บทที่ 25

            ชายหนุ่มหันไปมองเด็กรับใช้ ไม่นานข้าวต้มกุ้งร้อนๆ ก็มาเสริฟตรงหน้าหญิงสาว

            “ขอบใจ” จากนั้นก็นั่งกินอาหารโดยไม่พูดไม่จา แต่สายตากลับเหลือบมองเขาเป็นระยะด้วยความสงสัยว่าเขาอ่านข่าวอะไรกันแน่

            “นายอ่านอะไร ขอฉันดูหน่อยสิ”

            เมธาวีเอื้อมมือไปหยิบหนังสือพิมพ์จากมือของชายหนุ่ม พร้อมกับไล่สายตาอ่านข่าวที่ทำให้เขาสนใจ จนเจอกับหัวข้อข่าวซุบซิบไฮโซ

            “ทำไมพี่ฟ้ากับคุณวินถึงมีข่าวแบบนี้ได้”

            “นั่นล่ะที่ผมกำลังสงสัยอยู่ ปกติแล้วเพื่อนผมไม่เคยมีข่าวซุบซิบแบบนี้มาก่อนเลยนะ เพราะเขาเป็นคนที่ระวังตัวมาก ไม่รู้ทำไมคราวนี้ถึงพลาดได้”

            “นายกำลังจะบอกกับฉันว่าคุณวินเขาไม่เหมือนนายใช่ไหม”

            “ทำไม...ผมมันเป็นยังไง”

            “ก็นายมันจัดอยู่ในจำพวกที่ชอบเป็นข่าวซุบซิบบนหน้าหนังสือพิมพ์ว่าตอนนี้กำลังควงกับใคร หรือว่าจะฟันสาวคนไหน”

            “คุณพูดแบบนี้ก็แปลว่า...คุณก็เป็นคนหนึ่งที่สนใจในตัวผมละสิใช่ไหม” หญิงสาวรีบโวยวาย

            “ใครไปสนใจนายพูดเองเออเอง” ปิยภัศร์ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้เธอพร้อมกับหลี่ตามองเธอ

            “ก็ถ้าไม่สนใจ...คุณจะรู้ได้ยังไง...ว่าหนังสือพิมพ์เขาลงข่าวซุบซิบเกี่ยวกับผมได้เกือบทุกวัน”

            “ฉันไม่มัวมาเสียเวลามานั่งอ่านข่าวคาวแบบนี้ของคุณหรอก”

            “ถ้างั้นคุณรู้ได้ยังไง”

            “นายจะถามให้มันได้อะไรขึ้นมา”

            ปิยภัศร์ยักไหล่แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูด เขาอนุญาตให้หญิงสาวเลือกรถที่บ้านไปใช้ได้ตามสบาย ชอบคันไหนก็สามารถนำไปใช้ได้เลย แต่เมธาวีบอกว่าปกติเธอจะไม่ขับรถเอง สาเหตุก็เป็นเพราะเธอเคยเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แล้วละก็จะไม่ขับรถเอง ปิยภัศร์ตัดสินใจหลังจากที่ฟังเธอพูดจบ

            “เอาแบบนี้ละกัน...ผมจะสั่งให้คนขับรถอยู่คอยรับส่งคุณ เวลาที่คุณอยากจะไปไหนตอนที่ผมไม่อยู่ แต่ว่าเช้านี้ผมจะไปส่งคุณที่บริษัทก่อนที่ผมจะแวะไปหานายวิน กินเร็วๆ เข้าสิเดี๋ยวก็ไปสายกันพอดี”

            เมธาวีรีบจัดการกับอาหารมื้อเช้าตรงหน้า

            หลังจากนั้นปิยภัศร์ก็ขับรถไปส่งเมธาวีที่บริษัท  และฝากเธอไว้กับวีรยาเลขาคู่ใจก่อนที่จะออกไปหากวินที่บริษัท เขาต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ถึงมีข่าวซุบซิบแบบนี้ได้ เมื่อมาถึงที่บริษัทปิยภัศร์ก็เดินเข้าไปในห้องทำงานของเพื่อนรักอย่างถือวิสาสะแล้วก็ถามกวินอย่างร้อนใจ

