บทที่ 2 นอนค้างกับกูที่อู่นี่แหละ

หลังจากการซึมซับบรรยากาศ "ผู้ชายฮอตแต่สกปรก" ในอู่ไปได้สักพัก ไหมก็ดึงขิมมานั่งที่โซฟาเก่า ๆ ข้าง ๆ โต๊ะทำงานของเฮียไท

"ขิม เย็นมากแล้วนะ มึงจะกลับยังวะ หรือจะอยู่กับกู?" ไหมถามพลางเปิดดูตารางเรียนวันพรุ่งนี้

ไทที่กำลังนั่งเคลียร์บิลอยู่บนเก้าอี้หมุนเงยหน้าขึ้นมาพอดี "ไม่ต้องกลับหรอก ให้ขิมมันอยู่กับมึงนี่แหละไหม ดึกแล้วขี่รถไปไหนอันตราย เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปส่งที่มหาลัยเอง สบายจะตายห่า!"

ไหมยิ้มแฉ่ง "จริงเหรอเฮีย ดีเลย ไม่ต้องตื่นเช้าไปรถเมล์! เยี่ยม" เธอหันไปทางขิม

 "มึงโอเคไหมขิม? นอนค้างที่บ้านกู... ไม่ใช่สิ... นอนค้างที่อู่พี่กู"

ขิมนั่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย เธอเหลือบมองไปที่ไทที่กำลังทำหน้ากวนประสาทอยู่

นอนค้างที่นี่เนี่ยนะ... ห้องนอนไหมอยู่ชั้นสองของอู่ก็จริง... แต่นี่มันที่ทำงานของไอ้หื่นที่พึ่งบอกว่า 'ถ้าของจริงต้องทำให้มึงลืมไอ้เหี้ยในชีวิตได้หมด' เมื่อกี้ไม่ใช่หรอ!

"เอ่อ... คือ... กู...กู..." ขิมอ้ำอึ้ง พูดไม่ออก

ไทมองขิมด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะรู้ทันไปหมดเสียทุกอย่าง ดวงตาคมกริบของเขามองตั้งแต่หัวจรดเท้าของเธออย่างจงใจ

"อะไรวะขิม อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ กลัวกูจะจับแดกหรือไงวะ?" ไทพูดออกมาเสียงดัง จนไหมต้องหันมาทำตาเขียวใส่

 "บ้า! ใครกลัว! ขิมก็แค่... แค่เกรงใจ ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนต่างหาก" เธอแก้ตัวอย่างตะกุกตะกัก

 "โอ๊ย... พ่อคุณแม่คุณ ไม่ต้องกลัว กูไม่ทำอะไรมึงหรอกถ้ามึงไม่สมยอม... แต่ถ้ามึงสมยอมก็ว่าไปอย่างนะ อันนั้นกูจะพิจารณาเป็นพิเศษ"

เพี๊ยะ!

ไหมฟาดมือลงไปที่แขนแกร่งของไทอย่างแรงด้วยความโมโห "ไอ้เฮียไท ทะลึ่งเป็นบ้าเลยใครสั่งใครสอนกัน ถ้ายังพูดจาลามกแบบนี้อีกนะ ไหมจะไม่ให้ขิมค้างเลย"

ไททำหน้าเจ็บปวดปลอม ๆ ออกมา "โอ๊ย! เจ็บนะโว้ย ก็แค่หยอกเล่นเอง ใครจะไปกล้าทำอะไรเพื่อนรักของน้องสาวกันละ"

"ก็ดี! งั้นขิมนอนเลยนะ ชุดนอนกูมีเยอะแยะ" ไหมตัดสินใจแทนเพื่อนเรียบร้อย

ขิมมองหน้าไทอีกครั้ง เห็นว่าเขายกมือขึ้นทำท่าเหมือนรูดซิปปากตัวเอง พร้อมกับพยักหน้าอย่างรับประกัน ขิมจึงยอมจำนนแต่โดยดี

"โอเค... ก็ได้... ค้างก็ได้"

 เวลาล่วงเลยไปจนถึงสองทุ่ม อู่ก็ได้ปิดทำการเรียบร้อยแล้ว แสงไฟสลัว ๆ จากห้องนั่งเล่นข้าง ๆ อู่ฉายออกมา มีโต๊ะพับตั้งอยู่กลางวง ข้าง ๆ เต็มไปด้วยขวดเบียร์ โซดา และกับแกล้มยำต่าง ๆ ไทและเพื่อน ๆ อีกสี่คนกำลังนั่งดื่มสังสรรค์กันอย่างสนุกสนานตามประสาผู้ชายหลังเลิกงาน

"พี่ไท! พวกหนูออกมานั่งด้วยได้ไหม?" ไหมถาม

"มาดิ๊! มาเลย นั่งสิ มาชนแก้วให้หายอกหักหน่อยขิม" 

ขิมเดินตามไหมออกมาอย่างเขิน ๆ เธออยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายของไหม เป็นเสื้อยืดตัวใหญ่สีชมพูอ่อน ๆ กับกางเกงขาสั้นลายการ์ตูนที่ยาวแค่ต้นขา ชุดนอนที่ดูเรียบร้อยแต่ก็ทำให้เธอ... น่ารักมาก!

