Home / โรแมนติก / หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ / ตอนที่ 9 ผู้หญิงที่ยืนข้างกายหมอ

Share

ตอนที่ 9 ผู้หญิงที่ยืนข้างกายหมอ

last update publish date: 2026-07-16 23:46:47

เป็นเพราะฝีมือใครบางคนจากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ ทำให้เกี๊ยวจำเป็นก็ต้องเลือกใส่เสื้อคอเต่า แม้อากาศวันนี้จะร้อนกว่าทุกวัน แต่ตัวเสื้อเป็นแบบแขนกุด กับกางเกงขาสั้นสีสันสดใส ให้ลุคชิลล์ ๆ สบาย ๆ หลังจากที่กินหมึกย่างกุ้งย่างตัวใหญ่เบ้อเร่อไปหลายตัวจนอิ่ม  ก็มานั่งเล่นในห้องหนังสือของหมอ ซึ่งเป็นห้องที่หมอพอร์ชออกแบบไว้สำหรับเป็นพื้นที่ส่วนตัว นอกจากจะใช้อ่านหนังสือแล้วก็ยังเป็นที่ทำงานส่วนตัวของหมออีกด้วย ป้าหลิวไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในส่วนนี้นอกจากเวลาทำความสะอาดเท่านั้น  มีเพียงเธอเท่านั้นที่เข้าออกได้ตามอำเภอใจได้

เพราะเหตุการณ์เมื่อคืนยังรู้สึกประหม่าที่จะคุยกับหมอพอร์ช  เกี๊ยวจับโทรศัพท์พลิกกลับไปกลับมาอยู่หลายครั้ง เธอไม่แน่ใจว่าจะโทรกลับหมอดีไหม เพราะป้าหลิวบอกว่าหมอพยายามติดต่อเธอหลายครั้งแต่ก็ติดต่อไปไม่ได้  แต่ก่อนที่เธอจะโทรไปก็มีเสียงเพลงสายเรียกเข้ามาก่อน หมอพอร์ช คือชื่อที่โชว์อยู่หน้าจอโทรศัพท์ เธอกดรับสายด้วยมือที่สั่นเล็กน้อยแต่หัวใจกลับเต้นแรงมาก

พอสายถูกกดรับ หมอก็เอ่ยถามโดยไม่ต้องรอให้คนอีกทางกล่าวทักทายก่อน “ตื่นแล้วเหรอ ป้าหลิวบอกว่าตื่นสาย เป็นอะไรหรือเปล่า”

“ปะ เปล่าค่ะ”

“เกี๊ยวทานข้าวหรือยัง”

“ทานแล้วค่ะ”

“วันนี้ไม่อยากออกไปไหนเหรอ”

“ไม่ค่ะ”

“ทำไมหมอถามคำตอบคำเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ก็เกี๊ยวไม่รู้จะถามอะไรหมอนี่คะ”

“วันนี้งานยุ่งหน่อย อาจจะไม่ได้กลับบ้าน”

“ค่ะ”

“นอนคนเดียวได้ไหม”

“ดะ ได้ค่ะ”

“เกี๊ยว”

“คะ”

“เกี๊ยวคิดถึงฉันบ้างไหม”

“...”

หมอที่รอคำตอบเด็กอยู่นาน  สุดท้ายก็เงียบ“ไม่คิดถึงก็ไม่เป็นไร งั้นแค่นี้นะครับ”

หลังจากที่หมอพอร์ชวางสายไป  เกี๊ยวรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรพลาดไปหรือเปล่า ทำไมเธอไม่ตอบตามที่ใจคิดล่ะ การไม่ตอบอาจทำให้หมอไม่รู้คำตอบจริง ๆ ก็ได้ อาจทำให้หมอเข้าใจผิด ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำผิดพลาดมาก ๆ หมอต้องทำงานหนักทุกวันและก็อดเป็นห่วงสุขภาพของหมอไม่ได้        นี่ขนาดวันหยุดยังจะทำงานอีก  เกี๊ยวจับโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งหวังว่าจะโทรไปบอกหมอตรงตามที่ใจคิด ว่าเธอก็คิดถึงเขาอยู่ ทุกอย่างก็ต้องหยุดไว้

