Share

หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง
หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง
Penulis: หนีเต๋อซู

บทที่ 1

Penulis: หนีเต๋อซู
ช่วงนี้ฉันรู้สึกปวดหัวอยู่บ่อยครั้ง และบ่อยครั้งเป็นลมล้มลงกลางถนน

ตอนที่ฉันได้รับผลตรวจจากโรงพยาบาล หัวใจของฉันราวกับดิ่งลงสู่ถ้ำความหนาวเย็นสุดขั้วในพริบตา

ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นเนื้องอกในสมองชนิดร้ายแรงซึ่งเป็นโรคที่พบได้ยาก หมอบอกว่าหากไม่รีบรักษา อาจมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่ถึงสองเดือน

แต่ฉัน…เพิ่งจะอายุยี่สิบสามปีเอง ชีวิตของฉันก็เหลือเวลาอีกเพียงไม่ถึงสองเดือนแล้ว

ฉันจะบอกข่าวร้ายนี้กับแม่อย่างไรดี

เมื่อฉันก้าวเข้าสู่บ้านที่ในนามเป็นของฉันด้วยหัวใจที่หนักอึ้งอย่างหาที่เปรียบมิได้ พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นภาพแม่กับหวังโอว ลูกบุญธรรมของเธอกำลังสนิทสนมกันอย่างแนบแน่น ราวกับแม่ลูกแท้ ๆ ที่เปี่ยมด้วยความรักและความผูกพัน

ส่วนฉันกลับรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกในบ้านหลังนี้มากกว่า

“แกไปทำอะไรมา? ทำไมถึงเพิ่งกลับมา นี่แกคิดจะปล่อยให้พี่สาวแกหิวตายรึไง? พี่แกไม่สบาย ยังจะยืนเฉยอยู่อีก รีบไสหัวไปทำกับข้าวเดี๋ยวนี้เลย!”

“รู้แล้วค่ะแม่!”

เธอไม่ได้สังเกตเลยแม้แต่น้อยว่าฉันถือถุงยาอยู่ในมือ หรือแม้ว่าเธอจะเห็นก็คงไม่ใส่ใจอะไรอยู่ดี

ฉันแบกร่างที่อ่อนแอจากความเจ็บป่วยเข้าไปในครัว

ตะหลิวในมือรู้สึกหนักอึ้ง ทุกครั้งที่พลิกตะหลิวเหมือนกับว่ามันดึงเอาพลังทั้งหมดในร่างกายฉันออกไปจนหมดสิ้น

แม่กับหวังโอวนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น เสียงหัวเราะของพวกเขาดังแว่วมาเป็นระยะ ๆ แต่สำหรับฉันแล้ว เสียงนั้นเหมือนเข็มที่คอยทิ่มแทงหัวใจฉันอยู่ตลอดเวลา

ทันใดนั้น จู่ ๆ หวังโอวก็แอบย่องเข้ามาในครัวอย่างเงียบ ๆ บนข้อมือของเธอมีกำไลข้อมือใหม่ที่เพิ่งซื้อมา แสงไฟสะท้อนทำให้มันดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

“หวังซือซือ ดูนี่สิ แม่ซื้อกำไลข้อมือวงนี้ให้ฉัน ราคาสองแสนเชียวนะ! อิจฉาใช่ไหมล่ะ?”

เธอแกว่งข้อมือไปมาอย่างยั่วยวนท้าทาย

“ถึงเธอจะเป็นลูกแท้ ๆ ของแม่แล้วยังไงล่ะ? สุดท้ายก็ต้องทำตัวเหมือนคนรับใช้คอยดูแลรับใช้พวกเราอยู่ดี”

หัวใจฉันกระตุกวูบ

สองแสน...นั่นมันค่าผ่าตัดของฉันเลยนะ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพื่อให้ตัวเองสามารถเอาตัวรอดต่อไปได้ และเพื่อหาเงินค่าเล่าเรียนและค่าครองชีพเหล่านั้น ฉันต้องทำงานหนักเป็นวัวเป็นควายราวกับทาสในบ้าน และยังต้องทำงานพิเศษหาเงินข้างนอกอีก...แต่ตอนนี้เงินก้อนนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่คนอื่นเอามาอวดได้อย่างง่ายดาย

“หวังซือซือ! ถ้าแกยังไม่รีบทำกับข้าวให้เสร็จแล้วออกมาเดี๋ยวนี้ ระวังนะ ฉันจะไปถลกหนังแก!”

เสียงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวดังมาจากแม่ที่อยู่ไกลออกไป

“แกมันไร้ประโยชน์ ทำกับข้าวก็ช้า คิดจะปล่อยให้พวกเราหิวตายหรือไง?”

พูดจบ แม่ก็ดึงหวังโอวกลับไปที่ห้องนั่งเล่น เพื่อดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่พวกเขาเรียกกันว่าความอบอุ่นในครอบครัว

หัวใจของฉันเหมือนถูกกระแทกอย่างแรง

ฉันแบกร่างที่เหนื่อยล้าไปทำงานต่อ

เมื่อทำซุปเสร็จแล้ว และตอนที่ฉันยกออกไปเสิร์ฟก็ไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญกับความอัปยศที่หนักหนายิ่งกว่า

“โอ๊ย!” เสียงร้องเบา ๆ ที่แฝงไปด้วยความเจตนาร้ายดังขึ้น ก่อนที่ฉันจะรู้สึกมีบางอย่างสะดุดเท้าฉัน ที่แท้หวังโอวได้ตั้งใจแกล้งวางกับดักไว้

น้ำซุปจึงสาดกระจายออกมา น้ำซุปร้อนจัดไหลผ่านผิว ทิ้งความเจ็บปวดที่แทบจะทนไม่ไหวไว้เบื้องหลัง

ในขณะนั้นแม่ก็รีบวิ่งเข้ามา แต่แทนที่จะห่วงฉันกลับซ้ำเติมว่า “แกมันไม่ได้เรื่องเลย! แค่น้ำซุปยังยกดี ๆ ไม่ได้!”

เสียงตบดังลั่นหลายครั้งฟาดลงที่แก้มของฉัน จนทำให้โลกทั้งใบหมุนคว้าง

“แกมันไร้ค่า! ถ้ารู้ตั้งแต่แรกน่าจะโยนแกลงในโถปัสสาวะไปเสีย ไอ้ตัวซวย ทำให้หรงหรงตาย แล้วตอนนี้ยังคิดจะทำร้ายเสี่ยวโอวอีก! ทางที่ดีที่สุดแกควรรออยู่เฉย ๆ แล้วเตรียมตัวเป็นผู้บริจาคไตให้เสี่ยวโอว!”

“ฉันจะตีแกให้ตายเลย ไอ้ลูกหมา! แกไม่รู้หรือไงว่าพี่สาวแกสุขภาพอ่อนแอ? ยังกล้าทำน้ำซุปหกใส่เธออีก!”

แม่สวมรองเท้าส้นสูงและเตะเข้าที่ท้องของฉัน ความเจ็บปวดทำให้ฉันน้ำตาไหลพรั่งพรู

“แม่ หนูผิดไปแล้ว...”

แต่เธอกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย และเตะฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนต้องการระบายความเกลียดชังที่สั่งสมมานานนับสิบปีลงที่ฉัน

ฉันเจ็บปวดจนพูดไม่ออก หัวของฉันรู้สึกหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางสายตาอันพร่ามัว ฉันมองเห็นเพียงแม่ที่โอบกอดหวังโอวไว้เบื้องหลัง และปลอบโยนว่า “ไม่ต้องกลัวนะลูก” ราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเธอเลย

ภายในใจฉันตอนนี้เต็มไปด้วยความคับแค้น ความโกรธ และความสิ้นหวังที่พันกันยุ่งเหยิงในความรู้สึกที่ขมขื่นที่สุด

“ทั้ง ๆ ที่ฉันเองก็มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับครอบครัวนี้แท้ ๆ แต่กลับต้องทนรับการปฏิบัติเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวัน...”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 11

