23

​“พี่ว่ามันแปลกๆ นะที่เอาเรื่องผีมาอ้าง ก็เหมือนคล้ายว่าไม่ให้คนไปยุ่งมากกว่า”

เพลิงบ่นรำพึง ตวงรักขมวดคิ้วน้อยๆ เธอฟังสามีเล่าเกี่ยวกับเรื่องน่าสงสัยของสวนข้างๆเธอคิดอยู่แล้วว่าสักวันสามีจะต้องสงสัยเกี่ยวกับสวนนี้ เพราะภาสวินีเคยเล่าให้เธอได้ฟังมาแล้วเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงอุดม ที่มีความเป็นไปอย่างน่าสงสัย จึงเอ่ยปรามสามี

​“อย่าไปยุ่งเลยพี่เพลิง”

​“ก็ไม่อยากยุ่งหรอก แต่บางเรื่อง...มันก็สงสัยแล้วก็อยากค้นหาว่าเป็นอะไรกันแน่”

​“ถ้าเกิดว่า...” ตวงรักมองหน้าสามีอย่างจะหยั่งเชิง

“มันเป็นเรื่องไม่ดีละคะ”

​“ถ้าไม่ดีแบบ...อืม...พี่ก็ต้องดูว่าไม่ดีนี่ในระดับไหน ถ้าระดับเป็นพิษเป็นภัยต่อสังคม พี่ก็คงจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้หรอก ตวงก็รู้”

​“รู้ค่ะ ถึงเป็นห่วงนี่ล่ะ” ตวงรักถอนใจ

“ถ้ามันถึงขนาดนั้น พี่เพลิงก็ควรจะติดต่อเพื่อนสนิทของพี่เพลิงไว้ด้วยนะคะ เวลาไปสืบดูผีที่ว่าน่ะ ว่าผีจริงผีหลอก ยังไงก็ต้องป้องกันตัวไว้ด้วย จริงๆ ตวงก็เคยได้ข่าวมาเหมือนกัน ว่าพ่อเลี้ยงอุดมอะไรนี่...เอ่อ...ที่นั่นมีอะไรแปลกๆ แล้วก็ไม่มีใครยุ่งกับแก คงจะตอใหญ่พอสมควรนั่นแหละค่ะพี่เพลิง เราทำอะไรทำได้ในขอบเขตของหน้าที่ของเรานะคะ ถ้าเกินกว่านั้น เราก็ควรให้คนมีหน้าที่มาช่วยเหลือ พี่เพลิงเข้าใจที่ตวงพูดนะ”

​“อืม...” เพลิงพยักหน้า แล้วยิ้ม เขาดึงภรรยาคู่ทุกข์คู่สุขมากอด แล้วหัวเราะเบาๆ

“ห่วงพี่เหรอจ๊ะ”

​“ไม่ห่วงสามีแล้วจะให้ตวงห่วงใครล่ะคะ ยิ่งเป็นพี่เพลิง ตวงรู้ใจดี ตวงเลยยิ่งห่วง พี่เพลิงเหมือนใครเสียที่ไหนกัน”

​“ก็นึกว่าไม่ห่วงพี่เพราะมีขวัญใจคนใหม่เสียแล้ว” เพลิงแกล้งตัดพ้อ เลยโดนภรรยาหยิกเอาที่แขนแรงๆ แล้วค้อนใส่ตาเขียว

​“แนะๆ ยังไม่เลิกอีกหรือไง เรื่องคุณรามน่ะ พี่เพลิงจะให้เค้ารักตวงแบบแม่อีกคนหนึ่งหรือไง ดูวัยตวงบ้างสิ ถ้าเป็นยัยหวานยังพอว่า”

หลุดปากออกไป แล้วก็แทบจะตีปากตัวเอง เพราะสามีถึงกับขมวดคิ้วเลยทันที

​“เอ...ยัยหวาน ยัยหวานใจของเราน่ะหรือ ลูกสาวเราชอบหมอนั่นเหรอ แบบนี้จะต้องรีบเชิญออกจากรีสอร์ตเราไปไวๆ แล้วล่ะ เอาไว้ไม่ได้”

​“โอ๊ย...พี่เพลิงนี่ยังไงกันนะ ตวงแค่พูดเล่น ยัยหวานไม่อะไรกับคุณรามหรอก นี่ก็เกลียดไม่ชอบขี้หน้าเขาจะตาย ลูกสาวพี่เพลิงน่ะไปแกล้งเค้าจนเข้าโรงพยาบาล ตวงไม่ได้เล่าให้ฟัง”

​“หืม...ยัยหวานไปทำอะไรหมอนั่นล่ะ”

​“ยัยหวานพาเค้าไปที่สวนของพี่เพลิงนั่นแหละ ไปตรงรังผึ้งมิ้ม แล้วก็น่ะล่อให้ผึ้งออกมาต่อยคุณรามเค้า หน้าตาบวมปูดไปหมด ดีนะเค้าไม่แพ้พิษผึ้งน่ะ ไม่งั้นคงเรื่องใหญ่”

​“ทำดีจริงๆ ลูกพ่อ” เพลิงยิ้ม เลยโดนภรรยาตีเอาหลายที จนต้องทำเสียงออด

​“โธ่...พี่เจ็บนะตวง”

​“นิสัยเหมือนกันจริงๆ ทั้งพ่อทั้งลูกนี่นะ ไม่ชอบใครก็น่ะ จริงใจจริงจังจริงๆ”

​“หึๆ ถ้าแบบนี้พี่ก็วางใจหน่อย”

เพลิงก้มลงจูบแก้มของภรรยา แล้วทำท่าจะไล่เลยไปกว่านั้น ตวงรักรีบยกมือยันหน้าเขาไว้ พร้อมกับทำขึงตาใส่

​“พี่เพลิง จะทำอะไร?”

​“ถามทำไม”

เพลิงหัวเราะ มือไม้เริ่มไต่ไปตามเนื้อตัวของภรรยา ตวงรักตีแขนเขาแรงๆ แล้วหยิบมือเขาอีกที เมื่อมันยังไม่หยุดลวนลามเธอ พร้อมกับหันซ้ายหันขวา เพลิงก็มองตาม เมื่อไม่เห็นว่ามีใครอยู่ ใบหน้าคมสันก็ซุกลงตรงซอกคอตวงรัก

​“เอ๊อ...รุ่มร่ามอะไรล่ะนี่”

​“นะ...”

​“วุ้ย พี่เพลิงนี่”

ตวงรักผลักเขา หัวเราะคิกคักเมื่อเขาเอาหนวดไถเหมือนแกล้ง

“เดี๋ยวลูกเห็นนะคะ อายลูก”

​“ถ้าไม่อยากอายลูกก็ขึ้นห้องกัน”

​“แน้...ไหวหรือคะ ระวังความดันขึ้นนะ”

​“เดี๋ยวก็รู้ว่าใครจะความดันขึ้น”

ตวงรักร้องกรี๊ดเบาๆ เมื่อเขาช้อนเธอขึ้นอุ้ม แล้วพาขึ้นไปยังชั้นสองที่เป็นห้องของพวกเขา