“ก๊อก ๆ” เสียงเคาะประตูก่อนที่ป้าหลิวมาบอกว่ามีเพื่อนมาหาเธอ

“หนูเกี๊ยวมีเพื่อนมาหาค่ะ ตอนนี้รออยู่ห้องรับแขกค่ะ”

“ขอบคุณค่ะป้าหลิว เดี๋ยวเกี๊ยวลงไปตอนนี้ล่ะค่ะ” เกี๊ยวไม่มั่นใจว่าเป็นเพื่อนคนไหนที่มาหาเธอถึงที่บ้าน เพราะปกติแล้วไม่ค่อยชวนเพื่อนหรือใคร ๆให้มาที่บ้าน เพราะเธอรู้ตัวดีว่าเธออยู่ในฐานะอะไรของบ้านหลังนี้

“เกี๊ยว”

“อ่าวอรัญ เกี๊ยวนึกว่าออยสะอีก รัญมีอะไรหรือเปล่า”

“รัญว่าจะมาชวนเกี๊ยวไปดูออยประกวดร้องเพลงนะ”

“จริงด้วยสิ!  เกี๊ยวลืมสนิทเลย ออยแข่งวันนี้สินะ”

“ใช่ครับ”

“เวลา”

“ช่วงบ่าย แข่งที่ xxx” อรัญบอกชื่อห้างสรรพสินค้าดัง ที่ใช้เป็นสถานที่ในการแข่งขัน

“ไปเลยไหม แล้วเราจะไปรถอะไรล่ะ”

“ไปด้วยกันนะรัญเอารถมาเอง แต่เป็นรถมอไซต์นะเราไม่มีรถยนต์คันหรูหรอก”

“เกี๊ยวนั่งได้ทุกรถแหละ แล้วรถที่นี่ก็ไม่ใช่รถเกี๊ยวด้วย เกี๊ยวยังไม่มีรถสักคันเลย คิก ๆ”

“แล้วคุณหมอล่ะ”

“หมอพอร์ชไปทำงานยังไม่กลับเลย รัญรอก่อนนะขอเกี๊ยวไปเปลี่ยนชุดใหม่ดีกว่าจะได้นั่งรถรัญถนัดหน่อย”

ก่อนจะไปเกี๊ยวพยายามโทรหาหมอพอร์ชหลายครั้งก็ไม่สามารถติดต่อได้  เธออยากจะขออนุญาตเขาว่าจะไปไหนกับใคร  เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องห่วง  เมื่อโทรติดต่อไม่ได้ เธอจึงเลือกส่งข้อความทิ้งไว้  อาจเป็นเพราะคลื่นสัญญาณไม่ดีหรือเพราะหมอทำงานหนักจึงต้องการปิดเครื่อง  เพื่อไม่ให้ใครรบกวนในเวลางาน  ที่เธอเลือกส่งข้อความทิ้งไว้เพราะคิดว่าถ้าหมอ

.พร้อมจะเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาน่าจะเห็นข้อความของเธอ  

หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเกี๊ยวก็รีบลงมาหาเพื่อน เธอจึงเลือกใส่เสื้อยืดสีขาวรัดรูปและทับด้วยเสื้อยีนแบบแจ็คเก็ต และกางเกงยีนขายาวที่แต่เน้นรูปร่างที่สมส่วน  ชุดนี้คงจะเหมาะกับรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของอรัญที่สุด ชุดที่เลือกใส่มันเสริมความเก๋บวกกับความที่มีมากอยู่แล้วจนอรัญแอบมองอยู่เสมอ

เกี๊ยวและอรัญมาถึงก็รีบเข้าไปในงานทันที  ซึ่งบริเวณงานเป็นลานกว้างด้านล่างของห้างใหญ่  วันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ เพราะไม่ได้มีแค่งานประกวดร้องเพลง แต่ทุกชั้นของห้างก็จะมีกิจกรรมส่งเสริมการขายในวันหยุด โดยเฉพาะชั้นสามได้ยินว่าวันนี้มีดาราอินฟูและนักข่าวมาเต็ม  เธอเกี๊ยวเองก็ไม่ได้สนใจมากนัก จุดประสงค์ของเธอคือการได้มาเชียร์เพื่อนร้องเพลงแค่นั้น  พอถึงเวลาแข่งขันเกี๊ยวกับอรัญส่งเสียงเชียร์ออยอย่างเต็มที่   

