หย่ารักสามีทรยศ

ผู้เป็นแม่และพ่อหัวใจแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ หลังจากที่รับรู้ว่า 'วนิดา' ลูกสาวคนเดียวของพวกเขาอายุเพียง24 ปี ได้ทำเรื่องที่น่าอับอายตั้งครรภ์ทั้งที่ยังไม่แต่งงานและยิ่งไปกว่านั้นเธอก็เป็นความหวังเดียวที่จะชูหน้าตาของคนครอบครัวในอนาคตเช่นกันแต่มาวันนี้ความคาดหวังเหล่านั้นที่พวกเขาได้ปูทางวางแผนอนาคตเอาไว้ที่จะให้หญิงสาวมีหน้าที่การงานที่ดีและมีมั่นคงในชีวิต เมื่อถึงเวลาแต่งงานก็จะได้ไปเป็นสะใภ้คนรวยในวันข้างหน้า แต่สุดท้ายแล้วก็พังทลายลงไปในพริบตาเดียวเพราะความไม่เอาไหนของเธอ...ทำให้ผู้เป็นแม่ทั้งเสียใจและโกรธมากในเวลาเดียวกัน ได้พุ่งเข้ามาทุบตีหญิงสาวทั้งน้ำตาด้วยความโกรธเกรี้ยวพลางด่าทอเธอสารพัดจนผู้เป็นพ่อต้องรีบเข้ามาห้ามปราม อย่างไม่อยากให้ทุกอย่างมันแย่ลงไปกว่านี้“แม่พอเถอะ อย่าตีลูกเลยนะพ่อขอร้อง” ผู้เป็นสามีรั้งร่างภรรยาเอาไว้พลางเอ่ยเสียงสั่นทั้งน้ำตาลูกผู้ชาย“ทำไมแกถึงกับฉันแบบนี้ รู้มั้ยฉันคาดหวังกับแกมากขนาดไหน ทำไมแกไม่เคยนึกถึงใจฉันกับพ่อแกบ้างเลยนังลูกเนรคุณ!” ฝ่ามือของแม่ผู้ให้กำเนิดยังคงเอื้อมฟาดไปตามร่างกายของหญิงสาวไม่ยั้ง อย่างโกรธจนเลือดขึ้นหน้าทั้งตะเบ็งเสียงเกรี้

“ผมทำอะไรครับ?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงงอย่างไม่รู้เลยว่าผู้เป็นแม่กำลังพูดถึงเรื่องอะไร“แกทำหนูวนิดาท้อง”“วะ ว่าไงนะ ท้อง!!” ทันทีที่ได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้น ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มเบิกกว้างด้วยความตกใจ ดวงหน้าหมดจดของเขาซีดเผือดไปทันที หัวใจหล่นไปอยู่ตรงที่ปลายเท้าก่อนจะหันหน้าขวับไปมองหญิงสาวอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน“ใช่ แกทำหนูวนิดาท้อง”“นี่เธอท้องอย่างนั้นเหรอ” เสียงเข้มตวาดดังลั่นทำเอาหญิงสาวตัวสั่น ก่อนที่เธอจะพยักหน้าขึ้นลงด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นสายตาดุดันคู่นั้นคล้ายกับต้องการฉีกร่างของเธอให้ออกเป็นชิ้น ๆ“ฉันถามว่าเธอท้องอย่างนั้นเหรอห๊ะ”“ยัยดาแกบอกเขาไปสิว่าแกท้องท้องลูกของเขา” มารดาของวนิดาโพล่งพูดแทนขึ้นมาเมื่อเธอทนไม่ไหว ผู้เป็นแม่ของหญิงสาวหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มด้วยแววตาเอาจริงเอาจัง“วนิดาลูกสาวฉันกำลังตั้งท้องลูกของคุณ แล้วทีนี้คุณจะว่ายังไง”“มะ...ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ ไม่ใช่ลูกของผม” จิรายุปฏิเสธเสียงสั่น ในใจของเขาราวกับมีฟ้าผ่าลงมากลางใจเมื่อต้องมารับรู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นพ่อคนอย่างไม่ทันตั้งตัวและตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดที่อยากจะ

หลังจากสายโทรศัพท์ถูกชายหนุ่มกดสายตัดไป มือเรียวที่ถือโทรศัพท์แนบหูอยู่ก็ค่อยๆ ลดลงอย่างช้าๆ ในความเงียบ คำพูดของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเข็มเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงหัวใจของหญิงสาวเข้าอย่างแรง ก่อนที่หยาดน้ำตาแห่งความปวดใจจะเอ่อไหลทะลักลงมาเหมือนทำนบแตกอย่างอั้นไว้ไม่ไหวอีกต่อไปร่างเล็กทรุดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง ความผิดหวังและความน้อยเนื้อต่ำใจพุ่งเข้ามาฉีกกระชากหัวใจของเธออย่างโหดเหี้ยม ทั้งในสมองและความรู้สึกของหญิงสาวในตอนนี้กำลังสับสนอย่างไม่เข้าใจเลยว่าตัวเธอนั้นทำอะไรผิดนักหนาถึงทำให้ผู้ชายที่เคยรักเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเคยรักและเอาใส่ใจดูแลเธอเป็นอย่างที่ดียิ่งกว่าสุภาพบุรุษขี่ม้าขาว ที่ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเห็นแล้วก็ต้องอิจฉาคู่รักของเธอกับเขาแต่ทว่าตั้งแต่ที่ชายหนุ่มรู้ว่าหญิงสาวกำลังตั้งท้องลูกของเขาแล้ว ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหวในทันทีและผู้ชายที่รักเธอมากในวันนั้นได้หายไป เหมือนกับว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้เลย ด้วยซ้ำ มาในตอนนี้กลับมีเพียงผู้ชายที่กำลังเลือดเย็นไร้หัวใจทำราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่น่ารังเกียจในสายตาของเขาไปแล้วหรือที่ผ่านมามันเป็นแค่ก

02.00น.ห้องนอนบรรยากาศในช่วงตกดึกที่เงียบสงัดชายหนุ่มนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่มทั้งมีห่มผ้าผืนหนาให้ห่ม แต่ผิดกลับหญิงสาวที่ถูกเขาผู้เป็นสามีผลักไสอย่างเย็นชาให้เธอลงมานอนอยู่บนพื้นปูนแข็งกระด้างร่างบางของหญิงสาวเริ่มนอนตัวงอสั่นเทิ่มเพราะความหนาวเย็นของอุณหภูมิแอร์ในห้องที่เขาได้ปรับให้เย็นขึ้น ทั้งเธอรู้สึกมีอาการปวดหลังจนยากที่จะข่มตานอนหลับอย่างสบายใจได้หญิงสาวทำได้แค่นอนตะแคงเอามือเรียวประสานกอดร่างกายบางของเธอเอาไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนบางเพื่อสร้างความอบอุ่นอยู่เงียบๆ ทั้งดวงตาสุกใสแดงระเรื่อขึ้นด้วยความน้อยอกน้อยใจแต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะคำว่า ‘อดทนเพื่อลูก’ แค่คำเดียว07.30น.ห้องครัวหญิงสาวที่อดทนนอนปวดหลังมาตลอดทั้งคืน ได้ตื่นนอนขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสางเพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่ดีของสามี เร่งรีบลงมาเข้าครัวทำอาหารมื้อเช้าสุดอร่อยอย่างพิถีพิถันและใส่ใจให้ทันก่อนที่ชายหนุ่มจะตื่นนอนและไม่นานนักในขณะที่หญิงสาวกำลังจัดจานอาหารมื้อเช้าหน้าตาน่าทานทั้งมีกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทั้งบ้านที่เธอนั้นได้ตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือเสร็จพอดี และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างสูงของชายหนุ่มอยู่ในคราบชุ

ร่างบางเล็กของหญิงสาวเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นมาไม่หยุด ร่างกายยังคงสั่นเทาเพราะพิษไข้ แม้ว่าชายหนุ่มจะพยายามเช็ดตัวและห่มผ้าหนาๆ ให้แล้วแต่อุณหภูมิในตัวของเธอก็ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยสักนิด ทำให้ความกังวลและความหวาดกลัวได้พลันถาโถมเข้ามาในใจของเขาทันทีอย่างกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปชายหนุ่มสับสนจนทำอะไรไม่ถูกในตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกจึงได้ตัดสินใจรวบร่างเล็กของหญิงสาวมากอดไว้ในอ้อมอกและใช้อ้อมแขนอันทรงพลังกอดร่างเธอเอาไว้แน่นทันที คิดว่าอาจจะคลายความหนาวได้บ้าง“นะ หนาว หนาวจังเลย” น้ำเสียงสั่นเครือได้เอ่ยพูดแผ่วเบา“ทำใจดีๆ ไว้ เธออย่าเป็นอะไรไปนะ” บนใบหน้าชายหนุ่มปรากฏความกังวลใจเอ่ยพูดกับเธอเสียงอ่อน“นะ หนาวเหลือเกิน”“อึก”ใบหน้าเคร่งขรึมแสดงความวิตกกังวลออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ก้มมองร่างเล็กของหญิงสาวที่ซุกซบอยู่ในอ้อมกอดกำลังตัวสั่นเทาบวกกับอุณหภูมิในร่างกายของเธอที่ยังคงพุ่งขึ้นเรื่อยๆชายหนุ่มที่เห็นท่าทีว่าหญิงสาวดูไม่ดีขึ้นทำให้หัวใจของเขาบีบตัวแน่นอย่างไร้สาเหตุ ความร้อนใจที่กลายเป็นความตื่นตระหนกกำลังกัดกินหัวใจเขาอย่างช้าๆ เขาจึงไม่รอช้าตั