ตอนที่ 7 ไฟใกล้น้ำมัน 2

หลังจากออกไปนั่งรอที่ห้องรับรองได้ไม่ถึงห้านาที นาราก็หงุดหงิดมากเสียจนเก็บอาการแทบไม่อยู่ ที่ยอมแหกตาตื่นแต่เช้ามาแบบนี้ก็เพราะต้องการใกล้ชิดกับปิติภัทร แต่ปรากฏว่าไม่มีช่องให้เธอได้แทรกเข้าไปเลย บงกชเพชรเอาแต่เกาะชายหนุ่มแจ ตัวติดกันอยู่ตลอดเวลา

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับนารา” ปิติภัทรถาม

“นาราเหนื่อยค่ะ รู้สึกเหมือนจะเป็นลม” ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายถามก่อน เธอจึงพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส รีบยกนิ้วขึ้นแตะขมับและปรับสีหน้าที่ฉุนเฉียวให้เปลี่ยนเป็นอ่อนแอ

“อยากได้ยาดมหรือดื่มอะไรหน่อยไหมจ๊ะ”

บงกชเพชรที่นั่งอยู่ติดกันกับแฟนหนุ่มรีบขยับเข้าไปดูอาการน้องสาว ยกมือขึ้นอังหน้าผากก็พบว่าไม่มีไข้ แต่สีหน้าของนาราดูค่อนข้างย่ำแย่

“ไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ นาราอยากนอนมากกว่า ขอโทษนะคะที่มาด้วยแล้วก็ยังทำตัวเป็นภาระ นาราก็แค่อยากมีส่วนช่วยเรื่องงานแต่งของพี่บัว”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก นาราหวังดีกับพี่นี่นา เอาแบบนี้ดีไหม นารากลับไปพักผ่อนก่อน เรื่องเค้กไม่ได้มีรายละเอียดอะไรมากมาย เดี๋ยวพี่จัดการเองก็ได้จ้ะ”

“แล้วจะให้นารากลับยังไงล่ะคะ ถ้าเป็นแท็กซี่ นาราไม่กล้านะ ไม่รู้ว่าเขาจะพาอ้อมหรือพาเปลี่ยนเส้นทางไปไหนหรือเปล่า คนทุกวันนี้ไว้ใจได้ที่ไหนกัน” อาการกังวลเกินกว่าเหตุแบบไม่สมเหตุผลนั้นทำให้ปรางทิพย์นิ่วหน้า ก่อนอาสาเพื่อหวังจะดูท่าที

“งั้นให้คนรถของที่นี่ไปส่งก็ได้จ้ะ ไว้ใจได้แน่นอน”

“ไม่เอาดีกว่าค่ะ นาราไม่รู้จักเขา” คนที่ไปใช้ชีวิตอยู่ไกลถึงต่างแดนพูดจาผิดวิสัยสาวมั่นและฉลาดปราดเปรียว ปรางทิพย์กับปกรณ์สบตากันในตอนที่บงกชเพชรเสนอให้ปิติภัทรเป็นคนไปส่งน้องสาว

“พี่ว่าให้พี่เปรมไปส่งดีกว่านะ เดี๋ยวบัวอยู่รอคุยเรื่องเค้กเองคนเดียวก็ได้ค่ะพี่เปรม รบกวนพานาราไปส่งที่บ้านให้หน่อยนะคะ” หญิงสาวหันไปทางคู่หมั้นหนุ่ม ทำหน้าตาเกรงอกเกรงใจ

“ได้สิ พี่ก็ว่าจะพูดอยู่พอดีว่าให้พี่ไปส่งก็ได้” เพราะปิติภัทรเห็นสายตาของนาราที่มองมา เขาจึงไม่อิดออดที่จะรับคำ

“ขอบคุณค่ะ ถ้าเสร็จธุระแล้วเดี๋ยวบัวขึ้นแท็กซี่กลับเอง”

“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่มารับครับ”

“อย่าเลยค่ะ วนไปวนมาเสียเวลาแย่เลย พี่เปรมบอกว่าวันนี้มีนัดทานข้าวเที่ยงกับผู้จัดการส่วนตัวด้วยไม่ใช่เหรอคะ”

“นั่นสิ ถ้าบัวไม่เตือนพี่คงลืมไปแล้ว ขอบคุณนะครับ”

“งั้นไปกันเลยดีไหมคะ นาราว่าจะแวะซื้อยาแก้เวียนหัวด้วย” เพราะขี้เกียจนั่งฟังทั้งคู่คุยกัน นาราจึงแทรกทะลุกลางปล้องขึ้นมาอีกโดยไม่สนใจสายตาของปรางทิพย์

