจนหนีไปหรอกนะคะ”แคสเซียสจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“เธอมีความสุขกับเขาเหรอ”ฉันพยักหน้า “ใช่ค่ะ”ดวงตาของเขาแดงก่ำขึ้นมาในทันทีเจตนาฆ่าฟันทั้งหมดเลือนหายไป เหลือเพียงแววตาเปราะบางและสิ้นหวัง“แล้วฉันล่ะ” เสียงของเขาแตกพร่าและแหบแห้งราวกับสัตว์บา

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 11

    ตลอดหลายวันถัดมา ฉันแทบไม่ต่างจากถูกกักบริเวณอยู่ในเพนต์เฮาส์ของแคสเซียสเขาเรียกมันว่า “การสอนแบบลงมือปฏิบัติจริง” แต่ความจริงแล้ว ฉันแค่ถูกขังอยู่ในห้องทำงานของเขาทุกวัน เพื่อบูรณะภาพวาดเฮงซวยชิ้นนั้นฉันได้กินอาหารสามมื้อที่ปรุงโดยเชฟส่วนตัว และพักอยู่ในห้องสวีตสุดหรูมูลค่าหลายล้านดอลลาร์แต่ฉันไม่อาจลดความระแวดระวังลงได้แม้แต่วินาทีเดียวสายตาที่แคสเซียสใช้มองฉันยิ่งนับวันก็ยิ่งอันตราย ราวกับหมาป่าที่กำลังจับจ้องเหยื่อเช้าวันเสาร์ ขณะที่ฉันกำลังเดินไปยังห้องทำงานเพื่อลงเวลาทำงาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น“อาเรีย” เสียงของแม่ดังมาตามสาย “ในเมื่อหนี้ของครอบครัวใกล้จะหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ลูกควรคิดเรื่องชีวิตส่วนตัวบ้าง”“ชีวิตส่วนตัวอะไรคะ”“เรื่องแต่งงานไง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “แม่นัดดูตัวให้ลูกแล้ว เขาคือจูเลียน ลูกชายของสมาชิกสภาโรมาโน อายุยี่สิบสองปี เพิ่งเรียนจบจากฮาร์วาร์ด”ดวงตาของฉันเป็นประกายขึ้นมาทันทีครอบครัวนักการเมือง นั่นหมายถึงเงินสะอาดและตั๋วพาฉันออกจากโลกมาเฟีย“เขาเป็นยังไงบ้างคะ”“เขามีทรัสต์ฟันด์ที่สร้างรายได้ปีละหกล้านดอลลาร์ ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ และที่สำค

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 10

    ก่อนที่ฉันจะทันได้ตอบ แคสเซียสก็รีบเดินออกจากห้องทำงานไปฝีเท้าของเขาเซเล็กน้อย ราวกับสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บฉันจ้องประตู รู้สึกว่าปฏิกิริยาของเขาแปลกประหลาดเหลือเกินทำไมเขาถึงใส่ใจนักว่าฉันเกลียดลิ้นจี่ฉันส่ายหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาฉันเปิดบัญชีเว็บมืด ก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆแคสเซียสไม่ได้ส่งข้อความมาหาฉันเลยตลอดทั้งวันข้อความล่าสุดถูกส่งมาเมื่อคืนตอน 23:20 น. [นายหญิง ผมอยากแต่งงานกับคุณครับ]นี่ไม่เหมือนเขาเลยตามปกติ แค่ฉันตอบช้าไปนิดเดียว เขาก็จะส่งข้อความมาถล่มโทรศัพท์ฉันจนแทบระเบิดไปแล้วฉันจึงเป็นฝ่ายส่งข้อความไปก่อน [นายกำลังทำอะไรอยู่]เขาตอบกลับมาทันที[กำลังคิดถึงคุณครับ]ฉันขมวดคิ้ว [ทำไมวันนี้นายไม่คุยกับฉันเลย]แต่คราวนี้เขาไม่ได้ตอบกลับมาทันทีขณะที่ฉันกำลังสงสัย เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นฉันเงยหน้าขึ้น แล้วเห็นแคสเซียสยืนอยู่ตรงประตูพร้อมจานแอปเปิลหั่นชิ้นในมือแต่เขาไม่ได้เดินเข้ามาเขาเพียงจ้องฉันเขม็ง ความสับสนในดวงตาค่อย ๆ จางหายไป และถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มอันตรายที่ปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆหัวใจของฉันกระตุกวูบเขาจับได้แล้วหรือเปล่า“เมื่อกี้เธอกำลังดูอะไรอยู่” เขาถามขณะเดิ