เมื่อการแข่งขันประเภทช่วงอายุที่ออยเข้าร่วมประกวดจบลง  แต่ทุกคนจำเป็นต้องรอผลการประกวดก่อน  เพราะมีการแข่งขันแยกตามประเภทของอายุ และจะประกาศรางวัลในตอนท้ายสุด  ออยจึงลงมาหาเพื่อนที่นั่งรอเธออยู่ด้านล่าง เธอดีใจที่เกี๊ยวและอรัญมาเชียร์เธอ ไม่ลืมว่าเธอมีแข่งร้องเพลงวันนี้ 

“ออยเสียงดีมาก”  เกี๊ยวรีบวิ่งไปหาทันทีเมื่อเห็นออยเดินลงมาหา และไม่ลืมเอ่ยชมเพื่อน  

“ดีใจจังที่พวกแกมา” ออยดีใจมากที่เพื่อนมาเชียร์เธอในวันนี้ 

“ก็ต้องมาเชียร์เพื่อนสิ” อรัญพูดขึ้นบ้าง

“เป็นไงบ้างตื่นเต้นไหม” เกี๊ยวถามออยเพราะคิดว่าออยก็ต้องตื่นเต้น  เพราะคนถามก็รู้สึกตื่นเต้นเหมือนกัน เพราะคนเข้าประกวดเยอะมาก แต่เพื่อนของเธอก็เสียงดีไม่เป็นรองใคร

“สุด ๆ เลยล่ะ  เกี๊ยวมากับหมอพอร์ชเหรอ”

“เปล่า รัญไปรับเราที่บ้านน่ะ”

“รัญไปรับเหรอ”  ออยถามเกี๊ยวอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“อื่อหึ”

“ช่วงที่รอเขาประกาศผลพวกเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า เรายังไม่ได้กินข้าวเลยมัวแต่ตื่นเต้นไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี”

“ได้เลย แต่ขออะไรที่เบา ๆ นะ เพราะเมื่อคืนเกี๊ยวทานหมึกย่างกุ้งย่างมาแบบหนัก ๆแล้ว”

“ที่เบา ๆ ของเกี๊ยวหมายถึงส้มตำข้าวเหนียวหรือเปล่า ใช่ไหมล่ะ” ออยคือเพื่อนที่รู้ใจเธอที่สุดในบรรดาเพื่อนสามคน

“ใช่แล้วจ้า จัดไปโลด”

ทั้งสามคนมานั่งกินส้มตำอย่างที่เกี๊ยวต้องการจริง ๆ ในระหว่างที่กินข้าวเธอก็ไม่ลืมจับโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กดูว่าหมอพอร์ชได้อ่านข้อความหรือยัง  แต่ปรากฏว่าหมอยังไม่ได้อ่าน ก่อนจะจับโทรศัพท์พลิกกลับไปกลับมาหลายรอบจนออยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อดสงสัยไม่ได้

“เป็นอะไร ออยเห็นเกี๊ยวมองโทรศัพท์อยู่อย่างงั้น จะเล่นก็เล่นจะกินก็กิน” ออยอดถามไม่ได้เพราะเห็นว่าเพื่อนสนใจกับโทรศัพท์ แต่ไม่เห็นเปิดดูโซเชียลอะไรเลยได้แต่พลิกกลับไปกลับมา

“ก่อนที่เราจะมาเราพยายามโทรติดต่อหมอพอร์ชเพื่อขออนุญาตหมอก่อน แต่ติดต่อไม่ได้ก็เลยส่งข้อความทิ้งไว้แต่หมอก็ยังไม่อ่านสักที”

