บทที่ 15 คุยเรื่องเที่ยว

หลายอาทิตย์ผ่านไป ปฏิบัติการทำตัวเป็นสุภาพบุรุษของไทยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ไทพยายามอย่างหนักมากที่จะหยุดปากไม่ดีใส่และทำตัวดีกับขิมอย่างสม่ำเสมอ แต่ก็พูดกับคนอื่นเหมือนเดิม ยักเว้นขิมแค่คนเดียว

แม้ว่าจะยังมีหลุดคำห้วน ๆ ออกมาบ้าง แต่ไทก็พยายามแทนที่คำด่าด้วยการดูแลเอาใจใส่แทน ด้วย การซื้อน้ำหวานที่ขิมชอบมาวางไว้ที่โต๊ะทำงานของไหม โดยไม่ให้ขิมเห็นว่าตัวเองเป็นคนซื้อ คอยเดินตามขิมเงียบ ๆ เวลาเธอเดินไปห้องน้ำ หรือคอยดูแลรถมอเตอร์ไซค์ของขิมไม่ให้มีปัญหาใด ๆ

ส่วนขิมเอง... ก็เริ่มรู้สึกว่า เธอมีใจให้กับไทมากขึ้นทุกวันที่ไททำตัวดี ๆ กับเธอ มันกำลังบดบังความรู้สึกที่เคยมีให้ภาคไปจนเกือบจะหมด

ขิมตัดสินใจที่จะ ไม่ตอบข้อความของภาคอีกเลย ตั้งแต่วันที่ไทขอพิสูจน์ตัวเอง แม้ภาคจะพยายามทักมาขอโทษและนัดเจอ แต่ขิมก็เลือกที่จะปล่อยวางอดีตนั้นไว้ เธอต้องเดินหน้าต่อไป เลือกคนที่เขาดีกับเราดีกว่าคนที่เคยนอกใจ

ในอู่เฮียไทบรรดาลูกน้องต่างก็อดที่จะแซวไทไม่ได้ที่เจ้านายมีความรัก

"เฮียครับ! วันนี้เปลี่ยนเป็นน้ำหวานสีชมพูหรอครับ เมื่อวานยังเป็นแป๊ปซี่อยู่เลย ใครซื้อมาฝากน้อ" ช่างคนหนึ่งพูดแซว

ไทที่กำลังเช็คสภาพยางอยู่ รีบถลึงตาใส่ลูกน้อง "เงียบปากไปเลยพวกมึง อยากโดนหักเงินเดือนกันมากใช่มั้ย กูซื้อมาแดกเอง อยากลองเปลี่ยนรสชาติบ้างพวกมึงมีปัญหากับกูรึอย่างไง"

"โอ๊ย เฮียอย่ามาโกหกเลยหน่า ใครเขาไม่รู้บ้างว่าซื้อมาให้เจ๊ขิม เมื่อก่อนเฮียกินแต่น้ำแป๊บซี่นะเฮีย"

"แสนรู้จริงๆนะพวกมึง น่าไปเป็นหมาตำรวจ ดมกลิ่นพิสูจน์หลักฐานเนอะ"

"แหน่ๆๆๆ เขินก็บอกครับเฮีย ฮ่าๆ"

ไทได้แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วรีบหันไปทำงานต่อด้วยใบหน้าแดงเพราะเขินอายที่ลูกน้องแซว

วันนี้ ไอ้ปอ และ ไอ้เพชร เพื่อนสนิทของไทก็มาหาที่อู่ด้วยบรรยากาศจึงครึกครื้นเป็นพิเศษ

"อ้าว ลมอะไรหอบพวกมึงมากันวะวันนี้"

"ลมคิดถึงสาวแถวๆนี้อะดิ"

"กะล่อนอย่างมึง ใครเค้าจะเอาเป็นผัวก่อนวะไอ้ปอ"