            “นายเห็นข่าววันนี้หรือยัง”

            กวินเงยหน้าจากกองเอกสารตรงหน้าขึ้นมามองเพื่อนรักพร้อมกับทักทาย

            “ลมอะไรหอบนายมาหาฉันแต่เช้าแบบนี้ได้”

            “พูดแบบนี้แปลว่ายังไม่เห็นข่าวของตัวเองละสิ”

            “ข่าวอะไร”

            “ก็ข่าวซุบซิบไฮโซยังไงละ”

            “นายก็รู้ว่าปกติฉันจะไม่สนใจข่าวพวกนี้”

            “แต่ว่าวันนี้นายคงต้องสนใจซะแล้วละ”

            “มีข่าวอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษอย่างนั้นหรอ”

            “ก็ข่าวของนายกับคุณฟ้าที่ร้านอาหารน่ะสิ”

            “อะไรนะ!” จากนั้นเขาก็หยิบหนังสือพิมพ์มาเปิดดูข่าวที่เพื่อนรักของเขาพูดถึง

            “มันกล้ามาก”

            กล้าที่จะพาดหัวข่าวเกี่ยวกับมินตราในทำนองเสียหาย ว่าเธอเป็นคู่ควงคนใหม่ของเขา เพราะเขาควงเธอไปดินเนอร์สุดหรูท่ามกลางบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติก แถมยังทำนายล่วงหน้าอีกด้วยว่า เขาจะควงสาวไฮโซคนนี้ได้ไม่เกินสามเดือน

            “เรื่องมันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร นายไม่รู้ตัวเลยหรือว่าถูกแอบถ่ายรูป ปกติฉันเห็นนายจะระวังตัวมาก ครั้งนี้ทำไมถึงพลาดได้”

            “ฉันมัวแต่คุยธุระอยู่กับเธอก็เลยไม่ได้สนใจคนอื่น นายมาก็ดีละฉันมีเรื่องอยากจะพูดกับนายอยู่พอดี แต่ขอฉันจัดการเรื่องนี้ก่อน”

            จากนั้นก็กดโทรศัพท์ไปบอกให้เลขาต่อสายถึงเจ้าของหนังสือพิมพ์ ที่ลงข่าวของเขาในวันนี้และเมื่อทางโน้นรับสาย กวินตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

            “ผมกวินพูดผมอยากจะรู้ว่าคุณกล้าดีอย่างไรถึงได้เอาข่าวของผมกับคุณมินตราไปลงหนังสือพิมพ์แบบนั้น”

             “เอ่อ...คือว่า”

            “หรือว่าคุณไม่อยากที่จะทำธุรกิจเกี่ยวกับสื่อสิ่งพิมพ์นี่อีกต่อไปแล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงจะต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ดูเหมือนธุรกิจของคุณคงถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนมือ”

            “อย่าทำแบบนั้นเลยนะครับคุณกวิน ผมขอโทษสำหรับข่าวที่สร้างความไม่พอใจให้กับคุณ ผมสัญญาว่าจะไม่ตีพิมพ์ข่าวทำนองนี้ของคุณลงหนังสือพิมพ์ของผมอีกถ้าคุณไม่ยินยอม”

            “แล้วนายจะแก้ตัวอย่างไรกับเรื่องนี้”

            “ผมจะลงข่าวขอโทษคุณกับคุณมินตราครับ และขอรับรองด้วยเกียรติของตัวเองว่าต่อไปนี้ผมจะเข้มงวดกับลูกน้องให้มากกว่านี้”

            “ดีมากหวังว่านายจะทำได้อย่างที่พูดนะ ไม่งั้นเราจะได้เห็นดีกัน”