“คนรวยก็งี้แหละก็คงไม่มีเวลา เขาอาจจะไม่สนใจเกี๊ยวก็ได้” น้ำเสียงที่ไม่สืบก็รู้ว่าประชด เป็นคำพูดของอรัญที่นั่งเอง  

“รัญหยุด!” ออยต้องร้องห้ามคำพูดของอรัญ เพราะเธอไม่เห็นด้วยที่อรัญจะแสดงท่าทางหรือคำพูดแบบนี้  แม้ในใจของออยรู้ดีว่าที่อรัญทำแบบนี้เพราะคิดอย่างไรกับเกี๊ยว เขามักจะหงุดหงิดทุกครั้งที่เกี๊ยวให้ความสำคัญกับหมอเป็นพิเศษ

“เขาเป็นถึงผู้บริหารโรงพยาบาลใหญ่ งานก็คงยุ่งมากสาว ๆก็คงเยอะด้วยมั้ง  เลยไม่มีเวลามาดูแลเด็กในปกครอง” อรัญยังไม่หยุดให้ความคิดเห็นในเชิงลบเกี่ยวกับหมอพอร์ชมาตลอดที่มีโอกาส

“อย่าไปสนใจคำพูดของรัญเลยเกี๊ยว อิ่มยัง เราเดินไปดูโซนนั้นกันไหม แล้วก็ค่อยไปชั้นบนมันมีของสวย ๆเยอะเลย” ออยชี้ไปทางร้านเสื้อผ้าสลับกับร้านขายเครื่องสำอางตั้งเรียงรายอยู่ตลอดชั้น

“ไปสิ” 

“รัญไปด้วย” อรัญวิ่งตามเพื่อนๆไปด้วย

“ชั้นนี้ละมั้งที่เขาบอกว่ามีดารามา”  ออยออกความคิดเห็นเพราะไปตรงไหนก็เห็นนักข่าวเต็มไปหมด อีกทั้งมีแต่คนใส่ชุดสวย ๆที่เขาเรียบว่าเซเลบและนักธุรกิจที่ใส่สูททั้งสวยทั้งหล่อเต็มงานไปหมด เพราะเป็นงานของคนมีระดับคนที่เดินผ่านไปมาก็ให้ความสนใจพิเศษ

แล้วภาพของชายหนุ่มสูงหล่อ เขาคือคนที่เกี๊ยวพยายามติดต่อมาทั้งวัน จุดที่เขายืนอยู่เป็นเป็นสถาบันความงามขนาดใหญ่ ที่มีบริการเสริมความงามหลากหลาย  เขายืนอยู่ตรงกลางและถูกห้อมล้อมไปด้วยนักข่าวและเซเลป และที่สำคัญข้างกายหมอมีผู้หญิงที่แต่งตัวดูดีและเธอสวยมาก ๆ กำลังยืนคล้องแขนหมออย่างแสดงความเป็นเจ้าของ อรัญมีความกระตือรือร้นอย่างยิ่งอยากจะให้เกี๊ยวได้เห็นภาพนั้นด้วย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 27 หมอขอเวลาแค่ห้านาที

    เพราะความรีบเร่งกลัวไม่ทันเพื่อน หลังจากที่เกี๊ยวอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา ร่างบอบบางมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับหมอเปลี่ยนไป เกี๊ยวก็เลือกจะดูแลตัวเองมากขึ้น การเลือกชุดใส่ก็ดูพิถีพิถันเหมือนต้องการดูดีในสายตาหมอด้วย ชุดนี้ไม่โอเคเธอก็รีบถอดออกเพื่อหาชุดใหม่มาลอง แล้วเสียงประตูที่ถูกเปิดออก ทำให้เกี๊ยวต้องยืนตะลึงเพราะสิ่งที่เธอเห็นคือหมอพอร์ช จังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้น ดวงตากลมของกวางน้อยเผลอสบตาคมนั้น แล้วเธอก็อดไม่ได้เมื่อหัวใจเต้นตามจังหวะการเดินของขายาวนั้น หมอพอร์ชกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ “หมอ!” เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา “หมออยากอรุณสวัสดิ์เกี๊ยวตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่หมอกลัวเกี๊ยวเพลีย” หมอพอร์ชเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของตัวเกี๊ยว และใช้มือใหญ่ลูบวนอยู่หน้าอกดูมใหญ่ของเกี๊ยว และมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปทุกส่วนทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก“หมอคะ” เหมือนเกี๊ยวจะตั้งสติได้จึงมองหาชุดที่เธอถอดทิ้งไว้“ยังไม่ต้องใส่ได้ไหม นะเกี๊ยว”“เกี๊ยวจะไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ”“เกี๊ยวนัดเพื่อนกี่โมง”ปากถามเกี๊ยวไปแต่มือก็ไม่ยอมหยุดสักนาทีเดียว“สิบโมงค่ะ”“หมอจะเร่งใ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 26 หมอหวงเด็ก

    เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น“มาอะไรแต่เช้า”“แหม นี่น้องสาวมาหาต้องดีใจสิคะ...อริสมาหาเกี๊ยวค่ะ อริสต้องการคุยกับเกี๊ยวไม่ใช่พี่พอร์ช” อริสนั่งจ้องหน้าที่ชายที่ตอนนี้นั่งทำหน้าเรียบตึงตามสไตส์เดิม“เราก็มาแต่เช้าเกินไป”“ปกติพี่พอร์ชก็ตื่นเช้าอยู่แล้วนี่คะ จะบ่นทำไม แล้วอีกอย่างอริสจะมาทานข้าวด้วย แล้วเกี๊ยวละคะ”“น่าจะยังไม่ตื่น พี่ให้ป้าหลิวไปตามให้แล้ว”“นอนดึกเหรอค่ะ”“พี่ไม่รู้ น่าจะทำรายงานดึก”“อริสเห็นมีคนงานอยู่บ้านหลังเล็กที่ริมสระ พี่พอร์ชจะทำอะไรกันค่ะ”“พี่จะทำเป็นศาลานั่งอ่านหนังสือไว้นั่งพักผ่อนเล่น ๆ”“อ่าว ปกติเกี๊ยวเขานอนบ้านหลังเล็กไม่ใช่เหรอคะ”“อื่อ หึ”“ตอนนี้”“นอนอยู่ข้างบน พี่ให้มาอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน”“จะรอดไหมคะ”“อะไร”“เนื้อกวางหวานอยู่ใกล้ปากเสือ มีเหรอเสือจะไม่งับ”“พี่ไม่ได้แค่งับ แต่พี่กลืนกินทั้งตัว”“ว้าย!!หมอพอร์ช โอ้วพระเจ้า”“ปะ กินข้าวพี่ให้ป้าหลิวตั้งโต๊ะแล้ว”“เราไม่รอเกี๊ยวก่อนเหรอคะ”“เดี๋ยวก็ลงมา”เมื่อสองพี่น้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกัน ก็มีเรื่องให้คุยมากมาย“เห็นว่าอาทิตย์หน้าพี่พอร์ชจะไปญี่ปุ่นใช่ไหมคะ”“ใครบอกเรา”“พี่นนท์ค่ะ” อริสหมายถ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 25 หมอ...กร้าวใจสุด ๆ

