مشاركة

บทที่ 4

مؤلف: ลิโอร่า ซี
ฉันยังคงหัวเราะไม่หยุด แต่ดวงตากลับเริ่มแสบร้อน

แคสเซียสเป็นเพียงคนเดียวที่สนใจความรู้สึกของฉันในทันที

ฉันพิมพ์ตอบกลับไปว่า [ไม่ต้องหรอก หมอนั่นมีอำนาจมาก ฉันล่วงเกินเขาไม่ได้]

เขาตอบกลับมาทันที [ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม]

ฉันไม่กล้าตอบข้อความนั้น

หลังจากกดรับเงิน 52,000 ดอลลาร์ ฉันก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้างตัวแล้วจ้องเพดานอย่างเหม่อลอย

สองปี ฉันรู้จักหมาตัวนี้มาสองปีแล้ว

เมื่อสองปีก่อน บนเว็บมืด ในสตรีม BDSM ลับสุดยอด

ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุครบยี่สิบสองปี

หนี้จากยาเสพติดของพ่อแม่เพิ่มพูนจนควบคุมไม่อยู่ ส่วนบ้านเก่าของเราก็ถูกนำไปจำนองถึงสามครั้ง พวกเจ้าหนี้เริ่มมาดักล้อมฉันหลังเลิกงาน

ตอนกลางวันฉันทำงานบูรณะภาพวาดอยู่ที่แกลเลอรี ส่วนกลางคืนก็กลับไปยังอะพาร์ตเมนต์โทรม ๆ

ด้วยความสิ้นหวัง ฉันรับงานเสริมทุกอย่างที่หาได้ ทั้งทำภาพจำลอง ปลอมแปลงภาพ และประเมินราคา

จนกระทั่งเพื่อนคนหนึ่งดึงฉันไปด้านข้าง แล้วกระซิบบอกความลับ

“ในเว็บมืดมีกลุ่มลับอยู่ เป็นสตรีมที่ไม่เปิดหน้า เธอสามารถหาเงินเท่ากับเงินเดือนหนึ่งเดือนจากแกลเลอรีได้ภายในคืนเดียว”

เธอลดเสียงลง “แต่เธอต้องรู้ว่าควรวางตัวยังไง”

“วางตัวแบบไหน”

“เป็นนายหญิง” เธอยกยิ้ม “พวกผู้ชายที่มีเงินจริง ๆ ในนั้นล้วนเป็นพวกประหลาด พวกเขาอยากถูกดูถูก ถูกเหยียบย่ำ และถูกครอบครอง”

“เธอสวย ขายาว แถมเสียงพูดยังเย็นชาอีก เธอเกิดมาเพื่อทำงานนี้ชัด ๆ”

ฉันเงียบไปสามวินาที

“ฉันต้องสมัครยังไง”

คืนแรกที่เริ่มสตรีม ฉันสวมถุงน่องตาข่าย นั่งอยู่ในสตูดิโอที่เช่ามา และใช้หน้ากากปิดบังใบหน้า กล้องถ่ายให้เห็นเพียงขาของฉันเท่านั้น

คืนแรกฉันทำเงินได้สามพันดอลลาร์

พอเข้าสัปดาห์ที่สอง ฉันก็มีลูกค้าประจำ

เมื่อถึงสัปดาห์ที่สาม ไอดีของเขาก็ปรากฏขึ้น

ครั้งแรกที่เข้ามา เขาโปรยเงินให้ฉันหนึ่งหมื่นดอลลาร์ แต่ฉันไม่แม้แต่จะกะพริบตา

ครั้งที่สอง สามหมื่นดอลลาร์

ครั้งที่สาม ห้าหมื่นดอลลาร์

จนตอนนั้นเอง ฉันถึงค่อยเหลือบมองกล้องอย่างเกียจคร้านแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เพิ่งมาใหม่เหรอ”

“ครับ”

เสียงจากปลายสายทุ้มลึก คมชัด และแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ถูกกดข่ม

หัวใจของฉันกระตุกวูบ รวย เสียงเซ็กซี่ แถมยังเชื่อฟัง เป้าหมายชั้นยอดชัด ๆ

ตลอดสามเดือนถัดมา ฉันจงใจเมินข้อความส่วนตัวของเขา บางครั้งฉันก็หายออฟไลน์ติดต่อกันถึงห้าวัน

