LOGINShare
บทที่ 26 เบี้ย
publish date:
2026-08-21 21:22:49
Latest chapter
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 26 เบี้ย
สายฝนยังคงโปรยลงไม่ขาดสายราวกับจะชะล้างสิ่งปฏิกูลออกไปจากหมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้ ผืนป่าทั้งผืนมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้เป็นบางครั้งหมอสิงห์ยืนหอบอยู่กลางทางเดินในป่ามีดหมอในมือยังเปื้อนเลือดสีเขียวหนืดๆของอสูรกายประหลาดเสื้อผ้าขาดวิ่นจากการต่อสู้อย่างหนักแต่ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปยังเงาร่างที่กำลังหนีสุดชีวิตอยู่เบื้องหน้าเสี่ยหงวน...มันกำลังหนีหนีแบบคนที่ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว"มันไปทางนั้น!"เสียงเจ้าป่าดังขึ้นจากยอดไม้ทันใดนั้น เถาวัลย์เส้นใหญ่ก็พุ่งลงมาขวางทางหนีของเสี่ยหงวน"โครม!"ร่างของมันล้มกลิ้งไปกับพื้นโคลนอย่างน่าเวทนาเสี่ยหงวนรีบลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลก่อนจะหันไปตะโกน"หมอ!"หมอผีสองคนที่ยังรอดอยู่รีบพุ่งเข้าขวางหมอสิงห์ทันทีทั้งคู่ร่ายอาคมใส่อย่างไม่คิดชีวิตยันต์สีดำปลิวว่อนกลางสายฝนอสูรกายที่เหลือเพียงไม่กี่ตนส่งเสียงคำรามก้องป่าหมอสิงห์ถอนหายใจเบา ๆ"ยังไม่เข็ดกันอีก..."เขากำลูกประคำแน่นก่อนยกมีดหมอขึ้นแสงสีทองสว่างวาบกลางความมืดเสียงคาถาดังก้องไปทั่วผืนป่าเพียงไม่กี่กระบวนท่า...อาคมของหมอผีก็แตกกระจายเจ้าป่าปรากฏกายขึ้นด้านหลังเสียงค
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 25 แตกร้าวให้มันจบ
ในที่สุดเสียงปืนก็เงียบลงแต่ความโกลาหลมันกลับเริ่มต้นขึ้นชัดยังคงคุกเข่ากอดร่างของผู้ใหญ่บ้านไว้แน่น เลือดสีแดงสดไหลผ่านปลายนิ้วไม่หยุด"พ่อ...""พ่อ..."น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวในวันนี้กลับสั่นเครือราวกับเด็กหลงทางผู้ใหญ่บ้านพยายามฝืนลืมตาแม้ใบหน้าจะซีดเผือด แต่ยังยิ้มให้ลูกชายหมอสิงห์รีบวิ่งเข้ามา ใช้มือกดบาดแผลและเอาสมุนไพรพอกลงบนแผลเพื่อห้ามเลือดทันทีเขาใช้สายตามองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่า...อาการสาหัสนัก!!! กระสุนถูกฝังอยู่ในอกซึ่งอาจจะถูกอวัยวะภายในดูจากบาดแผลคร่าวๆยะงมีความโชคดีที่ลูกกระสุนไม่ได้แตกข้างใน"ชัด!"หมอสิงห์ตะโกนเสียงดังร้องเรียก ชายหนุ่มที่ตอนนี้สติหลุดลอยไปเสียไกลแล้วชัดยังคงนิ่งพลางสะอึกสะอื้นทำแะไรไม่ถูกเหมือนไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว"ไอ้ชัดตั้งสติหน่อย!!"คำตะโกนครั้งที่สองทำให้ชัดสะดุ้งหมอสิงห์จับไหล่เขาแน่น"ถ้าเอ็งยังอยากให้พ่อรอด...รีบพาพ่อกลับอนามัยเดี๋ยวนี้!!!"ชัดมองหน้าหมอสิงห์ก่อนก้มลงมองพ่ออีกครั้งเขากัดฟันแน่นน้ำตาไหลอาบแก้ม เขาไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้เลยสักนิดเขาค่อย ๆ ช้อนร่างผู้ใหญ่บ้านขึ้นอุ้มไว้ทั้งตัวผู้ใหญ่บ้านตัวเบากว่าที่เขาจำได้มากเบาจน
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 24 การเสียสละที่ยิ่งใหญ่ของใครบางคน