ทันทีที่ขิมปรากฏตัวออกมาในวงเหล้า เสียงโหวกเหวกโวยวายของผู้ชายทั้งห้าคนก็เงียบกริบไปชั่วขณะ

"เฮ้ยยยย! ใครวะเนี่ย!?" ไอ้ปอ เพื่อนซี้ของไทเบิกตาโต

"น้อง... น้องสาวใครวะไอ้ไท น่ารักชิบหายเลย!" ไอ้เพชรอีกคนเอ่ยปากแซวทันที

ไหมยิ้มภูมิใจ "เพื่อนหนูเอง ชื่อขิม พึ่งอกหักมา พวกพี่ ๆ อย่าไปรังแกเพื่อนหนูนะ"

"โอ๊ย! ใครจะกล้ารังแกวะ น่ารักขนาดนี้ มานี่มา... มานั่งข้างพี่นี่ " ไอ้ปอรีบขยับที่นั่งให้

ขิมรู้สึกประหม่าอย่างมาก เธอพยายามยิ้มแห้ง ๆ ขณะที่นั่งลงข้าง ๆ ไหม แต่สายตาของเพื่อนไททุกคนจ้องมาที่เธอ

ไทที่นั่งอยู่หัวโต๊ะมองภาพนั้นด้วยสีหน้าบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด

"พวกมึงแม่ง แดกเหล้าไปดิ๊ จะจ้องขิมมันทำไมกันนักหนาวะเสียมารยาท" ไทพูดเสียงเข้ม จนทุกคนต้องหันไปสนใจแก้วเหล้าแทน

"โห่! อะไรวะไอ้ไท! หวงเหรอวะ!" ไอ้เพชรแซว

"หวงห่าอะไร ก็แค่รำคาญพวกมึง มานี่ขิม มานั่งข้าง ๆ กูนี่ จะได้ไม่มีใครกวน" 

ขิมรู้สึกโล่งใจที่ถูกดึงตัวมานั่งข้างไท แต่ก็นั่งเกร็งอยู่ดี ตลอดเวลาที่อยู่ในวงเหล้า ขิมไม่ได้ดื่มอะไรนอกจากน้ำอัดลม แต่ก็สนุกกับการฟังพวกพี่ๆคุยกันเรื่องรถบ้าง เรื่องบ้า ๆ บอ ๆ บ้าง พวกเขาไม่ได้มีท่าทีคุกคามอะไรเธอเลย มีแต่แซวกันไปมาตามประสาเพื่อนฝูง

แต่ไท...เขาเอาแต่เงียบ ดื่มเหล้าหนักกว่าปกติ และคอยมองขิมอยู่เป็นระยะ ถ้ามีเพื่อนคนไหนพยายามจะชวนขิมคุยนานเกินไป เขาจะรีบแทรกบทสนทนาทันที

"ไอ้ปอ มึงไปดูยางที่กูสั่งมายังวะ โทรไปเช็กดิ๊"

"ไอ้เพชร รถคันนั้นมึงซ่อมเสร็จยัง พรุ่งนี้ลูกค้าจะมารับแล้วนะ ไปเช็กหน่อย"

ขิมสังเกตเห็นอาการแปลก ๆ ของไทแล้วได้แต่คิดในใจ หวงจริง ๆ ด้วย... ไอ้เฮียห่าราก!

เวลาล่วงเลยไปจนเกือบเที่ยงคืน ทุกคนเริ่มเมาได้ที่

"โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว ไปนอนก่อนนะพวกพี่ ๆ" ไหมหาวหวอด แล้วลุกขึ้นยืน

"ใช่ค่ะ หนูขอนอนก่อนนะคะ" ขิมรีบลุกตามทันที

"เออ ๆ พวกหนูไปนอนไป เดี๋ยวพี่เก็บเอง" ไทพูดพร้อมกับโบกมือไล่

ขิมกับไหมเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องพักชั้นสอง ไทนั่งมองตามหลังเพื่อนน้องสาวที่อยู่ในชุดนอนลายการ์ตูนจนลับสายตาไป

ขณะที่ขิมกำลังจะปิดประตูห้องพัก ไทที่เดินตามขึ้นมาเงียบ ๆ ก็เรียกเธอไว้ก่อน

"ขิม!"

ขิมหันมามองอย่างตกใจ ไทพิงอยู่กับกรอบประตูห้องพัก 

"อะไรคะ?" ขิมถามเสียงเบา

ไทเงียบไปครู่หนึ่ง เขายกมือขึ้นมาเกาท้ายทอย

"ก็... ไม่มีอะไรหรอก... แค่จะบอกว่า..."

เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย

"ฝันดีนะ... ขิม"

ขิมยืนนิ่ง มองใบหน้าคมเข้มที่ดูอ่อนโยนอย่างไม่คุ้นเคย

"เอ่อ... ค่ะ... เฮียไทก็... ฝันดีค่ะ" ขิมตอบกลับไปอย่างแผ่วเบา แล้วรีบปิดประตูห้องทันที

หลังประตู ขิมพิงตัวกับบานประตูและพยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ

บ้าไปแล้ว... นี่ฉันโดนไอ้เฮียหื่นที่แกล้งฉันทั้งวันบอกฝันดีเหรอเนี่ย! ทำไมใจเต้นแรงจังวะ!

ขิมส่ายหน้าไล่ความคิดบ้า ๆ ออกไป แล้วเดินไปที่เตียงนอนอย่างรวดเร็ว ส่วนไทที่ยืนอยู่หน้าประตูก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเดินกลับลงไปข้างล่างพร้อมกับความรู้สึกอิ่มเอมที่ไม่ได้มาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เลยแม้แต่น้อย

อย่าลังเลที่จะแสดงความคิดเห็นในช่องคอมเมนต์ด้านล่างนะคะ เค้าอ่านทุกข้อความ และทุกความคิดเห็นของคุณรี้ดมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาผลงานในอนาคตของเค้า

ขอขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกการติดตามและกดหัวใจ หวังว่าการเดินทางของการอ่านและการเขียนของเค้าจะดำเนินต่อไปอย่างมีความสุขค่ะ🙏🏻🥰