"ก็มีแล้วกันละวะอยู่แถวนี้นี่แหละ มาว่าแต่กูมึงมันก็กะล่อนไม่แพ้กูหลอกครับไอ้ไท"

"สภาพ!!! กูดีกว่ามึงเยอะไอ้เวร ไปๆไปนั่งคุยกันดีกว่า"

พอไหมเห็นปอเดินเข้ามาก็เกิดอาการเลิ่กลั่กขึ้นมาเธอหลบสายตา ไม่กล้าสบตากับปอเลยแม้แต่น้อย

ขิมสังเกตเห็นอาการแปลก ๆ ของเพื่อนสาวก็อมยิ้มอยู่ในใจ อ๋อ... มิน่าล่ะ! ไอ้ไหมมันไม่ได้อยากมาหาเฮียไทหลอก ที่มันมาทุกวันคงเพราะพี่ปอคนเดียวแน่ๆ

ทุกคนมานั่งล้อมวงคุยกันเรื่องทั่ว ๆ ไป จนกระทั่งไทเปิดประเด็นเรื่องแผนเที่ยวปีใหม่ที่ใกล้จะถึงนี้

"นี่! พวกมึง ปีใหม่พวกมึงมีแพลนไปไหนกันรึป่าว" 

"กูคงกลับบ้านที่เชียงใหม่วะ ปีหนึ่งเจอป๊าม๊าครั้งเดียวเอง" เพชรตอบ

"กูก็ว่าจะกลับใต้วะไอ้ไท ไปทำบุญ แม่กูเค้าแม่งบังคับ" ปอพูดเสริม

"หนูก็ต้องกลับบ้านพร้อมพ่อแม่แหละเฮีย เฮียไม่กลับด้วยรึ!"

"ไม่อะ อยากเคาท์ดาวน์กับคนแถวนี้อะดิ"

"คนแถวนี้ที่ว่า ขิมรึป่าวจ้ะเฮีย ฮ่าๆๆ"

"อืม" ไททำหน้าหงอยทันที เมื่อรู้ว่าช่วงปีใหม่เขาจะต้องอยู่คนเดียว และที่สำคัญ... เขาจะไม่ได้อยู่กับขิม

ขิมเห็นไททำหน้าจ๋อย ก็รู้สึกอดที่จะสงสารไม่ได้ "หนูก็คงกลับต่างจังหวัดเหมือนกันเฮีย ไปอยู่กับครอบครัว"

ไทถอนหายใจยาว "เห้อ! งั้นพวกมึงไปกันหมด แล้วกูจะไปแดกเหล้ากับใครวะเนี่ย"

ไหมจึงเสนอไอเดียขึ้นมา "งั้น...พวกเราไปเที่ยวกันก่อนปีใหม่เลยมั้ยล่ะ ไปเที่ยวภูเขาตอนอากาศหนาว ๆ ไปเขาใหญ่กันปะ ไปปาร์ตี้ส่งท้ายปีเก่าแบบเล็ก ๆ"

"เออ! เข้าท่า ไปเขาใหญ่แม่งเลย" ไทเห็นด้วยทันที

"ไปดิ ไปนอนกางเต็นท์ ปิ้งย่าง แค่คิดกูก็ฟินแล้ว" เพชรพูดเสริม

"ขิม ไปกับพวกเรานะ ห้ามปฏิเสธ!" ไหมหันมาถามเธอ

"ไปสิ! น่าสนุกดีออก อยากมีฟิวส์เดินป่าวะ"

"เออใช่" ไหมตอบกลับอย่างตื่นเต้น

"อย่าเถอะ เดี๋ยวจะมาร้องให้กลับบ้านไม่ได้นะ เดินเขาไม่ใช่เล่นๆเลยนะขิม อุปกรณ์ก็ต้องพร้อม ร่างกายอีก คำนวนระยะเวลาเดินไปอีก เดินสายเกินกว่าจะถึงมืดไม่มีแสงผีหลอกตายห่า" ไทพูดเตือนขิม