    “แล้วหมอก็.... หมอถอดได้ไหม ถอดตัวนี้ออกด้วย เกี๊ยวขอสั่งให้หมอถอดทุกชิ้นให้หมด” หมอพอร์ชดูแล้วเด็กดีของเขาน่าจะเมาจริง ๆเพราะตอนนี้เธอสั่งให้เขาถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกให้หมด เป็นอาการเมาที่กร้าวใจหมอสุด ๆ “ครับ หมอจะถอดตามที่เกี๊ยวสั่ง ถอดให้หมดทุกชิ้นเลย”“หมอคะ”“หมอถอดแล้ว แล้วจะให้หมอทำอะไรอีก”“หมอ หมอดูดปากเกี๊ยวหน่อย”“เด็กน้อยขี้เมา” หมอพอร์ชก้มลงจูบที่ริมฝีปากบางที่ตอนนี้ยั่วยวนเขาอยู่“อื่ออ หมอ”“อ่าส์ เกี๊ยวยังไม่ถอดเลย ตอนนี้หมอถอดหมดแล้วเห็นไหม”“เห็น” เกี๊ยวเห็นมังกรยักษ์ของเขาตั้งผงาดตื่นตัวเต็มที่ และตอนนี้มันชี้โด่มาที่เธอแล้ว“อยากจับไหม”“เกี๊ยวอยากกัดเจ้ามังกรยักษ์ของหมอ”“แค่อมกับดูดหมอก็ใจจะขาดแล้ว เราไปข้างหลังรถกันดีกว่า หมออยากกร้าวใจกับเกี๊ยวตอนนี้เลย” หมอพอร์ชค่อยพยุงเด็กดีของเขาให้ไปอยู่โซนเบาะผู้โดยสาร เพื่อเขาและเธอจะได้มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมอย่างเต็มที่“เกี๊ยวจะดูด แล้วก็...” หมอเพิ่งจะจัดท่านั่งของเขาและเธอ เกี๊ยวใจร้อนเธอรุกเขาก่อนทันที“โอ้วว เด็กน้อยของหมอ ใจร้อนแต่สุดยอดจริง ๆ” หมอพอร์ชนั่งอยู่เบาะต้องร้องครางออกมาเพราะคนที่นั่งข้างล่างเล่น

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 24 อ้อนตอนเมา

    เสียงเกี๊ยวสะอึกกลั้นไห้จนต้องสูดน้ำมูก เพราะความน้อยอกน้อยใจในตัวหมอพอร์ช คำพูดของเธอทำให้หมอรู้ว่าสามวันที่ผ่านมา ไม่มีแค่เขาที่คิดถึงและถวิลหาเธอ และเขาก็รู้สึกเอ็นดูในคำพูดของเธอ “หมอไม่มาหาเกี๊ยว ทิ้งเกี๊ยวไปตั้งสามวัน”“กลับบ้านเรานะครับ” หมอพอร์ชเข้าประคองตัวเกี๊ยวที่ตอนนี้ยืนก็ยังไม่ตรง แต่เมื่อเกี๊ยวรู้ว่าหมอพอร์ชจะประคองตัวเธอ เกี๊ยวเองก็เข้าซบแนบอกโดยไม่สนสายตาของเพื่อน ๆที่มองออยู่“แต่เกี๊ยวเมา”“เฮ้ยรัญ” ออยร้องห้ามรัญ เพราะไม่อยากให้เพื่อนไปแสดงท่าทางไม่ดีกับหมอพอร์ชซึ่งเป็นผู้ปกครองของเกี๊ยว“ก็เกี๊ยวเมาอยู่แกก็เห็นน่ะออย แล้วจะให้ปล่อยเกี๊ยวไปกับผู้ชายสองต่อสองได้ยังไงวะ”“หมอพอร์ชเขาเป็นผู้ปกครองเกี๊ยว แกลืมไปแล้วเหรอ”“จะผู้ปกครองหรือใครก็ช่างกูไม่ไว้ใจ”“แล้วถ้าปล่อยให้เกี๊ยวไปกับคุณสองคนล่ะ คุณคิดว่าผู้ปกครองอย่างผมจะยอมไหม เพราะผมเองก็ไม่ไว้ใจคุณ” หมอพอร์ชตอบกลับทันที เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้แสดงออกว่าไม่ชอบเขาอย่างเห็นได้ชัด“ผมเป็นห่วงเกี๊ยว เพื่อน ๆก็เป็นห่วงเกี๊ยว”“แล้วถ้าผมเป็นแฟนเกี๊ยว พอจะไว้ใจได้ไหม”“คุณหมอ” ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันยกเว้นอรัญที่ทำสีหน