ลานดินกว้างกลางป่าตกอยู่ในความเงียบงันเปลวคบเพลิงหลายสิบดวงลุกไหวตามแรงลมด้านหนึ่ง...หมอสิงห์ยืนสงบนิ่ง สะพายย่ามผ้าเก่า มีเพียงมีดหมอเล่มประจำกายอยู่ในมืออีกด้าน...เสี่ยหงวนยืนยิ้มเย็นอยู่ท่ามกลางลูกน้องนับสิบ หมอผีสามคน และอสูรกายที่หมอบอยู่รอบลานราวกับสัตว์ร้ายที่รอคำสั่งสายตาของทั้งสองประสานกันไม่มีใครหลบเสี่ยหงวนหัวเราะในลำคออย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง"ฮ่าๆๆๆ..กูคิดว่ามึงจะฉลาดกว่านี้ไอ้สิงห์!!!สุดท้ายก็เดินมาหาความตายเอง"หมอสิงห์ยิ้มบาง"คนที่จะตาย...คืนนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นใครอย่าพึ่งดีใจไป...เสี่ย"รอยยิ้มของเสี่ยหงวนหายไปทันทีมันยกมือขึ้นช้า ๆ"ยิง!"ปัง!ปัง!ปัง!เสียงปืนนับสิบกระบอกคำรามพร้อมกันห่ากระสุนพุ่งแหวกอากาศเข้าหาหมอสิงห์ราวกับสายฝนแต่ในวินาทีนั้น...หมอสิงห์หลับตาลงมือซ้ายยกขึ้นประนมเหนืออก ริมฝีปากท่องพระคาถาแผ่วเบา อักขระเลขยันต์ที่สักอยู่ตามตัวค่อยๆเปล่งรัศมีสีทองออกมาช้าๆทันใดนั้น...ลมเย็นสายหนึ่งหมุนวนรอบกาย ผ้ายันต์ในย่ามสะบัดขึ้นเอง ห่ากระสุนทั้งหมดกลับหยุดนิ่งห่างจากตัวเขาเพียงไม่กี่คืบ ราวกับพวกมันถูกหยุดด้วยกำแพงที่มองไม่เห็น ก่อนจะร่วงกราวลงกับพื
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 23 ทลวงเข้าไป
ค่ำคืน...ปกคลุมผืนป่าจนมืดสนิทแต่บริเวณโรงเลื่อยของเสี่ยหงวนกลับยังสว่างไสวด้วยแสงไฟจากเครื่องปั่นไฟ เสียงหัวเราะ เสียงไพ่ และเสียงเหล้าชนแก้วดังระงมไปทั่วบริเวณลูกน้องหลายสิบคนไม่มีใครรู้เลยว่า...คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายที่อาณาจักรของพวกมันจะยืนหยัดอยู่ได้...ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรผู้กองฉัตรกล้าหมอบอยู่ในพุ่มไม้พร้อมตำรวจและอาสาสมัครติดอาวุธทุกคนเงียบกริบได้ยินเพียงเสียงหายใจของกันและกันผู้กองกวาดตามองลูกน้องทีละคน ก่อนจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู23.00 น.เขาหันไปพยักหน้าให้จ่าหมื่นจ่าหมื่นยกมือส่งสัญญาณต่อเป็นทอด ๆตำรวจทุกนายปลดเซฟปืนเสียง "แกร๊ก" ดังพร้อมกันราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่หายนะผู้กองสูดลมหายใจลึกก่อนตะโกนสุดเสียง"นี่ตำรวจ!ทุกคนหมอบ!"สิ้นเสียง...ปัง!กระสุนเตือนนัดแรกพุ่งขึ้นฟ้าโรงเลื่อยทั้งโรงแตกตื่นทันที"ตำรวจบุก!""หนี!""เก็บของเว้ย!!"เสียงตะโกนโหวกเหวกดังระงมลูกน้องเสี่ยหงวนหลายคนคว้าปืนยิงสวนออกมาอย่างบ้าคลั่งเสียงปืนดังสนั่นไปทั่วหุบเขาผู้กองไม่เสียจังหวะ"ชุดหนึ่ง!""อ้อมซ้าย!""ชุดสอง!""ตัดทางหนีด้านหลัง!""ห้ามให้หลุดแม้แต่คนเดียว!"ตำรวจแยก
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 22 แผนลวง
เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังก้องขึ้นบันไดเรือนไม้ปัง!ประตูถูกผลักเปิดออกผู้กองฉัตรกล้าก้าวเข้ามาทั้งที่ยังหอบเหนื่อย เสื้อเชิ้ตเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการเร่งเดินทางมาตลอดทาง ทันทีที่เห็นหมอสิงห์ เขาก็เอ่ยขึ้นทันที"พี่ณีบอกว่ามีข่าวศรันย์"น้ำเสียงที่เคยสุขุม...บัดนี้กลับสั่นไหวอย่างปิดไม่มิดหมอสิงห์พยักหน้าช้า ๆ"เจอแล้ว"เพียงสองคำสั้น ๆ ผู้กองถึงกับทรุดนั่งลงบนพื้นเรือนอย่างหมดแรง เหมือนก้อนหินหนักอึ้งที่ทับอยู่บนอกมาตลอดหลายวัน ถูกยกออกไปเพียงครึ่งเดียว"ยังมีชีวิตใช่ไหม"เขาถามเสียงเบาหมอสิงห์ตอบทันที"ยังมีชีวิต"ผู้กองหลับตาลงครู่หนึ่งริมฝีปากที่เม้มแน่นมาตลอดค่อย ๆ คลายออกเขาไม่ได้พูดอะไรแต่ทุกคนบนเรือนต่างเห็น...ว่าไหล่ที่เคยเกร็งตลอดหลายวันนั้น สั่นเล็กน้อยหมอสิงห์ไม่ปล่อยให้ความโล่งใจนั้นอยู่นานเขาหยิบปากกากับกระดาษขึ้นมาวางบนพื้นเรือน แล้วเริ่มขีดแผนที่อย่างรวดเร็วทุกคนขยับเข้ามาล้อมวง"ฟังให้ดี"ปลายปากกาลากเป็นเส้นคดเคี้ยว"นี่...โรงเลื่อยของเสี่ยหงวน"เขาวงกลมจุดหนึ่ง"ที่นี่เป็นฐานพักของลูกน้อง""อาวุธ""ไม้เถื่อน""ของผิดกฎหมาย"จากนั้นลากเส้นไปอีกด้านหนึ่ง"ส่ว
หมอครับผมรัก(ลัก)หมอ บทที่ 21 เริ่มตอบโต้
ความมืดภายในโพรงหินยังคงเย็นเยียบดังเดิม ศรันย์นั่งพิงกำแพงหินอยู่ในลูกกรงเหล็ก ร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำจากการถูกลูกน้องเสี่ยหงวนซ้อมเพื่อเค้นถามเรื่องหมอสิงห์ แม้อีกฝ่ายจะยังไม่กล้าฆ่าเขา แต่ก็ไม่คิดจะปรานีแม้แต่น้อยริมฝีปากแตกหัวคิ้วมีเลือดแห้งเกรอะกรังข้อมือทั้งสองข้างถูกเชือกเสียดสีจนเป็นแผลหมอหนุ่มค่อย ๆ ถอนหายใจ"...อย่างน้อยก็ยังหายใจอยู่"เขาพยายามพูดติดตลกกับตัวเอง แม้เสียงจะแหบพร่าทันใดนั้น...ลมเย็นสายหนึ่งพัดผ่านลูกกรงเหล็กเข้ามาทั้งที่ภายในโพรงไม่มีลมเลยแม้แต่น้อยศรันย์เงยหน้าขึ้นทันที"ลม..."แสงจากคบไฟพลันไหววูบก่อนเงาร่างเล็ก ๆ ของเด็กหญิงในชุดไทยสีแดงจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ"พี่หมอ..."เสียงใส ๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นศรันย์ถึงกับเบิกตากว้าง"แก้ว!"กุมารีแก้วรีบพุ่งเข้ามาเกาะลูกกรงใบหน้าจิ้มลิ้มเต็มไปด้วยความเป็นห่วง"พี่หมอเจ็บไหม"คำถามสั้น ๆ นั้นทำให้ศรันย์ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกตั้งแต่ถูกจับ"เจ็บสิ...แต่พอเห็นแก้วแล้ว...พี่รู้สึกดีขึ้นเยอะที่เห็นแก้วนะ"กุมารีแก้วเม้มริมฝีปากดวงตาแดงระเรื่อ"แก้วมาช้า...ขอโทษนะ"ศรันย์รีบส่ายหน้า"ไม่ช้าหรอกแค่มาก็เก่งแล
You may also like
หลินหลินกับระบบมิติผันผวน
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย16.4K viewsสมบัติแห่งขุนเขา
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ12.1K views(จบแล้ว )รวยแน่ 100% !!ไป่หลิงย้อนอดีตไปเป็นเศรษฐีในปี 80’s
primพริมโรส5.8K viewsดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี 1980
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง4.9K viewsอ้าวเฮ้ย ! ข้าไม่ใช่โอสถทิพย์ของพวกเจ้านะโว้ย
นักเขียนบ้านนา482 viewsสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง
ซูเล่อเหยียน4.0K viewsหมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ
ฉินหลานฮุย1.2K viewsย้อนเวลาไปเป็นหมอดู
จันทร์ส่องแสง1.1K views
