บทที่ 27

            “ทำไมคุณถึงมั่นใจนักล่ะคะ ปากกาอยู่ในมือพวกเขา ฟ้าว่าเขาจะเขียนข่าวอะไรก็ได้ทั้งนั้น เราห้ามพวกเขาไม่ได้หรอกค่ะ”

            “ผมคุยกับเจ้าของหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นแล้วครับ เขาจะลงคอลัมน์แก้ข่าวให้เรา คุณสบายใจได้ครับผมจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว”

            “ขอบคุณที่คุณเป็นห่วงชื่อเสียงของฟ้าค่ะ...เอ๊ะ!! หรือว่าเป็นห่วงชื่อเสียงของตัวคุณเองคะ” หญิงสาวเอ่ยแซวชายหนุ่ม

            “ผมเป็นห่วงความรู้สึกของคุณต่างหากครับ สำหรับตัวผมเป็นผู้ชายมีข่าวแบบนี้ คงไม่ทำให้เสียชื่อสักเท่าไรหรอกครับ”

            มินตรายิ้มอย่างพอใจกับคำตอบของเขา

            “แล้วเรื่องที่คุณขอร้องผมให้ช่วยพูดกับนายภัศร์ ผมบอกเขาแล้วนะครับแต่ว่า ...”

            “เขาปฏิเสธใช่ไหมคะ...ฟ้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณคุณอยู่ดี ที่ช่วยพูดกับคุณภัศร์แทนฟ้า ขอบคุณมากนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำ”

            “ด้วยความยินดีครับ” เขาพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือเรียวบางของหญิงสาว

            “อย่าคิดมากเลยนะครับ ตะวันโตแล้วผมว่าเธอคงจะดูแลตัวเองได้ อันที่จริงเพื่อนของผมก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร และผมเชื่อว่าน้องสาวของคุณจะพักอยู่ที่นั่นได้อย่างสุขสบายไม่ต่างไปจากพักอยู่ในบ้านของตัวเอง แต่ถ้าคุณยังไม่สบายใจอีกล่ะก็เอาเป็นว่า ผมจะคอยดูแลตะวันแทนคุณเองก็ละกันนะครับ”

            “ขอบคุณค่ะ เห็นทีฟ้าคงจะต้องกลับออฟฟิศแล้วล่ะค่ะ บ่ายนี้มีประชุมสำคัญที่บริษัท”

            “งั้นเดี๋ยวผมไปส่ง”

            กวินขับรถมาส่งมินตราที่บริษัท แต่โชคไม่ดีซะเลยที่ต้องมาเจอกับอลิส ดาราสาวที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดังในบทนางร้ายอยู่ในขณะนี้ และเป็นคู่ควงคนล่าสุดของเขา

            “คุณมาทำอะไรที่นี่คะวิน แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร”

            “ผมจะมาทำอะไรก็เป็นเรื่องของผมไม่เกี่ยวกับคุณ”

            “อลิสก็แค่ถามดูเท่านั้นเองค่ะ”

            เธอพูดพร้อมกับเข้ามากอดแขนของเขาเอาไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ พร้อมกับมองและยิ้มเยาะไปที่หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกวิน

            “นึกว่าใครที่ไหนที่แท้ก็คุณมินตรานี่เอง ทำไมคะคุณไม่มีปัญญาที่หาแฟนแล้วเหรอคะ ถึงได้มายุ่งกับแฟนของคนอื่น”

            “คุณกำลังเข้าใจผิดนะคะ”

            มินตรางงกับเหตุการณ์ตรงหน้า แต่ก็พยายามที่จะชี้แจงให้หญิงสาวเข้าใจว่าความจริงมันคืออะไร

            “เข้าใจผิดคุณกำลังจะบอกกับฉันว่า การที่คุณไปกินข้าวกับแฟนฉันที่ร้านอาหารอย่างสุขสำราญ จนเป็นข่าวคึกโครมบนหน้าหนังสือพิมพ์ในเช้าวันนี้ ฉันเข้าใจผิดไปเองอย่างนั้นเหรอคะ”

            อลิสพูดพร้อมกับผลักไปที่ไหล่บอบบางของมินตรา จนทำให้หญิงสาวเสียหลักโชคดีที่กวินรับร่างของเธอไว้ได้ทัน ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มโกรธที่อลิสกล้ามาพูดจาดูหมิ่นและยังทำร้ายร่างกายมินตรา

            “ทำอะไรน่าอลิส รีบขอโทษคุณฟ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ” ชายหนุ่มตะคอกใส่เธอด้วยความไม่พอใจ

            “แต่ทำไมจะต้องไปขอโทษหล่อนด้วยล่ะคะวินในเมื่อ ...”

            “ผมบอกให้คุณขอโทษเธอเดี๋ยวนี้” เขาตวาดใส่เธออีกครั้ง

            “ทำไมคุณถึงพูดกับอลิสแบบนี้คะ แม่นี่เป็นใครกันถึงจะมาแย่งคุณไปจากอลิส...อลิสไม่ยอมหรอกนะคะ เป็นถึงลูกสาวนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงชั้นแนวหน้า แต่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะหาแฟนของตัวเองจนต้องมาแย่งแฟนของคนอื่นเขา หน้าด้าน”

            “คุณคงจะเข้าใจอะไรผิดไป ผมจำได้ว่าไม่เคยยอมรับว่าคุณเป็นแฟนผม และบอกคุณไปตั้งแต่แรกแล้วว่าเรื่องของเรา มันก็เป็นแค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นไม่มีการผูกมัด และการที่คุณมาพูดเป่าประกาศว่าคุณเป็นแฟนผม เรื่องแบบนี้มันน่าจะเป็นการยินยอมของทั้งสองฝ่ายถึงจะถูกนะ แต่ทำไมคุณกลับคิดเองเออเองไปคนเดียว ไม่หน้าด้านไปหน่อยเหรอ และการที่คุณจะด่าใครควรจะกลับไปดูตัวเองซะก่อนนะว่าใครหน้าด้านกว่ากัน แล้วผมให้คุณขอโทษเธอจะทำได้หรือยัง”

            กวินพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่เย็นชาใส่อลิส ทำให้เธอต้องพูดขอโทษมินตราอย่างเสียไม่ได้

            “ขอโทษ” อลิสพูดอย่างขอไปทีไม่ได้มีทีท่าว่าจะสำนึกผิด แล้วยอมขอโทษจริงอย่างที่ปากพูด จากนั้นเธอก็หันไปพูดกับกวิน

            “อลิสขอโทษเธอตามที่คุณต้องการแล้ว คุณอย่าโกรธอีกเลยนะคะ”

            “เรามีเรื่องที่จะต้องคุยกัน ตอนนี้คุณกลับไปก่อนแล้วผมจะไปหาคุณเอง”

            “ก็ได้ค่ะอลิสจะรอคุณนะคะวิน” หญิงสาวจูบแก้มเขาก่อนที่จะส่งสายตาอาฆาตแค้นไปที่มินตรา ราวกับจะบอกเป็นนัยๆ ว่าให้ระวังตัวไว้ให้ดี ถ้ายังขืนมายุ่งกับกวินอีกละก็จะต้องเจอดีแน่

            “เราจะต้องได้เห็นดีกันแน่ ถ้าขืนเธอยังไม่เลิกรากับคุณวินของฉัน” อลิสเดินเข้าไปใกล้ฟ้าและก็พูดให้ได้ยินกันเพียงแค่สองเท่านั้นแล้วก็เดินจากไป