บทที่ 7

เป็นไปตามที่ภูมิคาดการณ์เอาไว้ว่าทันทีที่แอนนี่ลงไปถึงหาดจะกลายเป็นจุดสนใจอย่างแน่นอน ด้วยใบหน้าที่คมชัด ผิวขาวสว่าง รูปร่างทรวดทรงเย้ายวน และยิ่งอยู่ในชุดบิกินี่โชว์เนื้อหนังเมื่อเปียกน้ำทะเลก็ยิ่งทำให้ดึงดูดสายตาคนรอบข้างเป็นอย่างดี โดยเฉพาะพี่คิงที่แอบมองแอนนี่ด้วยสายตาเหมือนอยากจะกลืนกินอยู่ตลอดเวลาจนภูมิต้องสังเกตดูมลควบคู่กันไปด้วยเพราะกลัวเพื่อนจะรู้

หลังจากพ้นช่วงพระอาทิตย์ตก ทั้งหมดก็พากันขึ้นจากหาดกลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่ห้อง และไม่ใช่แค่พี่คิงเพียงคนเดียวที่ถูกเสน่ห์ของแอนนี่ดึงดูดให้หลงใหล ภูมิที่ได้มีโอกาสอยู่กันตามลำพังกับแอนนี่ก็อาการหนักไม่แพ้กัน จากสถานการณ์ก่อนหน้านี้ที่โดนเธอใช้คำพูดยั่วอารมณ์จนยากจะดับความอยากทำให้เขาจ้องโลมเลียร่างกายเธอตลอดเวลาโดยมีแต่ความคิดลามกอยู่ในหัวเต็มไปหมด

"จ้องกันขนาดนี้จะเข้ามาอาบน้ำด้วยกันเลยไหมคะ?"

แอนนี่หันมาคุยหยอกล้อกับเขาขณะยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เธอถอดเสื้อบิกินี่ที่เปียกชุ่มออกปล่อยมันลงไปกองที่พื้น หยิกขอบแผ่นซิลิโคนแปะจุกลอกออกช้าๆ โดยสังเกตดูสีหน้าและอาการของเขาด้วยความตื่นเต้น พอได้เห็นเขาจ้องลุ้นอยู่ตรงหน้าอกด้วยแววตาหื่นกระหายก็สนุกจนอยากจะแกล้งอีก เธอดึงแผ่นปิดจุกออกจนหมด ปล่อยให้เขาได้เห็นสองเต้าอวบที่มีหัวนมขนาดใหญ่ชัดเจนเต็มตา

"เห็นจ้องแต่นมแอนนี่มาทั้งวันแล้วนี่นา ถือว่าเป็นค่าจ้างที่ช่วยดูแลแอนนี่ก็แล้วกันนะคะ คราวนี้อยากดูมุมไหนก็ตามสบายเลย"

"แอน.. มัน.. มันสวยมากๆ"

"แอนรู้อยู่แล้วล่ะ ผู้ชายอะน้า ถ้าได้เห็นนมแอนนี่แบบนี้ไม่มีใครทนได้หรอก.. พี่ภูมิเก่งนะ ทนยืนเฉยๆ ได้ตั้งนาน"

"พี่.. พี่.. เริ่มจะ.."

"ว่าไงคะพี่ อยากเข้ามาอาบน้ำด้วยกันไหมคะ? ถ้าเข้ามา จะได้มากกว่าแค่ดูนมน้าา"

เธอปล่อยเสียงพูดเชิญชวนออกมาเบาๆ แล้วขยับถอยหลังเข้าไปในห้องน้ำช้าๆ มองหน้าเขาแล้วกัดปากยั่วพร้อมกับจับสายกางเกงบิกินี่ที่มัดอยู่ตรงเอวกระตุกให้มันหลุดออก ภูมิสติหลุดก้าวเท้าเดินเข้าหาทันที แต่ก็โดนแอนนี่รีบปิดประตูห้องน้ำใส่หน้าแล้วล็อคประตูก่อนจะหัวเราะชอบใจ

"ฮ่าๆๆ ใจเย็นๆ นะคะพี่ แอนนี่แค่ล้อเล่นเฉยๆ ค่าาาา"

"แอนนี่!"

"หูยย อย่าทำเสียงดุสิคะ ขืนปล่อยให้เข้ามาด้วยจริงๆ แอนนี่คงไม่รอดมือพี่แน่ๆ.. คืนนี้แอนต้องเตรียมตัวให้พี่คิงนะคะอย่าลืมสิ"

ชื่อของพี่ชายทำให้ภูมิกลับมาได้สติ เขาเลยยืนรออยู่หน้าห้องน้ำเงียบๆ จนเธอจัดการตัวเองเสร็จก็เปิดประตูห้องน้ำออกมาแบบมีผ้าชัดตัวผืนเล็กพันตัวอยู่

"ทำหน้าแบบนั้นโกรธเหรอ"

"ช่างมันเหอะ.."