ทุกครั้งที่ฉันหายไป เขาก็จะร้อนรนจนรีบโอนเงินมาให้

[นายหญิง ได้โปรดตอบผมหน่อยครับ]

[นายหญิง เงินยังไม่พอเหรอครับ]

และทุกครั้งที่เงินยังไม่มากพอ ยอดโอนที่มากกว่าเดิมก็จะตามเข้ามา

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาส่งข้อความมาหาฉัน

[นายหญิง คุณต้องการอะไรครับ ผมให้คุณได้ทุกอย่าง]

ฉันจ้องข้อความนั้น นิ้วลอยค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์

แม่ของฉันเพิ่งได้รับหนังสือแจ้งภาวะวิกฤตจากโรงพยาบาล ส่วนพวกเจ้าหนี้นอกระบบก็สาดสีแดงใส่ประตูหน้าบ้าน

ฉันมีชีวิตไม่ต่างจากหมาตัวหนึ่ง

แต่ข้อความที่ฉันพิมพ์กลับคมกริบราวใบมีด

[ฉันอยากมีหมาเป็นของตัวเองสักตัว หมาที่เรียกฉันว่านายหญิง]

[ต้องพร้อมรับคำสั่งตลอด 24 ชั่วโมง และทำแม่งทุกอย่างที่ฉันสั่ง]

เขาเงียบไปนานจนฉันคิดว่าคงหนีไปแล้ว สำหรับเสี่ยสายเปย์ทั่วไป ข้อเรียกร้องนี้ถือว่าบ้าบอเกินไป

จากนั้นเขาก็ตอบกลับมาด้วยคำเดียว

[อ้อ]

ฉันแค่นหัวเราะ แล้วเตรียมกดบล็อกเขา

หนึ่งวินาทีต่อมา อีกหนึ่งข้อความก็ถูกส่งเข้ามา

[คุณต้องการให้ผมขายตัวไหมครับ]

[อยากเห็นกล้ามท้องแปดแพ็กของผมไหมครับ]

ฉันชะงักไปทันที เขาเป็นฝ่ายเพิ่มเดิมพันขึ้นมาเอง

ฉันจ้องหน้าจอ แล้วค่อย ๆ พิมพ์ตอบกลับไป

[ห้ามเปิดหน้า ห้ามใช้ชื่อจริง เมื่อเป็นของฉันแล้ว ห้ามแตะต้องผู้หญิงคนอื่น ไม่อย่างนั้นฉันจะบล็อกนายทันที]

เขาตอบกลับมาภายในหนึ่งวินาที

[ผมสัญญาครับ]

จากนั้นข้อความเสียงก็ถูกส่งเข้ามา ฉันกดเปิดฟัง

จู่ ๆ น้ำเสียงทุ้มลึกของเขาก็พลันแหบพร่าและร้อนแรง ราวกับผ่านการชุบด้วยวิสกี้ชั้นเลิศ

“นายหญิง ตราบใดที่คุณยอมรับผม... ผมจะตกลงทุกอย่างครับ”

คืนนั้น ฉันได้รับยอดโอนหกหลักเป็นครั้งแรก

พร้อมกับหมาตัวหนึ่งที่พร้อมทำตามทุกคำสั่ง และภักดีต่อฉันอย่างหมดหัวใจ

ฉันใช้เงินก้อนนั้นจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ ซื้อยาสำหรับการบำบัดของพ่อ และจ่ายค่าเช่าที่ค้างอยู่สามเดือน

ฉันไม่เคยมองความสัมพันธ์นี้อย่างจริงจังแม้แต่วินาทีเดียว

มันเป็นเพียงการแลกเปลี่ยน เขาคือเสี่ยสายเปย์ ส่วนฉันคือนายหญิง เขาจ่ายเงินเพื่อหาทางระบาย และฉันก็มอบสิ่งนั้นให้ ง่าย ๆ แค่นั้น

เราตกลงกันว่าจะไม่เปิดเผยใบหน้า ไม่ใช้ชื่อจริง และไม่นัดพบกัน

ฉันคิดว่าเราจะรักษาความสัมพันธ์แบบนี้ไว้ตลอดไป ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

ฉันหลุดออกจากความทรงจำ แล้วก้มมองหน้าจอ

ข้อความล่าสุดคือคำพูดของแคสเซียส [ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม]

แล้วใครจะไปคิดละ

ว่าผู้ชายน่าสมเพชที่คอยอ้อนวอนอยู่ในเว็บมืด...

จะเป็นแคสเซียส ฟัลโคเน

ราชาแห่งโลกใต้ดินของเมืองนี้

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 13

    ฉันผลักแคสเซียสออก แล้วรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาหน้าจอแสดงชื่อผู้โทร: [แม่]แคสเซียสหยุดจูบอันดุเดือดทันที แต่มือทั้งสองข้างยังคงโอบรัดเอวของฉันไว้แน่น“ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น” ฉันจ้องเขาเขม็งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือใบหูของแคสเซียสแดงก่ำ ดวงตายังคงลุกโชนจากจูบเมื่อครู่ ก่อนเขาจะตอบรับด้วยเสียงแหบพร่า“ทุกอย่างตามที่นายหญิงสั่งครับ”ฉันกดรับสาย“อาเรีย เป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “จูเลียนเป็นเด็กดีใช่ไหม”“เขา... ก็โอเคค่ะ” ฉันพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ“ดีมาก!” แม่ยังคงโน้มน้าวต่อ “พอลูกแต่งงานกับเขา ก็ไม่ต้องไปแตะเงินสกปรกของพวกมาเฟียอีก ครอบครัวนักการเมืองมีเงินสะอาด แถมยังให้ความมั่นคงได้ด้วย”แคสเซียสที่ฟังอยู่ข้าง ๆ พลันฉายแววหึงหวงในดวงตาเขาโน้มเข้ามาใกล้ใบหูของฉัน แล้วกระซิบอย่างระมัดระวัง“นายหญิง ผมมีอำนาจมากกว่าเขา ผมตามใจคุณได้ทุกอย่าง เป็นเสี่ยสายเปย์ให้คุณก็ได้...”ฉันตวัดสายตาจ้องเขาแต่เขายังคงพูดต่อ ราวกับกำลังแย่งชิงความโปรดปรานจากฉันอย่างเปิดเผย“อีกอย่าง ตลอดสองปีที่ผ่านมา ผมโอนเงินหลายล้านดอลลาร์ให้คุณในเว็บมืด ซึ่งเป็นเพียงเงินค่าขนม ส่วนเขามีทรัสต์ฟ

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 12

    ใบหน้าของจูเลียนซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัดทุกคนในร้านอาหารหยุดพูด แล้วหันมาจ้องโต๊ะพวกเราด้วยความหวาดระแวงฉันปล่อยให้แคสเซียสทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้“บอสคะ!” ฉันผุดลุกจากเก้าอี้แล้วคว้าแขนเขาไว้ “เราออกไปคุยกันข้างนอกเถอะค่ะ”ฉันออกแรงทั้งหมดลากเขาเข้าไปในห้องรับประทานอาหารส่วนตัวที่อยู่ติดกันทันทีที่ประตูปิดลง ฉันก็หันขวับไปเผชิญหน้ากับเขา“คุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่!”แคสเซียสเพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ชุดสูทของเขายังคงไร้ที่ติ แต่ความเดือดดาลในดวงตากลับรุนแรงราวกับพร้อมเผาฉันให้มอดไหม้“จูเลียนตรงตามคุณสมบัติลูกเขยที่พ่อแม่ฉันต้องการทุกอย่าง” ฉันสูดหายใจเข้าลึก พยายามทำเสียงให้สงบ “ก่อนหน้าเขา พวกเขาคิดจะจับฉันแต่งงานกับชายแก่อายุหกสิบเพื่อใช้หนี้ ในที่สุดฉันก็ได้เจอคนหนุ่มสักที และคุณไม่จำเป็นต้องทำให้เขากลัวจนหนีไปหรอกนะคะ”แคสเซียสจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“เธอมีความสุขกับเขาเหรอ”ฉันพยักหน้า “ใช่ค่ะ”ดวงตาของเขาแดงก่ำขึ้นมาในทันทีเจตนาฆ่าฟันทั้งหมดเลือนหายไป เหลือเพียงแววตาเปราะบางและสิ้นหวัง“แล้วฉันล่ะ” เสียงของเขาแตกพร่าและแหบแห้งราวกับสัตว์บา