"ถูกของไอ้ไทมัน อีกอย่างพวกพี่กระดูกไม่ดีกันแล้ว ไปแบบธรรมดาดีกว่าเถอะขิมไหม อย่าทรมานพวกพี่กันเลย ฮ่าๆๆๆ"

"เข้าใจๆว่าพวกพี่แก่กันแล้ว" ไหมพูดแซว

"แก่ตรงไหน ลองมั้ยละ" ปอพูดตรงๆออกมา

ผวั๊ะ!!! "น้องกูไอ้เวร" ไทตบเข้าไปที่หัวปอเบาๆ

 "โอ๊ย!ไอ้ไทกูเจ็บนะ เห๊ยต้องพี่เขยสิ"

 "สัส กวนส้นตีน"

ทุกคนจึงตกลงโอเคกับเรื่องทริปเขาใหญ่ 

"งั้น นัดวันมา ไปกันทั้งหมดนี่แหละ ทริปปิดอู่ กูเลี้ยงเอง!" 

"เย้ๆ ขอบคุณค้าบ/ค้า เสี่ยไท"

"เจริญพรโยม ฮ่าๆ" ไทตอบกลับไปแบบกวนๆ

"เอ้า สรุปตกลงไปเขาใหญ่ แล้วไปกี่วันดีวะ?" เพชรถามขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น

ไหมเสนอ "ไปกันสัก สามวันสองคืน ดีมั้ย จะได้เที่ยวให้เต็มที่ ไปพักผ่อนก่อนกลับบ้าน ไปถึงก็วันศุกร์ เย็นวันอาทิตย์ก็กลับ เวิร์คไหมเฮีย"

ไทพยักหน้าอย่างเห็นด้วย "สามวันสองคืนกำลังดี แล้วจะนอนไหนกันวะ กางเต็นท์แม่งเลยไหม อากาศหนาว ๆ โคตรฟิน"

"หนาวก็หนาวจริงเฮีย แต่ถ้ากางเต็นท์หมดเลย... พี่ปอกับพี่เพชรคงไม่ไหว เขาแก่กันแล้ว เดี๋ยวจะช็อคตายคาเต็นท์เอา" ไหมพูดแซวเพื่อนพี่ชายทั้งสองคน

ไอ้ปอยกมือขึ้นประท้วง "ไอ้ไหม ใครบอกพี่แก่ พี่ยังแข็งแรงดี"

ขิมเสนอขึ้นมา "งั้นเอาแบบนี้ไหม เราจองแบบบ้านพักที่มีลานกางเต็นท์ด้วย ใครอยากนอนสบายก็นอนบ้านพักไป ใครอยากฟินอากาศหนาว ๆ ก็เอาเต็นท์ไปกางหน้าบ้าน ได้ทั้งสองแบบเลย ได้ปิ้งย่างหน้าเต็นท์ด้วย"

"เออ ไอเดียดีวะขิม แฟนโคตรฉลาดเลย" ไทพูดชมขิมโดยไม่หลุดคำหยาบออกมาเลยแม้แต่น้อย 

"ใครแฟนเฮียก่อน"

"ขิมไง อย่างไงอนาคตก็ได้เป็นแน่ เร็วๆนี้แหละ"

"ฮิ้วววว" ทุกคนต่างแซวไทกับขิม

ไอ้ปอรีบกระแอมไอขึ้นมา "เอ่อ...ก็ได้นะ กูจะนอนบ้านพัก พวกมึงก็นอนเฝ้าเต็นท์ไปดิ"

"ได้เลย งั้นตกลงตามนี้ สามวันสองคืน จองบ้านพักที่มีลานกางเต็นท์ กูจะจัดการหาที่พักดี ๆ เองทริปนี้ " 

ขิมอมยิ้มที่มุมปาก...ไอ้เฮียที่พยายามทำตัวดี... ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะ