تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 3
تاريخ النشر:
2026-03-05 12:13:08“พายจะหย่าให้พี่ค่ะ เราไปหย่ากันนะคะ”
พายุนิ่งไปครู่ใหญ่ก่อนเอ่ยถาม “คิดดีแล้วใช่ไหม”
นับตั้งแต่วันที่ดาหลาพูดคำว่าหย่าออกมา เธอกับเขาเราไม่เกี่ยวข้องกันอีก ไม่ว่าสถานะใดก็ตาม
“คุณพายุคะ” รอบที่สามที่นุจรีย์พยายามเรียกเจ้านาย ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ “ชอบที่นี่ไหมคะ อยากให้นุจปรับปรุงอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า”
“ดีแล้ว ขอบคุณ คุณนุจมาก คุณไปเถอะ ผมอยากพัก” พายุเดินออกไปที่ระเบียงหลังบ้าน ที่นี่อากาศดี รีสอร์ตมีเพียงไม่กี่หลัง บริหารไม่ยาก ไม่จำเป็นต้องทำอะไรมาก แค่ปรับปรุงห้องพักแล้วทำการตลาดเล็กน้อย รายได้คงพอเลี้ยงพนักงานและเหลือกำไรบ้าง อย่างที่บอก เขาไม่ได้หวังอะไรจากที่นี่ เงินที่มีมากพอแล้ว แค่ต้องการที่พักผ่อนที่ไม่เงียบเหงา แต่ไม่วุ่นวายจนเกินไป
“คุณพายุครับ คุณหนูวิดีโอคอลมาครับ” ธนกรยื่นสมาร์ตโฟนให้เจ้านาย
ใบหน้าขรึมเผยรอยยิ้มอบอุ่นเมื่อเห็นว่าหน้าจอสมาร์ตโฟนปรากฏชื่อใคร ‘ว่าไงครับเสือน้อยของพ่อ’
‘คูมพ่ออยู่ไหนฮะ’
‘พ่อมาทำงาน อีกไม่กี่วันก็กลับแล้วครับ’ สำหรับคนอื่นเขาน่าเกรงขาม แต่ไม่ใช่กับเด็กชายพิพัฒน์ ‘ที่ทำงานของพ่อสวยมาก ไว้แพนเตอร์ปิดเทอมจะพามานะครับ’
เหตุผลรองที่มาเพื่อเร้นหลบความวุ่นวาย แต่เหตุผลหลักที่พายุมาปากช่องก็เพื่อตรวจสอบความคืบหน้าโครงการบ้านพักพูลวิลล่าหรูซึ่งเป็นหนึ่งในโปรเจกต์ของพีกรุป เพราะอย่างนั้นเขาจึงซื้อคีรีธารารีสอร์ตไว้เป็นที่พักระหว่างที่มาทำงาน
‘ไปตอนนี้ไม่ได้เหรอฮะ นะฮะๆ’ เด็กชายแพนเตอร์ทำหน้าอ้อนพ่อสุดฤทธิ์เหมือนทุกครั้งที่อยากได้อะไรสักอย่างจากพายุ
คนเป็นพ่อเห็นแล้วจึงหัวเราะ ทั้งรัก ทั้งหลง และเอ็นดูสายเลือดตนสุดหัวใจ ‘แพนเตอร์จะมาได้ไงครับ แพนเตอร์ต้องไปโรงเรียน รอปิดเทอมนะครับ พ่อสัญญาจะพามาเที่ยว หรือถ้าเสาร์อาทิตย์พ่อว่าง พ่อจะพามาเที่ยวดีไหมครับ’
เด็กชายที่ใบหน้าละม้ายคล้ายพายุ หากแต่มีบางส่วนที่เหมือนดาหลา ทำปากจู๋เพราะขัดใจ ทว่าไม่ได้งอแงด้วยนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อไปทำงานแล้วหนูน้อยไม่ได้ไปด้วย แพนเตอร์ชินแล้ว ‘ก็ได้ฮะ’
‘ไหนเล่าให้พ่อฟังหน่อยว่าไปโรงเรียนเป็นไงบ้าง แพนเตอร์สนุกไหมครับ’
‘สนุกฮะ ครูสอนหลายอย่าง’ พิพัฒน์ลืมเรื่องเมื่อครู่ไปเสียสนิท กลับมาคุยจ้อกับพ่อเหมือนเดิม
แพนเตอร์..
ที่แท้เด็กชายที่เธอฝันถึงมีตัวตนอยู่จริง มิหนำซ้ำแพนเตอร์ยังเรียกพายุว่าพ่อ แล้วแม่ของเด็กล่ะ
أحدث فصل
หย่าพ่ายรัก บทพิเศษ
หนึ่งปีหลังการแต่งงาน ‘บ้านของพวกเรา’ ยังวุ่นวายเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือแพนเตอร์มีน้องสาวเพิ่มมาหนึ่งคนชื่อ ‘พุดพิชญา’ แพนเตอร์เห่อน้องมาก พายุเองไม่ต่างกัน ส่วนเธอ.. เธอมีความสุขที่สุดเลยล่ะ แต่ไม่ใช่จะสุขตลอดหรอกนะ มีคลื่นความทุกข์เข้ามากระทบครอบครัวเราเป็นระลอก แต่ทุกครั้งพวกเราจับมือกันผ่านไปได้เสมอซึ่งความทุกข์ที่ว่าไม่ได้มาจากใครที่ไหน แต่เป็นคนใกล้ตัวนี่แหละ ปัญหาที่ไม่อาจแก้ไขได้ ทำได้แค่ต้องทนอยู่ให้ได้คุณหญิงส่องศรี ย่าและย่าทวดของพายุกับลูกๆ เธอ แวะเวียนมาที่บ้านหลายครั้ง ท่านยังไม่ล้มเลิกเรื่องพยายามหาหลานสะใภ้แสนเพอร์เฟกต์ให้พายุ ท่านอยากได้ผู้หญิงเพียบพร้อมมาเคียงข้างหลานชาย แต่หลานชายของท่านกลับรักเพียงแต่เธอนี่สินอกจากรักมั่นคง พายุยังปกป้องครอบครัว ไม่ให้ใครหรืออะไรมาแตะต้องได้ ปรียาดาเคยพยายามหาเรื่องเธอ แต่ถูกพายุปรามครั้งเดียวก็อยู่หมัด หลังจากนั้นยายนั่นไม่มายุ่งกับเธออีกเลย“อุแว้~ อุแว้!” หนูพุดหรือพุดพิชญาร้องไห้ดังลั่นคนที่เคยมีประสบการณ์เลี้ยงลูกมาแล้วรู้เลยว่าลูกไม่สบายก้น“ลูกอึเหรอคะ”“ครับ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนแพมเพิร์สให้ลูกเอง”“มาค่ะ พายช่วยดีกว่า” รู้ว่
หย่าพ่ายรัก บทที่ 91
“พาย”“ป้านุจ” เธอหันไปหาคนที่เรียกชื่อแปดเดือนแล้วสินะที่ดาหลาลาออกจากที่นี่ พอได้เห็นคนที่นางเอ็นดูเหมือนลูกหลานไปมีชีวิตที่ดี นุจรีย์ก็น้ำตาจะไหล “ลุงผึ้งได้ปลาสดๆ มาน่ะ ป้าเลยทำแกงปลาที่พายชอบมาให้”“ขอบคุณนะคะป้านุจ” ยังจำวันแรกที่มาที่นี่ได้ นุจรีย์พาเธอไปสมัครงานกับป้าก้อย ป้าก้อยเป็นคนสัมภาษณ์งานเธอ ให้โอกาสเธอ ส่วนนุจรีย์คอยจัดการทุกอย่างให้ลูกนกตัวน้อยที่พลัดถิ่นมา ส่วนกนกนุช พนักงานที่ใช้ห้องพักห้องเดียวกัน พี่สาวคนสวยถึงแม้จะปากร้ายบ้างบางเวลา ทว่ากนกนุชดีกับเธอนักทุกคนที่นี่ดีกับเธอ กลับมาทีไรเหมือนได้กลับบ้าน “ไม่รู้จะขอบคุณป้านุจยังไงดีเลยค่ะ”“อะไรกัน จะซึ้งทำไม แค่แกงปลาหม้อเดียวเอง”“ป้านุจ” ดาหลาโผเข้ากอดผู้จัดการแผนกต้อนรับ เธอไม่เคยมีแม่ ไม่รู้ว่าความรักจากแม่เป็นยังไง แต่ในความรู้สึก นุจรีย์คือแม่ของเธอ หากมีใครสักคนมาถามเธอว่าเธอมีญาติหรือเปล่า ญาติเธอคือใคร เธอคงตอบไปโดยไม่ต้องคิดว่าทุกคนที่นี่แหละญาติเธอ “ขอบคุณที่เมตตาพายมาตลอดนะคะ”“โอ๊ย! พาย อย่าทำอย่างนี้” นุจรีย์แอบเช็ดน้ำตา นางไม่อยากให้ดาหลาเห็น อย่างน้อยก็ขอรักษามาดผู้จัดการจอมเนี้ยบจอมดุหน่อยเถอะลู
หย่าพ่ายรัก บทที่ 90
ผู้โพสต์อินสตาแกรมมองผ่านคอมเมนต์ประธานวงศ์ไปที่ดาหลา เขาโกรธเกลียดไอ้ดล แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจมันว่าเวลาที่เราอยากครอบครองใครสักคน เราไม่สนใจหรอกว่าต้องใช้วิธีใดเพื่อให้ได้มา ขอแค่ได้ในสิ่งที่ปรารถนามาไว้ในอุ้งมือเป็นพอ“พี่พายุไม่กินเหรอคะ อร่อยนะ”“เอาของพี่ไปแบ่งกับลูกไป” เขาเลื่อนถ้วยไอติมให้ดาหลาจำได้ว่าวันนั้นที่สวนสนุก พายุเคยแบ่งเค้กให้เธอเหมือนอย่างวันนี้ที่เขาใจดีอีกแล้ว “พี่พายุจำร้านที่เคยพาพายกับลูกไปกินได้ไหมคะ วันที่เราไปเที่ยวสวนสนุกกันน่ะค่ะ ร้านอาหารที่แพนเตอร์เกือบตกบ่อปลา”“อ้อ!” พายุหัวเราะ เขานึกถึงความซุกซนตามประสาเด็กของลูกชายแล้วอดขำไม่ได้ “เกือบไปแล้วนะแพนเตอร์ เกือบได้ไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มแข่งกับพี่ปลาแล้ว ว่าแต่ขาสั้นๆ จะว่ายน้ำได้ไหมน้อ”แพนเตอร์เงยหน้าขึ้นจากถ้วยไอติม ทำปากยื่นปากยาวใส่พ่อที่ว่าแพนเตอร์ขาสั้น “ไม่ใช่ซะหน่อย แพนเตอร์สูง”พ่อแม่แพนเตอร์หัวเราะขึ้นพร้อมกัน ดาหลาลูบศีรษะลูก แต่เธอไม่ป้อนไอติมให้ลูกหรอกนะ เธอจะแย่งกิน“ขอแม่กินหน่อยนะแพนเตอร์ ไอติมอร่อยมาก”“แง้~ แม่คร้าบ แบ่งแพนเตอร์บ้าง”ระหว่างระอากับเอ็นดู สำหรับพายุมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ครอ
หย่าพ่ายรัก บทที่ 89
ดาหลามองอมยิ้มในมือที่ลูกยื่นให้ เธอไม่ได้รับไว้แต่กระซิบบอกลูกชายแทนว่า “แม่มีความลับจะบอกแพนเตอร์”“อะไรฮะ” หนูน้อยทำหน้าตื่นเต้นตาโตรอฟัง“พ่อแพนเตอร์น่ะชอบกินอมยิ้มมาก ถ้าแพนเตอร์เอาไปให้พ่อ ไม่แน่นะ พ่ออาจจะใจดีพาแพนเตอร์ไปกินไอติมก็ได้”“จริงเหรอคะ”พยักหน้าปุ๊บ เจ้าหมาน้อยของดาหลาก็วิ่งดุ๊กดิ๊กนำหน้าแม่ไปที่รถพ่อ ทว่าก็ยังต้องเป็นแม่อยู่ดีที่อุ้มลูกขึ้นนั่งเบาะหลัง เพราะพิพัฒน์ขาสั้นเกินกว่าจะปีนขึ้นเองได้“พ่อฮะๆ” พิพัฒน์ที่นั่งอยู่บนคาร์ซีตเรียกพ่อ“ว่าไงฮึ”“แพนเตอร์มีของจะให้ด้วย”“โอ้.. แพนเตอร์มีอะไรจะให้พ่อหนอ”เด็กอนุบาลสามขวบยิ้มแฉ่ง ไม่ใช่อะไร แพนเตอร์จินตนาการถึงไอติมรสชาติอร่อย “อมยิ้มฮะ แพนเตอร์ให้”“หืม” พายุหันมองแม่พิพัฒน์ ดาหลาต้องรู้เรื่องแน่ว่าทำไมลูกเอาอมยิ้มให้เขา ปกติแพนเตอร์เคยเอาของพวกนี้ให้เขาเสียที่ไหน“มาแพนเตอร์ ส่งมาให้แม่ เดี๋ยวแม่ยื่นให้พ่อครับ” ดาหลารับอมยิ้มจากมือน้อยมา เธอยื่นมันไปตรงหน้าคุณพ่อที่กำลังขับรถพาเรามุ่งตรงกลับบ้าน “ลูกให้ค่ะคุณพ่อ คุณพ่อจะได้ยิ้มเยอะๆ”โถ.. หมาน้อยของพ่อ “ขอบคุณนะครับแพนเตอร์ รักลูกที่สุด”“อย่าลืมไอติมแพนเตอร์นะ”
หย่าพ่ายรัก บทที่ 88
“นังพาย!” ดาหลาโผล่มาจากไหน นางนึกว่ามันไสหัวไปตั้งนานดาหลากางปีกปกป้องพ่อของลูก คุณหญิงส่องศรีเป็นย่า เป็นผู้มีประคุณของพายุ แต่ท่านไม่มีสิทธิ์มาพูดจาทำร้ายจิตใจชายหนุ่ม เรื่องที่ได้ยินเมื่อครู่เธอไม่รู้ว่าจริงแท้แค่ไหน แต่หากพายุไม่ใช่ลูกของคุณหญิงกิ่งมาลาตามที่หลายคนรวมถึงเธอเข้าใจ ผู้หญิงอีกคนที่ย่าชายหนุ่มด่าสาดเสียเทเสียคงเป็นแม่พายุ ย่าพิพัฒน์ ย่ากมลเนตร..มีอย่างที่ไหนมายืนด่าแม่ให้ลูกฟัง คุณหญิงส่องศรีนี่แก่เพราะหัวหงอกแต่ไม่น่าเคารพเลยจริงๆ“บ้านนี่เป็นของพายครึ่งหนึ่ง อย่าหาว่าเสียมารยาทเลยนะคะ เชิญคุณหญิงส่องศรีกลับไปเถอะค่ะ อ้อ! เลิกจับคู่ให้พี่พายุได้แล้วนะคะ เพราะพี่พายุเป็นสามีพาย” ดาหลาควงแขนผู้ชายที่เธอพูดเต็มปากว่าเขาคือสามีให้คุณหญิงส่องศรีได้ชม “ป้ากระถินคะ ป้ากระถิน”“ค่ะคุณพาย ป้ามาแล้วค่ะ”“พายรบกวนส่งแขกหน่อยค่ะ บ้านเราต้องการความสงบแล้ว”สารถีหนุ่มหล่อรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลาว่าตนถูกจับจ้องตั้งแต่ล้อหมุนออกจากบ้าน จนกระทั่งมาได้ครึ่งทาง ดาหลายังไม่หยุดมอง “หน้าพี่มีอะไรแปลกหรือเปล่า”“พี่พายุอยากเล่าอะไรให้พายฟังไหมคะ ระบายกับพายได้นะ”“พายได้ยินทุกอย่างแล้วใช่
หย่าพ่ายรัก บทที่ 87
พอดาหลาไป คุณหญิงส่องศรีจึงได้พูดเรื่องที่อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่กับหลานชายคนเดียวของนาง “ย่าอยากให้แกแต่งงาน หาแม่มาดูแลแพนเตอร์”“ทำไมต้องหาครับ ในเมื่อแพนเตอร์มีแม่อยู่แล้ว”“หมายถึงนังนั่นน่ะเหรอ เฮอะ! น้ำหน้าอย่างมันไม่มีวันได้มาเป็นแม่เหลนฉันหรอก ไม่มีทาง ย่าไม่ยอมนะพายุ ย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าถ้าแกชอบมันก็ให้เก็บมันไว้เหมือนที่พ่อแกซ่อนแม่แกไว้ แกหัดเอาอย่างพ่อหน่อยไม่ได้หรือไง ยกย่องผู้หญิงที่ควรยกย่อง ไม่ใช่นังคนชั้นต่ำไร้หัวนอนปลายเท้า”เจริญรอยตามเจ้าสัวดุสิตหรือไม่มีทาง!“พายเป็นแม่แพนเตอร์ เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะยอมรับเป็นเมียครับ สำหรับผม ไม่มีใครมาแทนที่พายได้ บ้านผมจะมีพายเป็นแม่ มีผมเป็นพ่อ ไม่ใช่คนอื่น ย่าล้มเลิกความคิดที่จะให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่ย่าจับคู่ให้เถอะครับ เพราะย่าจะไม่มีวันสมหวัง”“แกพูดบ้าอะไรออกมา แกไม่เห็นตัวอย่างหรือไงว่า พ่อแกแต่งงานกับกิ่งมาลา สองตระกูลส่งเสริมกันแค่ไหน ถ้าสมมติพ่อแกเลือกแม่แกมาเป็นเมียแต่งล่ะ เฮอะ! ฉันไม่อยากจะคิด พงศ์กฤตกุลคงย่อยยับเพราะนังกมลเนตร นังผู้หญิงชั้นต่ำแน่”ผู้หญิงสองคนที่คุณหญิงส่องศรีกำลังจิกด่า ล้วนเป็นคนที่เขารัก
قد تعجبك أيضًا
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่235.7K وجهات النظرภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว135.8K وجهات النظرราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน307.2K وجهات النظرเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat119.7K وجهات النظرใต้เงาหนามกุหลาบ
ท้องฟ้าสีเทา/ฟ้าพร่างดาว/ลีลิตLilit13 وجهات النظرSunflower ทานตะวันของคุณเปรม
BuaBussaba l บัวบุศบา69 وجهات النظرปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ
ปลายทางฝัน38 وجهات النظرขอเพียง แค่มัดใจ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา110 وجهات النظر
