MasukShare
บทที่ 26
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:23:35เมื่อวางสายแล้วเขาก็หันมาพูดกับปิยภัศร์
“เรียบร้อยทีนี้ก็มาถึงเรื่องที่ฉันอยากจะพูดกับนาย”
“เรื่องอะไร! นายทำท่าอย่างกับว่ามันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย”
“ที่จริงแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอก เพียงแต่ว่ามีใครบางคนขอร้องให้ฉันมาพูดกับนายอีกที”
“นายคงไม่ได้หมายถึงเรื่องของฉันกับตะวันหรอกนะ แล้วคนที่ขอร้องให้นายทำแบบนี้ก็คงจะไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคุณฟ้าใช่ไหม”
“นายเข้าใจถูกต้องแล้วฟ้าขอร้องให้ฉันมาพูดกับนาย เธอขอร้องนายว่าอย่ารังแกน้องสาวของเธอแบบนั้นอีก”
“แบบนั้นคือแบบไหนกันล่ะ...เธอบอกนายหรือเปล่า”
“ก็แบบที่นายชอบเอาเปรียบคุณตะวันนั่นไง”
“เห็นทีฉันคงจะทำตามคำขอร้องของนายไม่ได้ นายก็รู้ว่าฉันชอบยายตัวร้ายนั่น ปกตินายไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวของฉันมาก่อนเลย แล้วทำไมคราวนี้นายถึงได้ทำตามคำขอร้องของเธอได้”
“เพราะว่าเคยช่วยชีวิตของฉันเอาไว้ ฉันก็เลยรับปากที่จะมาพูดเรื่องนี้กับนาย แต่ไม่รับรองว่านายจะทำตามคำขอร้องนั่นไหม”
“ฉันว่านายก็น่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้วนะ”
“ฉันรู้คำตอบของนาย ตั้งแต่นายตั้งเงื่อนไขแปลกๆ กับคุณวิชญะแบบนั้นแล้ว แต่เธอไม่รู้ถึงได้มาขอร้องให้ฉันช่วยพูดกับนาย เมื่อฉันรับปากแล้วฉันก็ต้องทำ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวของนายมาก่อนก็ตาม นายคงจะไม่โกรธนะ”
“ฉันไม่โกรธนายหรอกเพียงแต่แปลกใจเท่านั้น สงสัยงานนี้คุณกวินคงจะติดใจคุณมินตราเข้าให้แล้ว”
“ฉันยอมรับว่าฉันสนใจเธอ แต่เธอก็ไม่ได้มีอิทธิพลกับจิตใจของฉันมากนักหรอกนะ แล้วเรื่องของนายกับตะวันไปถึงไหนกันแล้ว”
“เธอย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของฉันแล้ว เมื่อตอนเช้าฉันเอาตัวไปฝากคุณวีไว้”
“เรียกว่าถึงแม้ไม่อยู่ในสายตาของนาย แต่ก็ไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมือของนายไปได้ใช่ไหม” ปิยภัศร์หัวเราะก่อนที่จะตอบ
“ก็ทำนองนั้น พูดแล้วก็รู้สึกคิดถึงขึ้นมาทันที ฉันกลับก่อนละกันไว้เราค่อยนัดกินเหล้ากันอีกทีเมื่อนายว่าง”
“โอเคขอบใจนายมากนะภัศร์ที่มาบอกข่าว”
“ไม่เป็นไร ฉันไปล่ะ”
เมื่อปิยภัศร์เดินออกไปจากห้อง กวินตัดสินใจจะไปพูดเรื่องนี้กับมินตรา เขารีบเซ็นงานที่สำคัญให้เสร็จก่อนที่จะขับรถไปพบเธอที่บริษัท เมื่อเห็นว่าใกล้เวลาเที่ยงเขาจึงคิดว่าจะพาเธอไปทานมื้อกลางวันด้วยกัน
แต่เพื่อป้องกันการตกเป็นข่าวซุบซิบบนหน้าหนังสือพิมพ์ เขาคิดว่าจะพาเธอไปทานอาหารที่บ้านของเขาเอง ซึ่งก็ได้โทรศัพท์สั่งแม่ครัวที่บ้านให้เตรียมอาหารไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
“รอนานไหมคะ”
“ไม่หรอกครับผมตั้งใจมาก่อนเวลาเราไปกันเลยนะครับ”
“ค่ะคุณจะพาไปทานอาหารที่ไหนคะ บ่ายนี้ฟ้ามีประชุมนะคะ”
“ผมจะพาคุณไปที่สถานที่พิเศษ...ที่ผมไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนไปที่นั่นมาก่อน คุณเป็นคนแรก”
“ที่ไหนคะ! คุณพูดซะจนฟ้าอยากทราบเลยค่ะว่าจะพาฟ้าไปที่ไหน”
“เดี๋ยวคุณก็ทราบเอง” เขาใช้เวลาไม่นานก็เลี้ยวรถเข้าไปในบ้านส่วนตัวของเขาที่ใหญ่โตโอ่อ่า