"เมื่อกี้ก็ให้ดูนมแล้วไงคะ พี่จะเก็บเอาไปชักว่าวก็ได้นะ แอนไม่ว่าหรอก"

"พี่ไม่ทำอย่างงั้นหรอกน่า!"

ภูมิกัดฟันเดินเข้าห้องน้ำแล้วปิดประตูเสียงดังจนได้ยินเสียงแอนนี่หลุดขำเบาๆ เขาเปิดฝักบัวสาดสายน้ำอุ่นรดตัวแล้วสาวมือชักลำเอ็นรัวๆ ด้วยความหงุดหงิด หลับตานึกถึงร่างเปลือยของแอนนี่และจินตนาการว่าอยากจะขยี้นมสองเต้านั่นยังไง เอวคอดกิ่วที่มีสะโพกผายรับก้นกลมขาวๆ นั่นถ้าได้จับกระแทกจากด้านหลังจะถึงใจขนาดไหน และริมฝีปากบางที่ชอบพูดยั่วโมโหนั่นถ้าโดนจับยัดเข้าไปจนสุดคอจะยังปากดีได้อยู่รึเปล่า

เขาเบาจังหวะมือลงจนเปลี่ยนมานวดเพื่อคลายสติอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ ไม่อยากปล่อยตัวชักจนจบเพราะนั่นจะทำให้เขารู้สึกกลายเป็นผู้แพ้ให้กับเด็กสาวนิสัยเสียอย่างแอนนี่

อาบน้ำเสร็จออกมาก็พบว่าแอนนี่ออกจากห้องไปแล้ว เขาจัดการแต่งตัวแล้วตามลงไปที่ห้องอาหารของโรงแรมเพื่อสมทบกับคนอื่นๆ ที่นั่งสั่งอาหารรออยู่แล้ว พี่คิงนั่งฝั่งตรงข้ามอยู่ข้างกับมลที่แต่งตัวสบายๆ แต่ก็ยังดูน่ารักเสมอ

จากที่เขาเคยนึกสงสัยมาตลอดว่าทำไมพี่คิงมีเมียสวยขนาดนี้ยังแอบหาความสุขกับผู้หญิงคนอื่นไปทั่ว แถมคราวนี้ยังเอาเมียน้อยเป็นตัวเป็นตนอีก แต่พอได้นั่งลงข้างแอนนี่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมาใหม่ๆ กลิ่นหอมจากผิวกายสาวบวกกับการแต่งตัวที่เผยให้เห็นสัดส่วนอย่างชัดเจนนั่นมันเร้าอารมณ์อยากจนอดชำเลืองมองไม่ได้ นั่นทำให้ภูมิรู้สึกเข้าใจพี่ชายตัวเองขึ้นมานิดๆ

"อาหารอร่อยดีนะคะพี่ภูมิ" แอนนี่ทำเป็นขยับเข้ามานั่งเบียดแล้วเกี่ยวแขนกอดอ้อนเขาเหมือนเป็นแฟนกันจริงๆ

"อืม.. ชอบก็กินเยอะๆ นะ" ภูมิหันไปมองแล้วพลางนึกไปว่าถ้ามีแฟนสวยและขี้อ้อนแบบนี้จริงๆ จะดีขนาดไหน

"อะ-แฮ่มม!.. มาดื่มกันดีกว่า คืนนี้เอาให้เมาไปเลยนะมล นานๆ ได้มาเที่ยวกันที" คิงเห็นเมียน้อยกับน้องชายแสดงละครสวีทกันตรงหน้าก็อดไม่ไหวเลยรีบพูดแทรก

"แต่มลไม่ได้คอแข็งเหมือนพี่นะคะ มลดื่มมากไม่ได้หรอก.. มลแพ้แอลกอฮอล์พี่ก็รู้"

"เอาน่าาา สนุกกับพี่หน่อยไม่ได้รึไง.. ถ้าเธอเมาเดี๋ยวพี่อุ้มขึ้นห้องเอง"

"บ้า! อายเค้า.." มลทุบแขนสามีเบาๆ แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มแก้เขิน

หลังจากนั้นพี่คิงก็จัดการชงเหล้าเสริฟให้แต่ละคนและเร่งชนแก้วบังคับให้ยกเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เป็นไปตามคาด มลเอียงตัวฟุบหน้าสลบกับไหล่ของสามีแบบไม่เหลือสติมากพอจะกลับมาคุยต่อไหว คิงเขย่าตัวเรียกเมียสาวอีกรอบให้แน่ใจแต่เธอก็ไม่ยอมตื่น เขาถึงกับหลุดแสยะยิ้มออกมาแล้วลุกช้อนมลอุ้มขึ้นทั้งตัวก่อนจะหันไปบอกคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

"ไอ้ภูมิ มึงจะอยู่ดื่มต่อก็ได้นะ.. ส่วนแอนนี่...... พี่ไปก่อนนะ"

