ตอนที่ 16 หมอขอเก็บไว้?

“ถ้าเกี๊ยวสัมผัสแล้วหมอจะชอบใช่ไหมคะ” ไม่รู้ว่าเป็นคำถามที่ซื่อเกินไปหรือไม่ควรจะถาม แต่นั่นคือสิ่งที่เธออยากจะทำให้เขาพอใจบ้าง ก่อนจะค่อย ๆ ใช้มือเล็กกำที่มังกรนั้นแต่กำเกือบไม่มิดเพราะมันใหญ่มาก

“อ่าส์ ที่สุดเจ้าเด็กน้อย เธอจะฉันไปทรมานถึงไหน” หมอพอร์ชครางกระเส่าเพราะฤทธิ์ของมือที่ไม่แค่กำเฉย ๆ แต่เธอพยายามรูดขึ้นลงอย่างช้า ๆ 

“เกี๊ยวชอบจังค่ะ” มันคือความแปลกใหม่ เธอตื่นเต้นจึงรูดขึ้นเร็ว เร็วขึ้นจนทำให้หมอพอร์ชส่งเสียงครางได้

“โอ้ววว เกี๊ยวครับทำอีก” ว่าแล้วหมอก็แอ่นเจ้ามังกรเข้าใกล้มือเด็ก พร้อมกับกระเด้าเจ้ามังกรยักณ์ในจังหวะช้า ๆ

สองสายตาที่เชื่อมกันจนหวาน เหมือนรู้ใจกันมาแสนนาน แต่ความรู้สึกนั้นก็กดเก็บไว้รอวันที่เหมาะสม

“ถ้าเกี๊ยวชอบ เกี๊ยวสัมผัสเจ้ามังกรนี้ได้ตลอดเวลา”

“ได้ตลอดเวลาเลยเหรอคะ”

“ใช่ครับ  มังกรยักษ์นี้เป็นของเกี๊ยว...ตลอดเวลา”

“ของเกี๊ยวจริง ๆเหรอคะ หมอขี้จุ๊”

“หึ ๆ เด็กน้อย เธอกำมันไว้ขนาดนี้แล้วจะเป็นของใครได้ เธออ้อนฉันใช่ไหม”

“หมอจะทำอะไรเกี๊ยวคะ”

“ฮึ ๆ หมอแค่อยากรู้ว่าถ้าหมอทำแบบนี้แล้วตรงนี้ของเกี๊ยวจะมีน้ำแฉะออกมาอีกไหม” หมอพอร์ชพูดพร้อมสบตาที่หวานเยิ้มเขาใช้นิ้วใหญ่สะกิดที่ตุ่มสีแดงสดเพื่อเรียกน้ำหวานอีกครั้ง เขาส่งนิ้วใหญ่เข้าไปทักทายก่อน และค่อย ๆกดเข้ากดออกตามจังหวะเสียงคราง

“หมอ” เกี๊ยวอายจนหน้าแดง

“เกี๊ยว”  หมอพอร์ชยืนกดมุมปากยิ้มอย่างร้ายกาจ เมื่อเด็กเกี๊ยวเอาแต่มองมังกรลำยักษ์ของเขา  มันตั้งผงาดพร้อมกันผงกชี้หน้าเธอเพื่อเรียกร้องความสนใจ เด็กน้อยที่ไวต่อความรู้สึกแค่เขาใช้นิ้วหมุนควานโพลงหวานก็มีน้ำหวานปริ่มแฉะแล้ว ตัวเกี๊ยวถูกเขาอุ้มลงนั่งคร่อมตักแกร่ง 

“เกี๊ยว...หมอจะไม่ไหวอยู่แล้วนะครับ”

“ก็หมอไม่อยู่เฉย ๆ นี่ค่ะ”

“แล้วที่เกี๊ยวกดหัวหมอลง แล้วจะให้หมออยู่เฉย ๆได้ไง”

“คือเกี๊ยว..”

“เสียวมากสินะเด็กน้อย ตรงนั้นของเกี๊ยวแฉะมาก หมอเห็นแล้วหมอก็เสียว เสียวมาก” หมอพูดน้ำเสียงที่กระเซ่า

“หมอ”

“หึว่าไง”

“ของหมอก็แฉะ เห็นไหมคะตรงนี้ของหมอมีน้ำออกมาด้วยค่ะ” น้ำออกที่ปลายหัวมังกรยักษ์ของหมอ เธอรู้สึกตื่นเต้นใช้นิ้วมือสัมผัสตรงปลายและถูไปมาจนให้น้ำออกมาไม่หยุด

“อ่าส์! เจ้าเด็กน้อยเจ้าทำอะไร”

“เช็ดน้ำออกให้ไงคะ น้ำจากหัวมังกรยักษ์ของหมอ” แต่ยิ่งเช็ดน้ำยิ่งออกมา

“อ่าส์เกี๊ยว เธอมันร้ายจริง ๆ” หมอครางคำรามหนัก “เกี๊ยวรู้ไหม มะกี้น้ำเกี๊ยวเยอะมากกว่านี้”