“ถึงแล้วครับ” เขาพูดพร้อมกับเปิดประตูรถให้หญิงสาว
“ขอบคุณค่ะ ว่าแต่ที่นี่มันบ้านของใครคะ”
“บ้านของผมเองครับ เชิญข้างในเลยครับ”
“บ้านคุณสวยจังค่ะ ใหญ่โตขนาดนี้อยู่กันกี่คนคะ”
“สองคนครับคือผมกับน้องสาว ตอนนี้คงจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัย”
“ไม่ยักทราบมาก่อนว่าคุณมีน้องสาวด้วย”
“เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม พ่อของเธอเป็นอาของผม ครอบครัวของคุณอาไปตั้งรกรากอยู่ที่อเมริกา แต่ขวัญผมหมายถึงน้องสาวของผมเขาอยากที่จะกลับมาเรียนต่อที่เมืองไทย คุณอาเลยเอาตัวมาฝากไว้กับผม จะว่าไปนิสัยของเขามีส่วนคล้ายตะวันของคุณเหมือนกันนะครับ ถ้าได้เจอกันคงจะสนุกล่ะ”
เมื่อก้าวเข้ามาในตัวบ้านฟ้าเห็นรูปของหญิงสาวคนหนึ่งที่วางอยู่ในห้องรับแขก เธอผู้นั้นอยู่ในวัยประมาณสิบเจ็ดสิบแปดเห็นจะได้ ในรูปเธอยิ้มให้กล้องอย่างน่ารักทีเดียว ฟ้าหยิบรูปนั้นขึ้นมาดูพร้อมกับถาม
“นี่รูปน้องสาวของคุณเหรอคะ เธอน่ารักดีนะคะ”
“ใช่ครับ ไว้ผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก แต่ตอนนี้เรามารับประทานอาหารกันก่อนดีกว่านะครับ”
มินตราวางรูปนั้นไว้ที่เดิมก่อนจะเดินตามเขาไป
ระหว่างที่กินข้าวกันอยู่นั้นกวินจะคอยตักอาหาร พร้อมกับชักชวนให้เธอทานอาหารฝีมือเชฟจากโรงแรมระดับห้าดาวที่เขาจ้างให้มาประจำอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังชวนเธอคุยเกี่ยวกับเรื่องที่หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งได้นำรูปที่เขาและเธอไปทานอาหารร่วมกันในวันนั้นมาลง และยังเขียนข่าวซุบซิบในทำนองชู้สาวให้เธอเสียหาย
“วันนี้คุณได้อ่านหนังสือพิมพ์บ้างหรือยังครับ”
“ถ้าคุณจะหมายถึงข่าวซุบซิบของเราล่ะก็เห็นแล้วค่ะ ตะวันโทรมาบอกเมื่อเช้านี้”
“ผมต้องขอโทษคุณด้วยนะครับที่มีข่าวในทำนองนั้นออกไป”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะฟ้าไม่ใส่ใจกับข่าวพวกนี้อยู่แล้ว”
“ข่าวนี้อาจจะกระทบกระเทือนไปถึงชื่อเสียงของคุณได้ แต่คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมรับรองได้ว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน”
Bab terbaru
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 117
งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 116
“พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 115
พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 114
“คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 113
“ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 112
“ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท
Anda juga akan menyukai
ขย้ำรักเลขา NC-20
C552.6K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.1K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat70.1K Dibacaพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.8K Dibacaเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei30 Dibacaท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา81 Dibacaร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง403 Dibacaรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa349 Dibaca