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 23 ทำไมหมอไม่มาหาเกี๊ยว

    “ใช่เหรอ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก“พอดีมีโปรเจคจะโปรโมทคลินิก ก็เลยอยากมาปรึกษาคุณหมอพอร์ช สปอนเซอร์ใหญ่ค่ะ” อิรสเดินไปหยุดใกล้ ๆ ที่เจ้าของห้องนั่งอยู่“หึ ๆ เปิดให้แล้วลงทุนให้แล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเราต้องบริหารเอง ไม่ใช่จะให้พี่ไปช่วยทุกอย่าง”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่พอร์ช”“พอดีจะทำสื่อโฆษณาโปรโมทคลินิค ก็ทีนี้มันเกี่ยวกับพรีเซนเตอร์แล้วก็”“พี่ไม่ชอบงานสังคมดารามันวุ่นวาย”“ไม่ใช่ ๆ ค่ะพี่พอร์ช”“พูดมาให้ตรงและชัดเจนพี่มีงานต้องทำ”“น้องอยากได้เกี๊ยวไปเป็นพรีเซนเตอร์ค่ะ”“เราไปสนิทกับเกี๊ยวตั้งแต่เมื่อไร”“ก็ไม่สนิทหรอกค่ะ”“แล้วทำไมต้องเป็นเกี๊ยว ดาราออกเยอะแยะ” “แหมพี่พอร์ชถามยังก็ไม่รู้ น้องเกี๊ยวเขาเดินไปไหน ไปตรงไหนความออร่าก็จับไปหมด มีคนไปติดต่อน้องเขาด้วยนะคะ แต่น้องเกี๊ยวปฏิเสธมาตลอด นี่ขนาดไม่ใช่ดารา ฟิวเตอร์ก็ไม่ได้ใช้ ฟิลเลอร์ก็ยังไม่เคยฉีด อริสต้องคว้าน้องเขาไว้ก่อนค่ะ”“เกี๊ยวเขาน่าจะติดเรียนเพราะใกล้จบแล้ว”“ก็เผื่อเกี๊ยวเขาอยากมีรายได้พิเศษ”“เกี๊ยวเขาไม่ได้ขาดเหลืออะไร”“พี่พอร์ชรู้ได้ไงค่ะ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้เขาตามเทคโนโลยีทุกอย่าง และทุกอย

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 22 ฝึกหนักจนเหม่อ

    ณ มหาวิทยาลัย “แกเป็นอะไรยัยเกี๊ยว เหม่อเชียวนะ”“...” เมื่อเพื่อนไม่ตอบคนเป็นเพื่อนก็แซวต่อ“คิดถึงบทรักอันเร่าร้อนของหมอพอร์ชเหรอ” เก่งกาจกระซิบถามเกี๊ยวซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเพื่อเหม่อ ๆ ทั้งห่วงทั้งอดแซวไม่ได้“เปล่าส่ะหน่อย เก่งพูดอะไร” เกี๊ยวหลุดจากอาการเหม่อทำหน้าเลิ่กลั่กเปลี่ยนสีหน้าที่ขาวเนียนเป็นสีแดงระเรื่องขึ้นทันที เธอไม่ได้เหม่อเพราะคิดถึงบทรักของหมอ แต่ที่เหม่อและน้อยใจด้วยเพราะสามวันแล้วที่หมอไม่ยอมเข้าใกล้เธออีกตั้งแต่วันนั้น คำถามที่วนเวียอยู่ตลอดคือทำไมเขาไม่มา“อ่าวแล้วเป็นอะไรล่ะ ไหนลองบอกหมอเก่งหน่อยสิ” เก่งยังคงแซวต่อ“แกจะแซวอะไรมันหนักหนาเก่ง สนใจที่อาจารย์สอนด้วย” ออยได้ยินเสียงเพื่อนสองคนกระซิบกระซาบกันก็กลัวอาจารย์ได้ยิน และจะโดนตำหนิตามมา“ชะนีดุ เงียบค่ะ”“มันแซ่บขนาดนั้นเลยเหรอ เกี๊ยว” เก่งทำเหมือนจะเชื่อฟังที่ออยบอก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมาถามเกี๊ยว มันอาจจะเป็นนิสัยของกะเทย อีกอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ไปแล้ว และด้วยความห่วงใยของเก่งที่มีต่อเกี๊ยวด้วย“เก่ง” เกี๊ยวก้มหน้าม้วนอายเพื่อนเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำตัวมีพิรุธให้เก่งแซวอี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status