“ครับ” ปิติภัทรขยับลุกขึ้น นาราเองก็เช่นกัน เธอยกมือไหว้ผู้ใหญ่ในห้องนั้นแทนคำบอกลา ไม่ได้พูดอะไรกับใครเลยสักคำ

“พักผ่อนให้เต็มที่นะนารา เมื่อเช้าพี่ทำกับข้าวเอาไว้ให้แล้ว ถ้าหิวก็อุ่นกินได้เลยนะ” บงกชเพชรบอกน้องสาวด้วยความห่วงใย นาราไม่ตอบอะไรนอกจากพยักหน้าน้อยๆ แล้วเดินเข้าไปควงแขนปิติภัทรแบบไม่แคร์สายตาคนอื่น

“ขอโทษนะคะพี่เปรม นารากลัวว่าตัวเองจะวูบ ขอจับแขนไว้หน่อยนะคะ” เหตุผลของเธอไม่ได้แย่นัก แต่คนขี้สงสัยอย่างปรางทิพย์กลับไม่ได้มองอย่างนั้น แววตาที่นาราใช้มองแฟนของพี่สาวมันดูผิดปกติอย่างมาก

“บัว เราว่าบัวน่าจะบอกน้องหน่อยนะเรื่องการปฏิบัติตัวกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนของตัวเองน่ะ เดินควงแขนกอดแน่นแบบนั้น ใครเห็นก็คงเข้าใจผิด” เมื่อสองหนุ่มสาวเดินออกจากห้องไป ปรางทิพย์จึงพูดขึ้นมาในฐานะเพื่อนสนิท

“นาราเป็นสาวหัวนอก การแสดงออกบางครั้งก็อาจจะดูเกินงามไปบ้าง แต่เชื่อเถอะว่าน้องไม่ได้คิดอะไรหรอกปราง แค่ทำตัวไปตามความเคยชินน่ะ นี่ก็เห็นว่าเวียนหัว คงกลัวจะเป็นลมเอาน่ะสิ แต่เอาไว้เราจะอธิบายให้น้องฟังก็แล้วกันนะ” หญิงสาวตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เข้าใจทั้งน้องและเพื่อน

“จ้า แม่คนโลกสวย” ปรางทิพย์ไม่อยากให้บรรยากาศดูแย่จึงขยับเข้าไปจี้เอวบงกชเพชรจนหัวเราะคิกคัก ต้องรีบถอยหนีแล้วโบกมือห้าม

“พอเลยปราง เดี๋ยวเราก็จะจั๊กจี้จนน้ำตาไหลอีกหรอก ไม่เอาแล้ว หนีไปเข้าห้องน้ำก่อนดีกว่า เดี๋ยวมานะจ๊ะ” เจ้าของร่างบอบบางหัวเราะส่งท้ายก่อนจะเดินแยกตัวออกไปเข้าห้องน้ำ เมื่ออยู่กันตามลำพังสองสามีภรรยาจึงคุยกันตามประสาคนช่างสังเกต

“ปรางรู้สึกเหมือนพี่ไหม” ปกรณ์ถาม

“ทำไมจะไม่รู้สึกล่ะพี่กร ไอ้เหตุผลที่ว่าเป็นสาวหัวนอกเลยทำตัวแบบสบายๆ ไม่เน้นเรื่องกาลเทศะ อันนี้พอเข้าใจได้นะ แต่แววตาที่นารามองพี่เปรม ปรางว่ามันไม่ใช่อ่ะ”

“พี่ก็ว่าแบบนั้นเหมือนกัน ยังไงก็พยายามเตือนบัวระวังไว้หน่อยก็ดี ไฟกับน้ำมันอยู่ใกล้กันได้ซะที่ไหน”

“พี่เปรมเขาไว้ใจได้อยู่แล้ว เขารักบัวจะตาย ส่วนเรื่องที่พี่กรอยากให้ปรางเตือนบัว เตือนไปก็หาเหตุผลมาแก้แทนน้องสาวได้ตลอดแหละ พี่กรก็รู้นี่คะว่าบัวรักนารามาก ทำงานทุกวันนี้ก็ส่งเสียนาราไม่เคยขาด คอยดูซิว่ากลับมาประเทศไทยแล้วจะยังแบมือขอพี่สาวอยู่อีกไหม ไหนว่าจบปริญญามาจากเมืองนอกไง แบบนี้คงสมัครงานได้ไม่ยากหรอก”

“ดูท่าแล้วคงเป็นคนรักสบาย พี่ว่าเรื่องหางานทำ… คงยาก”

ปกรณ์ถอนหายใจ ดูทรงแล้วนาราไม่ใช่คนขยันเอาเสียเลย