“ก็หมอเป็นคนทำนี่คะ”

“ทำอะไร”

“ทำให้น้ำเกี๊ยวออกมา”

“เกี๊ยวไม่ทำให้หมอบ้างล่ะ”

“ไม่ค่ะ”

“ไม่ทำก็ได้ครับ แต่เกี๊ยวไม่สงสารหมอบ้างเหรอ”

“ทำไมต้องสงสารด้วยค่ะ”

“ก็เกี๊ยวมีน้ำออกก็เบาสบายตัว  แต่หมอยังไม่ได้สักน้ำเลยคนดี” หมอพอร์ชใช้สายตาที่หวานเยิ้มพร้อมออดอ้อน

“เกี๊ยวต้องทำยังไงคะ” ใช่อย่างที่หมอพูดเธอรู้สึกสบายตัวจริง 

“เกี๊ยวเด็กดีของหมอ”

“เกี๊ยวอยากเห็นน้ำของหมอออกมาเหมือนของเกี๊ยวจัง”

“โอวว แค่เกี๊ยวพูดหมอก็เสียวแล้ว” หมอพอร์ชยกสะโพกของเกี๊ยวขึ้นและกดลงและยกขึ้นแล้วก็ลงอีก ย้ำ ๆ หลายรอบ แต่ไม่ได้สอดใส่กัน เพียงแค่ให้จุดสัมผัสได้เสียดสีกันไปมา ก็เรียกความเสียวกระสัน 

เด็กหัวไวเห็นหมอทำแบบนั้นย้ำ ๆ แล้วไม่ใช่เธอที่รู้สึก หมอเองก็เผลอครางกระหึ่มดัง เธอจึงอยากช่วยหมอทำบ้าง จังหวะเธอกดลงอย่างแรงด้วยความไม่รู้ถึงจังหวะ ส่งผลให้หมอก็สวนขึ้นอย่างแรงสวนกัน ไม่ใช่แค่หมอที่ครางกระหึม เธอเองก็ไม่อาจห้ามเสียงที่เกิดจากความซ่านได้ 

“หมอ  คือเกี๊ยว อูยย เกี๊ยวรู้สึกอีกแล้วค่ะ”

“รู้สึกเสียวใช่ไหม เกี๊ยวยั่วหมอได้เสียวจริง ๆ ”

“อะ อ่ะ เสียว อูยยเสียว”

หมอพอร์ชและเกี๊ยวเด้งสะโพกสวนกัน มังกรยักษ์ถูไถขึ้นลงไปมาอยู่หลายครั้งพร้อมกับเสียงครางลั่นห้องแบบไม่ต้องกลัวใครได้ยิน

“โอ้ววว  อ่าส์! เกี๊ยว เร็ว ๆ ๆ”

“อ้ายยย ย หมอขาเกี๊ยว...อีกแล้วค่ะ”

“โอ้วววเกี๊ยว เกี๊ยว อ่าส์” เมื่อหมอพอร์ชและเกี๊ยวถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน เสียงหอบหายใจฟืดฟาดของหมอ และรองสั่นเทิ้มอย่างแรงของเกี๊ยว  

หมอพอร์ชใช้ปากกัดที่ยอดอกอย่างมันเขี้ยว  ยามเธอโยกตัวขึ้นลงความอวบใหญ่มันกระเพือมทำเขาแทบคลั่ง 

เกี๊ยวเองก็แอ่นอกรับริมฝีปากหนาของเขาอย่างเต็มใจ  แม้เธอจะยังใส่เสื้อครบทุกชิ้นแต่ปากของหมอก็ทำเธอซ่านได้แม้เป็นเพียงภายนอก  ตรงโคนขาของเกี๊ยวน้ำขาวขุ่นเต็มไปหมดจนอดก้มมองไม่ได้  แต่เธอไม่รู้สึกรังเกียจสักนิด

“ยัยเด็กเซ็กส์จัด” หมอพอร์ชก้มมองจุดที่มีน้ำขาวขุ่นของเขาติดตรงนั้นและตรงบริเวณของของเขาด้วย

“เกี๊ยวไม่ได้เซ็กส์จัด หมอนั่นแหละ...”

“หมอทำไมครับเกี๊ยว”

“หมอเซ็กส์จัด”

“หึ ๆ แล้วดูตรงไหนว่าหมอเซ็กส์จัด”

“หมอกัดเกี๊ยว หมอดูดเกี๊ยวแรง”

“แล้วเกี๊ยวเจ็บไหม”

“ก็ไม่นะคะ”

“ฮ่า ๆ”

“หมอหัวเราะทำไมคะ”

เกี๊ยวถูกหมอกระเตงอุ้มอีกครั้ง แต่เป็นการอุ้มเพื่อพาเธอมานอนลงที่โซฟาตัวยาวที่อยู่ในห้องทำงานของเขา

“หมอขอพักสายตาก่อนนะครับ”

“หมอก็นอนไปสิคะ เกี๊ยวไม่ได้อยากพักสายตาสะหน่อย เกี๊ยวอยากลงไปข้างล่างค่ะ”