    เมื่อแม่ของฉันหาหวังโอวจนพบ หวังโอวกำลังเพลิดเพลินกับชีวิตบนเรือยอชต์แต่สีหน้าของเธอกลับดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เมื่อเห็นว่าแม่ของฉันพาคนมาด้วยเธอสั่งบอดี้การ์ดรอบตัวให้จัดการคนที่แม่ของฉันพามาจนหมดและจับตัวแม่ของฉันพากลับไปยังบ้านหลังเดิมที่เราเคยอยู่ในห้องใต้ดินที่มืดและชื้นซึ่งเคยขังฉันมาก่อน หวังโอวผลักแม่ของฉันเข้าไปอย่างไร้ความปรานีผนังทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยเชื้อราที่เกาะแน่น อากาศคลุ้งไปด้วยกลิ่นอับชื้นและคาวเลือดผสมกันนี่คือสถานที่ที่ทำให้คนสิ้นหวัง และเป็นกรงขังที่ฉันเคยต้องทนทุกข์ทรมานมาก่อนหวังโอวหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาแล้วปิดประตูเหล็ก ในมือของเธอถือไม้เบสบอล ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและความวิปริต“คุณรู้ไหม? ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันคงได้เปลี่ยนไตใหม่ไปนานแล้ว! ฉันคงไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้!”เสียงของเธอแหลมคมและบาดหูแม่ของฉันนั่งพิงผนัง แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผล แต่แววตาของเธอยังคงมั่นคง “หวังโอว...เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าการทำแบบนี้จะแก้ปัญหาได้?”“หุบปาก!” หวังโอวตะโกนพร้อมกับยกไม้เบสบอลขึ้น“เป็นเพราะคุณ! ถ้าไม่ใช่เพราะความเห็นแก่ตัวของคุณในตอนนั้น ชีวิตของ

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 10

    หวังโอวหนีไปพร้อมกับของมีค่าทั้งหมดในบ้านส่วนแม่ของฉันนั่งอยู่ในห้องใต้ดินมืด ๆ ที่ฉันเคยอาศัยอยู่ สายตาของเธอพร่ามัวไปด้วยน้ำตาที่ไหลรินไม่หยุดเธอร้องไห้พลางนึกถึงความเจ็บปวดที่เธอเคยทำกับฉันในอดีต คำว่าขอโทษหลุดออกจากปากของเธอซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุดฉันที่ลอยอยู่ในอากาศ มองเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้วยความรู้สึกชินชาจนกระทั่งแม่ได้รับโทรศัพท์ เธอกำมือถือไว้แน่น มือสั่นระริกขณะที่รอฟังเสียงตอบกลับจากปลายสายเป็นเสียงอันเย็นชาของพ่อแท้ ๆ ของหวังโอว ผู้ที่เต็มไปด้วยความละโมบ“สิบห้าล้าน ไม่มากไปไม่น้อยไป ถ้าคุณจ่ายมา ฉันก็จะบอกทุกอย่างที่คุณอยากรู้”เสียงของเขาดูเหมือนดังมาจากเหวลึก เต็มไปด้วยความเย็นชาและการคิดคำนวณมาอย่างเจ้าเล่ห์แม่ของฉันกำโทรศัพท์แน่น “ฉันจะเชื่อคุณได้ยังไง? ทำไมคุณถึงทำเรื่องแบบนี้? หรือคุณไม่มีความเป็นมนุษย์หลงเหลืออยู่เลย?” เธอแทบจะตะโกนออกมา“ความเป็นมนุษย์อย่างนั้นเหรอ?” พ่อของหวังโอวพูดขึ้นราวกับได้ยินเรื่องที่น่าขันที่สุดในโลก “เมื่ออยู่ต่อหน้าเงินแล้ว คำว่าความเป็นมนุษย์มันก็ถูกโยนทิ้งไปนานแล้ว”แม่ของฉันพิงกำแพงด้วยความอ่อนล้า “ได้...ฉันตกลง แต่คุ