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 9

    เพื่อไม่ให้แคสเซียสเปลี่ยนใจ ฉันแทบจะวิ่งไปหยิบกล่องเครื่องมือสิบนาทีต่อมา ฉันถืออุปกรณ์เดินตามเขาเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวห้องทำงานแห่งนี้หรูหราเกินบรรยายพื้นที่เปิดโล่งกว่าสามพันตารางฟุต รายล้อมด้วยหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน ซึ่งมองเห็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองชั้นหนังสือทอดยาวจากพื้นจรดเพดาน อัดแน่นไปด้วยหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ศิลปะและการบริหารธุรกิจตรงกลางมีโต๊ะทำงานไม้วอลนัตขนาดใหญ่ตั้งอยู่ และข้างกันนั้นคือโต๊ะบูรณะระดับมืออาชีพ ไม่น่าเชื่อเลยว่าบอสจะเป็นช่างบูรณะที่เก่งที่สุดในตระกูล...“นั่งตรงนี้” แคสเซียสชี้ไปยังเก้าอี้ข้างโต๊ะบูรณะฉันวางกล่องเครื่องมือลงและกำลังจะนั่ง แต่กลับสังเกตเห็นว่าเขาลากเก้าอี้อีกตัวเข้ามาด้วยวางอยู่ติดกับเก้าอี้ของฉันใกล้เสียจนหัวเข่าของเขาแทบจะสัมผัสต้นขาของฉันฉันนั่งลงอย่างเกร็ง ๆ พยายามจดจ่อกับภาพวาดตรงหน้าให้มากที่สุดแต่การมีแคสเซียสนั่งอยู่ใกล้ ๆ กลับสร้างแรงกดดันมากเกินไปเขานั่งอยู่ทางขวามือ แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ของฉัน ราวกับกำลังโอบกอดฉันอย่างไม่ตั้งใจฉันสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากแผงอกแข็งแกร่ง รวมถึงลมหายใจอุ่น

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 8

    เมื่อฉันตื่นขึ้นมา เวลาก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยงของวันถัดไปแล้วหัวของฉันปวดร้าวราวกับกำลังจะแตก ส่วนในปากก็มีรสชาติเหมือนกรดแบตเตอรี่ฉันยกมือกุมหัวที่ปวดตุบ ๆ แล้วฝืนลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่อะพาร์ตเมนต์โทรม ๆ ที่มีน้ำรั่วซึมของฉันแต่เป็นเตียงกำมะหยี่ขนาดใหญ่ ผ้าปูที่นอนสีครีมเนียนนุ่มซึ่งน่าจะมีราคาแพงกว่าอะพาร์ตเมนต์ของฉันทั้งห้อง และโคมระย้าคริสตัลราคาแพงลิบที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะฉันผุดลุกขึ้นนั่งทันทีฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?!ฉันถูกลักพาตัวมาเหรอฉันรีบเอื้อมมือไปใต้หมอนเพื่อหาโทรศัพท์โดยสัญชาตญาณเจอแล้ว ขอบคุณพระเจ้าฉันกดโทรหาเอเลน่าด้วยมือที่สั่นเทา“ฮัลโหล” น้ำเสียงของเอเลน่าฟังดูอ่อนแรงยิ่งกว่าฉันเสียอีก“เอเลน่า!” ฉันกระซิบอย่างตื่นตระหนก “ฉันถูกลักพาตัว! โทรแจ้งตำรวจเร็ว!”“อะไรนะ” เอเลน่าชะงักไป ก่อนหัวเราะอย่างขมขื่น “อาเรีย เธอไม่ได้ถูกลักพาตัว เธออยู่ในเพนต์เฮาส์ของบอส”“อะไรนะ?!”“เมื่อคืนบอสพาเธอกลับมาที่เพนต์เฮาส์ของเขา ฉันก็นอนเป็นเพื่อนเธออยู่ในห้องรับแขก จำไม่ได้เหรอ”สมองของฉันว่างเปล่าไปในทันที“เมื่อคืน... ฉันทำอะไรลงไปบ้าง”เอเลน่าเงียบไปครู่หนึ่ง “แน่ใจนะว่า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status