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 11

    ตลอดหลายวันถัดมา ฉันแทบไม่ต่างจากถูกกักบริเวณอยู่ในเพนต์เฮาส์ของแคสเซียสเขาเรียกมันว่า “การสอนแบบลงมือปฏิบัติจริง” แต่ความจริงแล้ว ฉันแค่ถูกขังอยู่ในห้องทำงานของเขาทุกวัน เพื่อบูรณะภาพวาดเฮงซวยชิ้นนั้นฉันได้กินอาหารสามมื้อที่ปรุงโดยเชฟส่วนตัว และพักอยู่ในห้องสวีตสุดหรูมูลค่าหลายล้านดอลลาร์แต่ฉันไม่อาจลดความระแวดระวังลงได้แม้แต่วินาทีเดียวสายตาที่แคสเซียสใช้มองฉันยิ่งนับวันก็ยิ่งอันตราย ราวกับหมาป่าที่กำลังจับจ้องเหยื่อเช้าวันเสาร์ ขณะที่ฉันกำลังเดินไปยังห้องทำงานเพื่อลงเวลาทำงาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น“อาเรีย” เสียงของแม่ดังมาตามสาย “ในเมื่อหนี้ของครอบครัวใกล้จะหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ลูกควรคิดเรื่องชีวิตส่วนตัวบ้าง”“ชีวิตส่วนตัวอะไรคะ”“เรื่องแต่งงานไง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “แม่นัดดูตัวให้ลูกแล้ว เขาคือจูเลียน ลูกชายของสมาชิกสภาโรมาโน อายุยี่สิบสองปี เพิ่งเรียนจบจากฮาร์วาร์ด”ดวงตาของฉันเป็นประกายขึ้นมาทันทีครอบครัวนักการเมือง นั่นหมายถึงเงินสะอาดและตั๋วพาฉันออกจากโลกมาเฟีย“เขาเป็นยังไงบ้างคะ”“เขามีทรัสต์ฟันด์ที่สร้างรายได้ปีละหกล้านดอลลาร์ ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ และที่สำค

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 10

    ก่อนที่ฉันจะทันได้ตอบ แคสเซียสก็รีบเดินออกจากห้องทำงานไปฝีเท้าของเขาเซเล็กน้อย ราวกับสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บฉันจ้องประตู รู้สึกว่าปฏิกิริยาของเขาแปลกประหลาดเหลือเกินทำไมเขาถึงใส่ใจนักว่าฉันเกลียดลิ้นจี่ฉันส่ายหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาฉันเปิดบัญชีเว็บมืด ก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆแคสเซียสไม่ได้ส่งข้อความมาหาฉันเลยตลอดทั้งวันข้อความล่าสุดถูกส่งมาเมื่อคืนตอน 23:20 น. [นายหญิง ผมอยากแต่งงานกับคุณครับ]นี่ไม่เหมือนเขาเลยตามปกติ แค่ฉันตอบช้าไปนิดเดียว เขาก็จะส่งข้อความมาถล่มโทรศัพท์ฉันจนแทบระเบิดไปแล้วฉันจึงเป็นฝ่ายส่งข้อความไปก่อน [นายกำลังทำอะไรอยู่]เขาตอบกลับมาทันที[กำลังคิดถึงคุณครับ]ฉันขมวดคิ้ว [ทำไมวันนี้นายไม่คุยกับฉันเลย]แต่คราวนี้เขาไม่ได้ตอบกลับมาทันทีขณะที่ฉันกำลังสงสัย เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นฉันเงยหน้าขึ้น แล้วเห็นแคสเซียสยืนอยู่ตรงประตูพร้อมจานแอปเปิลหั่นชิ้นในมือแต่เขาไม่ได้เดินเข้ามาเขาเพียงจ้องฉันเขม็ง ความสับสนในดวงตาค่อย ๆ จางหายไป และถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มอันตรายที่ปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆหัวใจของฉันกระตุกวูบเขาจับได้แล้วหรือเปล่า“เมื่อกี้เธอกำลังดูอะไรอยู่” เขาถามขณะเดิ

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 9

    เพื่อไม่ให้แคสเซียสเปลี่ยนใจ ฉันแทบจะวิ่งไปหยิบกล่องเครื่องมือสิบนาทีต่อมา ฉันถืออุปกรณ์เดินตามเขาเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวห้องทำงานแห่งนี้หรูหราเกินบรรยายพื้นที่เปิดโล่งกว่าสามพันตารางฟุต รายล้อมด้วยหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน ซึ่งมองเห็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองชั้นหนังสือทอดยาวจากพื้นจรดเพดาน อัดแน่นไปด้วยหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ศิลปะและการบริหารธุรกิจตรงกลางมีโต๊ะทำงานไม้วอลนัตขนาดใหญ่ตั้งอยู่ และข้างกันนั้นคือโต๊ะบูรณะระดับมืออาชีพ ไม่น่าเชื่อเลยว่าบอสจะเป็นช่างบูรณะที่เก่งที่สุดในตระกูล...“นั่งตรงนี้” แคสเซียสชี้ไปยังเก้าอี้ข้างโต๊ะบูรณะฉันวางกล่องเครื่องมือลงและกำลังจะนั่ง แต่กลับสังเกตเห็นว่าเขาลากเก้าอี้อีกตัวเข้ามาด้วยวางอยู่ติดกับเก้าอี้ของฉันใกล้เสียจนหัวเข่าของเขาแทบจะสัมผัสต้นขาของฉันฉันนั่งลงอย่างเกร็ง ๆ พยายามจดจ่อกับภาพวาดตรงหน้าให้มากที่สุดแต่การมีแคสเซียสนั่งอยู่ใกล้ ๆ กลับสร้างแรงกดดันมากเกินไปเขานั่งอยู่ทางขวามือ แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ของฉัน ราวกับกำลังโอบกอดฉันอย่างไม่ตั้งใจฉันสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากแผงอกแข็งแกร่ง รวมถึงลมหายใจอุ่น

  • หน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา   บทที่ 8

    เมื่อฉันตื่นขึ้นมา เวลาก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยงของวันถัดไปแล้วหัวของฉันปวดร้าวราวกับกำลังจะแตก ส่วนในปากก็มีรสชาติเหมือนกรดแบตเตอรี่ฉันยกมือกุมหัวที่ปวดตุบ ๆ แล้วฝืนลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่อะพาร์ตเมนต์โทรม ๆ ที่มีน้ำรั่วซึมของฉันแต่เป็นเตียงกำมะหยี่ขนาดใหญ่ ผ้าปูที่นอนสีครีมเนียนนุ่มซึ่งน่าจะมีราคาแพงกว่าอะพาร์ตเมนต์ของฉันทั้งห้อง และโคมระย้าคริสตัลราคาแพงลิบที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะฉันผุดลุกขึ้นนั่งทันทีฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?!ฉันถูกลักพาตัวมาเหรอฉันรีบเอื้อมมือไปใต้หมอนเพื่อหาโทรศัพท์โดยสัญชาตญาณเจอแล้ว ขอบคุณพระเจ้าฉันกดโทรหาเอเลน่าด้วยมือที่สั่นเทา“ฮัลโหล” น้ำเสียงของเอเลน่าฟังดูอ่อนแรงยิ่งกว่าฉันเสียอีก“เอเลน่า!” ฉันกระซิบอย่างตื่นตระหนก “ฉันถูกลักพาตัว! โทรแจ้งตำรวจเร็ว!”“อะไรนะ” เอเลน่าชะงักไป ก่อนหัวเราะอย่างขมขื่น “อาเรีย เธอไม่ได้ถูกลักพาตัว เธออยู่ในเพนต์เฮาส์ของบอส”“อะไรนะ?!”“เมื่อคืนบอสพาเธอกลับมาที่เพนต์เฮาส์ของเขา ฉันก็นอนเป็นเพื่อนเธออยู่ในห้องรับแขก จำไม่ได้เหรอ”สมองของฉันว่างเปล่าไปในทันที“เมื่อคืน... ฉันทำอะไรลงไปบ้าง”เอเลน่าเงียบไปครู่หนึ่ง “แน่ใจนะว่า

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status