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 9

    บรรยากาศภายในบ้านกลับเข้าสู่ความเงียบงันอันแปลกประหลาดอีกครั้ง ราวกับเป็นความสงบสุดท้ายก่อนพายุจะโหมกระหน่ำแม่ของฉันนั่งอยู่บนพื้น กุมหัวร้องไห้สะอึกสะอื้น ร่างกายที่สั่นเทาและเสียงสะอื้นที่ขาดช่วง ฟังดูแหลมแทงใจยิ่งนักในบ้านที่ควรจะเต็มไปด้วยความอบอุ่น“ซือซือ...ซือซือ...” แม่ของฉันพึมพำชื่อฉันซ้ำไปซ้ำมา ทุกคำที่เปล่งออกมาราวกับมีเบ็ดเกี่ยวลึกลงไปในใจของเธอ ดึงเอาความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุดออกมา“ซือซือ...แม่ขอโทษ...”หวังโอวยืนอยู่ข้าง ๆ และมองภาพนี้โดยไร้ความรู้สึกเห็นใจใด ๆเธอหัวเราะเยาะและกล่าวว่า “หึ! ตอนนี้เพิ่งรู้ว่าผิดเหรอ? เพิ่งคิดได้ว่าจะยอมรับความผิดอย่างนั้นเหรอ? สายไปแล้ว!”แม่ของฉันเงยหน้าขึ้น ดวงตาเปื้อนน้ำตาจ้องมองหวังโอว “แต่แม่สำนึกผิดจริง ๆนะ แม่รู้ว่าตัวเองทำผิดมามาก...”“สำนึกผิดอย่างนั้นเหรอ?” หวังโอวขัดแม่ของฉันทันที “คิดว่าแค่คำว่า ‘ขอโทษ’ ไม่กี่คำจะลบล้างเรื่องราวที่ผ่านมาได้เหรอ? คิดว่ามันจะทำให้คนตายฟื้นคืนมาได้งั้นเหรอ?”“อย่างน้อยฉันก็ยอมรับว่าฉันผิด!” แม่ของฉันพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้น “อย่างน้อยฉันก็พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง! แทนที่จะมัวเย็นชาและก

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 8

    หากไม่ใช่เพราะวันนั้นที่แม่บังเอิญพบเข้า บางทีเธออาจจะไม่มีวันเชื่อเลยว่า ลูกสาวบุญธรรมที่เธอเลี้ยงดูมาอย่างทุ่มเทจะทำกับเธอเช่นนี้“ขอแค่เรื่องสำเร็จแล้วเธอให้ฉันตามจำนวนนี้! ฉันก็จะส่งมอบความลับสำคัญของบริษัทให้ทั้งหมดทันที!”หวังโอวโอ้อวดเสียงดังในร้านอาหาร ราวกับว่าเธอเห็นภาพตัวเองกำลังถือเงินก้อนโตอยู่ในมือเรียบร้อยแล้วคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามมองเธอด้วยความสงสัย “คุณหนูหวัง ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ทำไมคุณถึงอยากทำลายบริษัทที่แม่ของคุณสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองล่ะ?”สายตาของหวังโอวฉายแววดูถูก “เธอไม่สมควรที่จะถูกเรียกว่าแม่ของฉันเสียด้วยซ้ำ!”คำพูดนี้เหมือนค้อนหนักที่กระแทกลงกลางใจของแม่ที่แอบฟังอยู่หลังประตูความโกรธและความผิดหวังปะทุขึ้นในใจของแม่ เธอไม่อาจกักเก็บความรู้สึกเหล่านั้นได้อีกต่อไปจึงผลักประตูเข้ามา“เสี่ยวโอว! นี่มันหมายความว่ายังไง? นี่ลูกต้องการผลักธุรกิจของครอบครัวเราลงเหวจริง ๆ เหรอ?”แม่ของฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่เด็กสาวผู้เคยอ่อนโยนและน่ารักคนเดิม ตอนนี้กลับกลายเป็นหญิงสาวที่แสนเจ้าเล่ห์และเหี้ยมโหด เธอแค่หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา“โอ้โห ‘แม่’ ที่รักของฉันนนน”