“แต่ฉันอยากนอนกอดเกี๊ยว นะครับ หนูนุดายังไม่ตื่นง่าย ๆ หรอก”

“ก็...ก็ได้ค่ะ”

โซฟาใหญ่ก็จริงแต่มันไม่ได้ถูกสร้างให้คนสองคนมานอนพร้อมกัน  คนที่นอนตะแคงก็กลัวจะตกแล้วเจ็บจึงต้องขยับเข้าใกล้หมออีก

“ไม่ตกหรอกเชื่อหมอ หมอจะกอดเกี๊ยวไว้แน่น ๆ” 

แขนเรียวถูกกระชับเข้าแล้ว ลูบเบา ๆ เพื่อสร้างความมั่นใจว่าเธอไม่ตกแน่นอน

ในความเงียบสงบยามนี้ เกี๊ยวมั่นใจว่าหมอหลับแล้ว เธอโน้มตัวลงมองใบหน้าของเขาที่นอนอยู่ใกล้ ๆ เขาหลับตาพริ้ม ใบหน้าหล่อเหลาที่ทำให้เธอใจสั่นเสมอแม้ในยามตื่น เธอเพ่งมองทุกรายละเอียดอย่างหลงใหล ไม่ว่าจะเป็นแนวผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าผากอย่างเป็นธรรมชาติ สันจมูกโด่งคมที่ทอดเงาลงมา หรือผิวแก้มเนียนละเอียดที่เธออยากสัมผัสมานาน

มือของเกี๊ยวค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างเชื่องช้า เธอพยายามเคลื่อนไหวให้เบาที่สุด ปลายนิ้วสัมผัสที่ไรผมของเขาอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวจะทำให้เขาตื่น จากนั้นก็ลูบไล้ไปตามแนวคิ้วหนาช้า ๆ เพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ เธอเกลี่ยปลายนิ้วไปที่รอยบุ๋มเล็ก ๆ ที่มุมปากของเขา

จู่ ๆ ข้อมือเล็กของเธอก็ถูกรวบจับเอาไว้เสียก่อน สายตาคู่คมลืมขึ้นมองเธออย่างฉายแววเจ้าเล่ห์

“แอบลวนลามขนาดนี้... อยากให้หมอทำอะไรต่อ” เขาว่าเสียงทุ้มต่ำพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่หันไปหาคนที่แอบลวนลามยามเผลอ

“เกี๊ยว! ก็แค่จับดูเฉย ๆ หมอหวงด้วยเหรอคะ” คนที่ถูกจับได้พยายามเถียงข้าง ๆ คู ๆ เพื่อให้ตัวพ้นผิด  ดวงตาคู่คมที่มองสาดมาที่เธอ และทำให้เธอต้องใจสั่นเสมอ ไม่ใช่ผู้ชายเย็นชาคนเดิมที่เธอรู้จัก ความร้อนแรงของหมอกันรีตีจากเหตุการณ์เพิ่งผ่านมาสด ๆ 

“หมอไม่ได้หวง กลัวแต่เกี๊ยวจะไม่กล้าจับหมอสะอีก” มือใหญ่กุมมือเล็กก่อนจะวางลงจุดที่ทำให้เธอครางลั่นห้องมาแล้ว

“หมอ” เกี๊ยวดึงมือเพราะความตกใจ 

“มันจะไม่ทำร้ายเกี๊ยวครับ”

“แต่”

“ถ้าเกี๊ยวยังไม่พร้อม หมอจะไม่บังคับ แค่เกี๊ยวช่วยใจดีกับ...” เขาจับมือเธอวางลงเจ้ามังกรยักษ์ “แล้วก็กุมมันไว้ให้มั่นก็พอครับ” มือใหญ่กอบกุมมือเล็กไว้ด้านบนเพราะกลัวอีกคนจะผละออกอีก  เวลาที่มือใหญ่บีบมือเล็กเข้า บีบเข้า กลับกลายเป็นเธอกำลังนอนบีบเจ้ามังกรของหมอพอร์ชไปด้วย  

“หมอหื่น หมอเซ็กส์จัด”

“หึ ๆ”

เกี๊ยวเดินออกจากห้องทำงานของหมอพอร์ชและรีบกลับเข้าห้องตัวเองเพื่ออาบน้ำ ระหว่างที่เดินเข้าห้องน้ำทุกก้าวเดินเธอยังรู้สึกซ่านแป๊บตรงจุดนั้นตลอดเวลา “ยัยเด็กเซ็กส์จัด” คือคำพูดของหมอที่บอกกับเธอ เธอเองไม่รู้ว่าเธอหรือเขากันแน่ที่เซ็กส์จัด เพราะก่อนจะลุกออกมาจากห้องทำงาน  

หมอพอร์ชยกกางเกงในตัวจิ๋วของเธอขึ้น แล้วพูดว่า “ตัวนี้ของเกี๊ยวหมอขอเก็บไว้นะครับ” เกี๊ยวคิดว่าหมอนั่นล่ะที่เซ็กส์จัด