LOGINมือสังหารสองคนพูดความจริงออกมาจนหมดแรงก่อนจะหมดสติไปเพราะทนความเจ็บปวดจากการทรมานไม่ไหว เทียนเฉิงและเหวินหลงถึงกับกัดฟันแทบแหลกเมื่อรับรู้ว่าเรื่องทั้งหมดมันแค่เพียงองค์หญิงซินอ้ายทนดูสตรีทั้งสองคนพัวพันข้องเกี่ยวกับบุรุษที่นางแอบมีใจให้ไม่ได้ถึงขนาดต้องขอให้ไทเฮาเสิ่นเหยาให้คนของพระองค์จัดการทิ้งอ
คุกคุมขังพิเศษในกรมอาญาแคว้นเหยียน องค์ชายเจ็ดเฉินหยวน ซินรีบรุดมายังคุกหลวงด้วยพระองค์เองทันที เมื่อได้รับข่าวสารสำคัญต่อเรื่องคดีความของหว่านถิง ใบหน้าอันหล่อเหลาช่างดูเย็นชาตายด้านไม่เคยเปลี่ยน ยิ่งมีศัตรูหัวใจตัวฉกาจเดินตามมาด้วยองค์ชายเจ็ดหยวนซินก็ยิ่งอารมณ์ไม่ดีแต่เรื่องที่เหวินหลงไปบอกแก่เข
ณ.กรมอาญาแคว้นเหยียน องครักษ์เหวินหลงพร้อมกับคนของเขาแอบดักซุ่มรอจับตัวคนบ่งการที่ส่งมือสังหารยอดฝีมือพวกนี้มาจับตัวน้องสาวเขาไปเมื่อวันก่อนตั้งแต่ช่วงสายจนถึงตอนนี้ก็ใกล้จะยามจื่อเข้าทุกที สายตาคมมองจดจ้องแอบซ่อนตัวอยู่ในความมืดภายใต้คุกหลวงของกรมอาญาแคว้นเหยียน เหวินหลงเฝ้ารอเวลาที่มือสังหารอีกก
ยามราตรีที่แสนเงียบสงัดเงาร่างสูงเคลือบคลานแอบลักลอบเข้าปีนหน้าต่างเรือนนอนของท่านหญิงหว่านถิง แสงจากดวงจันทร์ส่องกระทบใบหน้าของบุรุษผู้แอบปีนหน้าต่างนั้นช่างดูหล่อเหลาไม่น้อย หมับ…..วงแขนแกร่งฉวยโอกาสโอบกอดเอวบางของหว่านถิงเอาไว้ ใบหน้าอันหล่อเหลาซุกใบหน้าเข้าหาเพื่อหอมแก้มนวลใสของนางอย่างจ้าบจ้วง
แต่มีอีกหนึ่งสิ่งที่พระองค์ยังไม่วางพระทัยลงได้ก็คือเหตุการณ์เมื่อวันก่อนนั้นที่มีมือสังหารกลุ่มหนึ่งพบอาวุธครบมือบุกเข้ามาจับตัวหว่านถิงกับคุณหนูไป๋ผู้นั้นไปพร้อมกันอย่างอุกอาจท่ามกลางสายตาชาวบ้านนับไม่ถ้วน “และอีกอย่างข้าอยากได้ตัวคนร้ายโดยไว หากว่ายังไม่ได้ตัวคนบ่งการมือสังหารพวกนั้นข้าก็มิอาจจะ
ตำหนักไทเฮาเสิ่นเหยา “อร้าย……ไม่นะเสด็จย่าคนพวกนี้เหตุใดถึงไม่ได้เรื่องเช่นนี้ แล้วเจ้าพวกที่ถูกจับตัวได้จะทำเช่นไรกันดีเล่าเพคะ” “เช่นนั้นก็ต้องส่งมือดีไปปิดปากพวกมันที่กรมอาญาก่อนที่พวกมันจะคายความลับออกไปจนหมด” ไทเฮาเสิ่นเหยาสะบัดฝ่ามือเพียงครั้งเดียวคนของพระองค์จึงรีบไปทำตามคำสั่งของพระนางทัน