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 7

    หวังโอวกลับเข้าห้องนอน ทันทีที่ปิดประตู เธอเผยอีกด้านหนึ่งของตัวเองออกมาในพริบตาเธอหยิบโทรศัพท์จากลิ้นชักข้างเตียงออกมา แล้วรีบกดหมายเลขโทรออกอย่างรวดเร็ว“พ่อคะ หนูโอนเงินให้พวกพ่อแล้ว”น้ำเสียงของเธอดูเย็นชาและเร่งรีบปลายสายมีเสียงแหบแห้งของชายคนหนึ่งดังขึ้น “เสี่ยวโอว ขอบใจมากนะ แต่เธอก็รู้นี่ พวกเจ้าหนี้ของพ่อ…”“พอเถอะ!” หวังโอวพูดตัดบททันที “นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว! อย่ามาขอเงินจากหนูอีก หนูเองก็ป่วยอยู่! ทำไมไม่รู้จักเป็นห่วงหนูบ้างเลย?”น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความประชดประชันและความโกรธชายที่อยู่ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ก่อนพูดขึ้นว่า "เสี่ยวโอว อย่าทำแบบนี้เลย พวกเราก็ไม่มีทางเลือก เธอจะไม่ให้เงินพ่อไม่ได้นะ ถ้าเธอไม่ให้เงินพ่อล่ะก็ เชื่อไหมว่าพ่อจะบอกความจริงว่าเธอเป็นคนทำให้หวังหรงตาย..."“หุบปาก!!” หวังโอวกัดฟันพูด “ถ้าไม่ใช่เพราะความโลภไม่รู้จักพอของพวกพ่อ หนูคงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้!”เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วลดเสียงลงแต่แฝงไปด้วยความข่มขู่ “ถ้าพ่อกล้าพูดเรื่องนี้ออกไป หนูจะให้เจ้าหนี้ของพ่อโยนพ่อไปให้หมากิน…”ปลายสายเงียบสนิทไปทันทีผ่านไปเนิ่นนานก็ได้ยินเสียง

  • หลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง   บทที่ 6

    หากไม่ใช่เพราะฉันตายไป หวังโอวก็คงไม่มีวันเผยธาตุแท้ของเธอออกมาหลังจากกลับถึงบ้าน แม่ของฉันทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอเริ่มทำโน่นทำนี่อย่างไม่ใส่ใจ “ลูกรัก คืนนี้อยากกินอะไร? แม่จะทำให้”น้ำเสียงของเธอกลับแฝงไปด้วยความอ่อนโยนหากเป็นฉันในวัยเด็ก ฉันคงจะรู้สึกมีความสุขกับภาพเช่นนี้แต่ในตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันช่างน่าขันเหลือเกินหวังโอวยืนอึ้งไปอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบสนองและพูดขึ้นว่า “แม่...หนู...ไม่หิวค่ะ”พูดจบเธอก็รีบเร่งเดินขึ้นไปชั้นบนภายใต้แสงไฟแผ่นหลังของเธอดูเหงาหงอยอย่างบอกไม่ถูกส่วนวิญญาณของฉันก็ติดตามเธอเข้าไปในห้องทันทีที่หวังโอวปิดประตูหน้าต่าง เธอก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน “ใช่แล้ว! ซือซือตายแล้ว! ตอนนี้ไม่มีไตที่เหมาะสมอีกแล้ว!”เสียงถามอย่างเร่งรีบดังมาจากปลายสาย แต่หวังโอวกลับตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธและความสิ้นหวัง“คุณรู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร? มันหมายความว่าฉันต้องทำการฟอกไตต่อไป! สัปดาห์ละสามครั้ง! คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไร?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของฉันก็รู้สึกเหมือนถูกเข็มแหลมทิ่มแทงที่แท้ ในสายตาของพวกเขา ฉันก็เป็นเพีย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status