คิงพูดแฝงไว้ด้วยความหมายที่เป็นอันรู้กัน แอนนี่อมยิ้มเล็กๆ แล้วพยักหน้าตอบรับ พอพี่คิงอุ้มเมียเดินออกไปจากห้องอาหารแอนนี่ก็หันมาคุยกับภูมิที่นั่งเงียบอยู่

"พี่นั่งเล่นตรงนี้ไปก่อนนะคะ"

"อ้าว แล้วเธอจะไปไหนล่ะ อยู่ดื่มด้วยกันก่อนสิ"

"แอนนี่จะขึ้นห้องแล้วค่ะ"

"งั้นก็ไปพร้อมกันนี่แหละ พี่ไม่นั่งคนเดียวหรอกนะ"

"เดี๋ยว.. เอาจริงดิ.. พี่ไม่รู้เหรอว่าเดี๋ยวพี่คิงจะ.."

"รู้สิ..."

แอนนี่มองหน้าเขาด้วยความแปลกใจอยู่บ้างแต่แล้วก็ยิ้มออกและยอมตามใจลุกออกมาด้วยกัน พวกเขากลับมาอยู่ในห้องอีกครั้งโดยแยกกันนอนคนละเตียง ภูมิเลือกนอนเตียงที่อยู่ติดกับประตูกระจกบานใหญ่ที่สามารถเปิดออกไประเบียงได้และให้แอนนี่ใช้เตียงที่อยู่ด้านใน เธอขึ้นไปเอนหลังพิงหัวเตียงปัดหน้าจอโทรศัพท์ดูอะไรเล่นไปเรื่อย เขาหันไปมองดูสาวสวยโดยมีคำถามมากมายอยู่ในหัว

"นี่.. จ้องเงียบๆ แบบนั้นมันอึดอัดนะคะ อยากพูดอะไรก็พูดมาสิ"

"ทำไมเธอถึงมาเป็นเมียน้อยพี่คิงล่ะ"

"โห.. เล่นถามตรงๆ แบบไม่ไว้หน้ากันเลยนะคะ"

"เธอทั้งสาวทั้งสวยขนาดนี้จะหาผู้ชายของตัวเองแบบไหนก็ไม่น่ายากนี่นา ทำไมถึงกับต้องยอมเป็นเมียน้อยด้วยล่ะ"

"อืมมมม.. ตอบยากจังแฮะ แอนนี่ต้องตอบจริงๆ เหรอ"

"เธอก็เห็นว่าพี่คิงมีเมียคอยดูแลอยู่แล้ว และพี่ก็มั่นใจว่าพี่คิงไม่ยอมเลิกกับมลแน่ๆ.. เพราะเงินรึไง?"

"เรื่องเงินก็มีส่วนอยู่หรอก.. พี่คิงก็ให้แอนนี่เยอะอยู่นะ.. แต่เอาจริงๆ ถึงจะไม่ได้เงินแอนก็ยังชอบพี่คิงอยู่ดี"

"ทำไมล่ะ"

แอนนี่ชันตัวขึ้นมานั่งคุยกับเขาแบบจริงจังด้วยแววตาซุกซนเหมือนเด็ก

"ก็ตอนได้ขึ้นเตียงกับพี่คิงมันถึงใจสุดๆ เลยนี่นา คนอะไรเอาเก่งเป็นบ้า.. ผู้ชายคนอื่นๆ ที่ผ่านมาของแอนนี่สู้ไม่ได้เลยสักคน"

"ทะ-เธอนี่มัน.."

"พี่รู้ใช่ไหมคะว่าพี่คิงพาแอนนี่มาด้วยทำไม.. เดี๋ยวพี่คิงจะมาที่ห้องนี้แน่นอน ยิ่งได้เห็นแอนนี่แต่งตัวยั่วมาทั้งวันด้วยนะ พี่คิงคงจะหื่นสุดๆ แล้วจับแอนนี่เยดเป็นตุ๊กตาเลยล่ะ แอนชอบพี่คิงตอนเงี่ยนจัดๆ ที่สุด"

"อะ.. อะ.. เอ่อออ.." ภูมิถึงกับอ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดลามกออกมาจากปากสาวสวย

"ถ้าเข้าใจแล้วพี่ภูมิก็ควรลงไปนั่งดื่มข้างล่างต่อนะคะ ขอแอนนี่ยืมใช้ห้องหน่อยละกัน"

ก๊อก ก๊อก...

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ภูมิเดาได้ทันทีว่าใครที่รออยู่ข้างนอก เขาลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าจะตัดสินใจแบบไหนกับสถานการณ์ตอนนี้ ในขณะที่แอนนี่ยิ้มหวานพูดกับเขาเบาๆ เหมือนกลัวคนข้างนอกจะได้ยิน

"ไม่ทันแล้วค่ะ พี่คิงมาแล้ว.. พี่จะออกหรือจะอยู่คะ?"